Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 12 november 2026 – Bewaring artikel 59 lid 1 onder a, gronden a en c betwist
ECLI:NL:RBDHA:2026:33570Zaaknummer NL26.66543
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 12 november 2026
- Publicatiedatum
- 16 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.66543
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 106 Vw
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Bewaring artikel 59 lid 1 onder a, gronden a en c betwist, lichter middel, zicht op uitzetting, ongegrond
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M.B. de Boer, rechter, in aanwezigheid van
M.A. van Garder, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Amsterdam
Bestuursrecht
Zaaknummer: NL26.66543
V-nummer: [V nummer]
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , eiser
(gemachtigde: mr. S. Wortel),
en
de minister van Asiel en Migratie, de minister
(gemachtigde: mr. S.J. de Vries).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Eiser is het niet eens met die maatregel. Hij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Onder meer aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van die maatregel en de vraag of aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.[_8ab37d30-d029-4d3f-b5e4-341a54a00322]
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het opleggen van de maatregel van vreemdelingenbewaring is niet onrechtmatig. De maatregel van vreemdelingenbewaring voldoet aan de voorwaarden. Er is dus geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.
Procesverloop
2. Met het bestreden besluit van 2 november 2026 heeft de minister aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.
Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.[_fa551b16-f18d-41de-be69-e32598c9c2b1]
De rechtbank heeft het beroep op 10 november 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, Z. Gharbaoui als tolk en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
3. De minister kan als het belang van de openbare orde of de nationale veiligheid dat vordert, de vreemdeling die geen rechtmatig verblijf heeft in vreemdelingenbewaring stellen.[_d24d07a5-4e29-4ab3-8ff5-2a442a2e9480] De minister stelt een vreemdeling slechts in vreemdelingenbewaring, voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast en de vreemdelingenbewaring blijft achterwege of wordt beëindigd, indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de vreemdelingenbewaring.[_3f233bb9-5ab4-4066-9d42-e87fa92b0f5d] Deze vreemdeling kan in vreemdelingenbewaring worden gesteld op grond dat het belang van de openbare orde of nationale veiligheid zulks vordert, indien a) een onderduikrisico bestaat, of b) de vreemdeling de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.[_09d61b24-b626-4016-9322-fdbdbddbc1ce] De maatregel kan alleen worden opgelegd wegens het bestaan van een onderduikrisico, indien ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb zich voordoen.[_eb24b6f9-3d08-44cf-b97d-b61dccf25c34]
De aan eiser opgelegde maatregel van vreemdelingenbewaring
4. De minister heeft aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. In deze maatregel staat dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat het onderduikrisico bestaat en eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.
In de maatregel heeft de minister als gronden vermeld dat eiser:
a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan, waarbij de vreemdeling zich gedurende enige tijd aan het toezicht heeft onttrokken of zich zonder toestemming tussen de lidstaten van de Europese Unie beweegt;b. eerder een besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht de Europese Unie dan wel Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;c. niet dan wel niet voldoende meewerkt aan het vaststellen van zijn identiteit en nationaliteit;p. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.
Kunnen de door de minister vermelde gronden de maatregel dragen?
5. Eiser betwist de gronden onder a en c. Eiser voert aan dat hij niet de kans heeft gekregen om zelfstandig naar Algerije terug te keren. Op 27 oktober 2026 is hij in vrijheid gesteld, waarna hij na vier dagen weer is aangehouden en opnieuw in bewaring is gezet. Ook zegt eiser dat ten onrechte wordt tegengeworpen dat hij niet mee zou willen werken aan zijn terugkeer. Hij wil dit namelijk wel.
Deze beroepsgrond slaagt niet. Anders dan eiser aanvoert, zijn de gronden van de maatregel van vreemdelingenbewaring niet onvoldoende. De minister mag de gronden onder a en c aan eiser tegenwerpen omdat deze feitelijk juist zijn. Eiser is Nederland illegaal ingereisd. Hij heeft geen paspoort of andere identificerende documenten en heeft hier bovendien wisselend over verklaard. Niet is gebleken dat eiser pogingen heeft ondernomen om aan documenten te komen of contact heeft opgenomen met anderen die zijn identiteit kunnen bevestigen. Verder heeft eiser de gronden onder b, p, r en s niet betwist en zijn deze ook voldoende om de maatregel te dragen. De minister heeft met de uitleg van de gronden in de maatregel voldoende gemotiveerd dat er bij eiser sprake is van een onderduikrisico.
Had de minister moeten volstaan met een lichter middel?
