Uitspraak · Strafrecht

Rechtbank Noord-Holland, 5 november 2026 – De verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt

ECLI:NL:RBNHO:2026:15883Zaaknummer 15/140551-23

Instantie
Rechtbank Noord-Holland
Datum uitspraak
5 november 2026
Publicatiedatum
19 november 2026
Zaaknummer
15/140551-23
Rechtsgebied
Strafrecht
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Uitkomst
Strafrechtelijke veroordeling
Hoofdwetsartikel
Artikel 63 Sr
Zittingsplaats
Haarlem
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

De verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan wederrechtelijke vrijheidsberoving en poging tot afpersing. De verdachten hebben het slachtoffer, vanwege een conflict tussen een vriend van het slachtoffer en een van de verdachten, onder dwang plaats laten nemen in een ander voertuig. Vervolgens hebben de verdachten het slachtoffer in dit voertuig meegenomen en geprobeerd hem door geweld en bedreiging met geweld te dwingen een geldbedrag over te maken. De verdachte wordt veroordeeld tot een taakstraf van 200 uur.

De rechtbank:

verklaart niet bewezen wat aan de verdachte onder 3 is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij;

verklaart bewezen dat de verdachte de onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven;

verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij;

bepaalt dat de bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren;

verklaart de verdachte hiervoor strafbaar; en

veroordeelt de verdachte tot het verrichten van 200 [tweehonderd] uren taakstraf die bestaat uit het verrichten van onbetaalde arbeid, bij het niet of niet naar behoren verrichten daarvan te vervangen door 100 [honderd] dagen hechtenis.

Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum

Dit vonnis is gewezen door

mr. C.S. Schoorl, voorzitter,

mr. S. Mac Donald en mr. A. Talmricht, rechters,

in tegenwoordigheid van de griffier mr. S. Maerman,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 5 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 Tenlastelegging
  2. 2 Voorvragen
  3. 3 Beoordeling van het bewijs
  4. 4 Kwalificatie en strafbaarheid van de feiten
  5. 5 Strafbaarheid van de verdachte
  6. 6 Motivering van de straf
  7. 7 Beslag
  8. 8 Vordering tot tenuitvoerlegging
  9. 9 Toepasselijke wettelijke voorschriften
  10. 10 Beslissing

RECHTBANK NOORD-HOLLAND

Team Straf, zittingsplaats Haarlem

Meervoudige strafkamer

Parketnummer: 15/140551-23 (P)

Uitspraakdatum: 5 november 2026

Tegenspraak

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 6 oktober 2026 en 22 oktober 2026 (sluiting onderzoek ter terechtzitting) in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats],

ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:

[adres].

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie

mr. S.E. Bauduin en van wat de verdachte en zijn raadsman, mr. B.J.W. Tijkotte, advocaat te Koog aan de Zaan, naar voren hebben gebracht.

1 Tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:

feit 1 primair hij, op of omstreeks 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk [slachtoffer A] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en/of beroofd gehouden door- het voertuig waarin [slachtoffer A] zat met een ander voertuig te blokkeren en/of- (vervolgens) het autoportier van [slachtoffer A] voertuig te openen en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] uit het voertuig te trekken en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] te gebieden mee te lopen en/of- (vervolgens [slachtoffer A] te fouilleren en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] te dwingen plaats te nemen in een ander voertuig (merk: [automerk A]) en/of- (vervolgens) weg te rijden;

subsidiair hij op of omstreeks 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, [slachtoffer A] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, en/of met zware mishandeling, door- het voertuig waarin [slachtoffer A] zat met een ander voertuig te blokkeren en/of- (vervolgens) het autoportier van [slachtoffer A] voertuig te openen en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] uit het voertuig te trekken en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] te gebieden mee te lopen en/of- (vervolgens [slachtoffer A] te fouilleren en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] te dwingen plaats te nemen in een ander voertuig (merk: [automerk A]) en/of- (vervolgens) weg te rijden en/of- tegen [slachtoffer A] heeft/hebben geschreeuwd dat als hij/zij [slachtoffer B] niet zou(den) krijgen, hij/zij gekke dingen ging(en) doen en dat hij/zij die €10 000 moest(en) hebben en/of- [slachtoffer A] heeft/hebben gedwongen zijn, [slachtoffer A], telefoon te ontgrendelen om in zijn bankgegevens te komen en als hij, [slachtoffer A], dat niet zou doen, ze hem helemaal in elkaar zouden slaan;

