Uitspraak · Verbintenissenrecht
Rechtbank Gelderland, 11 november 2026 – Aannemer heeft woning gebouwd
ECLI:NL:RBGEL:2026:8450Zaaknummer C/05/462828
- Instantie
- Rechtbank Gelderland
- Datum uitspraak
- 11 november 2026
- Publicatiedatum
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- C/05/462828
- Rechtsgebied
- Civiel recht, Verbintenissenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 7:758 BW
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Aannemer heeft woning gebouwd. Partijen hebben in een eerdere procedure een schikking getroffen. Nadien zijn volgens opdrachtgever nieuwe gebreken gebleken. Vraag is wat onder finale kwijting valt, bij oplevering ontdekt had moeten worden en/of verjaard is. Ten aanzien van aantal verwijten zal de rechtbank een deskundigenbericht gelasten.
De rechtbank
bepaalt dat de zaak weer op de rol zal komen van woensdag 9 december 2026 om [eiser] in de gelegenheid te stellen zich uit te laten over bewijslevering over de gootconstructie (zie 3.7) en om beide partijen in de gelegenheid te stellen een akte in te dienen waarin zij zich uitlaten over het aangekondigde deskundigenbericht,
bepaalt dat partijen elkaar uiterlijk een week vóór de genoemde roldatum de concept-akte moeten toesturen, zodat zij ieder in hun eigen akte nog kunnen reageren op de standpunten van de wederpartij,
houdt iedere verdere beslissing aan.
| Dit vonnis is gewezen door mr. L.J. de Kerpel-van de Poel en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026. |
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK Gelderland
Civiel recht
Zittingsplaats Arnhem
Zaaknummer: C/05/462828 / HA ZA 26-64
Vonnis van 11 november 2026
in de zaak van
[eiser] ,
te [plaats] ,
eisende partij,
hierna te noemen: [eiser] ,
advocaat: mr. S.C.W. van Wijk,
tegen
[bedrijf] B.V.,
te [plaats] ,
gedaagde partij,
hierna te noemen: de aannemer (in mannelijk enkelvoud),
advocaat: mr. V.W.J.H. Kobossen.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het tussenvonnis van 1 juli 2026
- het proces-verbaal van de mondelinge behandeling van 19 oktober 2026.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De zaak in het kort
De aannemer heeft op grond van een aannemingsovereenkomst van 7 juni 2021 een woning gebouwd voor [eiser] . De woning was medio 2022 gereed. In 2023 heeft [eiser] in een procedure bij deze rechtbank schadevergoeding van de aannemer gevorderd wegens gebreken aan de woning. Die procedure is geëindigd met een schikking op 11 januari 2024, waarin partijen elkaar finale kwijting hebben verleend ten aanzien van de punten die in die procedure aan de orde waren. Nadien zijn volgens [eiser] nieuwe gebreken gebleken. [eiser] vraagt in deze procedure vervangende schadevergoeding van € 42.007,60, vermeerderd met rente en kosten. De aannemer betwist dat [eiser] aanspraak kan maken op schadevergoeding. De aannemer beroept zich onder meer op verjaring en de finale kwijting van de schikking.
De rechtbank zal een deskundigenbericht gelasten en de gelegenheid geven tot bewijslevering. Hieronder zal de rechtbank dat toelichten.
3 De beoordeling
Het juridisch kader
In de vorige procedure vroeg [eiser] schadevergoeding voor de 21 gebreken die de door hem ingeschakelde [deskundige] had geconstateerd in haar rapport van 3 november 2022. Omdat die procedure is geëindigd met een schikking waarbij partijen elkaar finale kwijting hebben verleend ten aanzien van de punten die in die procedure aan de orde waren, kan [eiser] niet meer klagen over de door [deskundige] geconstateerde gebreken.
