Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 19 november 2026 – bewaring, kennisgeving
ECLI:NL:RBDHA:2026:34240Zaaknummer NL26.67421
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 19 november 2026
- Publicatiedatum
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.67421
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 3 EVRM
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
bewaring, kennisgeving, art. 59 lid 1a Vw, uitreiking terugkeerbesluit, binnentreden woning en redelijk vermoeden van illegaal verblijf, bewaringsgronden, lichter middel, zicht op uitzetting en refoulementbeoordeling, ongegrond.
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. S.T. Könning, rechter, in aanwezigheid van
mr. M. Stehouwer, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
19 november 2026
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.67421
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser], eiser
V-nummer: [V-nummer],
(gemachtigde: mr. H. Drenth),
en
de minister van Asiel en Migratie, de minister
(gemachtigde: mr. J.A.A. Willems).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000. Eiser is het niet eens met die maatregel. Hij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Onder meer aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van die maatregel en de vraag of aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.[_a24db7ef-095c-4219-b4d0-c2f419e3def4]
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het opleggen van de maatregel van vreemdelingenbewaring is niet onrechtmatig. De maatregel van vreemdelingenbewaring voldoet aan de voorwaarden. De minister hoefde niet te kiezen voor een lichter middel. Er is dus geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.
In deze uitspraak gebruikt de rechtbank de volgende afkortingen voor de wet- en regelgeving:
- Vw: Vreemdelingenwet 2000
- Vb: Vreemdelingenbesluit 2000
Procesverloop
2. Met het bestreden besluit van 5 november 2026 heeft de minister aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.
Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.[_920ead8b-40ce-466a-afe3-30394dd0c05f]
De rechtbank heeft het beroep op 12 november 2026 met behulp van een beeldverbinding op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, H. Barzizaoua als tolk en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
Toetsingskader
3. De minister kan als het belang van de openbare orde of de nationale veiligheid dat vordert, de vreemdeling die geen rechtmatig verblijf heeft in vreemdelingenbewaring stellen.[_062ab567-5261-4482-a68b-7abb7711014e] De minister stelt een vreemdeling slechts in vreemdelingenbewaring, voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast en de vreemdelingenbewaring blijft achterwege of wordt beëindigd, indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de vreemdelingenbewaring.[_46a68594-1723-442d-b9e2-826f86c71907] Deze vreemdeling kan in vreemdelingenbewaring worden gesteld op grond dat het belang van de openbare orde of nationale veiligheid zulks vordert, indien a) een onderduikrisico bestaat, of b) de vreemdeling de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.[_df1ab17d-293a-4239-a48e-379393e1a4ad] De maatregel kan alleen worden opgelegd wegens het bestaan van een onderduikrisico, indien ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb zich voordoen.[_659dcdaa-e263-4d9a-970e-9a2562146d8f]
Is het terugkeerbesluit aan eiser uitgereikt?
4. Eiser voert aan dat uit het dossier niet blijkt dat het terugkeerbesluit aan hem is uitgereikt. Hij ontkent de uitreiking en stelt dat niet kan worden vastgesteld dat de handtekening op het uitreikingsblad van hem is.
De rechtbank stelt vast dat eiser van 16 tot en met 26 februari 2025 in vreemdelingenbewaring heeft verbleven. De rechtbank heeft die bewaring onrechtmatig bevonden, omdat niet was gebleken dat het terugkeerbesluit van 22 november 2023 aan eiser was uitgereikt. In het dossier van de huidige bewaringszaak bevindt zich een uitreikingsblad waarop staat dat dit terugkeerbesluit op 26 februari 2025 (de dag waarop de bewaring is opgeheven) alsnog aan eiser is uitgereikt. Het uitreikingsblad is ondertekend, maar het is niet duidelijk door wie. Op de zitting heeft de minister een vertrekplan overgelegd waaruit volgt dat de uitreiking op 26 februari 2025 heeft plaatsgevonden met bijstand van een Arabisch-Algerijnse tolk. Gelet op deze stukken, in samenhang bezien, staat naar het oordeel van de rechtbank vast dat het terugkeerbesluit op 26 februari 2025 aan eiser is uitgereikt. Eiser was daarmee op de hoogte van zijn verplichting om Nederland te verlaten. De beroepsgrond slaagt niet.
