Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 18 november 2026 – bewaring, maatregel niet tijdig omgezet na intrekking
ECLI:NL:RBDHA:2026:34050Zaaknummer NL26.67401
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 18 november 2026
- Publicatiedatum
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.67401
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 59 Vw
- Zittingsplaats
- Rotterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
bewaring, maatregel niet tijdig omgezet na intrekking asielaanvraag, recht op rechtsbijstand, 2 uur-wachttermijn, niet-onverwijlde kennisgeving
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. F.A. Groeneveld, rechter, in aanwezigheid van mr. E.F. Derksen, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Rotterdam
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.67401
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [v-nummer] , eiser
(gemachtigde: mr. G.A. Dorsman),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder
(gemachtigde: mr. S.S.H. Orsel).
Procesverloop
Bij besluit van 5 november 2026 (het bestreden besluit) heeft verweerder aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring op grond van artikel 59, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd.
Verweerder heeft de rechtbank hiervan in kennis gesteld. Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.
De rechtbank heeft het beroep op 12 november 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, [persoon A] als tolk en de gemachtigde van verweerder.
Beoordeling door de rechtbank
Recht op rechtsbijstand
1. Eiser voert aan dat zijn recht op rechtsbijstand bij het gehoor voorafgaand aan de inbewaringstelling is geschonden. De ambtenaar van de AVIM heeft eiser ten tijde van het gehoor niet gewezen op zijn recht om twee uur op zijn advocaat te mogen wachten alvorens met het gehoor te beginnen. Dit had naar de mening van eiser wel gemoeten en hij wijst in dit verband op de uitspraak van zittingsplaats Amsterdam van 16 juni 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:17759. Dit is een ernstig gebrek.
Voor zover er al ruimte is voor een belangenafweging, dient die belangenafweging volgens eiser in zijn voordeel uit te vallen. Er is namelijk geen sprake van zeer zwaarwegende belangen aan de zijde van verweerder.
In paragraaf A5/6.6 van de Vreemdelingencirculaire 2000 (Vc) staat, voor zover hier van belang, het volgende. De ambtenaar stelt de vreemdeling tijdig in kennis van het recht om in het bijzijn van een advocaat gehoord te worden. Als de vreemdeling een advocaat bij het gehoor wenst en een voorkeursadvocaat heeft, dan wordt de voorkeursadvocaat bericht over de voorgenomen inbewaringstelling. Als de voorkeursadvocaat niet bereikbaar is, wordt de piketcentrale bericht over de voorgenomen inbewaringstelling.
Er mag met het gehoor worden begonnen zonder bijzijn van een advocaat:
• indien de vreemdeling geen advocaat bij het gehoor wenst;
• indien de vreemdeling wel een advocaat bij het gehoor wenst, en de advocaat heeft aangegeven niet bij het gehoor aanwezig te kunnen of te willen zijn; of
• indien de vreemdeling wel een advocaat bij het gehoor wenst, en er binnen twee uur na de verzending van het bericht over de voorgenomen inbewaringstelling nog geen advocaat aanwezig is.
Uit het proces-verbaal van gehoor (M110) van 5 november 2026 volgt dat de ambtenaar van de AVIM eiser heeft gewezen op zijn recht op rechtsbijstand bij het gehoor en hem heeft gevraagd of hij hiervan gebruik wil maken. Daarop heeft eiser geantwoord “Ik wil geen advocaat”. Vervolgens is het gehoor aangevangen zonder bijzijn van een advocaat.
Uit het voorgaande volgt dat eiser geen advocaat bij het gehoor wenste. Dit betekent dat de eerste situatie van paragraaf A5/6.6 van de Vc zich hier voordoet. Gelet hierop is de rechtbank van oordeel dat de ambtenaar het gehoor met eiser heeft kunnen houden zonder bijzijn van een advocaat. De stelling van eiser dat de ambtenaar hem onvoldoende heeft voorgelicht omdat hij niet is gewezen op de ‘2 uur-wachttermijn’, volgt de rechtbank niet. De ‘2 uur-wachttermijn’ geldt naar het oordeel van de rechtbank voor de situatie dat een vreemdeling een advocaat bij het gehoor wil en de advocaat niet heeft laten weten dat hij niet bij het gehoor aanwezig kan of wil zijn. Deze situatie deed zich in eisers geval niet voor, nu eiser geen advocaat bij het gehoor wenste. In zo’n situatie dient het meedelen van de ‘2 uur-wachttermijn’ aan de vreemdeling geen doel. Daarbij merkt de rechtbank op dat het doel van de ‘2 uur-wachttermijn’ is om de advocaat een redelijke termijn te geven om naar de gehoorlocatie te komen. De ‘2 uur-wachttermijn’ is er niet om de vreemdeling een soort algemene wacht- of rusttermijn te bieden. In dit verband verwijst de rechtbank nog naar de uitspraak van deze zittingsplaats van 5 september 2025 (ECLI:NL:RBDHA:2025:28232), die bij uitspraak van 10 november 2025 (ECLI:NL:RVS:2025:5400) door de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) met overneming van de motivering is bevestigd.