feit 2 hij op of omstreeks 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, in elk geval in Nederland, op de openbare weg ([A-straat]) tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] te dwingen tot de afgifte van een geldbedrag, dat geheel of ten dele aan voornoemde [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] toebehoorde,- naar voornoemde [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] toe is/zijn gegaan en/of achter die [slachtoffer B] heeft/hebben aangerend en/of - het autoportier van het voertuig waarin [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] zat(en), heeft/hebben geopend en/of- [slachtoffer A] uit het voertuig heeft/hebben getrokken en/of- een raam van voornoemd voertuig heeft/hebben vernield en/of- [slachtoffer A] heeft/hebben gefouilleerd en/of- tegen [slachtoffer A] heeft/hebben geschreeuwd dat als hij/zij [slachtoffer B] niet zou(den) krijgen, hij/zij gekke dingen ging(en) doen en dat hij/zij die €10 000 moest(en) hebben en/of- [slachtoffer A] heeft/hebben gedwongen zijn, [slachtoffer A], telefoon te ontgrendelen om in zijn bankgegevens te komen en als hij, [slachtoffer A], dat niet zou doen, ze hem helemaal in elkaar zouden slaan en/of- tegen [slachtoffer A] heeft/hebben gezegd dat hij geld moest gaan pinnen en/of- [slachtoffer A] meerdere, althans een, klap(pen) tegen het hoofd heeft/hebben gegeventerwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

feit 3 hij op of omstreeks 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, in elk geval in Nederland, op de openbare weg ([A-straat]) tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een voertuig (merk [automerk B], kenteken [kenteken B]) en/of (een) telefoon(s) en/of een jas (merk: Canadian Goose) en/of een ID kaart en/of sleutels en/of een luchtje en/of een JBL box en/of een pasjeshouder met diverse pasjes en/of een mobiele telefoon van het merk iPhone in elk geval enig goed dat geheel of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde, te weten aan [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B], heeft/hebben weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door- met hoge snelheid naar het voertuig te rijden waarin [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] zaten en/of- (vervolgens) het autoportier van voornoemd voertuig, waarin [slachtoffer A] op dat moment zat, te openen en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] uit het voertuig te trekken en/of- een raam van voornoemd voertuig te vernielen en/of- (vervolgens) in voornoemd voertuig, met de hierboven genoemde goederen erin, weg te rijden.

2 Voorvragen

De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat de rechtbank bevoegd is kennis te nemen van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.

3 Beoordeling van het bewijs

3.1

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de onder 1 primair (medeplegen van wederrechtelijke vrijheidsberoving), 2 (poging tot afpersing in vereniging) en 3 (diefstal met geweld en/of bedreiging met geweld, in vereniging) ten laste gelegde feiten.

3.2

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte integraal moet worden vrijgesproken. Op de verweren van de raadsman zal hierna, voor zover van belang, worden ingegaan.

3.3

Oordeel van de rechtbank

3.3.1

Vrijspraak ten aanzien van feit 3

Op grond van de bewijsmiddelen – en zoals onder 3.3.3 nader zal worden uiteengezet – kan worden vastgesteld dat de verdachte en zijn medeverdachten op 12 april 2023 het voertuig van [slachtoffer A] hebben verplaatst. De rechtbank is van oordeel dat uit het dossier niet is gebleken dat de verdachten ook het oogmerk hadden op de wederrechtelijke toe-eigening van het voertuig en de goederen die daarin lagen. De rechtbank zal de verdachte dan ook vrijspreken van de onder feit 3 ten laste gelegde diefstal met geweld en/of bedreiging met geweld, in vereniging.

