Uitspraak · Strafrecht
Rechtbank Noord-Holland, 5 november 2026 – De verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt
ECLI:NL:RBNHO:2026:15886Zaaknummer 15/098661-23
- Instantie
- Rechtbank Noord-Holland
- Datum uitspraak
- 5 november 2026
- Publicatiedatum
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- 15/098661-23
- Rechtsgebied
- Strafrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudig
- Uitkomst
- Strafrechtelijke veroordeling
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 314a Sv
- Zittingsplaats
- Haarlem
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
De verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan wederrechtelijke vrijheidsberoving en poging tot afpersing. De verdachten hebben het slachtoffer, vanwege een conflict tussen een vriend van het slachtoffer en een van de verdachten, onder dwang plaats laten nemen in een ander voertuig. Vervolgens hebben de verdachten het slachtoffer in dit voertuig meegenomen en geprobeerd hem door geweld en bedreiging met geweld te dwingen een geldbedrag over te maken. Overschrijding redelijke termijn. De verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 110 dagen (gelijk aan voorarrest).
De rechtbank:
verklaart niet bewezen wat aan de verdachte onder 3 is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij;
verklaart bewezen dat de verdachte de onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven;
verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij;
bepaalt dat de bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren;
verklaart de verdachte hiervoor strafbaar;
veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 110 [honderdtien] dagen;
bepaalt dat de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht; en
heft op het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte.
Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
Dit vonnis is gewezen door
mr. C.S. Schoorl, voorzitter,
mr. S. Mac Donald en mr. A. Talmricht, rechters,
in tegenwoordigheid van de griffier mr. S. Maerman,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 5 november 2026.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Team Straf, zittingsplaats Haarlem
Meervoudige strafkamer
Parketnummer: 15/098661-23 (P)
Uitspraakdatum: 5 november 2026
Tegenspraak
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 6 oktober 2026 en 22 oktober 2026 (sluiting onderzoek ter terechtzitting) in de zaak tegen:
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats],
ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:
[adres].
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie
mr. S.E. Bauduin en van wat de verdachte en zijn raadsman, mr. J.T.H.M. Mühren, advocaat te Purmerend, naar voren hebben gebracht.
1 Tenlastelegging
Aan de verdachte is, na een nadere omschrijving van de tenlastelegging als bedoeld in artikel 314a van het Wetboek van Strafvordering (Sv), gevolgd door een wijziging van de tenlastelegging als bedoeld in artikel 313 Sv, ten laste gelegd dat:
feit 1 hij, op of omstreeks 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk [slachtoffer A] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en/of beroofd gehouden door- het voertuig waarin [slachtoffer A] zat met een ander voertuig te blokkeren en/of- (vervolgens) het autoportier van [slachtoffer A] voertuig te openen en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] uit het voertuig te trekken en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] te gebieden mee te lopen en/of- (vervolgens [slachtoffer A] te fouilleren en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] te dwingen plaats te nemen in een ander voertuig (merk: [automerk A]) en/of- (vervolgens) weg te rijden;
subsidiair hij op of omstreeks 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, [slachtoffer A] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, en/of met zware mishandeling en/of met gijzeling door- het voertuig waarin [slachtoffer A] zat met een ander voertuig te blokkeren en/of- (vervolgens) het autoportier van [slachtoffer A] voertuig te openen en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] uit het voertuig te trekken en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] te gebieden mee te lopen en/of- (vervolgens [slachtoffer A] te fouilleren en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] te dwingen plaats te nemen in een ander voertuig (merk: [automerk A]) en/of- (vervolgens) weg te rijden en/of- (vervolgens) meermalen, althans eenmaal tegen [slachtoffer A] te schreeuwen, althans de woorden toe te voegen, dat als hij/zij [slachtoffer B] niet zou(den) krijgen, hij/zij gekke dingen ging(en) doen en/of dat als hij de telefoon niet ontgrendelde zij hem helemaal in elkaar zouden slaan, althans woorden van gelijke aard of strekking;
