Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 11 november 2026 – De volgende steekwoorden kunnen worden gebruikt: AA

ECLI:NL:RBDHA:2026:33828Zaaknummer NL25.34218

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
11 november 2026
Publicatiedatum
16 november 2026
Zaaknummer
NL25.34218
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 8:29 Awb
Zittingsplaats
Rotterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

De volgende steekwoorden kunnen worden gebruikt: AA, opvolgende asielaanvraag, Afghanistan. Eiser heeft een arrestatiebevel overgelegd. Bureau Documenten heeft een neutraal advies uitgebracht over het arrestatiebevel. De contra-expert heeft het arrestatiebevel echt bevonden. Eiser heeft hiermee concrete aanknopingspunten voor twijfel aan de zorgvuldigheid van de totstandkoming van het advies door Bureau Documenten, de begrijpelijkheid van de in het advies gevolgde redenering en het aansluiten van de conclusies daarop naar voren heeft gebracht. Deze zijn met verweerders reactie op de contra-expertise niet weggenomen. Beroep gegrond.

De rechtbank:

  • verklaart het beroep gegrond;
  • vernietigt het bestreden besluit van 25 juli 2025;
  • draagt verweerder op binnen zes weken na de dag van verzending van deze uitspraak een nieuw besluit te nemen op de aanvraag, met inachtneming van deze uitspraak;
  • veroordeelt verweerder tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eiser.

Deze uitspraak is gedaan door mr. T. Boesman, rechter, in aanwezigheid van mr. A. Duijf, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiser] , V-nummer: [V-nummer], eiser
  2. Procesverloop
  3. Totstandkoming van het besluit
  4. Beoordeling door de rechtbank
  5. Conclusie en gevolgen
  6. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Rotterdam

Bestuursrecht

zaaknummer: NL25.34218

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , V-nummer: [V-nummer], eiser

(gemachtigde: mr. M.M. Polman),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder

(gemachtigde: mr. J. Sánchez Rhemrev).

Procesverloop

Bij besluit van 25 juli 2025 (het bestreden besluit) heeft verweerder de opvolgende aanvraag van eiser tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd (de asielaanvraag) afgewezen als kennelijk ongegrond.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Hij heeft tevens de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen.

Verweerder heeft op 29 september 2025 verzocht om aanhouding van het beroep om eiser in de gelegenheid te stellen een contra-expertise te laten uitvoeren. De rechtbank heeft het verzoek om aanhouding toegewezen en de geplande zitting van 3 oktober 2025 heeft geen doorgang gevonden.

Op 11 november 2025 heeft eiser een contra-expertise overgelegd. Verweerder heeft hier op 27 januari 2026 op gereageerd met een weerwoord van Bureau Documenten.

De rechtbank heeft het beroep, samen met het verzoek om een voorlopige voorziening (NL25.34219), op 13 mei 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, [naam tolk] als tolk en de gemachtigde van verweerder.

De rechtbank heeft het onderzoek ter zitting geschorst om eiser in de gelegenheid te stellen om documenten te overleggen waaruit blijkt dat verweerder toestemming heeft gegeven om het door eiser overgelegde arrestatiebevel door de contra-expert te laten onderzoeken en documenten waaruit blijkt dat verweerder heeft geweigerd om de originele documenten ter beschikking te stellen aan deze contra-expert. Eiser heeft deze documenten op 15 mei 2026 overgelegd.

Daarnaast heeft de rechtbank verweerder ter zitting verzocht om te onderzoeken of documentatie bestaat die de grondslag vormt voor de conclusies van Bureau Documenten en, indien deze documentatie bestaat, deze (desgewenst met een verzoek in de zin van artikel 8:29 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb)) te overleggen. Op 26 mei 2026 heeft verweerder aan de rechtbank laten weten dat de gevraagde documentatie niet bestaat maar dat hij wel voornemens is om uiterlijk 3 juni 2026 te reageren op de door eiser overgelegde documenten. Verweerder heeft, ondanks herinneringen van de rechtbank op 16 en 25 juni 2026, geen nadere reactie ingediend.

