Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 16 november 2026 – Bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, onder a Vw

ECLI:NL:RBDHA:2026:33831Zaaknummer NL26.66768

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
16 november 2026
Publicatiedatum
16 november 2026
Zaaknummer
NL26.66768
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 59 Vw
Zittingsplaats
Groningen
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, onder a Vw. Beroep is ongegrond.

De rechtbank:

  • verklaart het beroep ongegrond;
  • wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. H. Hanssen - Telman, rechter, in aanwezigheid van

mr. V. Vegter, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gespeudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.

De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. Samenvatting
  2. Procesverloop
  3. Beoordeling door de rechtbank
  4. Conclusie en gevolgen
  5. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.66768

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[naam], eiser,

geboren op [geboortedatum],

van Algerijnse nationaliteit,

V-nummer: [v-nummer]

(gemachtigde: mr. H.J. Janse),

en

de minister van Asiel en Migratie, de minister

(gemachtigde: mr. L. Ploeger).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de maatregel van vreemdelingenbewaring[_0599858b-b11e-43d1-a936-bf22d18aa3e3] die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw.[_5a561f64-da9d-44e8-902f-ee408773acce] Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Onder meer aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van die maatregel en de vraag of er aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.[_f75e1e79-2202-45de-af8f-ce035f779ae1]

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het opleggen van de maatregel van bewaring is niet onrechtmatig. De maatregel van bewaring voldoet aan de voorwaarden. De minister hoefde niet te kiezen voor een lichter middel. Er is dus geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.

Procesverloop

2. De minister heeft eiser op 3 november 2026 op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw in bewaring gesteld en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.[_60acf925-eae7-476e-9274-f37f3fe8fb2c]

2.1.

Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.[_e3c5a100-0060-461b-ac32-a3b29b6a9cf6]

2.2.

De rechtbank heeft het beroep op 10 november 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, een tolk en de gemachtigde van de minister. De rechtbank heeft het onderzoek op de zitting gesloten.

Beoordeling door de rechtbank

Toetsingskader

3. De minister kan, als het belang van de openbare orde of de nationale veiligheid dat vordert, de vreemdeling die geen rechtmatig verblijf heeft in bewaring stellen.[_0afccfac-5eeb-4340-a3d5-e66828bb1178] De minister stelt een vreemdeling slechts in bewaring voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast. De bewaring blijft achterwege of wordt beëindigd indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de bewaring.[_baed11af-731d-4487-9aa1-c25c35e078ee] De vreemdeling kan in bewaring worden gesteld omdat het belang van de openbare orde of nationale veiligheid dat vordert, indien a) een onderduikrisico bestaat, of b) de vreemdeling de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.[_fd1f4ef9-a04d-4032-a594-115ba8a61f2f] De maatregel kan alleen worden opgelegd wegens het bestaan van een onderduikrisico, indien ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb zich voordoen.[_eb9747c3-bcb4-40e4-a72f-e8837a82def0]

De maatregel van vreemdelingenbewaring

4. De minister heeft aan eiser de maatregel van bewaring opgelegd. In deze maatregel staat dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat het onderduikrisico bestaat en eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.

4.1.

In de maatregel heeft de minister als gronden vermeld dat eiser:

a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan;b. zich in strijd met de Vreemdelingenwetgeving gedurende enige tijd aan het toezicht op vreemdelingen heeft onttrokken;c. eerder een visum, besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;d. in verband met zijn aanvraag om toelating onjuiste of tegenstrijdige gegevens heeft verstrekt over zijn identiteit, nationaliteit of de reis naar Nederland of een andere lidstaat;

e. zich zonder noodzaak heeft ontdaan van zijn reis- of identiteitsdocumenten;

h. te kennen heeft gegeven dat hij geen gevolg zal geven aan zijn verplichting tot terugkeer;

r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan;

t. verdachte is van enig misdrijf dan wel daarvoor is veroordeeld.

4.2.

De minister heeft de gronden in de maatregel nader gemotiveerd. Verder heeft de minister gemotiveerd waarom een minder dwingende maatregel (lichter middel) niet doeltreffend kan worden toegepast.

