Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 2 november 2026 – Artikel 59a (AMP) / juiste wettelijke grondslag
ECLI:NL:RBDHA:2026:33188Zaaknummer NL26.63336
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 2 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.63336
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 59a Vw
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Artikel 59a (AMP) / juiste wettelijke grondslag voor de bewaring / voldoende voortvarend gehandeld / gronden niet bestreden / ongegrond
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. C.W. Griffioen, rechter, in aanwezigheid van
N. Mekenkamp, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.63336
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser], V-nummer: [V-nummer], eiser
(gemachtigde: mr. M. Timmer),
en
de minister van Asiel en Migratie,
(gemachtigde: mr. A.E. van Midden).
Procesverloop
1. Met het bestreden besluit van 19 oktober 2026 heeft de minister aan eiser de maatregel op grond van artikel 59a, eerste lid, van de Vreemdelingenwet (Vw) opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.
Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.[_3b0f2a85-7b2b-4731-bf94-b0d06d166aa2]
Partijen hebben ingestemd met een schriftelijke behandeling. Eiser heeft zijn gronden van beroep ingediend. De minister heeft een verweerschrift ingediend. De rechtbank heeft vervolgens het onderzoek op 30 oktober 2026 gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
De aan eiser opgelegde maatregel van vreemdelingenbewaring
2. De minister heeft aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. In deze maatregel staat dat de maatregel nodig is, omdat een concreet aanknopingspunt bestaat voor een overdracht als bedoeld in de Asiel- en migratiebeheerverordening en een onderduikrisico bestaat.
In de maatregel heeft de minister als gronden vermeld dat eiser:
a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan, waarbij de vreemdeling zich gedurende enige tijd aan het toezicht heeft onttrokken of zich zonder toestemming tussen de lidstaten van de Europese Unie beweegt;j. een aanvraag voor het verlenen van een verblijfsvergunning asiel heeft ingediend die niet-ontvankelijk is verklaard of is afgewezen als kennelijk ongegrond;o. niet langer beschikbaar is door te verzuimen melding te doen van afwezigheid in een bepaald opvangcentrum of aangewezen gebied van verblijf;p. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan;
t. verdachte is van enig misdrijf dan wel daarvoor is veroordeeld.
3. De gemachtigde van eiser voert aan dat in het geval van een Dublin-claimant met meer dan gebruikelijke voortvarendheid moet worden gewerkt aan de overdracht[_9081894b-7f57-44df-a44a-1deb4a9ffa7e]. De minister moet in de eerste zes dagen van de maatregel een voorbereidingshandeling verrichten. Als de minister niet binnen de eerste zes dagen een voorbereidingshandeling verricht, moet de maatregel onrechtmatig worden geacht. Verder blijkt uit het dossier niet dat de overdracht aan België is verlengd. Er moet dus worden uitgegaan van het feit dat de overdracht niet is verlengd en Nederland verantwoordelijk is geworden voor eisers asielaanvraag. Dit maakt de grondslag voor eisers bewaring onjuist.
4. De rechtbank overweegt het volgende.
5. De rechtbank volgt het standpunt van eisers gemachtigde niet dat overdrachtstermijn is verlengd en dat daarom de grondslag voor de maatregel onjuist is. De minister stelt terecht dat uit de brief van de Belgische autoriteiten van 25 november 2025 blijkt dat de claimprocedure is afgerond, nu eiser zelf op 19 november 2025 terug is gegaan naar België en zich daar bij de autoriteiten heeft gemeld. Dit maakt dat de voorgaande Dublinprocedure is afgerond. Eiser is vervolgens op 2 oktober 2026 weer bij de Belgische autoriteiten in beeld gekomen, waardoor er aanwijzingen zijn dat hij opnieuw onder de Asiel- en migratiebeheerverordening valt. De minister heeft eiser dan ook terecht in bewaring gesteld op grond van artikel 59a, eerste lid, van de Vw.
6. De rechtbank ziet geen aanleiding voor het oordeel dat de minister onvoldoende voortvarend werkt aan de verwijdering van eiser uit Nederland. Op 19 oktober 2026 is eiser in bewaring gesteld, op 22 oktober 2026 heeft de minister een claimverzoek ingediend bij de Belgische autoriteiten en diezelfde dag heeft een vertrekgesprek plaatsgevonden. De rechtbank is niet gebleken van omstandigheden die maken dat de maatregel onrechtmatig is geworden.
7. Ook met inachtneming van de ambtshalve toetsing waartoe de rechtbank gehouden is[_060ffd5e-7fec-4138-8217-4083127d9038], ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel dat de voortduring van de maatregel van bewaring onrechtmatig is geweest. Het beroep wordt ongegrond verklaard. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. C.W. Griffioen, rechter, in aanwezigheid van
N. Mekenkamp, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Voetnoten
- Dit volgt uit artikel 94, eerste lid, van de Vw.
- Zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) van 8 april 2020, ECLI:NL:RVS:2020:989.
- Zie de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858 en 4 september 2025, ECLI:EU:C:2025:647 en de uitspraak van de Afdeling van 12 februari 2026, ECLI:NL:RVS:2026:329.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.