Uitspraak · Civiel recht
Rechtbank Limburg, 11 november 2026 – Overeenkomst van opdracht juridische dienstverlening
ECLI:NL:RBLIM:2026:12343Zaaknummer 12280869 \ CV EXPL 26-3337
- Instantie
- Rechtbank Limburg
- Datum uitspraak
- 11 november 2026
- Publicatiedatum
- 18 november 2026
- Zaaknummer
- 12280869 \ CV EXPL 26-3337
- Rechtsgebied
- Civiel recht
- Procedure
- Bodemzaak
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 6:119a BW
- Zittingsplaats
- Maastricht
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Overeenkomst van opdracht juridische dienstverlening, vordering tot betaling facturen, geen honorarium afgesproken, aanspraak op loon conform artikel 7:405 BW, werkzaamheden onvoldoende onderbouwd, vordering wordt afgewezen.
5 De beslissing
De kantonrechter
wijst de vorderingen van [eisende partij] af,
veroordeelt [eisende partij] in de proceskosten, aan de zijde van [gedaagde partij] tot op heden begroot op nihil.
| Dit vonnis is gewezen door mr. Quaedackers en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026. |
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK LIMBURG
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Maastricht
Zaaknummer: 12280869 \ CV EXPL 26-3337
Vonnis van 11 november 2026
in de zaak van
DE MAATSCHAP [eisende partij],
te [plaats],
eisende partij,
hierna te noemen: [eisende partij],
gemachtigde: mr. I. Lenssen,
tegen
[gedaagde partij] ,
te [plaats],
gedaagde partij,
hierna te noemen: [gedaagde partij],
procederend in persoon.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding met producties 1 t/m 3,- de conclusie van antwoord,- de conclusie van repliek met productie 4,- de conclusie van dupliek.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De feiten
[eisende partij] en [gedaagde partij] hebben een overeenkomst gesloten ten behoeve van het verrichten van juridische werkzaamheden door [eisende partij] voor [gedaagde partij].
Bij factuur van 20 november 2025 heeft [eisende partij] aan [gedaagde partij] een voorschot van
€ 907,50 (inclusief btw) in rekening gebracht. Op enig moment heeft [gedaagde partij] aan [eisende partij] het voorschotbedrag betaald.
Bij factuur [nummer 1] van 12 januari 2026 heeft [eisende partij] aan [gedaagde partij], na aftrek van het door [gedaagde partij] betaalde voorschot van € 750,00 (exclusief btw), een restantbedrag van
€ 444,68 (inclusief btw) in rekening gebracht.
Bij factuur [nummer 2] van 4 februari 2026 heeft [eisende partij] aan [gedaagde partij] € 254,10 (inclusief btw) in rekening gebracht en bij factuur [nummer 3] van 3 maart 2026 € 635,25 (inclusief btw).
De facturen zijn door [gedaagde partij] niet betaald.
[eisende partij] heeft [gedaagde partij] verschillende e-mails gestuurd met het verzoek om tot betaling van de openstaande facturen over te gaan. [gedaagde partij] heeft daarop niets betaald.
Bij brief en e-mail van 30 maart 2026 heeft [eisende partij] [gedaagde partij] aangemaand om binnen veertien dagen, ingaande twee dagen na dagtekening, de openstaande facturen van in totaal € 1.334,03 te voldoen, bij gebreke waarvan [gedaagde partij] € 200,10 aan buitengerechtelijke incassokosten in het vooruitzicht zijn gesteld. [gedaagde partij] heeft niet betaald, waarna hij is gedagvaard.
3 Het geschil
[eisende partij] vordert bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, veroordeling van [gedaagde partij], tegen behoorlijk bewijs van kwijting, tot betaling van:
- € 1.334,03 (inclusief btw) aan openstaande facturen (hierna: de hoofdsom), te vermeerderen met de wettelijke handelsrente ex artikel 6:119a BW vanaf de vervaldata van de facturen,
- € 200,10 aan buitengerechtelijke incassokosten, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dag van dagvaarding, te weten 16 juni 2026,
- de proceskosten (inclusief de nakosten), te vermeerderen met de wettelijke handelsrente ex artikel 6:119a BW vanaf de vijftiende dag te rekenen vanaf de vonnisdatum.
