Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 10 november 2026 – Maatregel van vreemdelingenbewaring ogv 59a Voldoende gronden.
ECLI:NL:RBDHA:2026:33480Zaaknummer NL26.65530
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 10 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.65530
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 59a Vw
- Zittingsplaats
- Zwolle
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Maatregel van vreemdelingenbewaring ogv 59a Voldoende gronden. geen aanleiding lichter middel.
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. R.P. van Eerde, rechter, in aanwezigheid van
H.B. Slot - Akkerman, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Zwolle
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.65530
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser], V-nummer: [V-nummer], eiser
gemachtigde: mr. Y. Mateo Diaz,
en
de minister van Asiel en Migratie,
gemachtigde: mr. J. Kaikai.
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59a, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000. Eiser is het niet eens met die maatregel. Hij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Onder meer aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van die maatregel en de vraag of aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.[_9fab65c2-9dff-4b38-93e6-d575623a6e4c]
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het opleggen van de maatregel van vreemdelingenbewaring is niet onrechtmatig. De maatregel van vreemdelingenbewaring voldoet aan de voorwaarden. De minister hoefde niet te kiezen voor een lichter middel. Er is dus geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.
Procesverloop
2. Met het bestreden besluit van 28 oktober 2026 heeft de minister aan eiser, die stelt van Ugandese nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 1994 de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.
Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.[_f453dbef-7924-4897-88db-df8845caa084]
De rechtbank heeft het beroep op 5 november 2026 op zitting behandeld. Hieraan heeft deelgenomen de gemachtigde van de minister. Eiser heeft afstand gedaan van het recht om op zitting te worden gehoord. Gemachtigde van eiser is, met voorafgaande kennisgeving, niet verschenen.
Beoordeling door de rechtbank
Toetsingskader
3. De minister kan de vreemdeling op wie de Asiel- en migratiebeheerverordening van toepassing is, met het oog op de overdracht aan een verantwoordelijke lidstaat in vreemdelingenbewaring stellen met inachtneming van artikel 44 van de Asiel- en migratiebeheerverordening.[_861aff55-dc5a-4a8d-9fc1-51ef916e5f72] In de Asiel- en migratiebeheerverordening staat dat de lidstaten wanneer er een onderduikrisico bestaat of indien dat noodzakelijk is met het oog op de bescherming van de nationale veiligheid of de openbare orde, de lidstaten de betrokken persoon in vreemdelingenbewaring kunnen houden om overdrachtsprocedures overeenkomstig deze verordening veilig te stellen, op basis van een individuele beoordeling van de situatie van de betrokken persoon en enkel voor zover vreemdelingenbewaring evenredig is en andere, minder dwingende alternatieve maatregelen niet effectief kunnen worden toegepast.[_581a9c03-ce94-4608-bebf-6146604a6601]
Op grond van het Vb kan een vreemdeling in vreemdelingenbewaring worden gesteld of een vrijheidsontnemende maatregel worden opgelegd met het oog op de overdracht aan een verantwoordelijke lidstaat als bedoeld in de Asiel- en migratiebeheerverordening indien er een onderduikrisico bestaat of dat noodzakelijk is met het oog op de bescherming van de nationale veiligheid of de openbare orde.[_6cacf00f-bdec-44eb-afad-976fa650b5da] De maatregel kan alleen worden opgelegd wegens het bestaan van een onderduikrisico, indien ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb zich voordoen.[_ba79b54c-9e9f-4613-95a2-77386ae93fc8]
De minister stelt een vreemdeling slechts in vreemdelingenbewaring, voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast en de vreemdelingenbewaring blijft achterwege of wordt beëindigd, indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de vreemdelingenbewaring[_d059600f-dbf1-4ac0-b832-cea12407385a].
De aan eiser opgelegde maatregel van vreemdelingenbewaring
4. De minister heeft aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. In deze maatregel staat dat de maatregel nodig is, omdat een concreet aanknopingspunt bestaat voor een overdracht als bedoeld in de Asiel- en migratiebeheerverordening en een onderduikrisico bestaat.
