Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 10 november 2026 – bewaring, onverwijlde kennisgeving, belangenafweging

ECLI:NL:RBDHA:2026:34237Zaaknummer NL26.65353

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
10 november 2026
Publicatiedatum
19 november 2026
Zaaknummer
NL26.65353
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 5.6 VB
Zittingsplaats
Arnhem
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

bewaring, onverwijlde kennisgeving, belangenafweging, ongegrond.

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A.S. Gaastra, rechter, in aanwezigheid van mr. K.H.M.M. Otten, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiser] , v-nummer: [x] , eiser
  2. Samenvatting
  3. Procesverloop
  4. Conclusie en gevolgen
  5. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Arnhem

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.65353

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 10 november 2026 in de zaak tussen

[eiser] , v-nummer: [x] , eiser

(gemachtigde: mr. G.A. Dorsman),

en

de minister van Asiel en Migratie

(gemachtigde: mr. K. Nuninga).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000). Eiser is het niet eens met die maatregel. Hij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van wat eiser aanvoert en ook ambtshalve beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van die maatregel en de vraag of aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.[_426ba01c-12d3-473c-944a-8dca0e60070f]

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het opleggen van de maatregel van vreemdelingenbewaring is niet onrechtmatig. Er is dus geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.

Procesverloop

2. Met het bestreden besluit van 27 oktober 2026 heeft de minister aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.

2.1.

Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.[_867ed5a5-60cb-4937-afc0-d1b35d2e7e16]

2.2.

De rechtbank heeft het beroep op 3 november 2026 met behulp van een beeldverbinding op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de minister

Beoordeling door de rechtbank

Toetsingskader

3. De minister kan als het belang van de openbare orde of de nationale veiligheid dat vordert, de vreemdeling die geen rechtmatig verblijf heeft in vreemdelingenbewaring stellen.[_a229127a-760c-47b2-b12e-e35d2ecfd455] Deze vreemdeling kan in vreemdelingenbewaring worden gesteld op grond dat het belang van de openbare orde of nationale veiligheid dat vordert, indien a) een onderduikrisico bestaat, of b) de vreemdeling de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.[_f88e981b-9fed-4a24-ad65-392503c40261] De maatregel kan alleen worden opgelegd wegens het bestaan van een onderduikrisico, indien ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb 2000) zich voordoen.[_9ebe0cb9-7e47-440f-9476-e7456af320e0] De minister stelt een vreemdeling slechts in vreemdelingenbewaring voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast. De vreemdelingenbewaring blijft achterwege of wordt beëindigd, indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de vreemdelingenbewaring.[_c660fa2c-9dbe-4d99-8bf3-dcd85ab07444]

Heeft de minister de rechtbank onverwijld in kennis gesteld van de inbewaringstelling?

4. Eiser betoogt dat de minister niet onverwijld de kennisgeving aan de rechtbank heeft gestuurd. Weliswaar is op 27 oktober 2026 om 16.09 uur een bericht gestuurd, maar zonder een bijlage met daarin een kopie van de maatregel. Daarmee is de kennisgeving niet volledig. Een kopie van de maategel zelf is namelijk pas de volgende dag gestuurd.

4.1.

Deze beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank stelt vast dat eiser op 27 oktober 2026 om 10.37 uur in bewaring is gesteld. De minister heeft op 27 oktober 2026 om 16.09 uur (dus binnen zes uur na de inbewaringstelling)[_0e0783cc-796b-4cf0-adfb-1b23ca2c3951] een e-mailbericht gestuurd aan het Centraal Inschrijfbureau Vreemdelingenzaken. Daarin was geen kopie van de maatregel bijgevoegd. Desalniettemin is de rechtbank van oordeel dat de minister met dit bericht de rechtbank onverwijld in kennis heeft gesteld. Uit het bericht blijkt namelijk om wie het gaat, waarbij de naam, geboortedatum, nationaliteit en het v-nummer van eiser zijn genoemd, en dat eiser in bewaring is gesteld op 27 oktober 2026. Deze informatie acht de rechtbank voldoende voor een rechtsgeldige kennisgeving. Uit artikel 94, eerste lid, van de Vw 2000 blijkt namelijk dat de minister de rechtbank in kennis stelt van een besluit tot oplegging van een vrijheidsontnemende maatregel. Dat daarbij ook een kopie van de maatregel zelf direct overgelegd moet worden, volgt daaruit niet.

Leidt ambtshalve toetsing tot een ander oordeel?

5. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door de minister en eiser verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.[_ebb33745-a374-4928-8f84-ac613ba8c7ab]

Conclusie en gevolgen

6. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A.S. Gaastra, rechter, in aanwezigheid van mr. K.H.M.M. Otten, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Voetnoten

  1. Op grond van artikel 106 van de Vw 2000 kan de rechtbank indien zij de opheffing van de maatregel tot vreemdelingenbewaring beveelt, aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen.
  2. Dit volgt uit artikel 94, eerste lid, van de Vw 2000.
  3. Dit volgt uit artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw 2000.
  4. Dit volgt uit artikel 5.5 van het Vb 2000.
  5. Dit volgt uit artikel 5.6, eerste lid, van het Vb 2000.
  6. Dit volgt uit artikel 59c van de Vw 2000.
  7. Zie ABRvS 17 september 2026, ECLI:NL:RVS:2026:5462.
  8. Vergelijk het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie (Hof) van 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858 en het arrest van het Hof van 4 september 2025, ECLI:EU:C:2025:647.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.