Uitspraak · Bestuursprocesrecht
Rechtbank Overijssel, 12 november 2026 – Voorlopige voorziening
ECLI:NL:RBOVE:2026:6906Zaaknummer ZWO 26/3059
- Instantie
- Rechtbank Overijssel
- Datum uitspraak
- 12 november 2026
- Publicatiedatum
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- ZWO 26/3059
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Bestuursprocesrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 5:30 Awb
- Zittingsplaats
- Zwolle
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Voorlopige voorziening. Geen materiële connexiteit. Kennelijk niet-ontvankelijk.
Beslissing
De voorzieningenrechter verklaart het verzoek om voorlopige voorziening niet-ontvankelijk.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.L.M. Steinebach-de Wit, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. J.C. Smitstra, griffier. Uitgesproken in het openbaar op:
| griffier | voorzieningenrechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK OVERIJSSEL
Bestuursrecht
zaaknummer: ZWO 26/3059
uitspraak van de voorzieningenrechter in de zaak tussen
[verzoekster] , uit [woonplaats],
hierna: verzoekster,
en
het college van burgemeester en wethouders van Zwolle,
hierna: het college.
1 Inleiding
In deze uitspraak beslist de voorzieningenrechter op het verzoek om een voorlopige voorziening van verzoekster tegen het besluit van het college waarbij verzoekster ambtshalve is uitgeschreven uit de basisregistratie personen per 25 september 2024. Met het verzoek om voorlopige voorziening wil verzoekster bereiken dat haar inboedel op grond van artikel 5:30 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) niet wordt vernietigd of verkocht zolang nog niet op haar bezwaar tegen dit besluit is beslist.
2 Beoordeling door de voorzieningenrechter
Het verzoek is kennelijk niet-ontvankelijk. Omdat het verzoek kennelijk niet-ontvankelijk is doet de voorzieningenrechter uitspraak zonder zitting. Artikel 8:83, derde lid, van de Alegemene wet bestuursrecht maakt dat mogelijk. De voorzieningenrechter legt hierna uit waarom het verzoek kennelijk niet-ontvankelijk is.
Verzoekster wijst in haar verzoekschrift op de uitspraak van de voorzieningenrechter in de procedure ZWO 26/2694. In die procedure heeft verzoekster de voorzieningenrechter eveneens verzocht een voorlopige voorziening te treffen om te voorkomen dat haar inboedel op grond van artikel 5:30 van de Awb zou worden vernietigd of verkocht voordat op haar bezwaar zou worden beslist. Haar bezwaarschrift richtte zich daarbij tegen een ander besluit, namelijk de preventieve last onder bestuursdwang die door het college was opgelegd aan de verhuurder van verzoekster. Deze was aan de verhuurder opgelegd omdat de verhuurder de huurwoning van verzoekster zou ontruimen en het college – in de kern – wilde voorkomen dat in strijd met de Algemene Plaatselijke Verordening de inboedel van verzoekster op straat zou blijven staan. Het college heeft de bestuursdwang toegepast en de inboedel in opslag genomen in afwachting van de termijn van dertien weken, zoals volgt uit artikel 5:30 van de Awb. Omdat de termijn van dertien weken bijna afliep, heeft verzoekster om die reden destijds de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.
In die procedure heeft de voorzieningenrechter in eerste instantie een ordemaatregel getroffen, die inhield dat het college niet mocht overgaan tot de verkoop of vernietiging van de inboedel van verzoekster, maar deze heeft de voorzieningenrechter na behandeling van de zaak op zitting met de uitspraak van 29 oktober 2026 opgeheven. Reden hiertoe was dat de voorzieningenrechter tot het voorlopige oordeel kwam dat het bezwaar van verzoekster gericht tegen de preventieve last onder dwangsom geen redelijke kans van slagen had – omdat deze te laat was ingediend en er geen sprake was van een verschoonbare termijnoverschrijding – en dat mede in dat licht de belangenafweging in haar nadeel uitviel. Als gevolg mocht het college (weer) toepassing geven aan zijn bevoegdheid die volgt uit artikel 5:30 van de Awb en de inboedel van verzoekster mag verkopen c.q. vernietigen.
In het huidige verzoek vraagt verzoekster opnieuw om de voorziening te treffen dat haar inboedel op grond van artikel 5:30 van de Awb niet wordt vernietigd of verkocht. Verzoekster stelt dat er een nieuwe juridische procedure ten grondslag ligt aan dit verzoek die aanleiding geeft daartoe over te gaan. Verzoekster wijst op het bezwaar dat zij op 21 oktober 2026 heeft ingediend tegen het besluit van het college waarbij verzoekster per 25 september 2024 ambtshalve is uitgeschreven uit de basisregistratie personen. Zij voert daarbij aan dat indien haar bezwaar tegen dit besluit slaagt, ook de grondslag voor de last onder bestuursdwang vervalt.
De voorzieningenrechter overweegt als volgt.
Uit artikel 8:81 van de Awb volgt dat een verzoek om een voorlopige voorziening moet voldoen aan het vereiste van connexiteit. Dit betekent dat voor een ontvankelijk verzoek om een voorlopige voorziening sprake moet zijn van een samenhangende bezwaar- of beroepsprocedure, de zogenoemde formele connexiteit maar ook dat de gevraagde voorziening betrekking moet hebben op het bestreden besluit dat in de bodemzaak ter discussie staat, de materiële connexiteit.
Weliswaar is er in dit geval sprake van een bezwaarprocedure, maar naar het oordeel van de voorzieningenrechter ontbreekt de materiële connexiteit. Het bestreden besluit ziet namelijk op de uitschrijving van verzoekster uit de basisregistratie personen en niet op een (handhavings)besluit waarvoor zij de voorlopige voorziening vraagt. Het voorkomen van de verkoop c.q. vernietiging van de inboedel van verzoekster op grond van artikel 5:30 van de Awb raakt niet aan de inhoud en de rechtmatigheid van het besluit dat in deze bezwaarprocedure voorligt. Nu geen sprake is van een materiële samenhang tussen het bezwaarschrift en de gevraagde voorziening, voldoet het verzoek niet aan artikel 8:81 van de Awb.
Het verzoek is om die reden kennelijk niet-ontvankelijk.
3 Conclusie en gevolgen
Het verzoek is kennelijk niet-ontvankelijk. Dat betekent dat de voorzieningenrechter het verzoek niet inhoudelijk beoordeelt. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De voorzieningenrechter verklaart het verzoek om voorlopige voorziening niet-ontvankelijk.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.L.M. Steinebach-de Wit, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. J.C. Smitstra, griffier. Uitgesproken in het openbaar op:
| griffier | voorzieningenrechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.