3.3.2

Bewijsmiddelen

De rechtbank komt tot bewezenverklaring van de onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn opgenomen.

3.3.3

Bewijsoverweging ten aanzien van feit 1 primair en feit 2

Betrouwbaarheid verklaringen [slachtoffer A]

Aangezien de raadsman de betrouwbaarheid van de verklaringen van [slachtoffer A] heeft betwist, ziet de rechtbank zich in de eerste plaats voor de vraag gesteld of deze verklaringen als betrouwbaar kunnen worden aangemerkt en als bewijs gebruikt kunnen worden.

De rechtbank stelt vast dat [slachtoffer A] op meerdere momenten verklaringen bij de politie heeft afgelegd en later ook als getuige bij de rechter-commissaris. Hij verklaarde bij de politie kort na het incident in de kern dat [voornaam medeverdachte A] (de rechtbank begrijpt: [medeverdachte A]) en vier van zijn vrienden hem uit zijn auto hebben getrokken, hem hebben gedwongen om plaats te nemen in een donkere [automerk A], zijn autoraam kapot hebben geslagen en toen met geweld hebben geprobeerd hem een geldbedrag over te laten maken. Hij heeft in zijn aangifte, zijn aanvullende verhoor en later ook bij de rechter-commissaris meer gedetailleerde, maar op hoofdlijnen soortgelijke verklaringen afgelegd.

De rechtbank constateert met de raadsman dat [slachtoffer A] in zijn verschillende verklaringen – daar waar het ziet op de tenlastelegging – op één punt niet consistent heeft verklaard. Zo heeft hij bij de politie kort na het incident en in zijn aangifte verklaard dat hij door de verdachten uit zijn voertuig werd getrokken. Tijdens zijn aanvullende verhoor verklaarde [slachtoffer A] dat hij werd vastgepakt door een van de verdachten en dat hij toen heeft meegewerkt en is uitgestapt. Bij de rechter-commissaris verklaarde [slachtoffer A] eerst dat hij uit zijn voertuig werd getrokken. Later nuanceerde hij deze verklaring door te zeggen dat hij werd vastgehouden door de verdachten en toen is uitgestapt en dat hij niet over de grond is gesleurd.

Naar het oordeel van de rechtbank leidt het enkele feit dat de verklaringen van [slachtoffer A] op dit punt van elkaar afwijken, niet tot de conclusie dat zijn verklaringen geheel als onbetrouwbaar moeten worden aangemerkt. Zoals hiervoor is overwogen zijn de verklaringen van [slachtoffer A] op hoofdlijnen consistent, waarbij de eerste verklaring al direct na het incident is afgelegd. Zijn verklaringen zijn gedetailleerd en vinden bovendien op essentiële onderdelen bevestiging in de beschrijving van de camerabeelden en overige objectieve feitelijke gegevens in het dossier. De rechtbank acht de verklaringen van [slachtoffer A] dan ook betrouwbaar en neemt zijn verklaringen als uitgangspunt voor het vaststellen van de feiten en omstandigheden. Het verweer van de raadsman wordt verworpen.

