Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 10 november 2026 – Bewaring ex artikel 59a Vw
ECLI:NL:RBDHA:2026:33123Zaaknummer NL26.65669
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 10 november 2026
- Publicatiedatum
- 10 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.65669
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 59a Vw
- Zittingsplaats
- Groningen
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Bewaring ex artikel 59a Vw.
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. H. Hanssen - Telman, rechter, in aanwezigheid van
mr. S. Strating, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.65669
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[naam], eiser,
V-nummer: [v-nummer:],
(gemachtigde: mr. H. Postma),
en
de minister van Asiel en Migratie, de minister,
(gemachtigde: mr. V.R. Bloemberg).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de maatregel van vreemdelingenbewaring[_e8136060-3053-4c8b-aaf9-fdab63ee9aed] die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59a van de Vw.[_1dc2d8c4-f80e-4707-9f9e-3d0fde5d5241] Eiser is het niet eens met die maatregel. Hij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Onder meer aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van die maatregel en de vraag of aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het opleggen van de maatregel van bewaring is niet onrechtmatig. De maatregel van bewaring voldoet aan de voorwaarden. De minister hoefde niet te kiezen voor een lichter middel. Er is dus geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.
Procesverloop
2. Met het bestreden besluit van 29 oktober 2026 heeft de minister aan eiser de maatregel van bewaring opgelegd. De minister heeft de rechtbank daarvan in kennis gesteld.
Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep.[_b3065373-2329-46e0-9fd7-5a2a042d3acf] Dit beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.[_a7c7f161-20c7-4685-abea-69cebd533720]
De rechtbank heeft het beroep op 6 november 2026 op zitting behandeld. Eiser, zijn gemachtigde en een tolk zijn op de rechtbank in Groningen verschenen. De minister heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. De rechtbank heeft het onderzoek op de zitting gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
Toetsingskader
3. De minister kan de vreemdeling op wie de AMbV[_c2c1fab9-d967-4530-b128-3cbb424b42be] van toepassing is in bewaring stellen met het oog op de overdracht aan een verantwoordelijke lidstaat.[_0b7ea98a-4a07-4276-9390-94d5e17f1e74] Bewaring is alleen aan de orde als er een onderduikrisico bestaat of als dat noodzakelijk is ter bescherming van de nationale veiligheid of de openbare orde. De maatregel kan alleen worden opgelegd wanneer er sprake is van een onderduikrisico, als ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb[_eeedcbf4-826a-4882-949b-ba2f3cc8e094] zich voordoen.[_8e96e2a5-818c-4f15-9473-81d5d7ec8b03] Er moet een individuele beoordeling plaatsvinden van de situatie van de betrokken persoon. De bewaring moet evenredig zijn en er moeten geen andere, minder dwingende alternatieve maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast. [_8f8bbb3b-0ec2-4d7c-96da-a11c334083d8] De bewaring blijft achterwege of wordt beëindigd, als deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de bewaring.[_6500a4c4-f675-408c-8e8a-1b9e88d7cdb1]
De aan eiser opgelegde maatregel van bewaring
4. De minister heeft aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. In deze maatregel staat dat de maatregel nodig is, omdat een concreet aanknopingspunt bestaat voor een overdracht als bedoeld in de AMbV en een onderduikrisico bestaat.
In de maatregel heeft de minister als gronden vermeld dat eiser:
a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan, waarbij de vreemdeling zich gedurende enige tijd aan het toezicht heeft onttrokken of zich zonder toestemming tussen de lidstaten van de Europese Unie beweegt;d. in verband met zijn aanvraag om toelating onjuiste of tegenstrijdige
gegevens heeft verstrekt met betrekking tot zijn identiteit, nationaliteit of de reis naar
Nederland of een andere lidstaat of een aan hem verstrekt visum voor een ander doel heeft
gebruikt dan waarvoor dit is verleend;
p. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;
r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;
s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.
De minister heeft de gronden in de maatregel nader gemotiveerd. Verder heeft de minister gemotiveerd waarom een minder dwingende maatregel (lichter middel) niet doeltreffend kan worden toegepast.
Voortraject
5. De rechtbank stelt vast dat eiser de vreemdelingrechtelijke procedure voorafgaand aan de inbewaringstelling niet heeft bestreden. De bewaring is niet op die grond onrechtmatig.
Grondslag
6. De rechtbank is van oordeel dat eiser valt onder de in artikel 59a van de Vw genoemde categorie vreemdelingen. Er bestaat een concreet aanknopingspunt voor een overdracht zoals bedoeld in de AMbV. Op 26 oktober 2026 heeft de minister een kennisgeving van terugname verzonden naar de autoriteiten van Spanje. Deze kennisgeving heeft Spanje op 29 oktober 2026 bevestigd. Eiser heeft vervolgens op 4 november 2026 een overdrachtsbesluit ontvangen voor Spanje. De maatregel is op de juiste grondslag opgelegd.