feit 2 hij op of omstreeks 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, in elk geval in Nederland, op de openbare weg ([A-straat]) tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] te dwingen tot de afgifte van een geldbedrag, dat geheel of ten dele aan voornoemde [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] toebehoorde,- naar voornoemde [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] toe is/zijn gegaan en/of achter die [slachtoffer B] heeft/hebben aangerend;- het autoportier van het voertuig waarin [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] zat(en), heeft/hebben geopend en/of- [slachtoffer A] uit het voertuig heeft/hebben getrokken en/of- een raam van voornoemd voertuig heeft/hebben vernield en/of- [slachtoffer A] heeft/hebben gefouilleerd- tegen [slachtoffer A] heeft/hebben geschreeuwd dat als hij/zij [slachtoffer B] niet zou(den) krijgen, hij/zij gekke dingen ging(en) doen en dat hij/zij die €10 000 moest(en) hebben en/of- [slachtoffer A] heeft/hebben gedwongen zijn, [slachtoffer A], telefoon te ontgrendelen om in zijn bankgegevens te komen en tegen [slachtoffer A] heeft/hebben gezegd dat als hij, [slachtoffer A], dat niet zou doen, ze hem helemaal in elkaar zouden slaan en/of- tegen [slachtoffer A] heeft/hebben gezegd dat hij geld moest gaan pinnen en/of- [slachtoffer A] meerdere, althans een, klap(pen) tegen het hoofd heeft/hebben gegeventerwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
feit 3 hij op of omstreeks 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, in elk geval in Nederland, op de openbare weg ([A-straat]) tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een voertuig (merk [automerk B], kenteken [kenteken B]) en/of (een) telefoon(s) en/of een jas (merk: Canadian Goose) en/of een ID kaart en/of sleutels en/of een luchtje en/of een JBL box en/of een pasjeshouder met diverse pasjes en/of een mobiele telefoon van het merk iPhone in elk geval enig goed dat geheel of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde, te weten aan [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B], heeft/hebben weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door- met hoge snelheid naar het voertuig te rijden waarin [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] zaten en/of- (vervolgens) het autoportier van voornoemd voertuig, waarin [slachtoffer A] op dat moment zat, te openen en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] uit het voertuig te trekken en/of- een raam van voornoemd voertuig te vernielen en/of- (vervolgens) in voornoemd voertuig, met de hierboven genoemde goederen erin, weg te rijden.
2 Voorvragen
De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat de rechtbank bevoegd is om kennis te nemen van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
3 Beoordeling van het bewijs
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de onder 1 primair (medeplegen van wederrechtelijke vrijheidsberoving), 2 (poging tot afpersing in vereniging) en 3 (diefstal met geweld en/of bedreiging met geweld, in vereniging) ten laste gelegde feiten.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte integraal moet worden vrijgesproken. Op de verweren van de raadsman zal hierna, voor zover van belang, worden ingegaan.
Oordeel van de rechtbank
Vrijspraak ten aanzien van feit 3
Op grond van de bewijsmiddelen – en zoals onder 3.3.3 nader zal worden uiteengezet – kan worden vastgesteld dat de verdachte en zijn medeverdachten op 12 april 2023 het voertuig van [slachtoffer A] hebben verplaatst. De rechtbank is van oordeel dat uit het dossier niet is gebleken dat de verdachten ook het oogmerk hadden op de wederrechtelijke toe-eigening van het voertuig en de goederen die daarin lagen. De rechtbank zal de verdachte dan ook vrijspreken van de onder feit 3 ten laste gelegde diefstal met geweld en/of bedreiging met geweld, in vereniging.
Bewijsmiddelen
De rechtbank komt tot bewezenverklaring van de onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn opgenomen.
Bewijsoverweging ten aanzien van feit 1 primair en feit 2
Betrouwbaarheid verklaringen [slachtoffer A]
Aangezien de raadsman de betrouwbaarheid van de verklaringen van [slachtoffer A] heeft betwist, ziet de rechtbank zich in de eerste plaats voor de vraag gesteld of deze verklaringen als betrouwbaar kunnen worden aangemerkt en als bewijs gebruikt kunnen worden.