Feiten en omstandigheden

Op 12 april 2023 omstreeks 18.00 uur rijdt [slachtoffer A] als bestuurder van een zwarte [automerk B] Swift met kenteken [kenteken B] op de [A-straat] in Zaandam. [slachtoffer B] zit op dat moment als bijrijder naast hem. [slachtoffer A] brengt zijn voertuig tot stilstand. Kort hierna stopt een zwarte [automerk A] met kenteken [kenteken A] vlak voor het voertuig van [slachtoffer A]. Dit voertuig wordt bestuurd door [medeverdachte B] (hierna: [medeverdachte B]). De bijrijders zijn de verdachte, [medeverdachte C] (hierna: [medeverdachte C]), [medeverdachte A] (hierna: [medeverdachte A]) en een onbekend gebleven medeverdachte. Terwijl de verdachten uit de [automerk A] stappen en naar het voertuig van [slachtoffer A] lopen, vlucht [slachtoffer B] het voertuig uit en wordt hij direct achtervolgt door twee verdachten waaronder [medeverdachte A]. [slachtoffer A] herkent één van de vijf verdachten direct als [medeverdachte A]. Hij weet dat [medeverdachte A] en [slachtoffer B] een conflict met elkaar hebben. [slachtoffer A] verklaart dat het autoportier van het voertuig van [slachtoffer A] aan de bestuurderskant wordt opengetrokken door één van de verdachten. Als [slachtoffer A] uit zijn voertuig is, wordt hij gefouilleerd door [medeverdachte C]. De verdachte rijdt het voertuig van [slachtoffer A] met hoge snelheid en met de passagiersdeur nog open achteruit. [medeverdachte A], waarvan op de camerabeelden te zien is dat hij terugkomt van de ingezette achtervolging van [slachtoffer B], slaat bij het passeren van de auto, het autoraam van het voertuig van [slachtoffer A] in. De verdachte rijdt door en parkeert het voertuig van [slachtoffer A] in de straat achter de [A-straat]. [medeverdachte A] schreeuwt dat als hij [voornaam slachtoffer B] (de rechtbank begrijpt: [slachtoffer B]) niet krijgt hij gekke dingen gaat doen en dat hij €10.000,- moet hebben. [slachtoffer A] wordt ondertussen vastgehouden en gefouilleerd door de onbekend gebleven medeverdachte. [medeverdachte A] voegt zich bij [slachtoffer A] en de onbekend gebleven medeverdachte en houdt [slachtoffer A] vast. [medeverdachte B] en [medeverdachte C] zitten op dat moment weer in de [automerk A]. [slachtoffer A] staat dan, zo volgt uit de camerabeelden, een enkel ogenblik alleen met [medeverdachte A] en de onbekend gebleven medeverdachte. Te zien is dat hij nogmaals wordt gefouilleerd door de onbekend gebleven medeverdachte en daarna stapt ook de onbekend gebleven medeverdachte in de [automerk A]. [medeverdachte B] parkeert dit voertuig op het parkeerterrein. [slachtoffer A] staat op dit moment alleen met [medeverdachte A]. Nadat [medeverdachte B] en de verdachte de voertuigen hebben geparkeerd, voegen [medeverdachte B], de verdachte, [medeverdachte C] en de onbekend gebleven medeverdachte zich weer bij [medeverdachte A] en [slachtoffer A]. Op de camerabeelden is vervolgens te zien dat [medeverdachte A] wegloopt. De andere vier verdachten blijven om [slachtoffer A] heen staan. Vervolgens lopen [slachtoffer A], [medeverdachte B], de verdachte en de onbekend gebleven medeverdachte met zijn vieren naar de zijkant van het flatgebouw. Later voegen ook [medeverdachte A] en [medeverdachte C] zich weer bij de groep. Achtereenvolgens lopen de onbekend gebleven medeverdachte, [medeverdachte C], [medeverdachte B] en de verdachte het parkeerterrein op. Vervolgens lopen ook [medeverdachte A] en [slachtoffer A] het parkeerterrein op. Op de camerabeelden is vervolgens te zien dat [medeverdachte A] en [slachtoffer A] dan samen een ronde lopen. Na een aantal minuten komt de groep weer bij elkaar. [slachtoffer A] wordt naar de [automerk A] geleid en gedwongen om in het midden van de achterbank plaats te nemen. De verdachte en de onbekend gebleven medeverdachte nemen rechts en links van hem plaats, zodat [slachtoffer A] niet weg kan, waarna ook de deuren op slot gaan. [medeverdachte B] zit achter het stuur en [medeverdachte C] op de bijrijdersstoel. Nadat [medeverdachte B], op zoek naar [slachtoffer B], een rondje door de buurt heeft gereden, parkeert hij de [automerk A], waarna [medeverdachte A] instapt. De verdachten dwingen [slachtoffer A] dan om met zijn telefoon [slachtoffer B] te appen, met de bedoeling om [slachtoffer B] naar de Albert Heijn in de buurt te lokken. Wanneer dit niet lukt, dwingen zij [slachtoffer A] zijn telefoon te ontgrendelen, om via de internetbankieren-app geld over te schrijven. Zij dreigen [slachtoffer A] in elkaar te slaan als hij dit niet zou doen. Omdat de internetbankieren-app een storing heeft, moet [slachtoffer A] geld gaan pinnen, maar omdat hij zijn pinpas niet bij zich heeft kan dit niet. Ondertussen slaat [medeverdachte B] [slachtoffer A] meerdere keren tegen het hoofd. Op enig moment stapt de onbekend gebleven medeverdachte uit via het linker achterportier, waarna [slachtoffer A] zijn kans schoon ziet om ook uit te stappen en weg te rennen.

