Rechtbank Midden-Nederland, 7 oktober 2026

[eiseres] heeft [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] gedagvaard voor de kantonrechter. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hebben op de dagvaarding geantwoord. De kantonrechter heeft besloten dat de zaak op een zitting verder besproken moet worden.

De zaak is bij de kantonrechter besproken op 17 september 2026. Daarvan heeft de griffier aantekeningen gemaakt.

[gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] huren van [eiseres] de woning aan het adres [adres] in [plaats 2]. De huur is (op dit moment) € 2.500,00 per maand en moet worden vooruitbetaald. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hebben een huurachterstand.

[eiseres] vordert – kort gezegd – ontbinding van de huurovereenkomst tussen partijen en ontruiming van de woning. Ook eist zij betaling van de huurachterstand inclusief nutsvoorzieningen (tot en met september 2026 € 10.230,35), de overeengekomen waarborgsom (€ 5.000,00) en door [eiseres] gemaakte kosten voor door gedaagden gebuikte nutsvoorzieningen met rente en kosten.

Volgens [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] klopt het dat er een huurachterstand is. Zij kunnen door financiële en andere persoonlijke omstandigheden de huurachterstand niet betalen.

[eiseres] noemt in de dagvaarding een bedrag van € 7.528,24,00 per 1 juni 2026 aan huurachterstand, de overeengekomen waarborgsom en door [eiseres] gemaakte kosten voor door [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] gebruikte nutsvoorzieningen. Tijdens de mondelinge behandeling noemt [eiseres] een bedrag van € 10.230,35 aan huurachterstand, de overeengekomen waarborgsom van € 5.000,00 en door [eiseres] inclusief gemaakte kosten voor door [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] gebruikte nutsvoorzieningen. Volgens [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] klopt dit bedrag. De kantonrechter zal [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] daarom veroordelen om dit bedrag van € 15.230,35 aan [eiseres] te betalen.

[eiseres] heeft haar vordering tot ontbinding van de huurovereenkomst en de ontruiming van de woning gehandhaafd, omdat zij er geen vertrouwen meer in heeft dat er afspraken met [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] kunnen worden gemaakt, die zij ook nakomen.

[gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hebben aangevoerd dat zij vier minderjarige kinderen hebben en met elkaar in de woning wonen, en dat [eiseres] hun belangen niet heeft meegewogen. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hebben aangegeven dat zij op korte termijn weer inkomsten verwachten waarmee zij de lopende huurtermijnen kunnen betalen en een betalingsregeling met [eiseres] kunnen afspreken voor de huurachterstand, de overeengekomen waarborgsom en door [eiseres] gemaakte kosten voor door [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] gebruikte nutsvoorzieningen.

Naar het oordeel van de kantonrechter staat het belang van de vier minderjarige kinderen van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] op grond van artikel 3 lid 1 IVRK voorop. Dit betekent echter niet dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] een ongeclausuleerd recht hebben om in de woning te blijven wonen zonder huur te betalen. Het ligt immers op de weg van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] als ouder om ervoor te zorgen dat zij hun woning ook in het belang van hun kinderen niet op het spel zetten. Meestal is een huurachterstand van drie maanden of meer een tekortkoming die ernstig genoeg is om de huurovereenkomst te beëindigen. Bij aanwezigheid van minderjarige kinderen in de huurwoning wordt er in beginsel een langere ontruimingstermijn van twee maanden uitgesproken.

De kantonrechter moet echter alle omstandigheden afwegen. In artikel 2 van het Besluit gemeentelijke schuldhulpverlening staat dat de verhuurder zich in geval van een huurschuld inspant om in persoonlijk contact te treden met de huurder, de huurder wijst op de mogelijkheden voor schuldhulpverlening en hem ten minste eenmaal schriftelijk herinnert aan de betalingsachterstand en bij die schriftelijke herinnering aanbiedt om met schriftelijke toestemming van de huurder zijn contactgegevens te verstrekken aan de gemeente. Als de huurder daarop niet afwijzend reageert, verstrekt de verhuurder de huurschuld en de contactgegevens van de huurder aan de gemeente. Deze melding aan de gemeente heeft tot doel de schuldhulpverlening op gang te brengen zodat (een procedure tot) ontbinding en ontruiming voorkomen kan worden. Dit betekent dat na de melding een redelijke termijn in acht moet worden genomen om opvolging te kunnen geven aan de melding. De kantonrechter is van oordeel dat in dit kader een termijn van twee maanden redelijk is.