De rechtbank heeft met toestemming van partijen het onderzoek op 6 augustus 2026 gesloten.

Totstandkoming van het besluit

Eerdere asielprocedures

1. Eiser heeft de Afghaanse nationaliteit en is geboren op [geboortedatum] 1959.

Eerste asielprocedure

2. Eiser heeft op 25 november 2015 een asielaanvraag in Nederland ingediend. Verweerder heeft deze aanvraag met het besluit van 3 maart 2016[_49d9169a-7f81-4538-ae2f-019a2e7aeb4f] niet in behandeling genomen op grond van artikel 30, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw).[_990b10af-4eb0-4e9a-ba15-44756d5b8dbc] Op 11 mei 2018 heeft eiser nogmaals een asielaanvraag ingediend. Aan die asielaanvraag heeft eiser – kort samengevat – ten grondslag gelegd dat hij vreest te worden gedood ten gevolge van eerwraak door [persoon A]. Eiser heeft namelijk geprobeerd een huwelijk te regelen tussen zijn neef, [persoon B], en [persoon C], de dochter van [persoon A]. Toen [persoon B] en [persoon C] samen zijn gezien, is [persoon B] in elkaar geslagen en [persoon C] door haar broer opgesloten in een koeienstal. [persoon A] heeft zijn dochter vervolgens vergiftigd en heeft zijn zoon en neef opgedragen om [persoon B] en eiser te vermoorden.

2.1.

Verweerder heeft de asielaanvraag met het besluit van 17 oktober 2018 afgewezen als ongegrond. Verweerder heeft eisers identiteit, nationaliteit en herkomst geloofwaardig geacht maar niet geloofwaardig geacht dat eisers neef en de dochter van [persoon A] een relatie hebben, dat deze relatie is ontdekt, dat [persoon C] is gedood, en dat eiser door [persoon A] is bedreigd met de dood en door hem wordt gezocht. Het door eiser ingestelde beroep tegen het besluit van 17 oktober 2018 is met de uitspraak van 5 november 2018 van deze rechtbank en zittingsplaats (NL18.19297) ongegrond verklaard. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) heeft het door eiser tegen deze uitspraak ingestelde hoger beroep bij uitspraak van 30 november 2018 ongegrond verklaard.[_89034684-e2a0-49e3-9ed2-e3067bb05cac] Het afwijzende besluit van 17 oktober 2018 staat dus in rechte vast.

Tweede asielprocedure

3. Op 3 december 2018 heeft eiser een derde asielaanvraag ingediend. Hij heeft bij deze asielaanvraag een e-mail van het [naam ziekenhuis] ziekenhuis in Afghanistan overgelegd ter onderbouwing van de dood van [persoon C]. Daarnaast is ook een vertaling van eerder overgelegde documenten van het ziekenhuis overgelegd.

3.1.

Verweerder heeft deze asielaanvraag bij besluit van 20 juni 2019 niet-ontvankelijk verklaard op grond van artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder d, van de Vw omdat de door eiser overgelegde documenten niet kunnen worden aangemerkt als nieuw gebleken feiten of omstandigheden welke aanleiding geven tot een ander oordeel dan in het besluit van 17 oktober 2018. Deze rechtbank, zittingsplaats Middelburg (NL19.14398), heeft het beroep van eiser tegen het besluit van 20 juni 2019 bij uitspraak van 10 juli 2019 gegrond verklaard omdat verweerder onvoldoende heeft gemotiveerd waarom er in Afghanistan in het algemeen, of de provincie [locatie] in het bijzonder, geen sprake is van een situatie zoals bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn (15c-situatie). De rechtbank heeft wel aanleiding gezien om de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand te laten. Bij uitspraak van 26 juli 2019 is het hoger beroep ongegrond verklaard.[_d1d0d7ba-d081-4ebf-b31a-7d4964d8744e]

Derde en huidige procedure

4. Eiser heeft op 27 augustus 2021 een vierde asielaanvraag ingediend. Over deze aanvraag gaat deze uitspraak. Eiser heeft bij zijn vierde asielaanvraag een arrestatiebevel overgelegd. Eiser wil hiermee aantonen dat hij bij een eventuele terugkeer naar Afghanistan zal worden aangehouden en gedood.