Voortraject

5. De rechtbank stelt vast dat eiser de procedure voorafgaand aan de inbewaringstelling niet heeft bestreden. De bewaring is niet op die grond onrechtmatig.

Minderjarigheid

6. Eiser voert aan dat hij minderjarig is en dat hier ten onrechte geen rekening mee is gehouden bij de inbewaringstelling. Eiser wijst ter onderbouwing op een W-document, waarin staat dat hij in 2008 is geboren.

6.1.

De rechtbank is van oordeel dat de minister terecht is uitgegaan van de meerderjarigheid van eiser. De enkele verwijzing naar het W-document acht de rechtbank onvoldoende om uit te gaan van de minderjarigheid van eiser. Eiser heeft verder niet met stukken onderbouwd dat hij minderjarig zou zijn. Verder acht de rechtbank van belang dat de minister in de beschikking van 17 februari 2026 op de asielaanvraag van eiser ook is uitgegaan van de meerderjarigheid van eiser. Eiser heeft deze beschikking niet betwist.

Grondslag

7. Eiser voert aan dat het terugkeerbesluit niet aan hem bekend is gemaakt. De beschikking van 17 februari 2026 is dan wel gericht aan een advocaat, maar uit het feit dat er geen correcties & aanvullingen en geen zienswijze is ingediend blijkt dat deze niet betrokken is geweest. De minister had de beschikking in de Staatscourant moeten publiceren voor een juiste bekendmaking.

7.1.

De rechtbank stelt vast dat de minister op 17 februari 2026 een beschikking heeft geslagen waarin aan eiser een terugkeerbesluit is opgelegd. Eiser heeft daarom geen rechtmatig verblijf. De rechtbank ziet geen aanleiding voor het oordeel dat de beschikking niet op de juiste wijze aan eiser bekend zou zijn gemaakt. Bovenaan de beschikking staat een advocaat genoemd naar wie de beschikking is verzonden. De gemachtigde van de minister heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat niet is gebleken dat deze gemachtigde zich aan de procedure zou hebben onttrokken. Ook is niet gebleken dat eiser op dat moment buiten beeld is geweest. Eiser zat op dat moment namelijk in strafrechtelijke detentie. Eiser heeft geen gevolg gegeven aan het terugkeerbesluit. De maatregel is op de juiste grondslag opgelegd.

Gronden

8. De minister heeft op de zitting gronden a, e en t laten vallen. Deze gronden hoeven daarom niet meer te worden besproken.

8.1.

Voor de gronden b, c, d en h is het voldoende dat zij feitelijk juist zijn.[_8c86eb7b-788e-435d-bc2c-6314c9341b75] De rechtbank oordeelt dat grond b feitelijk juist is en daarom terecht aan eiser is tegengeworpen. Eiser heeft op 17 februari 2026 een terugkeerbesluit opgelegd gekregen en hij heeft zich niet gehouden aan zijn vertrekplicht om naar Algerije terug te keren. Ook grond c is feitelijk juist. Eiser heeft geen concrete stappen ondernomen om zijn identiteit en nationaliteit aannemelijk te maken. Grond d is ook feitelijk juist. Uit het aanmeldgehoor AMV van 28 juli 2025 volgt namelijk dat eiser 15 december 2008 als geboortedatum heeft opgegeven, terwijl in de beschikking van 17 februari 2026 wordt uitgegaan van de geboortedatum 26 mei 2005. Ook grond h is feitelijk juist nu eiser meermaals heeft verklaard niet te willen meewerken aan terugkeer. Verder zijn gronden r en s ook feitelijk juist en is daarbij het risico op onderduiken voldoende gemotiveerd. Eiser staat niet ingeschreven in de BRP en heeft ook niet anderszins aangetoond te beschikken over een vaste woon- of verblijfplaats (grond r). Verder heeft eiser verklaard te beschikken over zo’n € 150,- en daarnaast zwart te werken. Dat is onvoldoende om te spreken van voldoende middelen van bestaan (grond s). De rechtbank is van oordeel dat de overgebleven gronden, in samenhang bezien en gelet op de motivering in de maatregel, voldoende zijn om de maatregel van bewaring te kunnen dragen en dat voldoende grond bestaat om een onderduikrisico aan te nemen.