Uit de dagvaarding en overgelegde producties blijkt dat de eisende partij de gegevens van de gedaagde partij en de huurschuld aan de gemeente heeft gemeld, maar dat deze melding is gedaan binnen een periode van twee maanden voor het uitbrengen van de dagvaarding. Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen over het belang van het aanhouden van een redelijke termijn na een melding en zonder nadere toelichting die ontbreekt, gaat de kantonrechter er in dit geval van uit dat de gemeentelijke schuldhulpverlening (nog) niet (voldoende) op gang heeft kunnen komen. Dat betekent dat niet uitgesloten kan worden dat de huurachterstand een halt toegeroepen kan worden als de schuldhulpverlening op gang komt en ook de huurachterstand op een gepaste wijze zou kunnen worden ingelopen. Om die reden vindt de kantonrechter op dit moment een ontbinding van de huurovereenkomst in strijd met de gerechtvaardigde belangen van huurder bij behoud van een dak boven zijn hoofd.

Gelet op voormelde omstandigheden zal de kantonrechter de vordering tot ontbinding en ontruiming vooralsnog afwijzen. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] mogen dus (voorlopig) in de woning blijven wonen. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] moeten er wel rekening mee houden dat, indien de huurachterstand niet op korte termijn wordt ingelopen en de lopende termijnen niet worden voldaan, de ontbinding van de huurovereenkomst wel wordt uitgesproken wegens herhaalde wanprestatie, ook indien de huurachterstand minder dan drie maanden bedraagt.

De overeenkomst is gesloten tussen een professionele partij, handelend in de uitoefening van haar beroep of bedrijf ( [eiseres]) en consumenten ( [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] ). Een huurder wordt hiervoor gelijk gesteld aan een consument. Op zo’n overeenkomst zijn consument-beschermende bepalingen van toepassing. Sommige consument-beschermende bepalingen worden zo belangrijk gevonden dat de kantonrechter ambtshalve (dat wil zeggen uit zichzelf, ook als de consument daar niet om vraagt) moet beoordelen of die zijn nageleefd. Zo moet de kantonrechter ambtshalve beoordelen of in de huurovereenkomst en/of de daarop van toepassing zijnde algemene voorwaarden bepalingen (‘bedingen’) staan die relevant zijn voor de beoordeling van de (verschillende onderdelen van de) vordering. Als dergelijke bedingen op zichzelf, of in combinatie met andere relevante bedingen voor consumenten onredelijk bezwarend zijn als bedoeld in artikel 6:233 sub a van het Burgerlijk Wetboek, moet de kantonrechter de betreffende bedingen ambtshalve vernietigen en de daarmee verband houdende onderdelen van de vordering afwijzen. In deze procedure gaat het met name om bedingen over rente en een vergoeding voor gemaakte buitengerechtelijke incassokosten. Ook het boetebeding is relevant.

De kantonrechter heeft geconstateerd dat in de overeenkomst of in de daarop van toepassing zijnde algemene voorwaarden geen rentebeding is opgenomen. [eiseres] vordert de wettelijke rente vanaf 25 mei 2026 over € 7.412,00 tot en met de dag waarop de achterstand volledig is betaald. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hebben hier geen bezwaar tegen gemaakt. Deze rente moeten [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] daarom ook betalen.

De kantonrechter heeft geconstateerd dat in de overeenkomst of in de daarop van toepassing zijnde algemene voorwaarden geen incassokostenbeding is opgenomen. [eiseres] maakt aanspraak op de vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten van € 909,21. [eiseres] heeft aan [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] een aanmaning gestuurd die voldoet aan de eisen van artikel 6:96 lid 6 BW. De kantonrechter stelt vast dat het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit) van toepassing is nu het verzuim op/na 1 juli 2012 is ingetreden. Het gevorderde bedrag aan buitengerechtelijke incassokosten komt overeen met het in het Besluit bepaalde tarief en zal worden toegewezen.

[gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] moeten de proceskosten (inclusief nakosten) van [eiseres] betalen, omdat zij ongelijk hebben gekregen. De kosten van [eiseres] zijn de volgende:

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

veroordeelt [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] tot betaling aan [eiseres] van:

veroordeelt [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] tot betaling van de proceskosten van [eiseres], ter grootte van € 1.577,10, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] niet tijdig aan het vonnis voldoen en het vonnis daarna door een deurwaarder wordt betekend, dan moeten [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] ook de kosten van betekening betalen;

veroordeelt [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald;

verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad;

wijst af wat er meer of anders is gevorderd.