Binnentreden woning en redelijk vermoeden van illegaal verblijf
5. Eiser voert aan dat uit de machtiging tot binnentreden niet blijkt waarop het redelijke vermoeden van illegaal verblijf was gebaseerd. Volgens eiser was het binnentreden van zijn woning daarom onrechtmatig.
De rechtbank overweegt als volgt. In het proces-verbaal van bevindingen van 6 november 2026 staat wat de aanleiding was voor de controle in de woning. Op 2 november 2026 waren er twee illegaal verblijvende vreemdelingen in de woning aangehouden. Van de wijkagent en de woningbouwvereniging had de vreemdelingenpolitie begrepen dat er meer personen in de woning verblijven die daar niet staan ingeschreven. Deze informatie vormde de grondslag voor het vermoeden van illegaal verblijf en voor de afgifte van de machtiging tot binnentreden. De rechtbank is daarom van oordeel dat sprake was van een redelijk vermoeden van illegaal verblijf en dat het binnentreden op basis van de machtiging rechtmatig was. De beroepsgrond slaagt niet.
De aan eiser opgelegde maatregel van vreemdelingenbewaring
6. De minister heeft aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. In deze maatregel staat dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat het onderduikrisico bestaat en eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.
In de maatregel heeft de minister als gronden vermeld dat eiser:
a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan, waarbij de vreemdeling zich gedurende enige tijd aan het toezicht heeft onttrokken of zich zonder toestemming tussen de lidstaten van de Europese Unie beweegt;b. eerder een besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht de Europese Unie dan wel Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;c. niet dan wel niet voldoende meewerkt aan het vaststellen van zijn identiteit en nationaliteit;j. een aanvraag voor het verlenen van een verblijfsvergunning asiel heeft ingediend die niet-ontvankelijk is verklaard of is afgewezen als kennelijk ongegrond;p. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan;t. verdachte is van enig misdrijf dan wel daarvoor is veroordeeld.
De rechtbank stelt vast dat eiser alle gronden die aan de maatregel van vreemdelingenbewaring ten grondslag zijn gelegd heeft betwist en dat de minister grond j ter zitting heeft laten vallen.
Eiser voert over grond a aan dat hem als (voormalig) asielzoeker niet kan worden verweten dat hij Nederland zonder geldige documenten is ingereisd. Over de gronden b en c voert hij aan dat geen rechtsgeldig terugkeerbesluit aan hem is uitgereikt. Grond p kan volgens eiser evenmin aan de bewaring ten grondslag worden gelegd, omdat hij asielzoeker was en het terugkeerbesluit nog niet aan hem was uitgereikt. Daarom was volgens hem geen sprake van een meldplicht. Ten aanzien van de gronden r en s voert eiser aan dat hij opvang en middelen van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) ontvangt. Tot slot stelt eiser dat grond t niet aan hem mag worden tegengeworpen. Volgens hem volgt uit de jurisprudentie dat bewaring op grond van de openbare orde of openbare veiligheid niet kan worden gebaseerd op de Terugkeerrichtlijn.[_545403a5-db8d-4f81-a49f-b2e5e456bad6] Ook het enkele feit dat iemand verdachte is of voor een misdrijf is veroordeeld, kan volgens eiser geen grond voor bewaring vormen. Dat houdt volgens hem bovendien geen verband met het risico op onderduiken of het niet meewerken aan vertrek.