Het bestreden besluit

5. Het asielrelaas van eiser bevat volgens verweerder de volgende asielmotieven:

1. Identiteit, nationaliteit en herkomst

2. Problemen met [persoon A] als gevolg van de relatie van eisers neef [persoon B] en [persoon C], de dochter van [persoon A]

5.1.

Het eerste asielmotief is in de eerdere procedures geloofwaardig geacht. Verweerder ziet geen aanleiding voor een ander oordeel. Het tweede asielmotief vindt verweerder nog steeds niet geloofwaardig. Het door eiser overgelegde arrestatiebevel verandert het eerder door verweerder ingenomen standpunt dat de problemen met [persoon A] ongeloofwaardig zijn niet. Door Bureau Documenten is namelijk een neutraal advies afgegeven waardoor niet kan worden vastgesteld of het document echt is en bevoegd is opgemaakt en afgegeven. Daarnaast dateert het arrestatiebevel van 21 februari 2016. Eiser heeft in de eerdere procedures niet over een arrestatiebevel verklaard terwijl eiser hier al sinds het bezoek van de politie aan zijn huis van op de hoogte zou zijn.

5.2.

Het eerste geloofwaardig geachte asielmotief leidt volgens verweerder niet tot een vervolgingsgrond in de zin van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen (Vluchtelingenverdrag) of tot een reëel risico op ernstige schade in de zin van artikel 3 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). Verweerder heeft de asielaanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond op grond van artikel 31, eerste lid, van de Vw in samenhang met artikel 30b, eerste lid, aanhef en onder g, van de Vw omdat eisers opvolgende asielaanvraag niet niet-ontvankelijk is verklaard.

Beoordeling door de rechtbank

Het documentonderzoek, de contra-expertise en het weerwoord

6. Verweerder heeft zich in het bestreden besluit op het standpunt gesteld dat er geen uitspraak kan worden gedaan over het overgelegde arrestatiebevel. Bureau Documenten heeft immers een neutraal advies uitgebracht. Onder verwijzing naar de Vakbijlage Bureau Documenten stelt verweerder zich op het standpunt dat er sprake is van onvoldoende, betrouwbaar vergelijkingsmateriaal waardoor niet kan worden vastgesteld of het document echt is en bevoegd is opgemaakt en afgegeven en of het document inhoudelijk juist is.

6.1.

Eiser heeft vervolgens een contra-expertise ingebracht, waarin [persoon D] (hierna: [persoon D]) een kleurenkopie van het originele document heeft onderzocht. [persoon D] heeft het arrestatiebevel echt bevonden en legt hieraan kort samengevat ten grondslag dat de inhoud van het verzoekschrift (petition) in overeenstemming is met de regels voor verzoekschriften in Afghanistan en dat het verzoekschrift alle formele onderdelen bevat en een door de overheid goedgekeurd en verwerkt document is. Verder komt het document volgens [persoon D] overeen met vergelijkingsmateriaal en zijn er geen onregelmatigheden of aanwijzingen voor manipulatie gevonden.

6.2.

Bureau Documenten heeft in een weerwoord van 21 januari 2026 gereageerd op de contra-expertise. Verweerder ziet naar aanleiding van dit weerwoord geen reden om de eerdere conclusie over het door eiser overgelegde arrestatiebevel te wijzigen. Bureau Documenten stelt in zijn weerwoord kort samengevat dat uit verschillende rapporten die zij van [persoon D] hebben ontvangen blijkt dat er sprake is van een gebrek aan specifieke kennis. Hierbij wordt verwezen naar een uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Zwolle, van 17 december 2019 (ECLI:NL:RBDHA:2019:15154) en de bevestiging daarvan door de Afdeling in haar uitspraak van 22 april 2020 (ECLI:NL:RVS:2020:1132). Verder is het volgens verweerder opmerkelijk dat [persoon D] enerzijds stelt dat het noodzakelijk is om een origineel document te onderzoeken om specifieke kenmerken te kunnen achterhalen, terwijl hij deze specifieke kenmerken anderzijds wel op de kopie van het arrestatiebevel heeft kunnen onderzoeken met behulp van Adobe Acrobat Reader. Bureau Documenten is het verder met [persoon D] eens dat de kleur van het documentnummer en de stempels op het arrestatiebevel met vergelijkingsmateriaal overeenkomen, maar wijst er op dat er blanco verzoekschriften in omloop zijn die al zijn voorzien van een inktstempelafdruk en documentnummer.

