Uitspraak · Strafrecht
Rechtbank Noord-Holland, 5 november 2026 – De verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt
ECLI:NL:RBNHO:2026:15878Zaaknummer 15/098683-23 en 08/240319-20 (tul)
- Instantie
- Rechtbank Noord-Holland
- Datum uitspraak
- 5 november 2026
- Publicatiedatum
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- 15/098683-23 en 08/240319-20 (tul)
- Rechtsgebied
- Strafrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudig
- Uitkomst
- Strafrechtelijke veroordeling
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 63 Sr
- Zittingsplaats
- Haarlem
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
De verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan wederrechtelijke vrijheidsberoving en poging tot afpersing. De verdachten hebben het slachtoffer, vanwege een conflict tussen een vriend van het slachtoffer en een van de verdachten, onder dwang plaats laten nemen in een ander voertuig. Vervolgens hebben de verdachten het slachtoffer in dit voertuig meegenomen en geprobeerd hem door geweld en bedreiging met geweld te dwingen een geldbedrag over te maken. Overschrijding redelijke termijn. De verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 16 dagen (gelijk aan voorarrest) en een taakstraf van 210 uur.
De rechtbank:
verklaart niet bewezen wat aan de verdachte onder 3 is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij;
verklaart bewezen dat de verdachte de onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven;
verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij;
bepaalt dat de bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren;
verklaart de verdachte hiervoor strafbaar;
veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 16 [zestien] dagen;
bepaalt dat de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
veroordeelt de verdachte tot het verrichten van 210 [tweehonderdtien] uren taakstraf die bestaat uit het verrichten van onbetaalde arbeid, bij het niet of niet naar behoren verrichten daarvan te vervangen door 105 [honderdvijf] dagen hechtenis;
verklaart het openbaar ministerie niet ontvankelijk in de vordering tot tenuitvoerlegging in de zaak met parketnummer 08/240319-20; en
heft op het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte.
Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
Dit vonnis is gewezen door
mr. C.S. Schoorl, voorzitter,
mr. S. Mac Donald en mr. A. Talmricht, rechters,
in tegenwoordigheid van de griffier mr. S. Maerman,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 5 november 2026.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Team Straf, zittingsplaats Haarlem
Meervoudige strafkamer
Parketnummers: 15/098683-23 en 08/240319-20 (tul) (P)
Uitspraakdatum: 5 november 2026
Tegenspraak
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 6 oktober 2026 en 22 oktober 2026 (sluiting onderzoek ter terechtzitting) in de zaak tegen:
[verdachte 1] ,
geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] (Suriname),
ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:
[adres].
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie
mr. S.E. Bauduin en van wat de verdachte en zijn raadsvrouw mr. P. Figge, advocaat te Amsterdam, naar voren hebben gebracht.
