Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 10 november 2026 – Bewaring ex artikel 59b, eerste lid, aanhef

ECLI:NL:RBDHA:2026:33125Zaaknummer NL26.65770

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
10 november 2026
Publicatiedatum
10 november 2026
Zaaknummer
NL26.65770
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 59b Vw
Zittingsplaats
Groningen
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Bewaring ex artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder a, b en c, van de Vw.

De rechtbank:

  • verklaart het beroep ongegrond;
  • wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. H. Hanssen - Telman, rechter, in aanwezigheid van

mr. S. Strating, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.

Deze uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. Samenvatting
  2. Procesverloop
  3. Beoordeling door de rechtbank
  4. Conclusie en gevolgen
  5. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.65770

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[naam], eiser,

V-nummer: [v-nummer:],

(gemachtigde: mr. F.A. Broersma),

en

de minister van Asiel en Migratie, de minister,

(gemachtigde: mr. V.R. Bloemberg).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de maatregel van vreemdelingenbewaring[_2194ef22-7403-4167-98f3-17d2ea4b2247] die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder a, b en c, van de Vw.[_c665ecc5-6138-46e4-aaea-a2adb646061b] Eiser is het niet eens met die maatregel. Hij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Onder meer aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van die maatregel en de vraag of aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.[_868281bd-2461-4a1f-b7be-5d4e65ab0dd9]

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het opleggen van de maatregel van bewaring is niet onrechtmatig. De maatregel van bewaring voldoet aan de voorwaarden. De minister hoefde niet te kiezen voor een lichter middel. Er is dus geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.

Procesverloop

2. Met het bestreden besluit van 29 oktober 2026 heeft de minister aan eiser de maatregel van bewaring opgelegd. De minister heeft de rechtbank daarvan in kennis gesteld.

2.1.

Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.[_29df4227-4b55-443a-ac18-46e4993d11cf]

2.2.

De rechtbank heeft het beroep op 6 november 2026 op zitting behandeld. De gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de minister zijn verschenen. Eiser is niet verschenen. Hij heeft voorafgaand aan de zitting een afstandsverklaring ondertekend en daarmee afstand gedaan van zijn recht om te worden gehoord. De rechtbank heeft het onderzoek op de zitting gesloten.

Beoordeling door de rechtbank

Toetsingskader

3. De minister heeft de maatregel gebaseerd op de a-grond en de b-grond van artikel 59b, eerste lid. De a-grond is aanwezig als de identiteit of de nationaliteit van de vreemdeling met onvoldoende zekerheid bekend is en zich ten minste twee van de gronden, bedoeld in artikel 5.6, tweede lid, van de Vb[_ee48337a-911a-419d-8883-67bd624b9cce] voordoen.[_07d760e0-2d0f-4760-85b9-6c0aeaa7cd9c] De b-grond is aanwezig als door de bewaring de gegevens die ten grondslag liggen aan een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel kunnen worden verkregen. Ook voor de b-grond geldt dat zich ten minste twee van de gronden, bedoeld in artikel 5.6, tweede lid, van de Vb moeten voordoen.[_b5ed6dc0-73a3-4b2f-854e-ade3a5071b49]

3.1.

Daarnaast heeft de minister de maatregel gebaseerd op de c-grond van artikel 59b, eerste lid. De c-grond is aanwezig als de vreemdeling:

1) in vreemdelingenbewaring werd gehouden in het kader van een terugkeerprocedure uit hoofde van de Terugkeerrichtlijn;

2) reeds de mogelijkheid van toegang tot de asielprocedure heeft gehad; en

3) op redelijke gronden aangenomen kan worden dat hij de aanvraag louter heeft ingediend om de uitvoering van het terugkeerbesluit uit te stellen of te verijdelen.[_feb07d7a-3e8a-48c3-9e4f-44bff27a01bb]

3.2.