Uit het vorenstaande volgt dat verweerder eiser niet hoefde te wijzen op de ‘2 uur-wachttermijn’. Van een schending van zijn recht op rechtsbijstand is dan ook geen sprake. De beroepsgrond slaagt niet.
Niet-onverwijlde kennisgeving
2. Eiser voert aan dat verweerder de kennisgeving niet onverwijld aan de rechtbank heeft verstuurd. De kennisgeving dient te worden verstuurd binnen 6 uur na het opleggen van de maatregel. Dat is hier niet gebeurd. De maatregel is namelijk opgelegd op 5 november 2026 om 20:22 uur, terwijl de kennisgeving pas is gedaan op 6 november 2026 om 09.54 uur. Deze overschrijding heeft volgens eiser tot gevolg dat de maatregel van aanvang af onrechtmatig is.
De rechtbank stelt vast – en dit is tussen partijen ook niet in geschil – dat de kennisgeving van de maatregel van bewaring niet onverwijld aan de rechtbank is verstuurd. De rechtbank verwijst hierbij naar de uitspraak van de Afdeling van 17 september 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:5462), waaruit volgt dat er sprake is van een onverwijlde kennisgeving als deze binnen zes uur na de oplegging van de bewaringsmaatregel naar de rechtbank is verstuurd.
Uit deze Afdelingsuitspraak volgt verder dat het niet onverwijld versturen van de kennisgeving de maatregel op zichzelf nog niet onrechtmatig maakt. Dit is alleen het geval als de maatregel, gelet op de ernst van het gebrek en bij afweging van alle daarbij betrokken belangen, niet meer gerechtvaardigd is. Bij die belangenafweging is in het bijzonder van belang in hoeverre de vreemdeling door de gang van zaken is geschaad in zijn verdediging. Verder volgt uit de uitspraak dat een kennisgeving binnen 48 uur na oplegging van de maatregel weliswaar niet onverwijld is, maar binnen een aanvaardbare termijn valt om het beroep te kunnen behandelen.
De rechtbank overweegt dat de belangenafweging in dit geval in het voordeel van verweerder uitvalt. De kennisgeving is (afgerond naar boven) 13 uur na de oplegging van de maatregel naar de rechtbank verzonden. Dit is weliswaar niet onverwijld, maar wel ruim binnen de termijn van 48 uur die door de Afdeling aanvaardbaar wordt geacht om het beroep tijdig te kunnen behandelen. Verder is niet gebleken dat eiser hierdoor in zijn belangen en verdediging is geschaad. Daarbij betrekt de rechtbank dat zij het beroep zeven dagen na de oplegging van de maatregel op zitting heeft behandeld en binnen vijftien dagen na oplegging van de maatregel uitspraak doet. Verder geldt dat een onverwijlde kennisgeving niet tot een (veel) snellere procedure zou hebben geleid. Immers, ook als de kennisgeving binnen zes uur naar de rechtbank zou zijn verstuurd, zou de zaak op de zitting van 12 november 2026 zijn behandeld.
Het vorenstaande betekent dat het niet onverwijld versturen van de kennisgeving door verweerder er in dit geval niet toe leidt dat de maatregel van vreemdelingenbewaring onrechtmatig is. De beroepsgrond treft dan ook geen doel.
Slotsom beroepsgronden
3. Uit het vorenstaande volgt dat de beroepsgronden van eiser niet leiden tot het oordeel dat de maatregel van vreemdelingenbewaring tot het moment van sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig was.
Ambtshalve toetsing
4. Ook los van de door eiser aangevoerde beroepsgronden, ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel dat de maatregel van bewaring tot het moment van sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig was (vgl. de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858, en 4 september 2025, ECLI:EU:C:2025:647, Adrar).
Conclusie en gevolgen
5. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. F.A. Groeneveld, rechter, in aanwezigheid van mr. E.F. Derksen, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.