Verder geldt dat een aannemer niet aansprakelijk kan worden gehouden voor gebreken die de opdrachtgever op het tijdstip van oplevering redelijkerwijs had moeten ontdekken (artikel 7:758 lid 3 BW; omdat de aannemingsovereenkomst is gesloten vóórdat de Wet kwaliteitsborging voor het bouwen in werking is getreden, is lid 4 van dit artikel niet van toepassing). Op 15 september 2022 heeft een opleveringskeuring plaatsgevonden, waarin 31 gebreken zijn opgenomen. Vervolgens heeft [eiser] de woning in gebruik genomen. Daarmee is de woning opgeleverd. [eiser] heeft nog opgemerkt dat de aannemer het proces-verbaal niet heeft ondertekend. Voor zover hij daarmee heeft willen stellen dat de woning niet als opgeleverd kan worden beschouwd, faalt dat betoog. Uit de ingebruikneming en het niet ondertekende proces-verbaal van oplevering blijkt dat [eiser] de woning onder voorbehoud van herstel van de daarin genoemde gebreken heeft aanvaard. Voor een ander oordeel heeft [eiser] te weinig gesteld. Ook heeft hij erkend dat de aannemer alleen aansprakelijk is voor ‘verborgen gebreken’.
De aannemer is dus niet aansprakelijk voor gebreken die [eiser] ten tijde van de oplevering in september 2022 redelijkerwijs had moeten ontdekken en ook niet voor gebreken die door [deskundige] (in november 2022) zijn opgemerkt. De aannemer heeft ook nog een beroep op verjaring gedaan. Uit artikel 7:761 lid 1 BW volgt kort gezegd dat de rechtsvordering ter zake van een gebrek is verjaard als [eiser] meer dan twee jaren heeft laten verstrijken nadat hij over dat gebrek heeft geprotesteerd. De dagvaarding dateert van 22 januari 2026. Dus als [eiser] over gebreken die zich na de oplevering hebben geopenbaard, al vóór 22 januari 2024 heeft geklaagd, is de rechtsvordering voor deze gebreken verjaard.
De gootconstructie
Volgens [eiser] is na de schikking gebleken dat de goot ondeugdelijk was bevestigd, slechts aan OSB-platen, met veel speling. In de dagvaarding schreef hij dat dit bleek bij het aanbrengen van het ontbrekende kopschot (dus na de schikking). Tijdens de mondelinge behandeling stelde [eiser] dat het pas bleek toen de goot verzakte, volgens hem begin juni 2024. Daardoor liep regenwater langs de voorzijde van de woning (en de voordeur) naar beneden. Hij heeft dat probleem bij zijn e-mail van 4 juni 2024 met ingevoegde foto (productie 14) meteen gemeld. Door [deskundige] was alleen gesignaleerd dat geen kopschot aanwezig was, waardoor regenwater tegen de gevel – volgens [eiser] een andere muur, haaks op de voorzijde van de woning – naar beneden liep. [eiser] voert ook aan dat de gebrekkige gootconstructie voorafgaand aan de verzakking van de goot niet zichtbaar was. Hij heeft de dakgoot inmiddels door [bouwbedrijf] laten vervangen voor € 3.065,31 inclusief btw.
De aannemer stelt zich allereerst op het standpunt dat dit probleem al door [deskundige] is geconstateerd. Dit gaat echter niet op. De constructie van een dakgoot is iets anders dan het ontbreken van een kopschot. Ook de stelling van de aannemer (tijdens de mondelinge behandeling) dat dit had moeten worden ontdekt bij oplevering, wordt door de rechtbank niet gevolgd. De wijze waarop de dakgoot was bevestigd was immers niet zichtbaar. Tegen die achtergrond heeft de aannemer onvoldoende duidelijk gemaakt waarom een eventuele slechte bevestiging van de dakgoot redelijkerwijs ontdekt had moeten worden. Omdat de rechtsvordering binnen twee jaar na het protest van 4 juni 2024 is ingesteld, is de vordering ter zake van dit punt ook niet verjaard.