[eisende partij] legt aan de vordering ten grondslag dat zij in opdracht van [gedaagde partij] juridische werkzaamheden heeft verricht, waarvoor bij [gedaagde partij] in totaal € 1.334,03 (inclusief btw) in rekening is gebracht. Ondanks herhaalde aanmaning heeft [gedaagde partij] het betreffende bedrag niet voldaan, zodat [eisende partij] naast de hoofdsom aanspraak maakt op € 200,10 aan buitengerechtelijke incassokosten.
Het verweer van [gedaagde partij] strekt ertoe dat hij niet tot betaling van de openstaande facturen gehouden is bij gebreke van daartoe strekkende afspraken.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4 De beoordeling
Beoordeeld dient te worden of [gedaagde partij] gehouden is tot betaling van de door [eisende partij] gevorderde bedragen van in totaal € 1.334,03 (inclusief btw). De kantonrechter is van oordeel dat dit niet het geval is en overweegt daartoe als volgt.
Niet in geschil is dat tussen partijen een overeenkomst van opdracht tot stand is gekomen op grond waarvan [eisende partij] werkzaamheden ten bate van [gedaagde partij] heeft verricht en waarvoor [gedaagde partij] een bedrag van € 750,00 (exclusief btw) heeft voldaan.
Niet gesteld of gebleken is dat bij het aannemen van de opdracht een vast of maximaal honorarium is overeengekomen of dat [eisende partij] [gedaagde partij] heeft gewezen op de omstandigheden dat zij rechtshulp zou verlenen tegen een bepaald tarief. Hierdoor is geen sprake van een kostenbeding, waardoor de kantonrechter ook niet toekomt aan ambtshalve toetsing van de informatieverplichtingen in de zin van Richtlijn 93/13/EEG. In dat geval volgt een aanspraak op loon uit artikel 7:405 BW, ook wanneer daarover geen specifieke afspraak is gemaakt.
Artikel 7:405 lid 2 BW ziet op de situatie waarin een opdracht is gegeven zonder dat daarbij een duidelijke afspraak over de daarvoor te betalen vergoeding is gemaakt. Het loon is immers verschuldigd op grond van het bepaalde in lid 1 van artikel 7:405 BW. Zoals hiervoor al is vastgesteld, hebben partijen bij het geven en aannemen van de opdracht niets afgesproken over de hoogte van dat loon. In dat geval is [gedaagde partij] op grond van het bepaalde in artikel 7:405 lid 2 BW in beginsel loon verschuldigd dat op de gebruikelijke wijze wordt berekend, althans een redelijk loon.
Het ligt vervolgens op de weg van [eisende partij] om te stellen en, bij gemotiveerde betwisting, te bewijzen dat zij desbetreffende werkzaamheden ten behoeve van [gedaagde partij] heeft verricht.[_b2a41ed1-7acc-4832-b9fd-3939f740546d] [eisende partij] heeft daartoe een urenoverzicht overlegd. [gedaagde partij] heeft de omvang van de werkzaamheden gemotiveerd betwist. Die zouden niet meer inhouden dan het schrijven van een brief in verband met de teruggave van zijn rijbewijs, waarvoor hij € 750,00 (exclusief btw) heeft voldaan. Verder is er geen werk meer verricht, aldus [gedaagde partij]. Tegenover die betwisting heeft [eisende partij] onvoldoende onderbouwd dat zij, naast het schijven van de brief, werkzaamheden heeft verricht die corresponderen met het door haar overgelegde overzicht – dat eenzijdig geproduceerde overzicht alléén is onvoldoende – en dus aanspraak heeft op het in rekening gebrachte loon.
[eisende partij] heeft verder geen concreet bewijsaanbod ten aanzien van de gestelde werkzaamheden gedaan, en zij zal niet ambtshalve tot bewijslevering worden toegelaten.
Op basis van het voorgaande zal de kantonrechter de door [eisende partij] gevorderde factuurbedragen alsmede de daarmee samenhangende nevenvorderingen afwijzen.
Proces- en nakosten
[eisende partij] wordt in het ongelijk gesteld en zou daarom worden verwezen in de proceskosten (inclusief nakosten). Omdat [gedaagde partij] in persoon procedeert en geen proceskosten vordert, worden deze op nihil gesteld.
5 De beslissing
De kantonrechter
wijst de vorderingen van [eisende partij] af,
veroordeelt [eisende partij] in de proceskosten, aan de zijde van [gedaagde partij] tot op heden begroot op nihil.
| Dit vonnis is gewezen door mr. Quaedackers en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026. |
Voetnoten
- Artikel 150 Rv.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.