Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 4 november 2026 – bewaring, gronden van de maatregel, voortvarend handelen

ECLI:NL:RBDHA:2026:33834Zaaknummer NL26.64572

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
4 november 2026
Publicatiedatum
16 november 2026
Zaaknummer
NL26.64572
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 5.6 VB
Zittingsplaats
Rotterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

bewaring, gronden van de maatregel, voortvarend handelen, lichter middel, ambtshalve toetsing, ongegrond.

De rechtbank:

  • verklaart het beroep ongegrond;
  • wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. C.E. Bos, rechter, in aanwezigheid van mr. N. Felić, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiser], eiser
  2. Procesverloop
  3. Beoordeling door de rechtbank
  4. Conclusie en gevolgen
  5. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Rotterdam

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.64572

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser], eiser

V-nummer: [nummer]

(gemachtigde: mr. H.G.A.M. Halfers),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder

(gemachtigde: mr. M. Smeulders).

Procesverloop

Met het bestreden besluit van 25 oktober 2026 heeft verweerder aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd.

Verweerder heeft de rechtbank van het opleggen van de maatregel in kennis gesteld. Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.[_d0c59c23-354d-4a88-9707-1fd5878990c9]

De rechtbank heeft het beroep op 29 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, J. Ankomah als tolk en de gemachtigde van verweerder.

Beoordeling door de rechtbank

Gronden van de maatregel

1. In de maatregel van vreemdelingenbewaring heeft verweerder zich op het standpunt gesteld dat het belang van de openbare orde de maatregel vordert omdat er een onderduikrisico bestaat en eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert. Verweerder heeft, met toepassing van artikel 5.6, tweede lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb), als gronden vermeld dat eiser:

b. eerder een besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht de Europese Unie dan wel Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;c. niet dan wel niet voldoende meewerkt aan het vaststellen van zijn identiteit en nationaliteit;g. tot ongewenst vreemdeling is verklaard als bedoeld in artikel 67 van de Vw dan wel toepassing is gegeven aan artikel 67a van de Wet, of tegen hem een inreisverbod is uitgevaardigd met toepassing van artikel 66a, zevende lid, van die wet;h. heeft te kennen gegeven dat hij geen gevolg zal geven aan de verplichting tot terugkeer;j. een aanvraag voor het verlenen van een verblijfsvergunning asiel heeft ingediend die niet-ontvankelijk is verklaard of is afgewezen als kennelijk ongegrond;q. meerdere aanvragen tot het verlenen van een verblijfsvergunning heeft ingediend die niet tot verlening van een verblijfsvergunning hebben geleid;r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.

1.1.

Eiser heeft de gronden die ten grondslag zijn gelegd aan de maatregel van bewaring, en de daarop gegeven toelichtingen, niet betwist. De gronden, die de ambtshalve toetsing van de rechtbank doorstaan, zijn tezamen voldoende om de maatregel van bewaring te kunnen dragen. Uit de gronden volgt een onderduikrisico.

Voortvarend handelen

2. Eiser betoogt dat verweerder onvoldoende voortvarend werkt aan zijn uitzetting. Op 10 augustus 2026 is eisers nationaliteit bevestigd door de Nigeriaanse autoriteiten. Verweerder had gelet hierop eerder een vlucht moeten aanvragen.

2.1.

De rechtbank stelt voorop dat verweerder eerst vanaf het moment van inbewaringstelling verplicht was om met voldoende voortvarendheid aan eisers uitzetting te werken. Eiser is op 25 oktober 2026 in bewaring gesteld. Uit het dossier blijkt dat verweerder op 27 oktober 2026 een vlucht heeft aangevraagd. De rechtbank acht dit voldoende voortvarend. De beroepsgrond slaagt niet.

Lichter middel

3. Eiser voert aan dat verweerder ten onrechte heeft afgezien van een lichter middel. Eisers vriendin is afhankelijk van zijn zorg. Daarnaast ontbreekt het risico op onttrekking aan toezicht omdat eiser nergens heen kan als gevolg van het op 19 augustus 2024 aan hem opgelegde inreisverbod van tien jaar.

3.1.

De rechtbank is van oordeel dat verweerder terecht niet heeft volstaan met de toepassing van een lichter middel dan inbewaringstelling en dat deze beslissing in de maatregel ook deugdelijk is gemotiveerd. Verweerder heeft in de maatregel terecht gewezen op het onderduikrisico dat bestaat. De rechtbank verwijst in dit kader naar hetgeen onder 1.1. is overwogen. In de maatregel is voorts betrokken dat eiser heeft verklaard een vriendin in Nederland te hebben voor wie hij zorgt. Terecht is hierover opgemerkt dat er geen stukken zijn overgelegd waaruit blijkt dat eiser zijn vriendin om medische redenen ondersteunt en dat ook niet is gebleken dat hij de enige is die zijn vriendin zou kunnen verzorgen. De rechtbank is niet gebleken van nieuwe informatie op dit punt die tot een andere conclusie zou moeten leiden. De beroepsgrond slaagt niet.

Ambtshalve toetsing

4. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door verweerder en eiser verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.

Conclusie en gevolgen

5. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.

Beslissing

De rechtbank:

  • verklaart het beroep ongegrond;
  • wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. C.E. Bos, rechter, in aanwezigheid van mr. N. Felić, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Voetnoten

  1. Dit volgt uit artikel 94, eerste lid, van de Vw.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.