Bij de insluitingsfouillering van [medeverdachte C] later die dag wordt de telefoon van [slachtoffer A] aangetroffen.

Medeplegen en opzet

De rechtbank stelt voorop dat de betrokkenheid aan een strafbaar feit als medeplegen kan worden bewezenverklaard wanneer is komen vast te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking. Dit kan een gezamenlijke uitvoering zijn.

Uit de bewijsmiddelen volgt dat de verdachte verschillende feitelijke handelingen heeft verricht die waren gericht op de wederrechtelijke vrijheidsberoving en poging tot afpersing van [slachtoffer A], waaronder in elk geval het verplaatsen van zijn voertuig en het bedreigen van [slachtoffer A]. De rechtbank is van oordeel dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachten die in de kern bestaat uit een gezamenlijke uitvoering. De rollen van de verdachten waren uitwisselbaar en niet aan elkaar ondergeschikt. De bijdrage van de verdachte aan het geheel van de ten laste gelegde gedragingen is daarbij van zodanig gewicht dat zijn rol als medeplegen kan worden aangemerkt.

De rechtbank leidt uit voornoemde omstandigheden en gedragingen van de verdachte eveneens af dat bij de verdachte sprake was van opzet op zowel het medeplegen als op de wederrechtelijke vrijheidsberoving en poging tot afpersing van [slachtoffer A]. Nu uit het dossier onvoldoende blijkt dat op [slachtoffer B] geweld of dreiging met geweld is toegepast, zal de rechtbank de verdachte vrijspreken van de poging tot afpersing van [slachtoffer B].

Conclusie

Het voorgaande betekent dat de rechtbank wettig en overtuigend bewezen acht dat de verdachte zich samen met anderen schuldig heeft gemaakt aan wederrechtelijke vrijheidsberoving (feit 1 primair) en poging tot afpersing (feit 2) van [slachtoffer A].

3.4

Bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat

feit 1 primair hij op 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, tezamen en in vereniging met anderen opzettelijk [slachtoffer A] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en beroofd gehouden door- het voertuig waarin [slachtoffer A] zat met een ander voertuig te blokkeren en - (vervolgens) het autoportier van [slachtoffer A] voertuig te openen en- (vervolgens) [slachtoffer A] te gebieden mee te lopen en - (vervolgens) [slachtoffer A] te fouilleren en - (vervolgens) [slachtoffer A] te dwingen plaats te nemen in een ander voertuig (merk: [automerk A]) en - (vervolgens) weg te rijden;feit 2hij op 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, op de openbare weg ([A-straat]) tezamen en in vereniging met anderen ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededaders voorgenomen misdrijf om met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en bedreiging met geweld [slachtoffer A] te dwingen tot de afgifte van een geldbedrag, dat geheel of ten dele aan voornoemde [slachtoffer A] toebehoorde,- naar voornoemde [slachtoffer A] toe zijn gegaan en - het autoportier van het voertuig waarin [slachtoffer A] zat, hebben geopend en achter [slachtoffer B] hebben aangerend en- een raam van voornoemd voertuig hebben vernield en - [slachtoffer A] hebben gefouilleerd en - tegen [slachtoffer A] hebben geschreeuwd dat als zij [slachtoffer B] niet zouden krijgen, zij gekke dingen gingen doen en dat zij die €10.000,- moesten hebben en- [slachtoffer A] hebben gedwongen zijn, [slachtoffer A], telefoon te ontgrendelen om in zijn bankgegevens te komen en als hij, [slachtoffer A], dat niet zou doen, ze hem helemaal in elkaar zouden slaan en - tegen [slachtoffer A] hebben gezegd dat hij geld moest gaan pinnen en - [slachtoffer A] meerdere klappen tegen het hoofd hebben gegeventerwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging.

Hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

4 Kwalificatie en strafbaarheid van de feiten

Het bewezenverklaarde levert op:

feit 1 primair en feit 2:

de voortgezette handeling van

medeplegen van opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven en beroofd houden;

en

poging tot afpersing, gepleegd op de openbare weg en door twee of meer verenigde personen.

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is dus strafbaar.

5 Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

6 Motivering van de straf

6.1

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van zes maanden.

6.2

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft verzocht om bij strafoplegging acht te slaan op de samenloopbepalingen die op grond van artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht (Sr) van toepassing zijn, de overschrijding van de redelijke termijn en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Gelet hierop heeft de raadsman verzocht in plaats van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf een taakstraf op te leggen, eventueel aangevuld met een voorwaardelijke gevangenisstraf.

6.3

Oordeel van de rechtbank

Bij de beslissing over de straf die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van de bewezen verklaarde feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.

Ernst van de feiten

De verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan wederrechtelijke vrijheidsberoving en poging tot afpersing van aangever [slachtoffer A]. De verdachten hebben de aangever, vanwege een conflict tussen een vriend van de aangever en een van de verdachten, onder dwang plaats laten nemen in een ander voertuig. Vervolgens hebben de verdachten de aangever in dit voertuig meegenomen en geprobeerd hem door geweld en bedreiging met geweld te dwingen een geldbedrag over te maken. Voor de aangever is dit een heel beangstigende situatie geweest. De aangever kon geen kant op en vreesde dat hij verder mishandeld zou worden. De verdachten hebben op dat moment kennelijk alleen gedacht aan hun eigen wens om snel en makkelijk geld te verkrijgen, zonder stil te staan bij de gevolgen voor de aangever. Ook in de samenleving zorgen dergelijke feiten doorgaans voor gevoelens van onveiligheid, mede omdat de feiten zich gedeeltelijk op een openbare weg in een woonwijk hebben afgespeeld.

Persoon van de verdachte

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank gelet op het strafblad van de verdachte (Uittreksel Justitiële Documentatie) van 18 september 2026. Hieruit blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke feiten. Uit het strafblad blijkt ook dat de verdachte na het plegen van deze feiten in een andere zaak onherroepelijk is veroordeeld, waardoor artikel 63 Sr van toepassing is.

Redelijke termijn

In artikel 6, eerste lid, van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) is het recht van iedere verdachte gewaarborgd om binnen een redelijke termijn te worden berecht. Als uitgangspunt heeft hierbij te gelden dat de behandeling op zitting moet zijn afgerond met een eindvonnis binnen twee jaar nadat de redelijke termijn is aangevangen, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden.