1 Tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
feit 1 primair hij, op of omstreeks 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk [slachtoffer A] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en/of beroofd gehouden door- het voertuig waarin [slachtoffer A] zat met een ander voertuig te blokkeren en/of- (vervolgens) het autoportier van [slachtoffer A] voertuig te openen en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] uit het voertuig te trekken en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] te gebieden mee te lopen en/of- (vervolgens [slachtoffer A] te fouilleren en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] te dwingen plaats te nemen in een ander voertuig (merk: [automerk A] ) en/of- (vervolgens) weg te rijden;
subsidiair hij op of omstreeks 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, [slachtoffer A] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, en/of met zware mishandeling, en/of met gijzeling door- het voertuig waarin [slachtoffer A] zat met een ander voertuig te blokkeren en/of- (vervolgens) het autoportier van [slachtoffer A] voertuig te openen en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] uit het voertuig te trekken en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] te gebieden mee te lopen en/of- (vervolgens [slachtoffer A] te fouilleren en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] te dwingen plaats te nemen in een ander voertuig (merk: [automerk A] ) en/of- (vervolgens) weg te rijden en/of- (vervolgens), meermalen, althans eenmaal tegen [slachtoffer A] te schreeuwen,althans de woorden toegevoegd, dat als hij/zij [slachtoffer B] niet zou(den) krijgen, hij/zij gekke dingen ging(en) doen en/of dat als hij de telefoon niet ontgrendelde zij hem helemaal in elkaar zouden slaan, althans woorden van gelijke aard of strekking;
feit 2 hij op of omstreeks 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, in elk geval in Nederland, op de openbare weg ( [A-straat] ) tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] te dwingen tot de afgifte van een geldbedrag, dat geheel of ten dele aan voornoemde [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] toebehoorde,- naar voornoemde [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] toe is/zijn gegaan en/of achter die [slachtoffer B] heeft/hebben aangerend en/of- het autoportier van het voertuig waarin [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] zat(en), heeft/hebben geopend en/of- [slachtoffer A] uit het voertuig heeft/hebben getrokken en/of- een raam van voornoemd voertuig heeft/hebben vernield en/of- [slachtoffer A] heeft/hebben gefouilleerd en/of- tegen [slachtoffer A] heeft/hebben geschreeuwd dat als hij/zij [slachtoffer B] niet zou(den) krijgen, hij/zij gekke dingen ging(en) doen en dat hij/zij die €10 000 moest(en) hebben en/of- [slachtoffer A] heeft/hebben gedwongen zijn, [slachtoffer A] , telefoon te ontgrendelen om in zijn bankgegevens te komen en tegen [slachtoffer A] heeft/hebben gezegd dat als hij, [slachtoffer A] , dat niet zou doen, ze hem helemaal in elkaar zouden slaan en/of- tegen [slachtoffer A] heeft/hebben gezegd dat hij geld moest gaan pinnen en/of- [slachtoffer A] meerdere, althans een, klap(pen) tegen het hoofd heeft/hebben gegeventerwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
feit 3 hij op of omstreeks 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, in elk geval in Nederland, op de openbare weg ( [A-straat] ) tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een voertuig (merk [automerk B] , kenteken [kenteken B] ) en/of (een) telefoon(s) en/of een jas (merk: Canadian Goose) en/of een ID kaart en/of sleutels en/of een luchtje en/of een JBL box en/of een pasjeshouder met diverse pasjes en/of een mobiele telefoon van het merk iPhone in elk geval enig goed dat geheel of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde, te weten aan [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] , heeft/hebben weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door- met hoge snelheid naar het voertuig te rijden waarin [slachtoffer A] en/of [slachtoffer B] zaten en/of- (vervolgens) het autoportier van voornoemd voertuig, waarin [slachtoffer A] op dat moment zat, te openen en/of- (vervolgens) [slachtoffer A] uit het voertuig te trekken en/of- een raam van voornoemd voertuig te vernielen en/of- (vervolgens) in voornoemd voertuig, met de hierboven genoemde goederen erin, weg te rijden.
2 Voorvragen
De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is kennis te nemen van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
3 Beoordeling van het bewijs
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de onder 1 primair (medeplegen van wederrechtelijke vrijheidsberoving), 2 (poging tot afpersing in vereniging) en 3 (diefstal met geweld en/of bedreiging met geweld, in vereniging) ten laste gelegde feiten.
Standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte integraal moet worden vrijgesproken. Op de verweren van de raadsvrouw zal hierna, voor zover van belang, worden ingegaan.
Oordeel van de rechtbank
Vrijspraak ten aanzien van feit 3
Op grond van de bewijsmiddelen – en zoals onder 3.3.3 nader zal worden uiteengezet – kan worden vastgesteld dat de verdachte en zijn medeverdachten op 12 april 2023 het voertuig van [slachtoffer A] hebben verplaatst. De rechtbank is van oordeel dat uit het dossier niet is gebleken dat de verdachten ook het oogmerk hadden op de wederrechtelijke toe-eigening van het voertuig en de goederen die daarin lagen. De rechtbank zal de verdachte dan ook vrijspreken van de onder feit 3 ten laste gelegde diefstal met geweld en/of bedreiging met geweld, in vereniging.
