Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 5 november 2026 – Bewaring; 59b Vw 2000; gronden niet betwist; geen lichter
ECLI:NL:RBDHA:2026:33448Zaaknummer NL26.64242
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 5 november 2026
- Publicatiedatum
- 16 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.64242
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 28 Vw
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Bewaring; 59b Vw 2000; gronden niet betwist; geen lichter middel; refoulementtoets moet worden gedaan in de asielprocedure
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.M. Hollebrandse, rechter, in aanwezigheid van
mr. L. Beijerinck, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Arnhem
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.64242
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 5 november 2026
in de zaak tussen
[eiser] , v-nummer: [x] , eiser
(gemachtigde: mr. H. Loth),
en
de minister van Asiel en Migratie,
(gemachtigde: mr. P. Loijenga).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder a en b, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000). Eiser is het niet eens met die maatregel. Hij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van wat eiser aanvoert en ook ambtshalve beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van die maatregel en de vraag of aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.[_68808cc5-adab-4405-a654-b321be5bd860]
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het opleggen van de maatregel van vreemdelingenbewaring is niet onrechtmatig. De maatregel voldoet aan de voorwaarden. Er is dus geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.
Procesverloop
2. Met het bestreden besluit van 23 oktober 2026 heeft de minister aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.
Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.[_12db15ff-677b-4a54-a60a-dc91ee22e65c]
De rechtbank heeft het beroep op 30 oktober 2026 op zitting behandeld. Eiser heeft afstand gedaan van zijn recht om ter zitting te worden gehoord door een afstandsverklaring te ondertekenen. Zijn gemachtigde is, met bericht van verhindering, niet verschenen. De minister heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Beoordeling door de rechtbank
Toetsingskader
3. De minister kan een vreemdeling die rechtmatig verblijf heeft op grond van artikel 8, aanhef en onder f, subonderdeel 2° of onder h, subonderdeel 2° van de Vw 2000, voor zover dit betrekking heeft op een asielaanvraag, in vreemdelingenbewaring stellen. Dit is mogelijk als de vreemdelingenbewaring noodzakelijk is met het oog op:
- het vaststellen van de identiteit of nationaliteit van de vreemdeling (a-grond)[_9e9720b0-d709-4be5-a5a6-ece48cd734d5]; of
- het vaststellen van de gegevens die ten grondslag liggen aan een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel als bedoeld in artikel 28 van de Vw 2000 en die niet zouden kunnen worden verkregen indien de aanvrager niet in vreemdelingenbewaring zou worden gehouden, met name wanneer er sprake is van een onderduikrisico (b-grond).[_25eca9d2-5bb1-4ff5-9294-cd26d78cf503]
De eerste grond voor vreemdelingenbewaring is aanwezig, als de identiteit of de nationaliteit van de vreemdeling met onvoldoende zekerheid bekend is en zich ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb 2000 zich voordoen.[_b2e5cc46-ce3b-4b47-8589-dc0f887e4ef7] De tweede grond voor vreemdelingenbewaring is aanwezig, als door middel van vreemdelingenbewaring de gegevens die noodzakelijk zijn voor de beoordeling van een aanvraag tot het verkrijgen van een verblijfsvergunning kunnen worden verkregen en zich ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb 2000 voordoen.[_095d9fe0-84b6-4b81-9e6a-51d271a07520]
De minister stelt een vreemdeling slechts in vreemdelingenbewaring, voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast en de vreemdelingenbewaring blijft achterwege of wordt beëindigd, indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de vreemdelingenbewaring. In het besluit tot vreemdelingenbewaring vermeldt de minister de feitelijke en juridische gronden waarop de vreemdelingenbewaring is gebaseerd en de reden dat geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast.[_7f4a50f3-e76d-41fb-b254-27481fa21772]
Kunnen de door de minister vermelde gronden de maatregel dragen?