Dan resteert de vraag naar de ondeugdelijkheid van de gootconstructie. De aannemer betwist dat die constructie ondeugdelijk was. Volgens hem was de goot met klossen aan de OSB-platen bevestigd, die in een zinken plaat waren geschoten. Tijdens de mondelinge behandeling heeft hij opgemerkt dat uit het door [eiser] overgelegde filmpje blijkt dat [bouwbedrijf] de klossen heeft weggehaald. Daarom zat er vervolgens de aannemer beweging in de dakgoot. Doordat de dakgoot inmiddels is vervangen, kan een deskundige geen oordeel meer geven over de deugdelijkheid, aldus de aannemer.
Gezien de gemotiveerde betwisting door de aannemer kan de rechtbank op dit moment niet vaststellen dat sprake was van een ondeugdelijke gootconstructie. Omdat de goot inmiddels is vervangen, ligt ook een deskundigenbericht niet in de rede. [eiser] zal daarom in de gelegenheid worden gesteld om, zo nodig door het horen van getuigen, te bewijzen dat de gootconstructie ondeugdelijk was en dat de schade van dat gebrek op het door hem gevorderde (en door de aannemer betwiste) bedrag van € 3.065,31 kan worden gesteld. Nu dit op het totaal van de vordering slechts een gering bedrag betreft, kan de rechtbank zich ook voorstellen dat [eiser] ervoor kiest om niet tot bewijslevering over te gaan. De rechtbank zal [eiser] daarom eerst in de gelegenheid stellen om bij akte te laten weten of hij op dit punt bewijs wil leveren, en zo ja, hoe.
De dakbedekking
[eiser] stelt dat na de schikking barsten, blazen en plooivorming in de EPDM dakbedekking zijn ontstaan. Verder is het EPDM volgens hem onvoldoende verlijmd of gefixeerd. Bovendien is sprake van vervuiling en beginnende verwering, wat duidt op stagnatie van afwatering en onvoldoende afschot. Volgens [eiser] is de uitvoering van het EPDM in strijd met de toepasselijke BRL 4702 en de NEN 6050 gelegd. Ter onderbouwing van zijn stellingen verwijst [eiser] naar het rapport van Woonkeur (pagina 11 en verder), opgesteld naar aanleiding van een inspectie op 13 mei 2025. Woonkeur raamde de herstelkosten op € 14.520 inclusief btw. [eiser] vordert een bedrag van € 19.242,21 inclusief btw, op grond van een offerte van [bouwbedrijf] .
De aannemer betwist dat de EPDM dakbedekking ondeugdelijk is gelegd. BRL 4702 was volgens hem niet van toepassing omdat de dakbedekking is aangelegd zonder KOMO-keur. De dakbedekking hoefde ook niet verlijmd te worden. Hij wijst erop dat [eiser] zelf zonnepanelen op het dak heeft geplaatst en dat de daarbij gebruikte rails er mede de oorzaak van zijn dat het EPDM eerder vervuilt, doordat het water minder goed wegloopt zoals [eiser] opwerpt. Ook merkt de aannemer op dat er nog geen lekkages zijn.
De aannemer heeft niet aangevoerd dat de blazen in het EPDM al bij de oplevering zichtbaar waren. Verder staat tussen partijen vast dat [deskundige] dit gebrek niet heeft geconstateerd, zodat het geen onderdeel van de finale kwijting is. Dat deze rechtsvordering verjaard zou zijn, heeft de aannemer niet gesteld. Daarmee hoeft enkel de vraag te worden beantwoord of de aannemer de EPDM dakbedekking goed en deugdelijk heeft gelegd.