Bewijsmiddelen
De rechtbank komt tot bewezenverklaring van de onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn opgenomen.
Bewijsoverweging ten aanzien van feit 1 primair en feit 2
Betrouwbaarheid verklaringen [slachtoffer A]
Aangezien de raadsvrouw de betrouwbaarheid van de verklaringen van [slachtoffer A] heeft betwist, ziet de rechtbank zich in de eerste plaats voor de vraag gesteld of deze verklaringen als betrouwbaar kunnen worden aangemerkt en als bewijs gebruikt kunnen worden.
De rechtbank stelt vast dat [slachtoffer A] op meerdere momenten verklaringen bij de politie heeft afgelegd en later ook als getuige bij de rechter-commissaris. Hij verklaarde bij de politie kort na het incident in de kern dat [voornaam medeverdachte Ate] (de rechtbank begrijpt: [medeverdachte A] ) en vier van zijn vrienden hem uit zijn auto hebben getrokken, hem hebben gedwongen om plaats te nemen in een donkere [automerk A] , zijn autoraam kapot hebben geslagen en toen met geweld hebben geprobeerd hem een geldbedrag over te laten maken. Hij heeft in zijn aangifte, zijn aanvullende verhoor en later ook bij de rechter-commissaris meer gedetailleerde, maar op hoofdlijnen soortgelijke verklaringen afgelegd.
De rechtbank constateert met de raadsvrouw dat [slachtoffer A] in zijn verschillende verklaringen – daar waar het ziet op de tenlastelegging – op één punt niet consistent heeft verklaard. Zo heeft hij bij de politie kort na het incident en in zijn aangifte verklaard dat hij door de verdachten uit zijn voertuig werd getrokken. Tijdens zijn aanvullende verhoor verklaarde [slachtoffer A] dat hij werd vastgepakt door een van de verdachten en dat hij toen heeft meegewerkt en is uitgestapt. Bij de rechter-commissaris verklaarde [slachtoffer A] eerst dat hij uit zijn voertuig werd getrokken. Later nuanceerde hij deze verklaring door te zeggen dat hij werd vastgehouden door de verdachten en toen is uitgestapt en dat hij niet over de grond is gesleurd.
Naar het oordeel van de rechtbank leidt het enkele feit dat de verklaringen van [slachtoffer A] op dit punt van elkaar afwijken, niet tot de conclusie dat zijn verklaringen geheel als onbetrouwbaar moeten worden aangemerkt. Zoals hiervoor is overwogen zijn de verklaringen van [slachtoffer A] op hoofdlijnen consistent, waarbij de eerste verklaring al direct na het incident is afgelegd. Zijn verklaringen zijn gedetailleerd en vinden bovendien op essentiële onderdelen bevestiging in de beschrijving van de camerabeelden en overige objectieve feitelijke gegevens in het dossier. De rechtbank acht de verklaringen van [slachtoffer A] dan ook betrouwbaar en neemt zijn verklaringen als uitgangspunt voor het vaststellen van de feiten en omstandigheden. Het verweer van de raadsvrouw wordt verworpen.
