Rechtbank Rotterdam, 29 maart 2021

Beslissing van de rechtbank Rotterdam, enkelvoudige raadkamer, op het bezwaarschrift ex artikel 7 van de Wet DNA-onderzoek bij veroordeelden (hierna: Wet DNA-V) van:

[naam veroordeelde], veroordeelde,

geboren te [geboorteplaats veroordeelde] op [geboortedatum veroordeelde],

voor deze zaak domicilie kiezende aan de [adres],

ten kantore van zijn advocaat mr. E.J. van Pelt

Procedure

Deze uitspraak is opgemaakt nadat een schriftelijke procedure is gevolgd naar aanleiding van de maatregelen vanwege het coronavirus. De veroordeelde en het OM hebben zich, daarnaar gevraagd, niet verzet tegen een schriftelijke afdoening van het bezwaarschrift.

Beoordeling

Het bezwaar is gegrond, omdat sprake is van één van de uitzonderingen als genoemd in artikel 2, eerste lid, van de Wet DNA-V.

Aannemelijk is geworden dat DNA-onderzoek niet van betekenis kan zijn voor de voorkoming, opsporing, vervolging of berechting van strafbare feiten, omdat sprake is van een eenmalig incident tevens jeugdzonde: betrokkene heeft op 16-jarige leeftijd een strafbaar feit gepleegd en is niet eerder (en overigens ook niet nadien nog) veroordeeld. Om die reden moet zijn persoonlijk belang zwaarder wegen dan het algemeen belang.

Beslissing

De rechtbank

verklaart het bezwaar gegrond en beveelt de officier van justitie ervoor zorg te dragen dat het afgenomen celmateriaal in de zaak met parketnummer 10/681000-20 terstond wordt vernietigd.

Deze beslissing is genomen door mr. V.M. de Winkel, rechter,

in tegenwoordigheid van mr. N. Gregoor, griffier,

en uitgesproken op 29 maart 2021.