De rechtbank stelt vast dat [slachtoffer A] op meerdere momenten verklaringen bij de politie heeft afgelegd en later ook als getuige bij de rechter-commissaris. Hij verklaarde bij de politie kort na het incident in de kern dat [voornaam verdachte] (de rechtbank begrijpt: de verdachte) en vier van zijn vrienden hem uit zijn auto hebben getrokken, hem hebben gedwongen om plaats te nemen in een donkere [automerk A], zijn autoraam kapot hebben geslagen en toen met geweld hebben geprobeerd hem een geldbedrag over te laten maken. Hij heeft in zijn aangifte, zijn aanvullende verhoor en later ook bij de rechter-commissaris meer gedetailleerde, maar op hoofdlijnen soortgelijke verklaringen afgelegd.
De rechtbank constateert met de raadsman dat [slachtoffer A] in zijn verschillende verklaringen – daar waar het ziet op de tenlastelegging – op één punt niet consistent heeft verklaard. Zo heeft hij bij de politie kort na het incident en in zijn aangifte verklaard dat hij door de verdachten uit zijn voertuig werd getrokken. Tijdens zijn aanvullende verhoor verklaarde [slachtoffer A] dat hij werd vastgepakt door een van de verdachten en dat hij toen heeft meegewerkt en is uitgestapt. Bij de rechter-commissaris verklaarde [slachtoffer A] eerst dat hij uit zijn voertuig werd getrokken. Later nuanceerde hij deze verklaring door te zeggen dat hij werd vastgehouden door de verdachten en toen is uitgestapt en dat hij niet over de grond is gesleurd.
Naar het oordeel van de rechtbank leidt het enkele feit dat de verklaringen van [slachtoffer A] op dit punt van elkaar afwijken, niet tot de conclusie dat zijn verklaringen geheel als onbetrouwbaar moeten worden aangemerkt. Zoals hiervoor is overwogen zijn de verklaringen van [slachtoffer A] op hoofdlijnen consistent, waarbij de eerste verklaring al direct na het incident is afgelegd. Zijn verklaringen zijn gedetailleerd en vinden bovendien op essentiële onderdelen bevestiging in de beschrijving van de camerabeelden en overige objectieve feitelijke gegevens in het dossier. De rechtbank acht de verklaringen van [slachtoffer A] dan ook betrouwbaar en neemt zijn verklaringen als uitgangspunt voor het vaststellen van de feiten en omstandigheden. Het verweer van de raadsman wordt verworpen.
Feiten en omstandigheden
Op 12 april 2023 omstreeks 18.00 uur rijdt [slachtoffer A] als bestuurder van een zwarte [automerk B] met kenteken [kenteken B] op de [A-straat] in Zaandam. [slachtoffer B] zit op dat moment als bijrijder naast hem. [slachtoffer A] brengt zijn voertuig tot stilstand. Kort hierna stopt een zwarte [automerk A] met kenteken [kenteken A] vlak voor het voertuig van [slachtoffer A]. Dit voertuig wordt bestuurd door [medeverdachte A] (hierna: [medeverdachte A]). De bijrijders zijn de verdachte, [medeverdachte B] (hierna: [medeverdachte B]), [medeverdachte C] (hierna: [medeverdachte C]) en een onbekend gebleven medeverdachte. Terwijl de verdachten uit de [automerk A] stappen en naar het voertuig van [slachtoffer A] lopen, vlucht [slachtoffer B] het voertuig uit en wordt hij direct achtervolgt door twee verdachten waaronder de verdachte. [slachtoffer A] herkent één van de vijf verdachten direct als de verdachte. Hij weet dat de verdachte en [slachtoffer B] een conflict met elkaar hebben. [slachtoffer A] verklaart dat het autoportier van het voertuig van [slachtoffer A] aan de bestuurderskant wordt opengetrokken door één van de verdachten. Als [slachtoffer A] uit zijn voertuig is, wordt hij gefouilleerd door [medeverdachte C]. [medeverdachte B] rijdt het voertuig van [slachtoffer A] met hoge snelheid en met de passagiersdeur nog open achteruit. De verdachte, waarvan op de camerabeelden te zien is dat hij terugkomt van de ingezette achtervolging van [slachtoffer