Feiten en omstandigheden
Op 12 april 2023 omstreeks 18.00 uur rijdt [slachtoffer A] als bestuurder van een zwarte [automerk B] met kenteken [kenteken B] op de [A-straat] in Zaandam. [slachtoffer B] zit op dat moment als bijrijder naast hem. [slachtoffer A] brengt zijn voertuig tot stilstand. Kort hierna stopt een zwarte [automerk A] met kenteken P-290-KX vlak voor het voertuig van [slachtoffer A] . Dit voertuig wordt bestuurd door de verdachte. De bijrijders zijn [medeverdachte B] (hierna: [medeverdachte B] ), [medeverdachte C] (hierna: [medeverdachte C] ), [medeverdachte A] (hierna: [medeverdachte A] ) en een onbekend gebleven medeverdachte. Terwijl de verdachten uit de [automerk A] stappen en naar het voertuig van [slachtoffer A] lopen, vlucht [slachtoffer B] het voertuig uit en wordt hij direct achtervolgt door twee verdachten waaronder [medeverdachte A] . [slachtoffer A] herkent één van de vijf verdachten direct als [medeverdachte A] . Hij weet dat [medeverdachte A] en [slachtoffer B] een conflict met elkaar hebben. [slachtoffer A] verklaart dat het autoportier van het voertuig van [slachtoffer A] aan de bestuurderskant wordt opengetrokken door één van de verdachten. Als [slachtoffer A] uit zijn voertuig is, wordt hij gefouilleerd door [medeverdachte C] . [medeverdachte B] rijdt het voertuig van [slachtoffer A] met hoge snelheid en met de passagiersdeur nog open achteruit. [medeverdachte A] , waarvan op de camerabeelden te zien is dat hij terugkomt van de ingezette achtervolging van [slachtoffer B] , slaat bij het passeren van de auto, het autoraam van het voertuig van [slachtoffer A] in. [medeverdachte B] rijdt door en parkeert het voertuig van [slachtoffer A] in de straat achter de [A-straat] . [medeverdachte A] schreeuwt dat als hij [voornaam slachtoffer B] (de rechtbank begrijpt: [slachtoffer B] ) niet krijgt hij gekke dingen gaat doen en dat hij €10.000,- moet hebben. [slachtoffer A] wordt ondertussen vastgehouden en gefouilleerd door de onbekend gebleven medeverdachte. [medeverdachte A] voegt zich bij [slachtoffer A] en de onbekend gebleven medeverdachte en houdt [slachtoffer A] vast. De verdachte en [medeverdachte C] zitten op dat moment weer in de [automerk A] . [slachtoffer A] staat dan, zo volgt uit de camerabeelden, een enkel ogenblik alleen met [medeverdachte A] en de onbekend gebleven medeverdachte. Te zien is dat hij nogmaals wordt gefouilleerd door de onbekend gebleven medeverdachte en daarna stapt ook de onbekend gebleven medeverdachte in de [automerk A] . De verdachte parkeert dit voertuig op het parkeerterrein. [slachtoffer A] staat op dit moment alleen met [medeverdachte A] . Nadat de verdachte en [medeverdachte B] de voertuigen hebben geparkeerd, voegen de verdachte, [medeverdachte B] , [medeverdachte C] en de onbekend gebleven medeverdachte zich weer bij [medeverdachte A] en [slachtoffer A] . Op de camerabeelden is vervolgens te zien dat [medeverdachte A] wegloopt. De andere vier verdachten blijven om [slachtoffer A] heen staan. Vervolgens lopen de verdachte, [slachtoffer A] , [medeverdachte B] en de onbekend gebleven medeverdachte met zijn vieren naar de zijkant van het flatgebouw. Later voegen ook [medeverdachte A] en [medeverdachte C] zich weer bij de groep. Achtereenvolgens lopen de onbekend gebleven medeverdachte, [medeverdachte C] , de verdachte en [medeverdachte B] het parkeerterrein op. Vervolgens lopen ook [medeverdachte A] en [slachtoffer A] het parkeerterrein op. Op de camerabeelden is vervolgens te zien dat [medeverdachte A] en [slachtoffer A] dan samen een ronde lopen. Na een aantal minuten komt de groep weer bij