Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 4 november 2026 – Bewaring – verlengingsbesluit – lichter middel – beroep

ECLI:NL:RBDHA:2026:33794Zaaknummer NL26.64612

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
4 november 2026
Publicatiedatum
18 november 2026
Zaaknummer
NL26.64612
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 59 Vw
Zittingsplaats
Utrecht
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Bewaring – verlengingsbesluit – lichter middel – beroep ongegrond.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. S.T. Könning, rechter, in aanwezigheid van S.N. Lekatompessij, griffier.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

04 november 2026

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
  2. Procesverloop
  3. Overwegingen
  4. Beslissing
  5. Informatie over hoger beroep

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.64612

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser

(gemachtigde: mr. H. Loth),

en

de minister van Asiel en Migratie, de minister

(gemachtigde: mr. J.S.W. Boorsma).

Procesverloop

De minister heeft op 7 september 2026 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd.

Bij besluit van 26 oktober 2026 (het bestreden besluit) heeft de minister de maatregel

van bewaring met ten hoogste twaalf maanden verlengd.

De minister heeft de rechtbank in kennis gesteld van het verlengingsbesluit door middel van

een kennisgeving. Daarmee wordt eiser geacht tegen het verlengingsbesluit beroep te

hebben ingesteld en daarbij te hebben verzocht om schadevergoeding.[_4bc35449-6ca4-4f88-94ea-bc1495c98352]

Partijen hebben ingestemd met schriftelijke behandeling van het beroep. Eiser heeft op 29 oktober 2026 de gronden van beroep ingediend. De minister heeft op 30 oktober 2026 een

verweerschrift ingediend.

De rechtbank heeft het onderzoek gesloten op 2 november 2026.

Overwegingen

Toetsingskader

1. Volgens artikel 59, zesde lid, van de Vw mag de maatregel van bewaring met nog

eens twaalf maanden worden verlengd, als uitzetting wellicht meer tijd zal vergen (alle

redelijke inspanningen ten spijt) als de vreemdeling niet meewerkt aan zijn uitzetting of de

daartoe benodigde documentatie uit derde landen nog ontbreekt.

2. De minister moet in het verlengingsbesluit conform het beleid van paragraaf

A5/6.9 van de Vreemdelingencirculaire (Vc) nagaan of er voldaan is aan de voorwaarden voor verlenging, of er nog voldoende gronden voor de bewaring zijn, of de bewaring voor de vreemdeling onredelijk bezwarend is en of er zicht op uitzetting bestaat. Als dit voldoende gemotiveerd is, wordt hiermee voldaan aan alle uit de Terugkeerrichtlijn en het arrest Mahdi[_d6787054-09b6-4ffb-a43d-eb83506018f1] voortvloeiende vereisten voor het nemen van een verlengingsbesluit.[_b15d94e2-f737-44eb-9e40-d913dd27b372]

Gronden van het verlengingsbesluit

3. In het verlengingsbesluit staat dat eiser op 7 september 2026 in bewaring is gesteld

omdat er een risico bestaat dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken en/of omdat eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert. Ook staat er dat de volgende gronden voor bewaring (uit artikel 5.6, tweede lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000) van toepassing zijn:

a. de vreemdeling is Nederland niet op de voorgeschreven wijze binnengekomen of een poging daartoe heeft gedaan, waarbij de vreemdeling zich gedurende enige tijd aan het toezicht heeft onttrokken of zich zonder toestemming tussen de lidstaten van de Europese Unie beweegt;

b. de vreemdeling heeft eerder een besluit, kennisgeving of aanzegging ontvangen waaruit de plicht de Europese Unie dan wel Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;

c. de vreemdeling niet dan wel niet voldoende meewerkt aan het vaststellen van zijn identiteit en nationaliteit;

e. de vreemdeling zich zonder noodzaak heeft ontdaan van zijn reis- of identiteitsdocumenten;

h. de vreemdeling te kennen heeft gegeven dat hij geen gevolg zal geven aan zijn verplichting tot terugkeer;

j. de vreemdeling een aanvraag voor het verlenen van een verblijfsvergunning asiel heeft ingediend die niet-ontvankelijk is verklaard of is afgewezen als kennelijk ongegrond;

p. de vreemdeling zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 heeft gehouden;

r. de vreemdeling geen vaste woon- of verblijfplaats heeft.

4. De rechtbank stelt vast dat de gronden niet zijn betwist. De rechtbank oordeelt dat de gronden feitelijk juist en voor zover nodig voldoende gemotiveerd zijn om een onderduikrisico aan te nemen en daarmee het bestreden besluit te dragen.

Lichter middel

5. Eiser stelt dat de minister onvoldoende inzichtelijk heeft gemaakt waarom niet kon worden volstaan met het opleggen van een lichter middel dan de maatregel van vreemdelingenbewaring. Hiertoe voert eiser aan dat een duidelijk verband ontbreekt tussen de actuele noodzaak van verdere vrijheidsontneming en de oorspronkelijke bewaringsgronden, het ontbreken van medewerking of het lichter middel. De minister had inzichtelijk moeten maken waarom bijvoorbeeld een meldplicht of een verblijf op het AZC ontoereikend was.

6. De rechtbank oordeelt dat de minister voldoende heeft gemotiveerd dat niet kon worden volstaan met een lichter middel. De minister heeft er in het bestreden besluit terecht op gewezen dat eiser tot op heden geen gevolg heeft gegeven aan zijn terugkeerverplichting, eerder met onbekende bestemming is vertrokken en heeft verklaard dat hij niet zelfstandig terug zal keren naar India. Daarmee bestaat er een concreet risico dat eiser zich (opnieuw) zal onttrekken als een lichter middel zou worden toegepast. Daarbij komt dat de Indiase autoriteiten inmiddels een laissez passer (lp) hebben afgegeven en er dus concreet zicht bestaat op uitzetting van eiser. Verder heeft eiser geen nieuwe feiten of omstandigheden naar voren gebracht sinds de uitspraak van 22 september 2026[_7b6c6d5e-f8d8-4f6e-b11d-a02e72a9901a], waarin deze rechtbank en zittingsplaats heeft geoordeeld dat de minister niet kon volstaan met een lichter middel dan de maatregel van vreemdelingenbewaring. De beroepsgrond slaagt niet.

Ambtshalve toetsing

7. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door de

minister en eiser verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.[_56a07a98-1e9c-404a-bb2d-3ccd8f32eb7c]

Conclusie

8. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

9. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. S.T. Könning, rechter, in aanwezigheid van S.N. Lekatompessij, griffier.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

04 november 2026

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Voetnoten

  1. Dit volgt uit artikel 94, eerste lid, van de Vw.
  2. ECLI:EU:C:2014:1320.
  3. ECLI:NL:RVS:2019:4460.
  4. ECLI:NL:RBDHA:2026:28755.
  5. Vergelijk HvJEU 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858 en 4 september 2025, ECLI:EU:C:2025:647.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.