De rechtbank is voornemens die vraag voor te leggen aan een door haar te benoemen deskundige. Gelet op de betwisting door de aannemer van de bevindingen van Woonkeur, voor welke inspectie hij niet was uitgenodigd, kan de rechtbank nu nog niet met voldoende zekerheid vaststellen dat sprake is van een aan de aannemer te wijten gebrek. Wel heeft [eiser] gemotiveerd betwist dat de problemen te wijten zijn aan de plaatsing van zonnepanelen. De rechtbank overweegt in dit kader nog dat de bedekking van een plat dak ook geschikt hoort te zijn voor zonnepanelen, zeker als die – zoals in dit geval – zijn ingetekend op de aan de aannemer overhandigde tekeningen. Dit kan anders zijn als een aannemer waarschuwt dat de dakbedekking daar niet voor geschikt is, maar daarvan is in dit geval – zoals ter zitting is vastgesteld – geen sprake. De rechtbank zal de deskundige, in het geval hij van oordeel is dat sprake is van een gebrek, ook vragen de herstelkosten te begroten.
De gevelbekleding
Ook de houten gevelbekleding is volgens [eiser] gebrekkig. Daarbij wijst hij naar het rapport van Woonkeur (pagina 16 en verder). Woonkeur constateert verschillende gebreken, te weten: openstaande naden en kieren, het ontbreken van waterkerende dampopen folie achter de houten delen, bevestiging met nieten en onvoldoende afwerking en bescherming tegen weersinvloeden doordat het hout niet goed is afgedicht en het schilderwerk loslaat of is beschadigd. Vaststaat dat [eiser] de gevelbekleding inmiddels geheel heeft vervangen en dat hij na aftrek van een korting in verband met een duurdere uitvoering en met het feit dat de gebreken aan de gevelbekleding gedeeltelijk onder de finale kwijting vallen, een vergoeding van € 4.865,96 vordert.
Partijen zijn het erover eens dat de bevestiging met nieten – waardoor het hout is beschadigd – ook al door [deskundige] is benoemd en dat de finale kwijting daarop ziet. Wat betreft de openstaande naden en kieren, heeft [eiser] tijdens de mondelinge behandeling gezegd dat hij daarover al rondom het rapport van [deskundige] (in november 2022) met de aannemer gesproken heeft. Daarom slaagt het verjaringsverweer van de aannemer op dit punt. Bovendien valt het punt ook samen met het verwijt dat de rabatdelen onvoldoende zijn beschermd tegen weersinvloeden. Dat is volgens [eiser] – zo zei hij ter zitting – de reden voor het ontstaan van de naden en kieren. Naar het oordeel van de rechtbank heeft [eiser] onvoldoende gemotiveerd gesteld waarom hij een onvoldoende afwerking en bescherming tegen weersinvloeden ten tijde van de oplevering redelijkerwijs niet had moeten ontdekken. Tijdens de mondelinge behandeling heeft [eiser] aangevoerd dat de aannemer de rabatdelen had moeten impregneren. De aannemer heeft dit betwist. Volgens hem is gekozen voor Douglas rabat omdat deze houtsoort onbehandeld verwerkt kan worden. Het impregneren daarvan is niet gebruikelijk. Tegenover dit verweer en mede in aanmerking genomen dat ook de eigen deskundigen van [eiser] ( [deskundige] en Woonkeur) het niet impregneren niet als gebrek hebben aangemerkt, heeft [eiser] onvoldoende gemotiveerd gesteld dat het niet impregneren van de rabatdelen een gebrek is.
Het voorgaande betekent dat alleen het verwijt dat geen dampopen folie achter de rabatdelen is aangebracht nog verder moet worden uitgezocht. De aannemer heeft aangevoerd dat hij de folie niet heeft aangebracht omdat dat niet op de tekening van de architect stond. Tijdens de zitting heeft hij de tekening van de architect laten zien. Daarop stonden geen details ingetekend, ook niet met betrekking tot toe te passen isolatie. Tegen die achtergrond is ‘het niet intekenen door de architect’ onvoldoende om aansprakelijkheid af te wenden voor het ontbreken van de folie. Overigens was de folie ook in de overeenkomst van 7 juni 2021 opgenomen.