elkaar. [slachtoffer A] wordt naar de [automerk A] geleid en gedwongen om in het midden van de achterbank plaats te nemen. [medeverdachte B] en de onbekend gebleven medeverdachte nemen rechts en links van hem plaats, zodat [slachtoffer A] niet weg kan, waarna ook de deuren op slot gaan. De verdachte zit achter het stuur en [medeverdachte C] op de bijrijdersstoel. Nadat de verdachte, op zoek naar [slachtoffer B] , een rondje door de buurt heeft gereden, parkeert hij de [automerk A] , waarna [medeverdachte A] instapt. De verdachten dwingen [slachtoffer A] dan om met zijn telefoon [slachtoffer B] te appen, met de bedoeling om [slachtoffer B] naar de Albert Heijn in de buurt te lokken. Wanneer dit niet lukt, dwingen zij [slachtoffer A] zijn telefoon te ontgrendelen, om via de internetbankieren-app geld over te schrijven. Zij dreigen [slachtoffer A] in elkaar te slaan als hij dit niet zou doen. Omdat de internetbankieren-app een storing heeft, moet [slachtoffer A] geld gaan pinnen, maar omdat hij zijn pinpas niet bij zich heeft kan dit niet. Ondertussen slaat de verdachte [slachtoffer A] meerdere keren tegen het hoofd. Op enig moment stapt de onbekend gebleven medeverdachte uit via het linker achterportier, waarna [slachtoffer A] zijn kans schoon ziet om ook uit te stappen en weg te rennen.
Bij de insluitingsfouillering van [medeverdachte C] later die dag wordt de telefoon van [slachtoffer A] aangetroffen.
Dwang (feit 1 primair)
De raadsvrouw heeft bepleit dat geen sprake is van een wederrechtelijke vrijheidsberoving, omdat niet kan worden vastgesteld dat sprake is van enige dwang. De rechtbank volgt dit standpunt niet.
De rechtbank leidt uit de bewijsmiddelen af dat de verdachten – door hun aantal, de geuite dreigementen en de geweldshandelingen – vanaf het begin een zeer bedreigende en intimiderende situatie hebben gecreëerd voor [slachtoffer A] . Naar het oordeel van de rechtbank was deze situatie op straat zodanig bedreigend en intimiderend dat [slachtoffer A] redelijkerwijs geen andere mogelijkheid had dan met de verdachten mee te lopen en vervolgens plaats te nemen in de [automerk A] . De rechtbank acht de verklaring van [slachtoffer A] waarom hij zich niet aan de situatie heeft onttrokken in dat licht niet onbegrijpelijk. Zo zegt hij op de vraag waarom hij niet is weggerend: “Ik weet niet waar ze toe in staat zijn. Je weet niet wat er gebeurd als je wegrent. Het laatste wat ze willen is dat het hier terecht komt. Ze hadden zich verspreid.” [slachtoffer A] is vervolgens in de [automerk A] meegenomen om een ronde te rijden. Hierbij zat [slachtoffer A] in het midden van het voertuig, omringd door meerdere personen, en met de deuren op slot. Op dit moment was [slachtoffer A] niet bij machte om op eigen initiatief het voertuig of de situatie te verlaten. De rechtbank is dan ook van oordeel dat op dat moment sprake was van een fysieke onmogelijkheid tot vrije verplaatsing. Daar komt bij dat de intimiderende en dreigende situatie werd voortgezet doordat [slachtoffer A] ook in het voertuig bedreigd en geslagen werd. Na het parkeren van het voertuig moest [slachtoffer A] blijven zitten, terwijl de verdachten om het voertuig heen zwierven.
De rechtbank is gelet op dit samenstel van feiten en omstandigheden, in onderling verband en samenhang beschouwd, van oordeel dat hiermee een zeer bedreigende en intimiderende situatie voor [slachtoffer A] gecreëerd is, waaraan [slachtoffer A] zich niet aan heeft kunnen onttrekken en waardoor hij gedurende enige tijd effectief van zijn vrijheid beroofd is geweest. Onder die omstandigheden is sprake van wederrechtelijke vrijheidsberoving.