4. De rechtbank stelt vast dat eiser de gronden die door de minister in de maatregel van vreemdelingenbewaring zijn opgenomen, inhoudelijk niet betwist. De gronden zijn voldoende om de maatregel te dragen. Daarom kan worden aangenomen dat er een onderduikrisico bestaat en dat vreemdelingenbewaring noodzakelijk is als bedoeld in artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder a en b, van de Vw 2000.
Had de minister moeten volstaan met een lichter middel?
5. Eiser heeft in zijn brief van 27 oktober 2026 voor de beoordeling van een lichter middel verwezen naar de uitspraak van 12 oktober 2026[_3450f691-5402-48c7-aeac-c69488501d2e], die betrekking had op de voorgaande maatregel van vreemdelingenbewaring, en de rechtbank verzocht die uitspraak bij deze uitspraak te betrekken.
In de uitspraak van 12 oktober 2026 heeft de rechtbank geoordeeld dat de minister terecht heeft afgezien van de toepassing van een lichter middel. Eiser heeft geen omstandigheden aangevoerd of toegelicht op grond waarvan de rechtbank tot een ander oordeel zou moeten komen over het toepassen van een lichter middel dan zij in voornoemde uitspraak heeft gedaan. Daarbij is ook van belang dat uit de gronden van de maatregel van bewaring en de motivering daarvan volgt dat het risico groot is dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken. De beroepsgrond slaagt niet.
Het beginsel van non-refoulement
6. Eiser betoogt dat de bewaring onrechtmatig is wegens een ontoereikende en onvolledige actuele beoordeling van het risico op refoulement bij verwijdering naar Somalië. Eiser stelt in dat kader dat zijn verblijfsduur buiten Somalië, daadwerkelijke toegang tot clanbescherming, het beschikbaar netwerk en de concrete mogelijkheden om in de eerste levensbehoeften te voorzien moeten worden onderzocht.
De rechtbank overweegt dat eiser in bewaring is gesteld op grond van artikel 59b van de Vw 2000 en dat deze bewaring niet is gericht op de uitzetting van eiser, maar op de behandeling van zijn asielaanvraag. Daarom hoeft in deze bewaringsprocedure niet te worden beoordeeld of zicht op uitzetting bestaat, noch of het beginsel van non-refoulement zich verzet tegen de uitzetting van eiser. De grondslag van de bewaring hangt immers samen met een nog lopende asielaanvraag, waarin die refoulementsbeoordeling zal worden gemaakt.[_58d2b5c8-a7bd-40d8-95fa-3b368e133262] De beroepsgrond slaagt niet.
Leidt ambtshalve toetsing tot een ander oordeel?
7. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door de minister en eiser verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan. [_2dd2784f-5e1f-4694-9272-c37e492d4a89]
Conclusie en gevolgen
8. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.M. Hollebrandse, rechter, in aanwezigheid van
mr. L. Beijerinck, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Voetnoten
- Op grond van artikel 106, eerste lid van de Vw 2000 kan de rechtbank indien zij de opheffing van de maatregel tot vreemdelingenbewaring beveelt, aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen.
- Dit volgt uit artikel 94, eerste lid, van de Vw 2000.
- Dit volgt uit artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw 2000.
- Dit volgt uit artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vw 2000.
- Dit volgt uit artikel 5.7, eerste lid, van het Vb 2000.
- Dit volgt uit artikel 5.7, tweede lid, van het Vb 2000.
- Dit volgt uit artikel 59c van de Vw 2000.
- Rb. Den Haag, zp. Arnhem 12 oktober 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:31547.
- ABRvS 8 mei 2026, ECLI:NL:RVS:2026:2618.
- Vergelijk HvJEU 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858 en 4 september 2025, ECLI:EU:C:2025:647.
Wetsartikelen in deze uitspraak
- Artikel 28 Vw meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 5.6 VB meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 59b Vw meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 106 Vw meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 94 Vw meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 5.7 VB meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 59c Vw meer uitspraken over dit artikel
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.