De rechtbank zal de deskundige vragen of het ontbreken van dampopen folie betekent dat de aannemer niet heeft voldaan aan de eisen van goed en deugdelijk werk. Als de deskundige die vraag bevestigend beantwoordt, zal hem ook worden gevraagd te begroten welke herstelkosten gemoeid zouden zijn geweest met het oplossen van (slechts) dit gebrek. Omdat de gevelbekleding is vervangen in oktober 2025, zal de deskundige gevraagd worden zijn begroting te baseren op het toenmalige prijspeil.
Het kozijn van de woonkamer
Volgens [eiser] bevindt zich rondom het smalle kozijn in de woonkamer teveel vocht in de houten kolommen en dorpels doordat het op het hout aangebrachte Trespa slecht aansluit, waardoor regenwater via de verticale naden kan binnendringen. Verder heeft de aannemer volgens [eiser] tussen het hout en het Trespa geen waterkerende folie gebruikt en heeft hij niet geadviseerd om grind naast het kozijn te plaatsen. Deze gebreken leiden ertoe dat aan de binnenkant van de woning de houten kolommen een vochtwaarde hebben van 43,3%. [eiser] verwijst wederom naar het rapport van Woonkeur (pagina 23 en verder). Woonkeur begrootte herstel van alle gebreken aan dit kozijn en dorpel op € 12.100 inclusief btw en [bouwbedrijf] heeft een offerte uitgebracht voor € 14.834,13 inclusief btw, op welk bedrag [eiser] de vordering heeft gesteld.
De aannemer heeft allereerst aangevoerd dat de kozijnenrij in de gevel en dus ook dit kozijn, al door [deskundige] beoordeeld is en dus onder de finale kwijting valt. [eiser] betwist dit. Volgens hem sprak [deskundige] alleen over de scheefstand van de schuifpui in de woonkamer en van de pui met dubbele deuren in de woonkeuken. Naar het oordeel van de rechtbank is in ieder geval het ontbreken van folie in de aankleding van de kolom nog niet door [deskundige] aan de orde gesteld. [eiser] heeft hier ook pas over geklaagd na het rapport van Woonkeur. Daarom valt dit punt niet onder de finale kwijting en is de rechtsvordering ter zake van dit punt ook niet verjaard. Het al dan niet ontbreken van folie was ten tijde van de oplevering ook niet zichtbaar, zodat ook niet valt in te zien waarom [eiser] dit gestelde gebrek redelijkerwijs toen al had moeten ontdekken. Dat is anders voor het door [eiser] gestelde gebrek dat het Trespa niet netjes geplaatst was. Om die reden kan de aannemer daarvoor niet aansprakelijk worden gehouden. Dat kan ook niet voor het ontbreken van grind. Ter zitting heeft [eiser] ook erkend dat niet valt in te zien waarom de aannemer, die het terras niet heeft uitgevoerd en die wist dat [eiser] een architect had ingeschakeld, had moeten waarschuwen dat grind nodig was. Dit betekent dat alleen ten aanzien van het mogelijk ontbreken van waterkerende folie in de houten kolommen naast het smalle raam in de woonkamer en de dorpel onder dat raam tot schadeplichtigheid van de aannemer kan leiden.
De aannemer heeft tijdens de mondelinge behandeling erkend dat dpc-folie moest worden verwerkt tussen het hout en de Trespa-bekleding. Bij conclusie van antwoord voerde hij nog aan dat er wel waterkerende folie is gebruikt, zoals ingetekend door de architect. Ter zitting daarnaar doorgevraagd, antwoordde hij niet te weten of zijn medewerkers het dpc-folie hebben aangebracht. De rechtbank zal de deskundige vragen om te beoordelen of folie in die kolommen en dorpel van het smalle kozijn van de woonkamer ontbreekt en zo ja, of dat als een gebrek moet worden gezien. In dat geval zal ook gevraagd worden welke herstelkosten zijn gemoeid met het herstel van (alleen) dit gebrek aan die houten kolommen en dorpel.
Akte
[eiser] zal allereerst in de gelegenheid worden gesteld om zich uit te laten over bewijslevering over de gootconstructie (zie 3.7).
