Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 4 november 2026 – Artikel 59 / blijkt voldoende duidelijk uit de M113 waarom

ECLI:NL:RBDHA:2026:33195Zaaknummer NL26.63677

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
4 november 2026
Publicatiedatum
18 november 2026
Zaaknummer
NL26.63677
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 94 Vw
Zittingsplaats
Den Haag
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Artikel 59 / blijkt voldoende duidelijk uit de M113 waarom de vorige maatrgel is opgeheven / deels gronden bestreden / geen lichter middel / ongegrond

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. C.W. Griffioen, rechter, in aanwezigheid van N. Mekenkamp, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
  2. Procesverloop
  3. Beoordeling door de rechtbank
  4. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.63677

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser

(gemachtigde: mr. M.K. Bhadai),

en

de minister van Asiel en Migratie,

(gemachtigde: mr. A.E. van der Burg).

Procesverloop

1. Met het bestreden besluit van 21 oktober 2026 heeft de minister aan eiser de maatregel op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.

1.1.

Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.[_a715c3d8-60e6-4f91-883e-63fda46bc32f]

1.2.

Partijen hebben ingestemd met een schriftelijke behandeling. Eiser heeft zijn gronden van beroep ingediend. De minister heeft een verweerschrift ingediend. De rechtbank heeft vervolgens het onderzoek op 30 oktober 2026 gesloten.

Beoordeling door de rechtbank

De aan eiser opgelegde maatregel van vreemdelingenbewaring

2. De minister heeft aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. In deze maatregel staat dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat het risico bestaat dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken en eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.

2.1.

In de maatregel heeft de minister als gronden vermeld dat eiser:

b. eerder een besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht de Europese Unie dan wel Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;h. heeft te kennen gegeven dat hij geen gevolg zal geven aan de verplichting tot terugkeer;j. een aanvraag voor het verlenen van een verblijfsvergunning asiel heeft ingediend die niet-ontvankelijk is verklaard of is afgewezen als kennelijk ongegrond;p. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;q. meerdere aanvragen tot het verlenen van een verblijfsvergunning heeft ingediend die niet tot verlening van een verblijfsvergunning hebben geleid;r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.

3. De gemachtigde van eiser voert aan dat eiser eerder in bewaring heeft verbleven en deze bewaring is op 28 augustus 2026 opgeheven wegens “overige redenen”. Echter, uit de stukken blijkt niet wat de reden voor de opheffing was. Verder blijkt uit het dossier niet welke vertrekhandelingen de minister heeft verricht en wat de stand is van de aangevraagde laissez-passer (lp). De gronden die ten grondslag zijn gelegd aan de maatregel worden betwist. De minister heeft bij de beoordeling van het lichter middel onvoldoende inzichtelijk gemaakt of ook volstaan had kunnen worden met een lichter middel. Gelet op het voorgaande dient de maatregel van bewaring onrechtmatig te worden geacht.

4. De rechtbank overweegt het volgende.

5. Allereerst merkt de rechtbank op dat in de M113 (opheffing van de maatregel) van 28 augustus 2026 staat dat de maatregel is opgeheven in verband met een uitspraak van de rechtbank waarin het beroep gegrond is verklaard. Uit de uitspraak, die zich ook in het dossier bevindt, blijkt dat het beroep gegrond is verklaard omdat de minister geen voortgangsrapportage had overgelegd. Bij de opheffing heeft het zicht op uitzetting dus geen rol gespeeld. In het nu voorliggende beroep heeft de minister een voortgangrapportage overgelegd, waaruit volgt dat de lp-aanvraag op 20 oktober 2026 is hervat en dat herhaaldelijk bij de Nigeriaanse autoriteiten is gerappelleerd. Het enkele feit dat de Nigeriaanse autoriteiten nog niet hebben gereageerd op de lp-aanvraag betekent niet dat er geen lp zal worden afgegeven. Verder heeft op 23 oktober 2026 een vertrekgesprek plaatsgevonden.

6. De minister heeft mogen tegenwerpen dat eiser te kennen heeft gegeven dat hij geen gevolg zal geven aan zijn verplichting tot terugkeer (h). Eiser heeft meermaals verklaard dat hij niet terug wil naar Nigeria en niet uit eigen beweging zal vertrekken. Dat eiser tijdens het gehoor ook heeft gevraagd om naar Nigeria te worden teruggestuurd, maakt het voorgaande niet anders. Niet vrijwillig willen terugkeren (grond h) is namelijk iets anders dan accepteren dat je gedwongen moet terugkeren. Daarnaast blijkt uit het dossier dat eiser ook geen enkele handeling heeft ondernomen om zelfstandig terug te keren. De minister heeft voorts aan eiser kunnen tegenwerpen dat hij een aanvraag voor het verlenen van een verblijfsvergunning asiel heeft ingediend die niet-ontvankelijk is verklaard of is afgewezen als kennelijk ongegrond (j). Eisers aanvraag van 6 januari 2024 is bij besluit van 18 mei 2026 afgewezen als ongegrond. Eisers herhaalde asielaanvraag van 30 augustus 2026 is bij besluit van 4 september 2026 niet-ontvankelijk verklaard. Uit artikel 5.6, derde lid, van de Vb blijkt dat voor onder andere de gronden h en j volstaan kan worden met de feitelijke juistheid hiervan. Verweerder heeft deugdelijk gemotiveerd dat hierdoor onderduikrisico bestaat. Nu met het voorgaande voldoende gronden bestaan om de maatregel te kunnen dragen, laat de rechtbank de beoordeling van de rechtmatigheid van de overige gronden achterwege.

7. De rechtbank is van oordeel dat de minister zich, gelet op wat hierboven is geoordeeld over de gronden die aan de maatregel ten grondslag zijn gelegd, terecht op het standpunt heeft gesteld dat in dit geval geen andere afdoende, maar minder dwingende maatregel dan de inbewaringstelling doeltreffend kon worden toegepast. Ook zijn door eiser geen feiten en omstandigheden aangevoerd die maken dat de minister had moeten volstaan met het opleggen van een lichter middel.

8. Ook met inachtneming van de ambtshalve toetsing waartoe de rechtbank gehouden is[_629d7b5e-4e73-4528-a70d-0fff7a32dea1], ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel dat de voortduring van de maatregel van bewaring onrechtmatig is geweest. Het beroep wordt ongegrond verklaard. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. C.W. Griffioen, rechter, in aanwezigheid van N. Mekenkamp, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Voetnoten

  1. Dit volgt uit artikel 94, eerste lid, van de Vw.
  2. Zie de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858 en 4 september 2025, ECLI:EU:C:2025:647 en de uitspraak van de Afdeling van 12 februari 2026, ECLI:NL:RVS:2026:329.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.