Uitspraak · Civiel recht
Rechtbank Overijssel, 3 november 2026 – Veroordeling tot betaling van aanbetaling uit hoofde
ECLI:NL:RBOVE:2026:6938Zaaknummer 12160806 \ CV EXPL 26-765
- Instantie
- Rechtbank Overijssel
- Datum uitspraak
- 3 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- 12160806 \ CV EXPL 26-765
- Rechtsgebied
- Civiel recht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 150 Rv
- Zittingsplaats
- Enschede
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Veroordeling tot betaling van aanbetaling uit hoofde van leaseovereenkomst.
6 De beslissing
De kantonrechter
veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 5.000,–, te vermeerderen met de wettelijke handelsrente als bedoeld in artikel 6:119a BW over dit bedrag, met ingang van 30 mei 2026, tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 625,– aan buitengerechtelijke kosten,
veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 925,85, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
| Dit vonnis is gewezen door mr. J.B. de Groot en in het openbaar uitgesproken door mr. A.M.S. Kuipers op 3 november 2026. | ||
| ! |
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK OVERIJSSEL
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Enschede
Zaaknummer: 12160806 \ CV EXPL 26-765
Vonnis van 3 november 2026
in de zaak van
[eiser] handelend onder de naam [bedrijf 1],
te [plaats 1],
eisende partij,
hierna: [eiser],
gemachtigde: Van Loon Incasso Advocaten,
tegen
[gedaagde] handelend onder de naam [bedrijf 2],
te [plaats 2],
gedaagde partij,
hierna: [gedaagde],
gemachtigde: mr. E.A. Stegehuis.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding van 17 maart 2026 met producties;
- de conclusie van antwoord, en
- de brief waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald.
De mondelinge behandeling heeft op 7 oktober 2026 in Almelo plaatsgevonden, waar beide partijen zijn verschenen. [gedaagde] werd bijgestaan door zijn gemachtigde.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De samenvatting
[gedaagde] heeft een auto van [eiser] gekocht. Hij heeft de aankoopsom deels gefinancierd door middel van een financiële leaseovereenkomst en daarnaast een (aan)betaling van € 5.000,– aan [eiser]. [gedaagde] heeft dat bedrag niet betaald. In deze procedure vordert [eiser] dat [gedaagde] de aanbetaling alsnog voldoet, te vermeerderen met rente en kosten. Volgens [gedaagde] hoeft hij niet te betalen, omdat de auto gebreken vertoonde. [eiser] heeft de gebreken kortgezegd betwist. De kantonrechter wijst de vorderingen van [eiser] toe. Hierna wordt uitgelegd waarom.
3 De feiten
[eiser] oefent een bedrijf uit dat actief is in de verkoop van motorvoertuigen. [gedaagde] exploiteert een restaurant in [plaats 2].
In mei 2025 heeft [gedaagde] een Mercedes Benz C250 AMG met kenteken [kenteken] uit 2014 (hierna: de auto) van [eiser] gekocht voor € 21.500,–.
[gedaagde] heeft het aankoopbedrag gefinancierd door middel van een financiële leaseovereenkomst (hierna: leaseovereenkomst). Volgens de leaseovereenkomst heeft DTC Finance als leasemaatschappij namens [gedaagde] een bedrag van € 16.500,– aan [eiser] als leverancier betaald. [gedaagde] zou als eindgebruiker zelf een aanbetaling aan [eiser] doen van € 5.000,– (hierna: de aanbetaling). Op de financiële leaseovereenkomst zijn algemene voorwaarden van toepassing.
In de leaseovereenkomst staat, voor zover van belang, het volgende:
[afbeelding]
Bij de leaseovereenkomst zit een Acceptatiecertificaat, met (onder meer) de volgende inhoud:
[afbeelding]
Partijen hebben de leaseovereenkomst op 13 mei 2025 ondertekend.