De minister stelt een vreemdeling slechts in bewaring, voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast en de bewaring blijft achterwege of wordt beëindigd, indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de vreemdelingenbewaring. In het besluit tot bewaring vermeldt de minister de feitelijke en juridische gronden waarop de bewaring is gebaseerd en de reden dat geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast.[_7c842e7c-9778-42e9-844e-e4a5ce71dfb8]

De aan eiser opgelegde maatregel van bewaring

4. De minister heeft aan eiser de maatregel van bewaring opgelegd op grond van artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder a, b en c van de Vw. De minister heeft op de zitting de c-grondslag laten vallen en enkel de a- en b-grondslag gehandhaafd. Dit betekent dat de minister de bewaring noodzakelijk acht met het oog op de vaststelling van de identiteit of nationaliteit van eiser (sub a) en met het oog op het verkrijgen van gegevens die noodzakelijk zijn voor de beoordeling van zijn asielaanvraag (sub b). Bovendien is gebleken dat er sprake is van een onderduikrisico en eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert. De minister heeft hieraan ten grondslag gelegd dat eiser:

a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan, waarbij de vreemdeling zich gedurende enige tijd aan het toezicht heeft onttrokken of zich zonder toestemming tussen de lidstaten van de Europese Unie beweegt;b. eerder een besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht de Europese Unie dan wel Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;c. niet dan wel niet voldoende meewerkt aan het vaststellen van zijn identiteit en nationaliteit;

d. in verband met zijn aanvraag om toelating onjuiste of tegenstrijdige gegevens heeft verstrekt met betrekking tot zijn identiteit, nationaliteit of de reis naar Nederland of een andere lidstaat of een aan hem verstrekt visum voor een ander doel heeft gebruikt dan waarvoor dit is verleend; h. heeft te kennen gegeven dat hij geen gevolg zal geven aan de verplichting tot terugkeer;

j. een aanvraag voor het verlenen van een verblijfsvergunning asiel heeft ingediend die niet-ontvankelijk is verklaard of is afgewezen als kennelijk ongegrond; o. niet langer beschikbaar is door te verzuimen melding te doen van afwezigheid in een bepaald opvangcentrum of aangewezen gebied van verblijf;p. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.

4.1.

De minister heeft de gronden in de maatregel nader gemotiveerd. Verder heeft de minister gemotiveerd waarom een minder dwingende maatregel (lichter middel) niet doeltreffend kan worden toegepast.

Voortraject

5. De rechtbank stelt vast dat eiser de procedure voorafgaand aan de inbewaringstelling niet heeft bestreden. De bewaring is niet op die grond onrechtmatig.

Grondslag

6. De rechtbank is van oordeel dat de maatregel terecht op basis van de a-grond van artikel 59b, van de Vw is opgelegd. De minister stelt in de maatregel van bewaring terecht dat er onvoldoende zekerheid bestaat over de identiteit van eiser, omdat hij niet in bezit is van identiteitsdocumenten. Dit wordt door eiser niet betwist.

6.1.

Ook is de maatregel op de b-grond van artikel 59b van de Vw terecht opgelegd. Als goed gemotiveerd is dat een risico op onttrekking aan het toezicht bestaat[_77daeb8b-a227-4e51-a2c2-cda46ec071b3], vloeit daaruit voort dat de maatregel van bewaring noodzakelijk is om gegevens te verkrijgen die noodzakelijk zijn voor de beoordeling van de asielaanvraag. Anders zouden die gegevens namelijk niet verkregen kunnen worden.[_f820746b-369d-420b-938b-b73d317d4b56] De rechtbank oordeelt hierna, onder 7., dat sprake is van een risico op onderduiken.

Gronden

7. De rechtbank stelt vast dat eiser geen van de gronden die aan de maatregel ten grondslag zijn gelegd heeft betwist. Ambtshalve toetsend ziet de rechtbank geen aanleiding voor het oordeel dat deze gronden ten onrechte aan eiser zijn tegengeworpen. De maatregel is gemotiveerd en er zijn ten minste twee van de gronden als bedoeld in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb aanwezig. Daarmee is voldaan aan de in artikel 5.6 van het Vb neergelegde voorwaarde voor inbewaringstelling en is er voldoende reden om aan te nemen dat een onderduikrisico bestaat.