Standpunt eiser

7. Eiser is het niet eens met het standpunt van verweerder en voert hiertoe kort samengevat aan dat verweerder onvoldoende heeft gemotiveerd waarom er geen oordeel kan worden gegeven over het arrestatiebevel en waarom de contra-expertise geen aanleiding geeft om het arrestatiebevel als echt aan te merken. Zo is het volgens eiser niet duidelijk waarom er bij [persoon D] een gebrek aan specifieke kennis zou zijn. Verweerder heeft immers zelf toestemming gegeven om [persoon D] als expert in te schakelen. Daarnaast blijkt uit het CV van [persoon D] ook dat hij in meerdere zaken die bij verweerder liepen heeft opgetreden als contra-expert en dat niet is gebleken dat verweerder de expertise van [persoon D] in al die zaken onvoldoende vond. Verder meent eiser dat hem niet kan worden tegengeworpen dat de kopie van het arrestatiebevel is onderzocht. Verweerder heeft namelijk zelf geweigerd om het originele arrestatiebevel aan [persoon D] toe te sturen.

Beoordeling door de rechtbank

8. Uit vaste jurisprudentie van de Afdeling, bijvoorbeeld de uitspraak van 5 november 2025 (ECLI:NL:RVS:2025:5321) volgt dat een door Bureau Documenten opgestelde verklaring van onderzoek een deskundigenadvies is aan verweerder ten behoeve van de uitvoering van zijn bevoegdheden. Verweerder mag op het advies van een deskundige afgaan, nadat hij is nagegaan of dit advies op zorgvuldige wijze tot stand is gekomen, de redenering daarin begrijpelijk is en de getrokken conclusies daarop aansluiten. Deze vergewisplicht is neergelegd in de artikelen 3:2 en 3:9 van de Awb. Uit de Afdelingsuitspraken van 19 september 2013 (ECLI:NL:RVS:2013:1232) en 16 oktober 2015 (ECLI:NL:RVS:2015:3269) volgt verder dat de beoordeling of een door een vreemdeling overgelegd document authentiek, vals of vervalst is, een specifieke deskundigheid vereist die zowel verweerder als de bestuursrechter niet heeft. Een vreemdeling kan de uitkomst van een beoordeling door Bureau Documenten daarom bestrijden door een andersluidende contra-expertise van een deskundige in te brengen. Om te bepalen of sprake is van een volwaardige contra-expertise, dient duidelijk te zijn hoe de contra-expertise is uitgevoerd en moet blijken dat de contra-expert beschikt over de benodigde forensisch-technische expertise en vaardigheden. Wanneer een partij door middel van de contra-expertise concrete aanknopingspunten voor twijfel aan de zorgvuldigheid van de totstandkoming van het advies door Bureau Documenten, de begrijpelijkheid van de in het advies gevolgde redenering of het aansluiten van de conclusies daarop naar voren heeft gebracht, mag verweerder niet zonder nadere motivering op het advies van Bureau Documenten afgaan. Zo nodig vraagt verweerder Bureau Documenten om een reactie op wat over het advies is aangevoerd.

8.1.

De rechtbank acht verweerders standpunt dat er geen uitspraak kan worden gedaan over het arrestatiebevel en dat er naar aanleiding van het weerwoord geen reden is om deze conclusie te wijzigen onvoldoende zorgvuldig tot stand gekomen en onvoldoende gemotiveerd. Zij overweegt daartoe als volgt.

8.2.