In de maatregel heeft de minister als gronden vermeld dat eiser:
a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan, waarbij de vreemdeling zich gedurende enige tijd aan het toezicht heeft onttrokken of zich zonder toestemming tussen de lidstaten van de Europese Unie beweegt;k. een overdrachtsbesluit heeft ontvangen en geen medewerking verleent aan de overdracht aan de lidstaat die verantwoordelijk is op grond van de Asiel- en migratiebeheerverordening;n. zich niet heeft gehouden aan een hem opgelegde maatregel ter beperking van beweging van de vrijheid, bedoeld in artikel 56, eerste lid, van de Vw;p. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.
Ter zitting heeft de minister grond n laten vallen. Verder heeft de minister aangegeven dat grond a in de maatregel van vreemdelingenbewaring niet is aangekruist, maar wel is gemotiveerd.
5. Eiser betwist de aan de maatregel van vreemdelingenbewaring ten grondslag gelegde gronden.
De rechtbank stelt vast dat in de maatregel van vreemdelingenbewaring grond a inderdaad niet is aangekruist bij de opsomming van de gronden zoals die volgen uit artikel 5.6, tweede lid, van het Vb 2000. Direct onder deze opsomming, bij de motivering van de gronden, is grond a wel genoemd en gemotiveerd. De rechtbank oordeelt dat daarmee voldoende duidelijk is dat ook de grond a ten grondslag ligt aan de maatregel.
Verder stelt de rechtbank vast dat de gronden a en k feitelijk juist zijn en voldoende op eiser zijn toegespitst. Uit de stukken blijkt dat eiser op 22 juni 2026 met onbekende bestemming is vertrokken en zich zonder toestemming tussen de lidstaten van de Europese Unie heeft bewogen. Eisers asielverzoek is bij besluit van 3 juni 2026 niet in behandeling genomen omdat Noorwegen verantwoordelijk is voor zijn asielaanvraag. Dit besluit is tevens een overdrachtsbesluit. Eiser is echter op 22 juni 2026 met onbekende bestemming vertrokken. Dat eiser in het gehoor voorafgaand aan de inbewaringstelling heeft verklaard mee te werken aan overdracht naar Noorwegen, doet hier niet aan af. Nu eiser eerder met onbekende bestemming is vertrokken heeft de minister er niet op hoeven vertrouwen dat eiser zich voor hem beschikbaar zal houden. Nu de gronden a en k reeds voldoende zijn om de maatregel van vreemdelingenbewaring te dragen hoeven de overige gronden geen bespreking. De beroepsgrond slaagt niet.
6. Eiser stelt zich op het standpunt dat de minister onvoldoende heeft onderzocht of met een lichter middel kon worden volstaan.
De rechtbank is van oordeel dat de minister zich terecht en voldoende gemotiveerd op het standpunt heeft gesteld dat in dit geval geen andere afdoende, maar minder dwingende maatregelen dan de inbewaringstelling doeltreffend konden worden toegepast. De minister heeft bij deze beoordeling terecht meegewogen dat eiser eerder met onbekende bestemming is vertrokken. Een minder ver strekkende maatregel is reeds daarom niet geïndiceerd. Dat eiser nu stelt wel te willen meewerken aan overdracht aan Noorwegen, maakt het voorgaande niet anders. De minister hoeft immers niet het risico te lopen dat eiser zich toch weer onttrekt. Deze beroepsgrond slaagt niet.
Leidt ambtshalve toetsing tot een ander oordeel?
7. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door de minister en eiser verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.
Conclusie en gevolgen
8. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. R.P. van Eerde, rechter, in aanwezigheid van
H.B. Slot - Akkerman, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Voetnoten
- Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien zij de opheffing van de maatregel tot vreemdelingenbewaring beveelt, aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen.
- Dit volgt uit artikel 94, eerste lid, van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 59a, eerste lid, van de Vw.
- Dit staat in artikel 44, tweede lid, van de Asiel- en migratiebeheerverordening.
- Dit staat in artikel 5.5, vierde lid, van het Vb.
- Dit volgt uit artikel 5.6, eerste lid, van het Vb.
- Dit volgt uit artikel 59c van de Vw.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.