B], slaat bij het passeren van de auto, het autoraam van het voertuig van [slachtoffer A] in. [medeverdachte B] rijdt door en parkeert het voertuig van [slachtoffer A] in de straat achter de [A-straat]. De verdachte schreeuwt dat als hij [voornaam slachtoffer B] (de rechtbank begrijpt: [slachtoffer B]) niet krijgt hij gekke dingen gaat doen en dat hij €10.000,- moet hebben. [slachtoffer A] wordt ondertussen vastgehouden en gefouilleerd door de onbekend gebleven medeverdachte. De verdachte voegt zich bij [slachtoffer A] en de onbekend gebleven medeverdachte en houdt [slachtoffer A] vast. [medeverdachte A] en [medeverdachte C] zitten op dat moment weer in de [automerk A]. [slachtoffer A] staat dan, zo volgt uit de camerabeelden, een enkel ogenblik alleen met de verdachte en de onbekend gebleven medeverdachte. Te zien is dat hij nogmaals wordt gefouilleerd door de onbekend gebleven medeverdachte en daarna stapt ook de onbekend gebleven medeverdachte in de [automerk A]. [medeverdachte A] parkeert dit voertuig op het parkeerterrein. [slachtoffer A] staat op dit moment alleen met de verdachte. Nadat [medeverdachte A] en [medeverdachte B] de voertuigen hebben geparkeerd, voegen [medeverdachte A], [medeverdachte B], [medeverdachte C] en de onbekend gebleven medeverdachte zich weer bij de verdachte en [slachtoffer A]. Op de camerabeelden is vervolgens te zien dat de verdachte wegloopt. De andere vier verdachten blijven om [slachtoffer A] heen staan. Vervolgens lopen [slachtoffer A], [medeverdachte A], [medeverdachte B] en de onbekend gebleven medeverdachte met zijn vieren naar de zijkant van het flatgebouw. Later voegen ook de verdachte en [medeverdachte C] zich weer bij de groep. Achtereenvolgens lopen de onbekend gebleven medeverdachte, [medeverdachte C], [medeverdachte A] en [medeverdachte B] het parkeerterrein op. Vervolgens lopen ook de verdachte en [slachtoffer A] het parkeerterrein op. Op de camerabeelden is vervolgens te zien dat de verdachte en [slachtoffer A] dan samen een ronde lopen. Na een aantal minuten komt de groep weer bij elkaar. [slachtoffer A] wordt naar de [automerk A] geleid en gedwongen om in het midden van de achterbank plaats te nemen. [medeverdachte B] en de onbekend gebleven medeverdachte nemen rechts en links van hem plaats, zodat [slachtoffer A] niet weg kan, waarna ook de deuren op slot gaan. [medeverdachte A] zit achter het stuur en [medeverdachte C] op de bijrijdersstoel. Nadat [medeverdachte A], op zoek naar [slachtoffer B], een rondje door de buurt heeft gereden, parkeert hij de [automerk A], waarna de verdachte instapt. De verdachten dwingen [slachtoffer A] dan om met zijn telefoon [slachtoffer B] te appen, met de bedoeling om [slachtoffer B] naar de Albert Heijn in de buurt te lokken. Wanneer dit niet lukt, dwingen zij [slachtoffer A] zijn telefoon te ontgrendelen, om via de internetbankieren-app geld over te schrijven. Zij dreigen [slachtoffer A] in elkaar te slaan als hij dit niet zou doen. Omdat de internetbankieren-app een storing heeft, moet [slachtoffer A] geld gaan pinnen, maar omdat hij zijn pinpas niet bij zich heeft kan dit niet. Ondertussen slaat [medeverdachte A] [slachtoffer A] meerdere keren tegen het hoofd. Op enig moment stapt de onbekend gebleven medeverdachte uit via het linker achterportier, waarna [slachtoffer A] zijn kans schoon ziet om ook uit te stappen en weg te rennen.
Bij de insluitingsfouillering van [medeverdachte C] later die dag wordt de telefoon van [slachtoffer A] aangetroffen.
Medeplegen en opzet
De rechtbank stelt voorop dat de betrokkenheid aan een strafbaar feit als medeplegen kan worden bewezenverklaard wanneer is komen vast te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking. Dit kan een gezamenlijke uitvoering zijn.