De rechtbank acht allereerst van belang dat onvoldoende duidelijk is of verweerder aan zijn vergewisplicht heeft voldaan. Verweerder heeft namelijk aangegeven dat er door Bureau Documenten geen rapport, interne notitie of andere documentatie is opgemaakt waaruit blijkt hoe het onderzoek naar het arrestatiebevel heeft plaatsgevonden, of waarom er een neutraal advies is afgegeven. Uit het bestreden besluit volgt enkel dat er geen uitspraak kan worden gedaan over het overgelegde arrestatiebevel en onder verwijzing naar de Vakbijlage Bureau Documenten legt verweerder hierover uit dat er een neutraal advies wordt afgegeven bij het ontbreken van voldoende, betrouwbaar vergelijkingsmateriaal. Hieruit blijkt naar het oordeel van de rechtbank echter onvoldoende of verweerder is nagegaan of het advies van Bureau Documenten op zorgvuldige wijze tot stand is gekomen, of de redenering daarin begrijpelijk is en of de getrokken conclusies daarop aansluiten.

8.3.

Verder acht de rechtbank verweerders standpunt dat niet zonder meer kan worden uitgegaan van de deskundigheid van de contra-expert onvoldoende gemotiveerd. Eiser heeft er naar het oordeel van de rechtbank terecht op gewezen dat uit het CV van de contra-expert blijkt dat hij in zaken die bij verweerder liepen meerdere malen als contra-expert heeft opgetreden en dat niet is gebleken dat verweerder zich in al die zaken op het standpunt heeft gesteld dat de contra-expert onvoldoende deskundig is. Ook uit de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Zwolle, van 17 december 2019 (ECLI:NL:RBDHA:2019:15154) en de bevestiging daarvan door de Afdeling (uitspraak van 22 april 2020, ECLI:NL:RVS:2020:1132) blijkt naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende dat niet kan worden uitgegaan van de deskundigheid van de contra-expert. Weliswaar volgt uit die uitspraken dat [persoon D] toen niet over specifieke deskundigheid beschikte, maar uit het overgelegde CV van [persoon D] blijkt dat hij sindsdien meerdere cursussen heeft gevolgd. Verweerder heeft onvoldoende gemotiveerd waarom [persoon D] ondanks deze cursussen nog steeds niet over de vereiste deskundigheid beschikt. De rechtbank acht hierbij ook van belang dat verweerder zelf toestemming heeft gegeven om [persoon D] als contra-expert in te schakelen. Naar het oordeel van de rechtbank had het op de weg van verweerder gelegen om, in het geval [persoon D] bij verweerder bekend is en verweerder zich op het standpunt stelt dat [persoon D] in zijn algemeenheid niet aan de vereiste deskundigheid voldoet, eiser hierover te informeren en geen toestemming te verlenen om hem als contra-expert in te schakelen.

8.4.

Verweerder heeft eiser in het weerwoord ook tegengeworpen dat [persoon D] enerzijds zegt dat het noodzakelijk is om een origineel document te onderzoeken om specifieke kenmerken te achterhalen, maar dat hij anderzijds stelt dat hij deze specifieke kenmerken wel op de kopie van het arrestatiebevel heeft kunnen onderzoeken met behulp van Adobe Acrobat Reader. De rechtbank acht die tegenwerping door verweerder onzorgvuldig en op onvoldoende draagkrachtige wijze gemotiveerd. Ten eerste acht de rechtbank daarbij van belang dat verweerder het origineel van het arrestatiebevel niet aan [persoon D] heeft willen verstrekken zonder hierbij uit te leggen waarom niet. Naar het oordeel van de rechtbank kan verweerder vervolgens niet aan eiser tegenwerpen dat de contra-expert bepaalde kenmerken op de kopie van het arrestatiebevel heeft onderzocht terwijl de contra-expert ook heeft benadrukt dat het van belang is om een origineel document te onderzoeken. De contra-expert is door verweerder niet in de gelegenheid gesteld om het origineel te onderzoeken en was dus gehouden de kopie te onderzoeken. Verweerder had dit vervolgens niet aan de contra-expert mogen tegenwerpen. Ten tweede acht de rechtbank van belang dat uit het weerwoord blijkt dat Bureau Documenten het met [persoon D] eens is dat bepaalde kenmerken, waaronder het documentnummer en de stempels op het arrestatiebevel, met vergelijkingsmateriaal overeenkomen. De enkele stelling dat er blanco verzoekschriften in omloop zijn die al zijn voorzien van een inktstempelafdruk en documentnummer geeft naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende reden om de bevindingen van de contra-expert in twijfel te trekken. Hieruit blijkt immers niet dat het aannemelijk is dat eiser gebruik zou hebben gemaakt van zo een blanco verzoekschrift.