Lichter middel

9. De rechtbank is van oordeel dat de minister terecht geen aanleiding heeft gezien om aan eiser een lichter middel dan de maatregel van bewaring op te leggen. In dit verband acht de rechtbank van belang dat, zoals hiervoor is overwogen, de gronden de maatregel van bewaring kunnen dragen en dat daarmee het risico op onttrekking is gegeven. De rechtbank overweegt dat de minister in beginsel mag volstaan met een verwijzing naar de gronden die aan de maatregel ten grondslag zijn gelegd.[_edaf4b28-69c7-477d-906d-ca840f154e3f] De verklaring van eiser dat hij detentie zwaar vindt en dat hij liever in vrijheid wil leven, zijn algemene bezwaren tegen detentie. De Afdeling[_89231391-2ea6-4cc5-9d2d-5b2ce9c6e9c1] heeft overwogen dat zulke algemene bezwaren niet kenbaar meegenomen hoeven te worden.[_2f7d8f51-dee1-4748-a367-83cb105e7ceb]De rechtbank is verder niet gebleken van medische omstandigheden dan wel persoonlijke belangen van eiser die de bewaring voor hem onevenredig bezwarend maken en waarin de minister aanleiding had moeten zien om eiser een lichter middel dan bewaring op te leggen.

Voortvarendheid

10. Naar het oordeel van de rechtbank werkt de minister voldoende voortvarend aan de uitzetting van eiser. Zo is op 5 november 2026 een vertrekgesprek met eiser gehouden. Op 4 november 2026 aan het Openbaar Ministerie gevraagd of zij bezwaar hebben tegen de voorgenomen uitzetting. Op 5 november heeft het Openbaar Ministerie laten weten geen bezwaar te hebben.

Zicht op uitzetting

11. De inbewaringstelling is in strijd met artikel 59 van de Vw en het Unierecht indien zicht op uitzetting ontbreekt. Voor dat oordeel ziet de rechtbank geen aanleiding. De rechtbank stelt hierbij voorop dat zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn naar Algerije in het algemeen niet ontbreekt.[_192cc905-7604-465d-851e-c6e5298d9076] Op 1 maart 2026 is voor Algerije een lp[_993d4932-e8c3-46e9-abb5-184294d8f323]-traject opgestart. Er zijn geen aanknopingspunten dat Algerije geen lp binnen een redelijke termijn aan eiser zou kunnen verstrekken.

Conclusie en gevolgen

12. De rechtbank ziet ook ambtshalve toetsend geen aanleiding voor het oordeel dat de maatregel onrechtmatig is.[_4719e7e2-643d-40bb-ab1e-e0955d5a0ebf]

13. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

14. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.

Beslissing

De rechtbank:

  • verklaart het beroep ongegrond;
  • wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. H. Hanssen - Telman, rechter, in aanwezigheid van

mr. V. Vegter, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gespeudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.

De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.

Voetnoten

  1. Hierna: bewaring.
  2. Vreemdelingenwet 2000.
  3. Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien zij de opheffing van de maatregel tot vreemdelingenbewaring beveelt, aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen.
  4. Op grond van artikel 94, eerste lid, van de Vw.
  5. Dit volgt uit artikel 106, eerste lid, van de Vw.
  6. Dit volgt uit artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw.
  7. Dit volgt uit artikel 59c van de Vw.
  8. Dit volgt uit artikel 5.5 van het Vreemdelingenbesluit (Vb) 2000.
  9. Dit volgt uit artikel 5.6, eerste lid, van het Vb.
  10. Zie artikel 5.6, derde lid, van het Vb.
  11. Zie de uitspraak van de Afdeling van 25 maart 2024, ECLI:NL:RVS:2024:1205.
  12. Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
  13. Zie de uitspraak van de Afdeling van 28 juni 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2164.
  14. Zie de uitspraak van de Afdeling van 27 februari 2025, ECLI:NL:RVS:2025:722.
  15. Laissez-passer.
  16. Zie ook de arresten Adrar van het Hof van Justitie van de Europese Unie (het Hof) van 4 september 2025 (ECLI:EU:C:2025:647) en Aroja van het Hof van 5 maart 2026 (ECLI:EU:C:2026:148).

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.