Op 29 mei 2025 heeft [gedaagde] contact met [eiser] opgenomen om een afspraak te maken voor het ophalen van de auto. Een dag later is [gedaagde] naar [eiser] gegaan en heeft de auto meegenomen. Op dat moment had [gedaagde] de aanbetaling nog niet voldaan. Vervolgens heeft tussen partijen een incident plaatsgevonden, waarvan beide partijen aangifte/melding bij de politie hebben gedaan.
In de periode daarna heeft (de gemachtigde van) [eiser] [gedaagde] vanaf 21 oktober 2025 meerdere keren gesommeerd om de aanbetaling binnen een aantal dagen te betalen. Dat is niet gebeurd.
De auto is in november 2025 uitgebrand. De verzekeraar heeft een bedrag van € 20.000,– uitgekeerd, dat ten goede is gekomen aan de leasemaatschappij.
4 Het geschil
[eiser] vordert – samengevat – veroordeling van [gedaagde] tot betaling van € 6.033,71, vermeerderd met rente en kosten.
[gedaagde] voert verweer. [gedaagde] concludeert tot afwijzing van de vorderingen van [eiser], met veroordeling van [eiser] in de kosten van deze procedure.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
5 De beoordeling
Aanbetaling € 5.000,–
Tussen partijen staat vast dat [gedaagde] de aanbetaling van € 5.000,– nog aan [eiser] moet betalen. Dat heeft [gedaagde] erkend. In beginsel is de vordering dus toewijsbaar.
[gedaagde] stelt echter dat sprake was van gebreken aan de auto: een beschadigde voorruit, elektronische problemen, problemen met de hydrauliek van de achterklep, vermogensverlies ongewone geluiden uit het uitlaatsysteem, lekkage via het schuifdak door versleten afdichting, roestvorming op het dak en rond de ramen en beschadigingen in het interieur. Ook zou de auto meerdere keren zijn afgesleept door de ANWB. Daardoor voldeed de auto niet aan wat [gedaagde] op basis van de overeenkomst mocht verwachten. Hij beroept zich op opschorting totdat de gebreken zouden worden verholpen, aldus [gedaagde].
Volgens [eiser] heeft [gedaagde] niet onderbouwd dat sprake was van gebreken. Ook is hij niet in de gelegenheid is gesteld om eventuele gebreken te herstellen.
De kantonrechter overweegt als volgt. De stelplicht en bewijslast bij een opschortingsverweer rusten volgens de hoofdregel van artikel 150 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering op de partij die zich op dit bevrijdende verweer beroept, dus op [gedaagde].
Blijkens artikel 2.6 van de leaseovereenkomst (zie 3.4.) in samenhang met het Acceptatiecertificaat (zie 3.5.) heeft [gedaagde] verklaard dat [eiser] de auto destijds compleet, gebruiksklaar, in deugdelijke staat en vrij van gebreken en/of beschadigingen aan hem heeft geleverd en dat de auto volledig beantwoordde aan de leaseovereenkomst en de keuze van [gedaagde]. Als dat volgens [gedaagde] niet klopt, is het aan hem om dat aan te tonen. Dat gaat verder dan alleen de stelling dat de auto niet deugde, maar [gedaagde] heeft geen stukken ingebracht waaruit de door hem gestelde gebreken blijken, zoals een schaderapportage, diagnose, uitleesrapporten of facturen van een autogarage/-monteur, of stukken van de ANWB. Hij heeft tijdens de mondelinge behandeling gesteld dat een garage in [plaats 3] naar de auto heeft gekeken, maar ook daar heeft hij geen stukken van overgelegd. Voor zover [gedaagde] in bewijsnood zou verkeren nu de auto in november 2025 is uitgebrand, komt dat voor zijn risico.
Daarbij acht de kantonrechter niet aannemelijk dat de auto gebreken vertoonde, omdat de verzekeraar na het uitbranden van de auto kennelijk een bedrag van € 20.000,– heeft uitgekeerd, terwijl [gedaagde] de auto een paar maanden eerder had aangekocht voor een bedrag van € 21.500,–. Als er daadwerkelijk iets aan de auto mankeerde, dan had het voor de hand gelegen dat de verzekeraar een lager bedrag had uitgekeerd.