Uit de bewijsmiddelen volgt dat de verdachte verschillende feitelijke handelingen heeft verricht die waren gericht op de wederrechtelijke vrijheidsberoving en poging tot afpersing van [slachtoffer A], waaronder in elk geval het vernielen van het autoraam en het bedreigen van [slachtoffer A]. De rechtbank is van oordeel dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachten die in de kern bestaat uit een gezamenlijke uitvoering. De rollen van de verdachten waren uitwisselbaar en niet aan elkaar ondergeschikt. De bijdrage van de verdachte aan het geheel van de ten laste gelegde gedragingen is daarbij van zodanig gewicht dat zijn rol als medeplegen kan worden aangemerkt.
De rechtbank leidt uit voornoemde omstandigheden en gedragingen van de verdachte eveneens af dat bij de verdachte sprake was van opzet op zowel het medeplegen als op de wederrechtelijke vrijheidsberoving en poging tot afpersing van [slachtoffer A]. Nu uit het dossier onvoldoende blijkt dat op [slachtoffer B] geweld of dreiging met geweld is toegepast, zal de rechtbank de verdachte vrijspreken van de poging tot afpersing van [slachtoffer B].
Conclusie
Het voorgaande betekent dat de rechtbank wettig en overtuigend bewezen acht dat de verdachte zich samen met anderen schuldig heeft gemaakt aan wederrechtelijke vrijheidsberoving (feit 1 primair) en poging tot afpersing (feit 2) van [slachtoffer A].
Bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat
feit 1 hij op 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, tezamen en in vereniging met anderen opzettelijk [slachtoffer A] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en beroofd gehouden door- het voertuig waarin [slachtoffer A] zat met een ander voertuig te blokkeren en - (vervolgens) het autoportier van [slachtoffer A] voertuig te openen en - (vervolgens) [slachtoffer A] te gebieden mee te lopen en - (vervolgens) [slachtoffer A] te fouilleren en - (vervolgens) [slachtoffer A] te dwingen plaats te nemen in een ander voertuig (merk: [automerk A]) en - (vervolgens) weg te rijden;
feit 2 hij op 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, op de openbare weg ([A-straat]) tezamen en in vereniging met anderen ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededaders voorgenomen misdrijf om met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en bedreiging met geweld [slachtoffer A] te dwingen tot de afgifte van een geldbedrag, dat geheel of ten dele aan voornoemde [slachtoffer A] toebehoorde,- naar voornoemde [slachtoffer A] toe zijn gegaan en achter [slachtoffer B] hebben aangerend en- het autoportier van het voertuig waarin [slachtoffer A] zat, hebben geopend en - een raam van voornoemd voertuig hebben vernield en - [slachtoffer A] hebben gefouilleerd en- tegen [slachtoffer A] hebben geschreeuwd dat als zij [slachtoffer B] niet zouden krijgen, zij gekke dingen gingen doen en dat zij die €10.000,- moesten hebben en - [slachtoffer A] hebben gedwongen zijn, [slachtoffer A], telefoon te ontgrendelen om in zijn bankgegevens te komen en tegen [slachtoffer A] hebben gezegd dat als hij, [slachtoffer A], dat niet zou doen, ze hem helemaal in elkaar zouden slaan en - tegen [slachtoffer A] hebben gezegd dat hij geld moest gaan pinnen en - [slachtoffer A] meerdere klappen tegen het hoofd hebben gegeventerwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.
De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging.
Hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
4 Kwalificatie en strafbaarheid van de feiten
Het bewezenverklaarde levert op:
feit 1 primair en feit 2:
de voortgezette handeling van
medeplegen van opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven en beroofd houden;
en
poging tot afpersing, gepleegd op de openbare weg en door twee of meer verenigde personen.
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is dus strafbaar.