6. Eiser voert aan dat de minister had moeten volstaan met een lichter middel, omdat hij geen kans heeft gehad om zelfstandig terug te keren naar Algerije. Als hem die tijd was gegeven, had hij meegewerkt.
Deze beroepsgrond slaagt niet. Bij de beantwoording van de vraag of de minister met toepassing van een lichter middel had moeten volstaan, beoordeelt de rechtbank of de minister zich terecht op het standpunt stelt dat geen andere afdoende maar minder dwingende maatregelen dan de inbewaringstelling doeltreffend konden worden toegepast. Daarbij past een grondig onderzoek naar de feitelijke elementen van het concrete geval en een specifieke motivering van de minister: verwijzing naar de vreemdelingenbewaringsgronden volstaat daarvoor niet.[_374984ee-2508-4891-b5d4-25eef6383d86]
De minister stelt zich, gelet op wat hierboven is geoordeeld over de gronden die aan de maatregel ten grondslag zijn gelegd, terecht op het standpunt dat in dit geval geen andere afdoende, maar minder dwingende maatregelen dan de inbewaringstelling doeltreffend konden worden toegepast. Zoals onder 5.1 is overwogen, is er sprake van een onderduikrisico. Niet is gebleken dat eiser aan zijn terugkeer heeft gewerkt voorafgaand aan de maatregel. Eiser is zelfs opnieuw strafrechtelijk aangehouden. De minister heeft naar het oordeel van de rechtbank in de maatregel voldoende gemotiveerd waarom geen lichter middel is opgelegd.
Is er een redelijk vooruitzicht op verwijdering?
7. Eiser voert aan dat er geen redelijk vooruitzicht op verwijdering is. Algerije heeft aangegeven eiser niet te kennen via zijn vingerafdrukken. Er is nu een taalanalyse uitgevoerd. In het vertrekgesprek van 6 november 2026 is toegezegd dat eiser wordt vrijgelaten als er geen ander land uit de taalanalyse komt dan Algerije. Eiser voert aan dat hij Algerijns is en er geen aanwijzingen zijn dat hij uit een ander land komt, waardoor er dus geen zicht op uitzetting is.
Deze beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank is van oordeel dat niet gezegd kan worden dat een redelijk vooruitzicht op verwijdering ontbreekt. Op 23 mei 2026 hebben de Algerijnse autoriteiten laten weten dat eiser niet voorkomt in de systemen. Dit onderzoek is gedaan op basis van eisers vingerafdrukken. De minister heeft hierna niet stilgezeten, maar heeft een taalanalyse opgestart om eisers identiteit en nationaliteit te achterhalen. Deze taalanalyse is verricht op 9 november 2026. Eiser heeft zelf niets ondernomen om zijn identiteit te onderbouwen, Hij heeft ook wisselend verklaard over zijn identiteitsdocumenten. In het vertrekgesprek van 12 januari 2026 heeft eiser aangegeven nooit in het bezit te zijn geweest van een paspoort, maar dat hij een Algerijnse identiteitskaart heeft die mogelijk nog in Algerije ligt. In het vertrekgesprek van 21 januari 2026 zegt eiser echter dat hij nooit een identiteitsdocument heeft gehad. De rechtbank leidt uit het verslag van het vertrekgesprek van 6 november 2026 af dat de uitslag van de taalanalyse één tot twee weken op zich laat wachten. De regievoerder heeft in het vertrekgesprek van 6 november 2026 laten weten dat de maatregel wordt opgeheven als uit de taalanalyse blijkt dat eiser tot de taal- en spraakgemeenschap van Algerije behoort, en daarnaast geen andere indicatie vermeldt. De rechtbank is van oordeel dat de minister de kans moet worden gegeven om het onderzoek af te wachten.
Leidt ambtshalve toetsing tot een ander oordeel?
8. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door de minister en eiser verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.
Conclusie en gevolgen
9. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M.B. de Boer, rechter, in aanwezigheid van
M.A. van Garder, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Voetnoten
- Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien zij de opheffing van de maatregel tot vreemdelingenbewaring beveelt, aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen.
- Dit volgt uit artikel 94, eerste lid, van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 59c van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 5.5 van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb).
- Dit volgt uit artikel 5.6, eerste lid, van het Vb.
- Zie ABRvS 23 februari 2015 (ECLI:NL:RVS:2015:674), ABRvS 10 april 2015 (ECLI:NL:RVS:2015:1309) en HvJEU 5 juni 2014 (ECLI:EU:C:2014:1320, [persoon] ).
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.