Verder wil de rechtbank dus een onderzoek door een deskundige laten uitvoeren over de in 3.10, 3.14 en 3.17 genoemde punten. Voordat daartoe wordt overgegaan, zal de rechtbank partijen in de gelegenheid stellen zich uit te laten over:
- het aantal en het specialisme van de te benoemen deskundige(n);
- de naam van de te benoemen deskundige(n);
- de aan de deskundige(n) voor te leggen vragen.
De rechtbank is voorlopig van oordeel dat kan worden volstaan met de benoeming van één deskundige, een bouwkundige, en dat de volgende vragen moeten worden gesteld:
- Is de EPDM-dakbedekking goed en deugdelijk gelegd?
- Zo nee, welk herstel is nodig en waarop begroot u de herstelkosten?
- Betekent het feit dat de aannemer geen dampopen folie achter de rabatdelen had toegepast, dat hij niet heeft voldaan aan de eisen van goed en deugdelijk werk?
- Zo ja, op welk bedrag begroot u de herstelkosten (tegen het prijspeil van oktober 2025) gemoeid met het oplossen van het ontbreken van dampopen folie achter de rabatdelen?
- Ontbreekt er waterkerende folie tussen de Trespa-bekleding en de houten kolommen en de dorpel van het smalle kozijn in de woonkamer en zo ja, geldt dit als een gebrek?
- Als het antwoord op vraag 5 luidt dat sprake is van een gebrek: waarop begroot u de kosten van herstel van (alleen) dit gebrek?
- Zijn er nog andere punten die u naar voren wilt brengen waarvan de rechter volgens u kennis moet nemen bij de verdere beoordeling?
De rechtbank ziet geen aanleiding om af te wijken van het uitgangspunt in de wet dat het voorschot op de kosten van de deskundige(n) door de eisende partij moet worden betaald. Dit voorschot moet daarom door [eiser] worden betaald.
In het eindvonnis zal de rechtbank beslissen wie van partijen uiteindelijk de kosten van de deskundige moet betalen.
De rechtbank gaat ervan uit dat partijen in onderling overleg overeenstemming bereiken over de persoon die als deskundige gaat optreden. Voor zover partijen daarover geen overeenstemming kunnen bereiken en om die reden iedere partij een deskundige voorstelt, moeten partijen gemotiveerd aangeven waarom zij de voorkeur geven aan de door henzelf voorgestelde deskundige en waarom de door de wederpartij voorgestelde deskundige niet voor benoeming in aanmerking mag komen. Daarbij valt te denken aan zwaarwegende redenen als gebrek aan deskundigheid of gerechtvaardigde twijfels met betrekking tot de onpartijdigheid van de deskundige. Die zwaarwegende redenen moeten worden onderbouwd. De rechtbank zal dan, na weging van de onderbouwing vóór en tegen de benoeming van een potentiële deskundige, een door partijen aangedragen deskundige of een eigen deskundige benoemen.
De rechtbank zal de zaak naar de rol verwijzen, zodat partijen zich hierover bij akte kunnen uitlaten. Partijen moeten de concept-akte uiterlijk een week vóór de roldatum naar elkaar toesturen, zodat zij in hun definitieve akte op de akte van de wederpartij kunnen reageren.
Iedere verdere beslissing wordt aangehouden.
4 De beslissing
De rechtbank
bepaalt dat de zaak weer op de rol zal komen van woensdag 9 december 2026 om [eiser] in de gelegenheid te stellen zich uit te laten over bewijslevering over de gootconstructie (zie 3.7) en om beide partijen in de gelegenheid te stellen een akte in te dienen waarin zij zich uitlaten over het aangekondigde deskundigenbericht,
bepaalt dat partijen elkaar uiterlijk een week vóór de genoemde roldatum de concept-akte moeten toesturen, zodat zij ieder in hun eigen akte nog kunnen reageren op de standpunten van de wederpartij,
houdt iedere verdere beslissing aan.
| Dit vonnis is gewezen door mr. L.J. de Kerpel-van de Poel en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026. |
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.