5 Strafbaarheid van de verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
6 Motivering van de straf
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van zes maanden, met aftrek van het voorarrest.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft verzocht om bij strafoplegging acht te slaan op de samenloopbepalingen die op grond van artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht (Sr) van toepassing zijn, de overschrijding van de redelijke termijn en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij heeft de raadsman in het bijzonder gewezen op de positieve ontwikkeling die de verdachte heeft doorgemaakt tijdens de schorsing van de voorlopige hechtenis. Daarnaast heeft de raadsman onder verwijzing naar het Pro Justitia psychologisch onderzoeksrapport van 30 november 2023 verzocht de feiten in verminderde mate aan de verdachte toe te rekenen. Gelet hierop heeft de raadsman verzocht een gevangenisstraf op te leggen gelijk aan de duur van het voorarrest, eventueel aangevuld met een voorwaardelijke gevangenisstraf.
Oordeel van de rechtbank
Bij de beslissing over de straf die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van de bewezen verklaarde feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
Ernst van de feiten
De verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan wederrechtelijke vrijheidsberoving en poging tot afpersing van aangever [slachtoffer A]. De verdachten hebben de aangever, vanwege een conflict tussen een vriend van de aangever en een van de verdachten, onder dwang plaats laten nemen in een ander voertuig. Vervolgens hebben de verdachten de aangever in dit voertuig meegenomen en geprobeerd hem door geweld en bedreiging met geweld te dwingen een geldbedrag over te maken. Voor de aangever is dit een heel beangstigende situatie geweest. De aangever kon geen kant op en vreesde dat hij verder mishandeld zou worden. De verdachten hebben op dat moment kennelijk alleen gedacht aan hun eigen wens om snel en makkelijk geld te verkrijgen, zonder stil te staan bij de gevolgen voor de aangever. Ook in de samenleving zorgen dergelijke feiten doorgaans voor gevoelens van onveiligheid, mede omdat de feiten zich gedeeltelijk op een openbare weg in een woonwijk hebben afgespeeld.
Persoon van de verdachte
Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank gelet op het strafblad van de verdachte (Uittreksel Justitiële Documentatie) van 27 augustus 2026. Hieruit blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke feiten. De rechtbank weegt deze omstandigheid ten nadele van de verdachte mee bij het opleggen van de straf. Uit het strafblad blijkt ook dat de verdachte na het plegen van deze feiten in andere zaken onherroepelijk is veroordeeld, waardoor artikel 63 Sr van toepassing is.
De rechtbank heeft kennisgenomen van het Pro Justitia psychologisch onderzoeksrapport van 30 november 2023, opgesteld door J. Yntema, GZ-psycholoog. Uit dit rapport blijkt onder meer dat bij de verdachte sprake is een normoverschrijdend gedragsstoornis, ADHD en een stoornis in cannabisgebruik. Ook is er sprake van een sociaal-emotionele ontwikkelingsachterstand. Deze psychische stoornissen waren ook ten tijde van het tenlastegelegde aanwezig. Volgens de deskundige kunnen de verdachte zijn impulsiviteit (voortkomend vanuit zijn ADHD en de normoverschrijdend gedragsstoornis) en het feit dat hij onder invloed was van alcohol beide een rol hebben gespeeld bij de totstandkoming van het tenlastegelegde. Om die reden adviseert de deskundige de feiten aan de verdachte in enigszins verminderde mate toe te rekenen. Anderzijds kan er sprake zijn van een geplande actie, waarbij wraak en rancune een rol speelden en waarbij mogelijk sprake is van een financiële motivatie waaruit de verdachte uit was op eigen financieel gewin. In dat scenario adviseert de deskundige de feiten aan de verdachte volledig toe te rekenen, gezien het instrumentele karakter. Als de verdachte zonder enige vorm van begeleiding en/of behandeling terugkeert in de maatschappij, wordt het recidiverisico door de deskundige als matig tot hoog ingeschat. Om de kans op recidive te beperken is het van belang dat de verdachte passende behandeling krijgt. Een dergelijke behandeling kan ambulant plaatsvinden, binnen het juridisch kader van bijzondere voorwaarden bij een (deels) voorwaardelijke straf.
De rechtbank stelt vast dat uit het dossier blijkt dat de verdachte al langere tijd probeerde om geld van [slachtoffer B] te verkrijgen, omdat hij meende dat [slachtoffer B] een schuld bij hem had uitstaan vanwege een onderling conflict, en dat de verdachte deze feiten heeft gepleegd ter inlossing van die vermeende schuld. Daaruit leidt de rechtbank af dat de verdachte de feiten doelbewust heeft gepleegd. De rechtbank zal de feiten daarom volledig toerekenen aan de verdachte.
