Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 5 september 2025 – bewaring, recht op rechtsbijstand

ECLI:NL:RBDHA:2025:28232Zaaknummer NL25.40421

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
5 september 2025
Publicatiedatum
12 november 2026
Zaaknummer
NL25.40421
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 100 Vw
Zittingsplaats
Rotterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

bewaring, recht op rechtsbijstand, informatieplicht niet geschonden

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. F.A. Groeneveld, rechter, in aanwezigheid van mr. R. Yildiz, griffier.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiser] , V-nummer: [v-nummer] , eiser
  2. Procesverloop
  3. Overwegingen
  4. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Rotterdam

Bestuursrecht

zaaknummer: NL25.40421

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , V-nummer: [v-nummer] , eiser

(gemachtigde: mr. A.M.V. Bandhoe),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder

(gemachtigde: mr. J.A. Weststrate).

Procesverloop

Bij besluit van 25 augustus 2025 (het bestreden besluit) heeft verweerder aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd.

Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.

De rechtbank heeft het beroep op 3 september 2025 op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen [persoon A] . Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Overwegingen

Recht op rechtsbijstand

1. Eiser voert aan dat zijn recht op rechtsbijstand bij het gehoor voorafgaand aan de inbewaringstelling is geschonden. Eiser heeft te kennen gegeven dat hij een advocaat bij het gehoor wilde. Vervolgens heeft de ambtenaar van de AVIM hem hiervan ‘afgepraat’, zonder hem hierbij juist en volledig te informeren over zijn rechten, waaronder zijn recht om twee uur op zijn advocaat te mogen wachten alvorens met het gehoor te beginnen. Daardoor is eiser zonder de aanwezigheid van een advocaat gehoord, terwijl hij dat eigenlijk niet wilde.

1.1.

Op grond van artikel 100, eerste lid, van de Vw wordt op verzoek van de vreemdeling hem een raadsman toegevoegd, zodra hem ingevolge deze wet zijn vrijheid is ontnomen.

Op grond van artikel 5.2, eerste lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb) wordt de vreemdeling, voordat hij op grond van artikel 59a van de Vw in bewaring wordt gesteld, gehoord. Op grond van artikel 5.2, vijfde lid, van het Vb wordt aan de vreemdeling tijdig mededeling gedaan van de hem toekomende bevoegdheid zich bij het gehoor te doen bijstaan door zijn raadsman.

1.2.

In paragraaf A5/6.5 van de Vreemdelingencirculaire 2000 (Vc) staat, voor zover hier van belang, het volgende. De ambtenaar stelt de vreemdeling tijdig in kennis van het recht om in het bijzijn van een advocaat gehoord te worden. Als de vreemdeling een advocaat bij het gehoor wenst en een voorkeursadvocaat heeft, dan wordt de voorkeursadvocaat bericht over de voorgenomen inbewaringstelling. Als de voorkeursadvocaat niet bereikbaar is, wordt de piketcentrale bericht over de voorgenomen inbewaringstelling.

Er mag met het gehoor worden begonnen zonder bijzijn van een advocaat:

• indien de vreemdeling geen advocaat bij het gehoor wenst;

• indien de vreemdeling wel een advocaat bij het gehoor wenst, en de advocaat heeft aangegeven niet bij het gehoor aanwezig te kunnen of te willen zijn; of

• indien de vreemdeling wel een advocaat bij het gehoor wenst, en er binnen twee uur na de verzending van het bericht over de voorgenomen inbewaringstelling nog geen advocaat aanwezig is.

1.3.

Uit het proces-verbaal van gehoor (M110) van 25 augustus 2025 volgt dat de ambtenaar van de AVIM eiser heeft gewezen op zijn recht op rechtsbijstand bij het gehoor en hem heeft gevraagd of hij hiervan gebruik wil maken. Daarop heeft eiser geantwoord “ja, het is gratis toch”. Vervolgens heeft de ambtenaar aan eiser gevraagd – welke vraag de rechtbank, gezien het toch wel enigszins ambivalente antwoord van eiser, begrijpelijk acht – of hij zijn advocaat voorafgaand aan het gehoor wil spreken of dat het ook goed is als hij zijn advocaat na het gehoor spreekt. Eiser heeft op deze vraag geantwoord dat hij ‘nu wel in gesprek kan gaan’. Vervolgens heeft de ambtenaar aan eiser gevraagd of het dan goed is dat hij een piketmelding doet, maar dat nu wordt doorgegaan met het gehoor. Eiser heeft hierop ‘ja’ geantwoord.

1.4.

Uit het voorgaande volgt dat de ambtenaar eiser uitdrukkelijk heeft gevraagd of hij vóór of ná het gehoor (contact met) een advocaat wil. Uit het antwoord van eiser volgt voldoende duidelijk dat eiser niet vóór het gehoor een advocaat wenste. De ambtenaar heeft vervolgens nog de controlevraag gesteld of eiser het dan inderdaad goed vindt dat het gehoor ‘nu’ (dus zonder advocaat) wordt voortgezet, en deze vraag heeft eiser bevestigend beantwoord. Gelet hierop is de ambtenaar op basis van eisers verklaringen er terecht van uitgegaan dat eiser geen advocaat bij het gehoor wenste en heeft hij, in overeenstemming met paragraaf A5/6.5 van de Vw, het gehoor met eiser kunnen houden zonder bijzijn van een advocaat. De stelling van eiser dat de ambtenaar hem onvoldoende heeft voorgelicht, volgt de rechtbank niet. De ‘2 uur-wachttermijn’ waar eiser op doelt, geldt voor de situatie dat een vreemdeling te kennen geeft wél een advocaat bij het gehoor te willen, maar deze situatie deed zich in eisers geval dus niet voor, zodat eiser daarop niet hoefde te worden gewezen.

1.5.

Gelet op het voorgaande is eisers recht op rechtsbijstand bij het gehoor voorafgaande aan de inbewaringstelling, zoals volgt uit artikel 100, eerste lid, van de Vw en nader is uitgewerkt in paragraaf A5/6.5 van de Vc, naar het oordeel van de rechtbank niet geschonden. De beroepsgrond slaagt niet.

Slotsom beroepsgrond

2. Uit het voorgaande volgt dat de enige beroepsgrond van eiser niet leidt tot het oordeel dat de maatregel van bewaring tot het moment van sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig was.

Ambtshalve toetsing

3. De rechtbank overweegt tot slot dat zij, zoals blijkt uit het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858, gehouden is ambtshalve de rechtmatigheidsvoorwaarden van de maatregel van bewaring te toetsen. Ook met inachtneming van deze ambtshalve toetsing ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel dat de maatregel van bewaring tot het moment van sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig was.

Conclusie

4. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. F.A. Groeneveld, rechter, in aanwezigheid van mr. R. Yildiz, griffier.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Aangehaald in

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.