Medeplegen en opzet (feit 1 primair en feit 2)
De rechtbank stelt voorop dat de betrokkenheid aan een strafbaar feit als medeplegen kan worden bewezenverklaard wanneer is komen vast te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking. Dit kan een gezamenlijke uitvoering zijn.
Uit de bewijsmiddelen volgt dat de verdachte verschillende feitelijke handelingen heeft verricht die waren gericht op de wederrechtelijke vrijheidsberoving en poging tot afpersing van [slachtoffer A] , waaronder in elk geval het besturen van de [automerk A] , het bedreigen en het slaan van [slachtoffer A] . De rechtbank is van oordeel dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachten die in de kern bestaat uit een gezamenlijke uitvoering. De rollen van de verdachten waren uitwisselbaar en niet aan elkaar ondergeschikt. De bijdrage van de verdachte aan het geheel van de ten laste gelegde gedragingen is daarbij van zodanig gewicht dat zijn rol als medeplegen kan worden aangemerkt.
De rechtbank leidt uit voornoemde omstandigheden en gedragingen van de verdachte eveneens af dat bij de verdachte sprake was van opzet op zowel het medeplegen als op de wederrechtelijke vrijheidsberoving en poging tot afpersing van [slachtoffer A] . Nu uit het dossier onvoldoende blijkt dat op [slachtoffer B] geweld of dreiging met geweld is toegepast, zal de rechtbank de verdachte vrijspreken van de poging tot afpersing van [slachtoffer B] .
Conclusie
Het voorgaande betekent dat de rechtbank wettig en overtuigend bewezen acht dat de verdachte zich samen met anderen schuldig heeft gemaakt aan wederrechtelijke vrijheidsberoving (feit 1 primair) en poging tot afpersing (feit 2) van [slachtoffer A] .
Bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat
feit 1 primair hij op 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, tezamen en in vereniging met anderen opzettelijk [slachtoffer A] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en beroofd gehouden door- het voertuig waarin [slachtoffer A] zat met een ander voertuig te blokkeren en- (vervolgens) het autoportier van [slachtoffer A] voertuig te openen en- (vervolgens) [slachtoffer A] te gebieden mee te lopen en- (vervolgens [slachtoffer A] te fouilleren en- (vervolgens) [slachtoffer A] te dwingen plaats te nemen in een ander voertuig (merk: [automerk A] ) en- (vervolgens) weg te rijden;
feit 2 hij op 12 april 2023 te Zaandam, gemeente Zaanstad, op de openbare weg ( [A-straat] ) tezamen en in vereniging met anderen ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededaders voorgenomen misdrijf om met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en bedreiging met geweld [slachtoffer A] te dwingen tot de afgifte van een geldbedrag, dat geheel of ten dele aan voornoemde [slachtoffer A] toebehoorde,- naar voornoemde [slachtoffer A] toe zijn gegaan en achter [slachtoffer B] hebben aangerend en- het autoportier van het voertuig waarin [slachtoffer A] zat, hebben geopend en - een raam van voornoemd voertuig hebben vernield en - [slachtoffer A] hebben gefouilleerd en - tegen [slachtoffer A] hebben geschreeuwd dat als zij [slachtoffer B] niet zouden krijgen, zij gekke dingen gingen doen en dat zij die €10.000,- moesten hebben en - [slachtoffer A] hebben gedwongen zijn, [slachtoffer A] , telefoon te ontgrendelen om in zijn bankgegevens te komen en tegen [slachtoffer A] hebben gezegd dat als hij, [slachtoffer A] , dat niet zou doen, ze hem helemaal in elkaar zouden slaan en - tegen [slachtoffer A] hebben gezegd dat hij geld moest gaan pinnen en- [slachtoffer A] meerdere klappen tegen het hoofd hebben gegeventerwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.
De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging.
Hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
4 Kwalificatie en strafbaarheid van de feiten
Het bewezenverklaarde levert op:
feit 1 primair en feit 2:
de voortgezette handeling van
medeplegen van opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven en beroofd houden;
en
poging tot afpersing, gepleegd op de openbare weg en door twee of meer verenigde personen.