Anders dan de raadsman, die als startdatum van de redelijke termijn uitgaat van het politieverhoor van 14 juni 2023, is de rechtbank, in lijn met vaste rechtspraak en gelet op de inhoud van dat verhoor en de mededelingen die de verdachte blijkens het proces-verbaal in dat verband zijn gedaan, van oordeel dat de redelijke termijn niet is aangevangen op het moment van het verhoor, maar op het moment dat de inleidende dagvaarding aan de verdachte is betekend. Dit is gebeurd op 3 september 2026. Nu het eindvonnis op 5 november 2026 wordt gewezen, is de rechtbank van oordeel dat geen sprake is van overschrijding van de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 EVRM. De rechtbank zal bij de strafoplegging echter wel rekening houden met het tijdsverloop tussen de bewezen verklaarde feiten en de einduitspraak.

De op te leggen straf

Gelet op de aard en ernst van de bewezen verklaarde feiten en de straffen die in min of meer vergelijkbare zaken worden opgelegd, acht de rechtbank in beginsel een gevangenisstraf van vier maanden passend en geboden. Gelet op de ouderdom van de feiten ziet de rechtbank echter aanleiding om een lagere straf en andere strafmodaliteit op te leggen. De verdachte heeft onnodig lang met de dreiging van de mogelijke consequenties van deze strafzaak boven zijn hoofd moeten leven. Vanuit een oogpunt van speciale preventie zou een langdurige onvoorwaardelijke gevangenisstraf nu het karakter van de spreekwoordelijke ‘mosterd na de maaltijd’ hebben. De rechtbank zal daarom volstaan met het opleggen van een taakstraf. Gelet op het voorgaande, en omdat de rechtbank tot een andere bewezenverklaring komt dan de officier van justitie, valt deze straf lager uit dan door de officier van justitie is geëist.

Alles afwegende acht de rechtbank een onvoorwaardelijke taakstraf voor de duur van 200 uur passend en geboden.

7 Beslag

Onder de verdachte is, volgens de beslaglijst van 27 augustus 2026, een mobiele telefoon met goednummer PL1100-2023074691-1475456 in beslag genomen. De officier van justitie heeft gevorderd dat deze mobiele telefoon wordt teruggegeven aan de rechthebbende. De verdachte heeft ter terechtzitting echter afstand gedaan van deze mobiele telefoon. De rechtbank zal hierover dan ook geen beslissing nemen.

8 Vordering tot tenuitvoerlegging

Bij oproep van 2 september 2026 heeft het openbaar ministerie de verdachte opgeroepen om op 6 oktober 2026 aanwezig te zijn bij de behandeling van de tegen hem aanhangige vordering tot tenuitvoerlegging in de zaak met parketnummer 96/219856-21. Ter terechtzitting heeft de officier van justitie gevorderd dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk moet worden verklaard in de vordering tot tenuitvoerlegging, omdat dat het openbaar ministerie op 22 juli 2025 door het Gerechtshof Amsterdam niet-ontvankelijk in de strafvervolging is verklaard in de onderliggende strafzaak van deze vordering.

De rechtbank stelt vast dat het dossier, naast de oproep van 2 september 2026, geen stukken bevat ten aanzien van de vordering tot tenuitvoerlegging. Bij het ontbreken van een vordering tot tenuitvoerlegging ziet de rechtbank geen aanleiding om hier een beslissing op te nemen.

9 Toepasselijke wettelijke voorschriften

De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:

- 9, 22c, 22d, 45, 47, 56, 63, 282 en 317 Sr.

10 Beslissing

De rechtbank:

verklaart niet bewezen wat aan de verdachte onder 3 is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij;

verklaart bewezen dat de verdachte de onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven;

verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij;

bepaalt dat de bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren;

verklaart de verdachte hiervoor strafbaar; en

veroordeelt de verdachte tot het verrichten van 200 [tweehonderd] uren taakstraf die bestaat uit het verrichten van onbetaalde arbeid, bij het niet of niet naar behoren verrichten daarvan te vervangen door 100 [honderd] dagen hechtenis.

Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum

Dit vonnis is gewezen door

mr. C.S. Schoorl, voorzitter,

mr. S. Mac Donald en mr. A. Talmricht, rechters,

in tegenwoordigheid van de griffier mr. S. Maerman,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 5 november 2026.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.