Gronden
7. De rechtbank is van oordeel dat de gronden a, d, p, r en s terecht aan de maatregel ten grondslag zijn gelegd. De rechtbank stelt vast dat eiser grond a niet heeft betwist en ziet, ambtshalve toetsend, geen aanleiding voor het oordeel dat deze grond ten onrechte aan eiser is tegengeworpen. Dat geldt ook voor grond d. Voor deze grond is het voldoende dat deze feitelijk juist is. Het is feitelijk juist dat eiser in Zwitserland, Duitsland en Spanje een andere geboortedatum heeft opgegeven dan in Nederland. Hij staat namelijk in deze landen geregistreerd met de geboortedatum [geboortedatum], terwijl hij in Nederland staat geregistreerd met [geboortedatum].
De gronden p, r en s zijn ook feitelijk juist en het risico op onderduiken is in de maatregel voldoende gemotiveerd. Eiser beschikt niet over een document zoals bedoeld in artikel 4.21 Vb. Ook staat eiser niet ingeschreven in de BRP,[_082dcd87-dc6c-448e-a985-ff1e6582b9e0] heeft hij niet anderszins aangetoond te beschikken over een vaste woon- of verblijfplaats en beschikt hij niet over voldoende middelen van bestaan (gronden r en s). Dat dit naar eigen zeggen van eiser zou gelden voor alle asielzoekers, maakt dit oordeel niet anders.
De rechtbank concludeert dat alle gronden aan de maatregel ten grondslag kunnen worden gelegd en dat deze, in samenhang gezien, voldoende zijn om de maatregel van bewaring te dragen. Er bestaat, anders dan eiser stelt, voldoende grond voor het standpunt van de minister dat sprake is van een onderduikrisico.
Lichter middel
8. De rechtbank is van oordeel dat de minister terecht geen aanleiding heeft gezien om aan eiser een lichter middel dan de maatregel van bewaring op te leggen. In dit kader acht de rechtbank van belang dat, zoals hiervoor is overwogen, de gronden de maatregel van bewaring kunnen dragen en dat hiermee het onderduikrisico is gegeven. Overigens is de rechtbank niet gebleken van medische omstandigheden dan wel persoonlijke belangen van eiser die de bewaring voor hem onevenredig bezwarend maken en waarin de minister aanleiding had moeten zien eiser een lichter middel dan bewaring op te leggen. Uit het voorgaande volgt dat het feit dat eiser zich vrijwillig heeft gemeld na een vordering om in persoon te verschijnen alleen is onvoldoende reden voor de conclusie dat de minister had moeten volstaan met het opleggen van een lichter middel.
Voortvarendheid en zicht op overdracht
9. De rechtbank is van oordeel dat de minister voldoende voortvarend werkt aan de overdracht van eiser en dat zicht op overdracht aan Spanje binnen een redelijke termijn niet ontbreekt. De minister heeft op de zevende dag van de bewaringstelling, op 4 november 2026, een overdrachtsbesluit genomen ten aanzien van Spanje. De minister heeft op de zitting toegelicht dat de beroepstermijn moet worden afgewacht, voordat kan worden overgegaan tot het aanvragen van een vlucht. De minister kan dus niet voortvarender handelen dan hij nu heeft gedaan. De minister heeft bovendien erop gewezen dat eiser ook in gesprek kan met de regievoerder als hij geen beroep wil instellen. Dan kan er mogelijk eerder een vlucht worden geboekt. De rechtbank ziet geen aanwijzingen waaruit op voorhand kan worden geconcludeerd dat de overdracht aan Spanje geen doorgang zal kunnen vinden.
Conclusie en gevolgen
10. De rechtbank ziet ook ambtshalve toetsend geen aanleiding om de bewaring op enig moment onrechtmatig te achten.[_aeefd2c1-5216-4e4f-94a7-c0eeb187af15]
11. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
12. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. H. Hanssen - Telman, rechter, in aanwezigheid van
mr. S. Strating, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Voetnoten
- Hierna: bewaring.
- Vreemdelingenwet 2000.
- Dit volgt uit artikel 94, eerste lid, van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 106, eerste lid, van de Vw.
- Asiel- en Migratiebeheer verordening.
- Zie artikel 44 van de AMbV, artikel 59a, eerste lid, van de Vw en artikel 5.6, eerste lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000.
- Vreemdelingenbesluit 2000.
- Dit volgt uit artikel 5.6, eerste lid, van het Vb.
- Dit staat in artikel 44, tweede lid, van de AMbV en artikel 59c, eerste lid, van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 59c, tweede lid, van de Vw.
- Basisregistratie Personen.
- Zie onder andere het arrest Adrar van het Hof van de Europese Unie (het Hof) van 4 september 2025 (ECLI:EU:C:2025:647) en het arrest Aroja van het Hof van 5 maart 2026 (ECLI:EU:C:2026:148).
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.