Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 11 november 2026 – Bewaring
ECLI:NL:RBDHA:2026:33951Zaaknummer NL26.65681
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 11 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.65681
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 106 Vw
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Bewaring – art. 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw – betwiste gronden onbesproken – lichter middel – voortvarendheid – beroep ongegrond.
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. S.T. Könning, rechter, in aanwezigheid van S.N. Lekatompessij, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
11 november 2026
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.65681
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
(gemachtigde: mr. A.M.V. Bandhoe),
en
de minister van Asiel en Migratie, de minister
(gemachtigde: mr. J.S.W. Boorsma).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000. Eiser is het niet eens met die maatregel. Hij voert daartegen beroepsgronden aan. Onder meer aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van die maatregel en de vraag of aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.[_2f1b6170-2c11-49e9-ae6e-e9fbe5ff498f]
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het opleggen van de maatregel van vreemdelingenbewaring is niet onrechtmatig. De maatregel van vreemdelingenbewaring voldoet aan de voorwaarden. De minister hoefde niet te kiezen voor een lichter middel. Er is dus geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.
In deze uitspraak gebruikt de rechtbank de volgende afkortingen voor de wet- en regelgeving:
- Vw: Vreemdelingenwet 2000
- Vb: Vreemdelingenbesluit 2000
Procesverloop
2. Met het bestreden besluit van 29 oktober 2026 heeft de minister aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.
Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.[_cd654f7c-88c2-46a9-a43e-b5bdd1aedc5e]
Partijen hebben ingestemd met een schriftelijke behandeling. Eiser heeft op 2 november 2026 de gronden van beroep ingediend. De minister heeft op 3 november 2026 een verweerschrift ingediend en hier heeft eiser op 4 november 2026 op gereageerd.
De rechtbank heeft het onderzoek gesloten op 5 november 2026.
Beoordeling door de rechtbank
Toetsingskader
3. De minister kan als het belang van de openbare orde of de nationale veiligheid dat vordert, de vreemdeling die geen rechtmatig verblijf heeft in vreemdelingenbewaring stellen.[_5717570b-3e74-4e3f-a187-e0b0448c69db] De minister stelt een vreemdeling slechts in vreemdelingenbewaring, voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast en de vreemdelingenbewaring blijft achterwege of wordt beëindigd, indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de vreemdelingenbewaring.[_48f736df-2484-4525-b869-969f736fd6dc] Deze vreemdeling kan in vreemdelingenbewaring worden gesteld op grond dat het belang van de openbare orde of nationale veiligheid zulks vordert, indien a) een onderduikrisico bestaat, of b) de vreemdeling de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.[_06a6d08c-4d24-4715-b79e-1ffc604f324b] De maatregel kan alleen worden opgelegd wegens het bestaan van een onderduikrisico, indien ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb zich voordoen.[_8f70c2d7-29f9-4520-9fc7-11949d623a7a]
De aan eiser opgelegde maatregel van vreemdelingenbewaring
4. De minister heeft aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. In deze maatregel staat dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat het onderduikrisico bestaat en eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.
In de maatregel heeft de minister als gronden vermeld dat eiser:
b. eerder een besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht de Europese Unie dan wel Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;h. heeft te kennen gegeven dat hij geen gevolg zal geven aan de verplichting tot terugkeer;p. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.
5. Eiser betwist de gronden onder 2h, 2p en 2s. De rechtbank stelt vast dat de overige gronden van de maatregel van vreemdelingenbewaring niet zijn betwist.
6. De rechtbank oordeelt dat de niet-betwiste gronden onder 2b en 2r feitelijk juist en voor zover nodig voldoende gemotiveerd zijn om een onderduikrisico aan te nemen en daarmee de maatregel van vreemdelingenbewaring kunnen dragen. De rechtbank laat de door eiser betwiste gronden om die reden verder onbesproken.
Lichter middel
7. Eiser stelt dat de minister had moeten volstaan met het opleggen van een lichter middel dan de maatregel van vreemdelingenbewaring. Eiser beschikt over een geldig paspoort (dat is ingenomen en bij uitreis aan hem wordt verstrekt) en woont met zijn vriendin in een tent. De minister had daarom moeten onderzoeken of kon worden volstaan met een meldplicht en concrete afspraken over zijn beschikbaarheid. Daarnaast voert eiser aan dat verdachte zijn van een strafbaar feit niet betekent dat hij niet aan zijn vertrek zal meewerken en dat hij nooit eerder is uitgezet. Bovendien was eiser niet op de hoogte van zijn vertrekplicht omdat hij niet wist dat er al was beslist op het hoger beroep tegen de intrekking van zijn EU-verblijfsrecht. Ook voert eiser aan dat niet kan worden volstaan met een verwijzing naar de gronden van de maatregel.
8. De beroepsgrond slaagt niet. Uit de motivering van de maatregel volgt onder meer dat eiser geen (zicht op een) arbeidsovereenkomst heeft, niet aan zijn vertrekverplichting heeft voldaan en dat eiser geen vaste woon- of verblijfplaats heeft. Dat hij met zijn vriendin in een tent kan verblijven en een paspoort heeft, biedt onvoldoende zekerheid dat hij zich op die locatie beschikbaar houdt en vrijwillig zal terugkeren naar Polen. De stelling van eiser dat hij niet wist dat in hoger beroep al onherroepelijk op de intrekking van zijn EU-verblijfsrecht was beslist, leidt er ook niet toe dat eiser niet kan worden aangerekend dat hij niet heeft voldaan aan zijn vertrekplicht, omdat het zijn verantwoordelijkheid is om contact te onderhouden met zijn advocaat en zo op de hoogte te blijven van de status van de procedure. Ook is niet gebleken van medische omstandigheden die eiser detentieongeschikt maken. Overigens vloeit uit de gronden van de maatregel en de motiveringen al voort dat een onderduikrisico bestaat. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de minister voldoende heeft gemotiveerd dat niet kon worden volstaan met een lichter middel en dat niet is gebleken van omstandigheden die de vreemdelingenbewaring voor eiser onredelijk bezwarend maken. De beroepsgrond slaagt niet.
Voortvarend handelen
9. Eiser stelt dat de minister onvoldoende voortvarend werkt aan zijn uitzetting naar Polen. Hiertoe voert eiser aan dat het dossier geen uitzettingshandelingen bevat. Gelet op het aanwezige paspoort en daarmee eisers bekende nationaliteit, zou een vertrek snel gerealiseerd moeten worden.
10. De rechtbank stelt vast dat eiser op 29 oktober 2026 in vreemdelingenbewaring is gesteld. Op 3 november 2026 is een vluchtaanvraag verzonden. Uit deze handeling blijkt naar het oordeel van de rechtbank niet dat de minister op dit moment onvoldoende voortvarend werkt aan de uitzetting van eiser. De beroepsgrond slaagt niet.
Proceskostenvergoeding
11. De rechtbank wijst in deze zaak geen proceskostenveroordeling toe. Om die reden
komt de rechtbank niet toe aan het bespreken van de beroepsgrond over de berekening van
de proceskostenvergoeding.
Ambtshalve toetsing
12. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door de minister en eiser verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.
Conclusie en gevolgen
13. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. S.T. Könning, rechter, in aanwezigheid van S.N. Lekatompessij, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
11 november 2026
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Voetnoten
- Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien zij de opheffing van de maatregel tot vreemdelingenbewaring beveelt, aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen.
- Dit volgt uit artikel 94, eerste lid, van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 59c van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 5.5 van het Vb.
- Dit volgt uit artikel 5.6, eerste lid, van het Vb.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.