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is dus strafbaar.
5 Strafbaarheid van de verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
6 Motivering van de straffen
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van zes maanden, met aftrek van het voorarrest.
Standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft verzocht om bij strafoplegging acht te slaan op de samenloopbepalingen die op grond van artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht (Sr) van toepassing zijn, de overschrijding van de redelijke termijn, de beperkte rol van de verdachte bij de feiten, de bijzondere voorwaarden met reclasseringstoezicht die reeds lopen in een andere zaak en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Gelet hierop heeft de raadsvrouw primair verzocht een gevangenisstraf op te leggen gelijk aan de duur van het voorarrest. Subsidiair heeft de raadsvrouw verzocht een voorwaardelijke gevangenisstraf en/of een taakstraf op te leggen, eventueel in combinatie met bijzondere voorwaarden.
Oordeel van de rechtbank
Bij de beslissing over de straffen die aan de verdachte moeten worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van de bewezen verklaarde feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. Daarbij heeft de rechtbank ook kennisgenomen van het reclasseringsrapport van 12 december 2025.
Ernst van de feiten
De verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan wederrechtelijke vrijheidsberoving en poging tot afpersing van aangever [slachtoffer A] . De verdachten hebben de aangever, vanwege een conflict tussen een vriend van de aangever en een van de verdachten, onder dwang plaats laten nemen in een ander voertuig. Vervolgens hebben de verdachten de aangever in dit voertuig meegenomen en geprobeerd hem door geweld en bedreiging met geweld te dwingen een geldbedrag over te maken. Voor de aangever is dit een heel beangstigende situatie geweest. De aangever kon geen kant op en vreesde dat hij verder mishandeld zou worden. De verdachten hebben op dat moment kennelijk alleen gedacht aan hun eigen wens om snel en makkelijk geld te verkrijgen, zonder stil te staan bij de gevolgen voor de aangever. Ook in de samenleving zorgen dergelijke feiten doorgaans voor gevoelens van onveiligheid, mede omdat de feiten zich gedeeltelijk op een openbare weg in een woonwijk hebben afgespeeld.
Persoon van de verdachte
Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank gelet op het strafblad van de verdachte (Uittreksel Justitiële Documentatie) van 2 februari 2026. Hieruit blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor zowel gewelds- als vermogensdelicten. Bovendien liep de verdachte op het moment van het plegen van de feiten nog in een proeftijd. De rechtbank weegt deze omstandigheden ten nadele van de verdachte mee bij het opleggen van de straffen. Uit het strafblad blijkt ook dat de verdachte na het plegen van deze feiten in een andere zaak onherroepelijk is veroordeeld, waardoor artikel 63 Sr van toepassing is.
Redelijke termijn
In artikel 6, eerste lid, van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is het recht van iedere verdachte gewaarborgd om binnen een redelijke termijn te worden berecht. Als uitgangspunt heeft hierbij te gelden dat de behandeling op zitting moet zijn afgerond met een eindvonnis binnen twee jaar nadat de redelijke termijn is aangevangen, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden. Van zodanige bijzondere omstandigheden is in deze zaak niet gebleken.
De rechtbank is van oordeel dat de op zijn redelijkheid te beoordelen termijn is aangevangen op 13 april 2023, omdat de verdachte op die datum in verzekering is gesteld. Het eindvonnis wordt op 5 november 2026 gewezen. De rechtbank stelt de duur van de overschrijding van de redelijke termijn daarom vast op ruim achttien maanden. Regel is dat overschrijding van de redelijke termijn wordt gecompenseerd door strafvermindering.
