Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 13 november 2026 – Vervolgberoep, artikel 59, eerste lid, aanhef

ECLI:NL:RBDHA:2026:33857Zaaknummer NL26.67473

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
13 november 2026
Publicatiedatum
17 november 2026
Zaaknummer
NL26.67473
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 94 Vw
Zittingsplaats
Amsterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Vervolgberoep, artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw. Kennisgeving. De rechtbank is van oordeel dat de minister voldoende voortvarend aan de uitzetting van eiser werkt. Beroep ongegrond.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. M.B. de Boer, rechter, in aanwezigheid van B.S. Beens, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. Samenvatting
  2. Procesverloop
  3. Beoordeling door de rechtbank
  4. Conclusie en gevolgen
  5. Beslissing
  6. Rechtsmiddel

uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Amsterdam Bestuursrecht zaaknummer: NL26.67473

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , V-nummer: [V nummer] , eiser (gemachtigde: mr. R.M. Seth Paul),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder (hierna: de minister).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Eiser is het niet eens met het voortduren van de vreemdelingenbewaring. De rechtbank beoordeelt de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring is niet onrechtmatig. De maatregel van vreemdelingenbewaring voldoet aan de voorwaarden. Er is geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.

Procesverloop

2. Met het besluit van 19 juni 2026 heeft de minister aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. Bij uitspraak van 2 september 2026 heeft de rechtbank het beroep van eiser tegen dat besluit ongegrond verklaard.

2.1.

De minister heeft een kennisgeving voortduren vreemdelingenbewaring aan de rechtbank gezonden. Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep.1

2.2.

De minister heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd.

2.3.

De rechtbank heeft bepaald dat een onderzoek ter zitting achterwege blijft.

1 Dit volgt uit artikel 94, eerste lid, van de Vw.

Beoordeling door de rechtbank

3. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van vreemdelingenbewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.2

4. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van vreemdelingenbewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 2 september 2026 (NL26.50211) volgt dat de maatregel van vreemdelingenbewaring tot het moment van sluiten van dat onderzoek, rechtmatig was. Daarom is bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van bewaring slechts de periode van belang sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek.

5. Eiser voert aan dat de minister onvoldoende voortvarend werkt aan zijn verwijdering. De minister zou vaker vertrekgesprekken moeten voeren, aldus eiser.

5.1.

De rechtbank ziet geen aanleiding voor het oordeel dat de minister onvoldoende voortvarend werkt aan de verwijdering van eiser. Uit de voortgangsrapportage en het digitale dossier blijkt dat op 2 september 2026, 6 oktober 2026 en 9 november 2026 vertrekgesprekken met eiser zijn gevoerd. Daarnaast heeft de minister op 8 september 2026, 30 september 2026 en 20 oktober 2026 schriftelijk gerappelleerd bij de Marokkaanse autoriteiten. Gelet op deze gang van zaken is de rechtbank van oordeel dat de minister voldoende voortvarend werkt aan de verwijdering van eiser.

6. Los van de door eiser aangevoerde grond, ziet de rechtbank ook ambtshalve geen reden om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.3

Conclusie en gevolgen

7. Het beroep tegen het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.

2 Dit volgt uit artikel 96, derde lid, van de Vw.

3 Vergelijk HvJEU 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858 en 4 september 2025, ECLI:EU:C:2025:647.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. M.B. de Boer, rechter, in aanwezigheid van B.S. Beens, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.