8.5.

Voorgaande, in samenhang bezien, betekent dat eiser concrete aanknopingspunten voor twijfel aan de zorgvuldigheid van de totstandkoming van het advies door Bureau Documenten, de begrijpelijkheid van de in het advies gevolgde redenering en het aansluiten van de conclusies daarop naar voren heeft gebracht en dat die met verweerders reactie op de contra-expertise niet zijn weggenomen. Gelet hierop heeft verweerder zich onvoldoende zorgvuldig en onvoldoende gemotiveerd op het standpunt gesteld dat er geen uitspraak kan worden gedaan over de inhoudelijke juistheid van het arrestatiebevel. De beroepsgrond slaagt.

Tussenconclusie

9. Uit wat in rechtsoverweging 8 e.v. is overwogen volgt dat verweerder zich onvoldoende zorgvuldig en onvoldoende gemotiveerd op het standpunt heeft gesteld dat aan het arrestatiebevel niet de door eiser gewenste waarde kan worden gehecht. Pas als voldoende zorgvuldig is gemotiveerd waarom er geen uitspraak kan worden gedaan over de inhoudelijke juistheid van het arrestatiebevel moet de waarde die aan het arrestatiebevel toekomt worden bezien in het licht van de door de vreemdeling afgelegde verklaringen en tegen de achtergrond van hetgeen algemeen bekend is over de situatie in het land van herkomst.[_1d43f424-afa9-4aaf-a7bf-342192a2e8ce] De rechtbank laat hetgeen eiser heeft aangevoerd over zijn verklaringen over het arrestatiebevel daarom verder onbesproken.

Conclusie en gevolgen

10. Gelet op wat onder 8 e.v. is overwogen is het beroep gegrond. De rechtbank vernietigt daarom het bestreden besluit vanwege een zorgvuldigheids- en motiveringsgebrek. De rechtbank ziet geen aanleiding om de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand te laten, een bestuurlijke lus toe te passen, of zelf in de zaak te voorzien. Het is aan verweerder om deugdelijk te onderzoeken en te motiveren waarom er geen uitspraak kan worden gedaan over de inhoudelijke juistheid van het arrestatiebevel. Verweerder moet daarom een nieuw besluit nemen met inachtneming van deze uitspraak. De rechtbank stelt hiervoor een termijn van zes weken.

11. Omdat het beroep gegrond is, krijgt eiser een vergoeding van zijn proceskosten. Verweerder moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.868,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting, met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor 1).

Beslissing

De rechtbank:

  • verklaart het beroep gegrond;
  • vernietigt het bestreden besluit van 25 juli 2025;
  • draagt verweerder op binnen zes weken na de dag van verzending van deze uitspraak een nieuw besluit te nemen op de aanvraag, met inachtneming van deze uitspraak;
  • veroordeelt verweerder tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eiser.

Deze uitspraak is gedaan door mr. T. Boesman, rechter, in aanwezigheid van mr. A. Duijf, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Voetnoten

  1. Het beroep tegen dit besluit is met de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Amsterdam, van 24 maart 2016 (Awb 16/4651) ongegrond verklaard.
  2. De rechtbank gaat in deze uitspraak uit van de wet- en regelgeving zoals geldend ten tijde van het bestreden besluit, tenzij anders vermeld.
  3. Kenmerk [kenmerk 1] en [kenmerk 3].
  4. Kenmerk [kenmerk 2] en [kenmerk 4].
  5. Zie bijvoorbeeld de uitspraken van de Afdeling van 19 oktober 2016 (ECLI:NL:RVS:2016:2853), 5 augustus 2020 (ECLI:NL:RVS:2020:1860) en 20 maart 2025 (ECLI:NL:RVS:2025:1195)

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.