De op te leggen straffen
Gelet op de aard en ernst van de bewezen verklaarde feiten, de recidive van de verdachte en de straffen die in min of meer vergelijkbare zaken worden opgelegd, acht de rechtbank in beginsel een gevangenisstraf van vijf maanden passend en geboden. Gelet op de ouderdom van de feiten en de geconstateerde ernstige overschrijding van de redelijke termijn ziet de rechtbank echter aanleiding om een lagere straf en deels andere strafmodaliteit op te leggen. De verdachte heeft onnodig lang met de dreiging van de mogelijke consequenties van deze strafzaak boven zijn hoofd moeten leven. Vanuit een oogpunt van speciale preventie zou een langdurige onvoorwaardelijke gevangenisstraf nu het karakter van de spreekwoordelijke ‘mosterd na de maaltijd’ hebben. De rechtbank zal daarom volstaan met het opleggen van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf die gelijk is aan de duur van het voorarrest van de verdachte en daarnaast aan de verdachte een taakstraf opleggen. Gelet op het voorgaande, en omdat de rechtbank tot een andere bewezenverklaring komt dan de officier van justitie, valt deze straf lager uit dan door de officier van justitie is geëist.
Alles afwegende acht de rechtbank een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van zestien dagen, met aftrek van het voorarrest, passend en geboden. Daarnaast is de rechtbank van oordeel dat een taakstraf van 210 uur moet worden opgelegd.
7 Vordering tot tenuitvoerlegging
Bij vonnis van 14 december 2020 in de zaak met parketnummer 08/240319-20 heeft de politierechter van de rechtbank Overijssel de verdachte ter zake van bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht veroordeeld tot onder meer een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van één week. Ten aanzien van die voorwaardelijke straf is de proeftijd op drie jaren bepaald onder de algemene voorwaarde dat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit.
De officier van justitie heeft aanvankelijk gevorderd dat de rechtbank zal gelasten dat de voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf van één week alsnog ten uitvoer zal worden gelast, maar heeft haar vordering op de zitting gewijzigd in die zin dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk moet worden verklaard in de vordering tot tenuitvoerlegging. Gebleken is dat het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden bij onherroepelijke beslissing van 26 september 2024 in de zaak met parketnummer 21/005713-22 heeft gelast dat deze gevangenisstraf van één week alsnog ten uitvoer zal worden gelegd en dat deze straf ook reeds ten uitvoer is gelegd.
De raadsvrouw heeft in navolging hiervan verzocht het openbaar ministerie niet-ontvankelijk te verklaren in de vordering tot tenuitvoerlegging.
De rechtbank heeft bij het onderzoek ter terechtzitting bevonden dat zij bevoegd is over de vordering te oordelen en dat de officier van justitie, gelet op het feit dat reeds onherroepelijk is beslist dat de gehele voorwaardelijk opgelegde straf ten uitvoer moet worden gelegd en deze straf ook reeds ten uitvoer is gelegd, daarin niet-ontvankelijk is.
8 Toepasselijke wettelijke voorschriften
De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
- 9, 22c, 22d, 45, 47, 56, 63, 282 en 317 Sr.
9 Beslissing
De rechtbank:
verklaart niet bewezen wat aan de verdachte onder 3 is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij;
verklaart bewezen dat de verdachte de onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven;
verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij;
bepaalt dat de bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren;
verklaart de verdachte hiervoor strafbaar;
veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 16 [zestien] dagen;
bepaalt dat de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
veroordeelt de verdachte tot het verrichten van 210 [tweehonderdtien] uren taakstraf die bestaat uit het verrichten van onbetaalde arbeid, bij het niet of niet naar behoren verrichten daarvan te vervangen door 105 [honderdvijf] dagen hechtenis;
verklaart het openbaar ministerie niet ontvankelijk in de vordering tot tenuitvoerlegging in de zaak met parketnummer 08/240319-20; en
heft op het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte.
Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
Dit vonnis is gewezen door
mr. C.S. Schoorl, voorzitter,
mr. S. Mac Donald en mr. A. Talmricht, rechters,
in tegenwoordigheid van de griffier mr. S. Maerman,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 5 november 2026.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.