Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 10 november 2026 – Bewaring – beroep – gronden niet betwist – ongegrond

ECLI:NL:RBDHA:2026:33108Zaaknummer NL26.66303

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
10 november 2026
Publicatiedatum
10 november 2026
Zaaknummer
NL26.66303
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 59b Vw
Zittingsplaats
Middelburg
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Bewaring – beroep – gronden niet betwist – ongegrond – geen pkv

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan op 10 november 2026 door mr. J.F.I. Sinack, rechter, in aanwezigheid van mr. Y. Chakur, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.

Deze uitspraak is bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiser], eiserV-nummer: [V-nummer]
  2. Procesverloop
  3. Beoordeling door de rechtbank
  4. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Middelburg

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.66303

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser], eiserV-nummer: [V-nummer]

(gemachtigde: mr. P.H. Hillen),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder.

Procesverloop

Bij besluit van 1 november 2026 (het bestreden besluit) heeft verweerder eisers maatregel van vreemdelingenbewaring op grond van artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder b en e van de Vw[_12c4b359-bbe2-4626-94bf-68ab3fa07307] omgezet en aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw.

Verweerder heeft de rechtbank daarvan in kennis gesteld.[_35703270-b222-43f7-8a60-23714c88a2be] Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.

De rechtbank heeft het beroep op 5 november 2026 op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Verweerder is met voorafgaand bericht niet ter zitting verschenen. Als tolk is verschenen [persoon].

Beoordeling door de rechtbank

1. Verweerder kan als het belang van de openbare orde of de nationale veiligheid dat vordert, de vreemdeling die geen rechtmatig verblijf heeft in vreemdelingenbewaring stellen.[_0e9d2d42-f3c7-453f-bf6c-01cc491ecbda] Verweerder stelt een vreemdeling slechts in vreemdelingenbewaring, voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast en de vreemdelingenbewaring blijft achterwege of wordt beëindigd, indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de vreemdelingenbewaring.[_2ac062d1-b327-4f83-88b9-f138bdebd9cb] Deze vreemdeling kan in vreemdelingenbewaring worden gesteld op grond dat het belang van de openbare orde of nationale veiligheid zulks vordert, indien a) een onderduikrisico bestaat, of b) de vreemdeling de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.[_e359eab5-0280-4126-955a-a3275915b6fd] De maatregel kan alleen worden opgelegd wegens het bestaan van een onderduikrisico, indien ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb zich voordoen.[_aa427021-1ae7-4636-90ce-13ad348636d0]

2. Tegen eiser is op 25 mei 2024 een inmiddels onherroepelijk terugkeerbesluit uitgevaardigd. Hiermee is vastgesteld dat eiser niet rechtmatig in Nederland verblijft. In de maatregel staat dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat het onderduikrisico bestaat en eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert. In de maatregel heeft verweerder als gronden vermeld dat eiser:

- a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan, waarbij de vreemdeling zich gedurende enige tijd aan het toezicht heeft onttrokken of zich zonder toestemming tussen de lidstaten van de Europese Unie beweegt; - b. eerder een besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht de Europese Unie dan wel Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven; - h. heeft te kennen gegeven dat hij geen gevolg zal geven aan de verplichting tot terugkeer; - j. een aanvraag voor het verlenen van een verblijfsvergunning asiel heeft ingediend die niet-ontvankelijk is verklaard of is afgewezen als kennelijk ongegrond; - o. niet langer beschikbaar is door te verzuimen melding te doen van afwezigheid in een bepaald opvangcentrum of aangewezen gebied van verblijf; - p. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden; - q. meerdere aanvragen tot het verlenen van een verblijfsvergunning heeft ingediend die niet tot verlening van een verblijfsvergunning hebben geleid; - r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft; - s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.

3. De rechtbank stelt vast dat eiser de gronden die aan de maatregel ten grondslag zijn gelegd niet betwist. De rechtbank is van oordeel dat deze gronden juist zijn en, voor zover noodzakelijk, voldoende zijn toegelicht in de maatregel van vreemdelingenbewaring. Deze gronden zijn voldoende om de maatregel te kunnen dragen. Daarom wordt aangenomen dat er een risico op onderduiken en het ontwijken of belemmeren van de uitzettingsprocedure is gegeven. In de maatregel is verder voldoende gemotiveerd dat niet kan worden volstaan met een lichter middel om bedoeld risico te ondervangen

4. Ook overigens is niet gebleken dat de vreemdelingenbewaring tot aan het moment van het sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig is geweest.

5. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan op 10 november 2026 door mr. J.F.I. Sinack, rechter, in aanwezigheid van mr. Y. Chakur, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.

Deze uitspraak is bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Voetnoten

  1. Vreemdelingenwet 2000.
  2. Op grond van artikel 94, eerste lid, van de Vw.
  3. Dit volgt uit artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw.
  4. Dit volgt uit artikel 59c van de Vw.
  5. Dit volgt uit artikel 5.5 van het Vb.
  6. Dit volgt uit artikel 5.6, eerste lid, van het Vb.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.