Op grond van voorgaande zal [gedaagde] worden veroordeeld om de aanbetaling van € 5.000,– alsnog aan [eiser] te betalen.
Wettelijke handelsrente
Het is een feit van algemene bekendheid dat in de (tweedehands-)autohandel betaling uiterlijk bij aflevering gebruikelijk is. Dat strookt met de tekst op de factuur van 6 mei 2025 (productie 2): ‘Wij verzoeken u vriendelijk het bedrag meteen te voldoen …’. Uit hetgeen partijen ter gelegenheid van de mondelinge behandeling hebben verklaard was tussen hen in elk geval duidelijk dat de gehele koopprijs – dus ook de aanbetaling – uiterlijk voldaan moesten zijn op het moment dat [gedaagde] de auto geleverd kreeg. De term ‘aanbetaling’ is in dit verband ook niet voor tweeërlei uitleg vatbaar. Dat betekent dat [gedaagde] op 30 mei 2025 in verzuim was en dat hij de wettelijke handelsrente van artikel 1:119a lid 2 Burgerlijk Wetboek (BW) met ingang van die datum verschuldigd is. [gedaagde] heeft ook geen verweer gevoerd tegen de verschuldigdheid van de wettelijke handelsrente. De kantonrechter zal [gedaagde] dan ook daartoe veroordelen.
Buitengerechtelijke incassokosten
[eiser] vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De vordering moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten. [eiser] heeft voldoende gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht. [eiser] heeft daarom recht op een vergoeding voor de kosten van die werkzaamheden en zal een bedrag van € 625,– worden toegewezen.
Kosten KvK-uittreksel van € 11,–
[eiser] vordert verder een bedrag van € 11,– voor het opvragen van een uittreksel van de Kamer van Koophandel (KvK). Hij baseert zijn vordering op de aanbeveling van de Commissie procesrecht LOK. Deze verwijzing is achterhaald omdat inmiddels de aanbeveling ‘Kosten voor raadplegen registers of opvragen uittreksels uit registers’ van de expertgroep Burgerlijk Procesrecht van 29 januari 2019 geldt. Deze aanbeveling is op rechtspraak.nl gepubliceerd en verwijst naar de tarieven zoals die door de Koninklijke Beroepsvereniging van Gerechtsdeurwaarders (KBvG) worden vastgesteld en bekendgemaakt. Voor 2026 is voor een uittreksel uit het KvK een bedrag van € 3,08 vastgesteld. Omdat [eiser] niet gemotiveerd heeft gesteld dat hij daadwerkelijk en noodgedwongen hogere kosten heeft gemaakt, zal slechts het door de KBvG vastgestelde bedrag van € 3,08 worden toegewezen, zoals hierna onder de proceskosten vermeld.
Proceskosten
[gedaagde] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. Daarbij kent de kantonrechter maar 1 punt toe aan salaris gemachtigde, omdat de gemachtigde van [eiser] alleen betrokken is geweest bij het opstellen van de dagvaarding (1 punt) en geen andere proceshandelingen heeft verricht aangezien hij bijvoorbeeld niet bij de mondelinge behandeling is verschenen. De proceskosten van [eiser] worden begroot op:
| - kosten van de dagvaarding | € | 153,77 | |
| - griffierecht | € | 265,00 | |
| - salaris gemachtigde | € | 360,00 | (1 punt × € 360,–) |
| - kosten KvK | € | 3,08 | |
| - nakosten | € | 144,00 | (plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing) |
| Totaal | € | 925,85 |
6 De beslissing
De kantonrechter
veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 5.000,–, te vermeerderen met de wettelijke handelsrente als bedoeld in artikel 6:119a BW over dit bedrag, met ingang van 30 mei 2026, tot de dag van volledige betaling,
veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 625,– aan buitengerechtelijke kosten,
veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 925,85, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
| Dit vonnis is gewezen door mr. J.B. de Groot en in het openbaar uitgesproken door mr. A.M.S. Kuipers op 3 november 2026. | ||
| ! |
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.