De rechtbank oordeelt dat de gronden onder a, b, c, p, r en s feitelijk juist zijn en, voor zover nodig, voldoende zijn gemotiveerd om de maatregel van vreemdelingenbewaring te kunnen dragen. Eiser beschikt niet over identiteitsdocumenten. Daarnaast heeft hij verklaard dat hij over zee naar Spanje is gereisd en vervolgens via Frankrijk en België Nederland is ingereisd. Ook is hij eerder tweemaal met onbekende bestemming vertrokken, op 19 juli 2022 en 22 september 2023. Daarmee is grond a feitelijk juist. Zoals de rechtbank in rechtsoverweging 4.1 heeft overwogen, is het terugkeerbesluit op 26 februari 2025 op geldige wijze aan eiser uitgereikt. Eiser was daarom bekend met zijn vertrekplicht maar heeft daaraan geen gevolg gegeven. De gronden b en c zijn dan ook feitelijk juist. Verder heeft eiser tot op heden geen stappen gezet om een nieuw identiteitsdocument te verkrijgen, verblijft hij afwisselend bij vrienden of in de opvang en beschikt hij over onvoldoende middelen van bestaan. De minister heeft daarmee de gronden p, r en s (en het onderduikrisico dat daaruit voortvloeit) voldoende gemotiveerd. De beroepsgrond slaagt niet.
Had de minister moeten volstaan met een lichter middel?
7. Eiser voert aan dat de minister onvoldoende heeft gemotiveerd waarom niet met een lichter middel kon worden volstaan. Hoewel eiser heeft verklaard niet naar Algerije te willen terugkeren, heeft hij wel aangegeven aan zijn terugkeer mee te werken.
Gelet op de gronden die aan de maatregel ten grondslag zijn gelegd, heeft de minister zich terecht op het standpunt gesteld dat geen andere, minder dwingende maatregelen doeltreffend konden worden toegepast. Uit die gronden blijkt dat er een onderduikrisico bestaat. Eiser was sinds 26 februari 2025 op de hoogte van zijn vertrekplicht, maar heeft daaraan geen gevolg gegeven en geen stappen gezet om identiteits-of reisdocumenten te verkrijgen. Ook is hij meerdere keren met onbekende bestemming vertrokken. Daarom bestaat een concreet risico dat eiser zich opnieuw aan het toezicht zal onttrekken als een lichter middel wordt toegepast. Dat eiser zegt mee te werken aan zijn terugkeer, geeft onvoldoende vertrouwen dat hij daaraan uit eigen beweging gevolg zal geven. De beroepsgrond slaagt niet.
Is er een redelijk vooruitzicht op verwijdering?
8. Eiser voert aan dat geen redelijk vooruitzicht op verwijdering bestaat, omdat de refoulementbeoordeling volgens hem onzorgvuldig is.
Deze beroepsgrond slaagt niet. De minister heeft in de maatregel beoordeeld of het beginsel van non-refoulement aan de uitzetting van eiser in de weg staat. De rechtbank is van oordeel dat de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat dit niet het geval is. Tijdens het gehoor voorafgaand aan de inbewaringstelling is eiser gevraagd naar zijn vrees bij terugkeer. Daarop zegt eiser dat hij bang is voor zijn buren maar geen vrees heeft voor de autoriteiten. Hij geeft aan verder niets te willen verklaren en bereid te zijn om terug te keren naar Algerije. Uit zijn verklaringen zijn geen aanwijzingen gebleken voor een reëel risico op een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM.
Leidt ambtshalve toetsing tot een ander oordeel?
9. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door de minister en eiser verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.
Conclusie en gevolgen
10. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. S.T. Könning, rechter, in aanwezigheid van
mr. M. Stehouwer, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
19 november 2026
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Voetnoten
- Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien zij de opheffing van de maatregel tot vreemdelingenbewaring beveelt, aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen.
- Dit volgt uit artikel 94, eerste lid, van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 59c van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 5.5 van het Vb.
- Dit volgt uit artikel 5.6, eerste lid, van het Vb.
- Richtlijn 2008/115/EG.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.