De voorlopige hechtenis van de verdachte is met ingang van 31 juli 2023 geschorst.
Sindsdien staat de verdachte onder toezicht van de reclassering. De reclassering heeft
voor het laatst op 16 september 2026 een advies uitgebracht. Hierin schrijft de reclassering dat zij sinds de schorsing een positieve gedragsverandering bij de verdachte ziet. Hij heeft meegewerkt aan alle schorsingsvoorwaarden en zowel de gedragsinterventie als de ambulante behandeling bij De Waag zijn positief afgerond. Ook is de verdachte gestopt met het structurele gebruik van alcohol en is hij, in tegenstelling tot het verleden, gemotiveerd om mee te werken aan een begeleid wonen traject. Het risico op recidive wordt ingeschat als laag tot gemiddeld. Gelet op deze positieve gedragsverandering, en omdat de verdachte al drieënhalf jaar onder toezicht heeft gestaan, adviseert de reclassering een straf zonder bijzondere voorwaarden op te leggen.
Redelijke termijn
In artikel 6, eerste lid, van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is het recht van iedere verdachte gewaarborgd om binnen een redelijke termijn te worden berecht. Als uitgangspunt heeft hierbij te gelden dat de behandeling op zitting moet zijn afgerond met een eindvonnis binnen twee jaar nadat de redelijke termijn is aangevangen, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden. Van zodanige bijzondere omstandigheden is in deze zaak niet gebleken.
De rechtbank is van oordeel dat de op zijn redelijkheid te beoordelen termijn is aangevangen op 13 april 2023, omdat de verdachte op die datum in verzekering is gesteld. Het eindvonnis wordt op 5 november 2026 gewezen. De rechtbank stelt de duur van de overschrijding van de redelijke termijn daarom vast op ruim achttien maanden. Regel is dat overschrijding van de redelijke termijn wordt gecompenseerd door strafvermindering.
De op te leggen straf
Gelet op de aard en ernst van de bewezen verklaarde feiten, de recidive van de verdachte en de straffen die in min of meer vergelijkbare zaken worden opgelegd, acht de rechtbank in beginsel een gevangenisstraf van vijf maanden passend en geboden. Gelet op de ouderdom van de feiten en de geconstateerde ernstige overschrijding van de redelijke termijn ziet de rechtbank echter aanleiding om een lagere straf op te leggen. De verdachte heeft onnodig lang met de dreiging van de mogelijke consequenties van deze strafzaak boven zijn hoofd moeten leven. Vanuit een oogpunt van speciale preventie zou een langdurige onvoorwaardelijke gevangenisstraf nu het karakter van de spreekwoordelijke ‘mosterd na de maaltijd’ hebben. Bij het bepalen van de hoogte van de straf houdt de rechtbank in het voordeel van de verdachte ook rekening met de positieve gedragsverandering die de verdachte heeft laten zien. De rechtbank zal daarom volstaan met het opleggen van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf die gelijk is aan de duur van het voorarrest van de verdachte. Gelet op het voorgaande, en omdat de rechtbank tot een andere bewezenverklaring komt dan de officier van justitie, valt deze straf lager uit dan door de officier van justitie is geëist.
Alles afwegende acht de rechtbank een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 110 dagen, met aftrek van het voorarrest, passend en geboden.
7 Toepasselijke wettelijke voorschriften
De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
- 45, 47, 56, 63, 282 en 317 Sr.
8 Beslissing
De rechtbank:
verklaart niet bewezen wat aan de verdachte onder 3 is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij;
verklaart bewezen dat de verdachte de onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven;
verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij;
bepaalt dat de bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren;
verklaart de verdachte hiervoor strafbaar;
veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 110 [honderdtien] dagen;
bepaalt dat de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht; en
heft op het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte.
Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
Dit vonnis is gewezen door
mr. C.S. Schoorl, voorzitter,
mr. S. Mac Donald en mr. A. Talmricht, rechters,
in tegenwoordigheid van de griffier mr. S. Maerman,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 5 november 2026.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.