Lichter middel

8. De rechtbank is van oordeel dat de minister terecht geen aanleiding heeft gezien om aan eiser een lichter middel dan de maatregel van bewaring op te leggen. In dit kader acht de rechtbank van belang dat, zoals hiervoor is overwogen, de gronden de maatregel van bewaring kunnen dragen en dat hiermee het onderduikrisico is gegeven. Ook heeft de minister voldoende gemotiveerd waarom een minder dwingende maatregel, zoals plaatsing in de VBL,[_5f92c2cf-56b8-4ec8-aa6d-dc5b0d9b006a] niet volstaat. De minister heeft daarbij kunnen betrekken dat eiser eerder niet heeft meegewerkt aan zijn terugkeer na ontvangst van een terugkeerbesluit en een inreisverbod en dat hij zich eerder aan het toezicht heeft onttrokken door met onbekende bestemming naar Duitsland te vertrekken.

8.1.

Overigens is de rechtbank niet gebleken van medische omstandigheden of persoonlijke belangen van eiser die de bewaring voor hem onevenredig bezwarend maken en waarin de minister aanleiding had moeten zien om een lichter middel op te leggen. Eiser is ook tijdens het gehoor gevraagd of er persoonlijke belangen of andere redenen zijn om voor hem een lichter middel toe te passen. Hetgeen de gemachtigde van eiser aanvoert, namelijk dat vreemdelingen tijdens het gehoor voorafgaand aan de inbewaringstelling vaak niet begrijpen wat met een lichter middel wordt bedoeld en niet weten wat de gevolgen zijn van de antwoorden die zij hierop geven, geeft de rechtbank geen reden om aan te nemen dat de minister in zijn geval anders had moeten beslissen. De rechtbank acht daarbij van belang dat eiser voorafgaand aan zijn inbewaringstelling telefonisch heeft gesproken met zijn advocaat en dat aan hem tijdens het gehoor meermaals is uitgelegd dat zijn verklaringen aanleiding kunnen zijn om hem niet in bewaring te stellen.

Voortvarendheid

9. De rechtbank is van oordeel dat de minister voldoende voortvarend werkt aan de asielaanvraag van eiser. De minister heeft op de zitting toegelicht dat eiser op 4 november 2026 is gehoord in het kader van zijn asielaanvraag. Dit acht de rechtbank voldoende voortvarend.

Conclusie en gevolgen

10. De rechtbank ziet ook ambtshalve toetsend geen aanleiding om de bewaring op enig moment onrechtmatig te achten.[_1ad24bb9-f8db-47c5-abfc-352fd6ed9f27]

11. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

12. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding

Beslissing

De rechtbank:

  • verklaart het beroep ongegrond;
  • wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. H. Hanssen - Telman, rechter, in aanwezigheid van

mr. S. Strating, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.

Deze uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Voetnoten

  1. Hierna: bewaring.
  2. Vreemdelingenwet 2000.
  3. Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien zij de opheffing van de maatregel tot bewaring beveelt, aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen.
  4. Dit volgt uit artikel 94, eerste lid, van de Vw.
  5. Vreemdelingenbesluit 2000.
  6. Dit volgt uit artikel 5.7, eerste lid, van het Vb.
  7. Dit volgt uit artikel 5.7, tweede lid, van het Vb.
  8. Dit volgt uit artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder c, van de Vw.
  9. Dit volgt uit artikel 59c van de Vw.
  10. Zie artikel 5.6, tweede en derde lid, van het Vb.
  11. Zie de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 6 december 2018 (ECLI:NL:RVS:2018:4011).
  12. Vrijheidsbeperkende locatie.
  13. Zie het arrest Aroja van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 5 maart 2026, ECLI:EU:C:2026:148.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.