Uitspraak · Strafrecht

Rechtbank Den Haag, 2 november 2026 – Veroordeling voor poging tot doodslag

ECLI:NL:RBDHA:2026:33080Zaaknummer 0931538225

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
2 november 2026
Publicatiedatum
16 november 2026
Zaaknummer
0931538225
Rechtsgebied
Strafrecht
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig, Op tegenspraak
Uitkomst
Strafrechtelijke veroordeling
Hoofdwetsartikel
Artikel 6:162 BW
Zittingsplaats
Den Haag
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Veroordeling voor poging tot doodslag, poging tot zware mishandeling en openlijke geweldpleging tegen drie personen. Daarnaast heeft de verdachte cocaïne aanwezig gehad. Oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 36 maanden waarvan 12 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren en bijzondere voorwaarden.

De rechtbank:

verklaart niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 2 primair ten laste gelegde feit heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1 primair, 2 subsidiair, 3 en 4 ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven onder 3.5 bewezen is verklaard;

verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart het bewezenverklaarde strafbaar en dat het bewezenverklaarde uitmaakt:

ten aanzien van feit 1:

poging tot doodslag;

ten aanzien van feit 2:

poging tot zware mishandeling;

ten aanzien van feit 3:

openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen, meermalen gepleegd;

ten aanzien van feit 4:

opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder C van de Opiumwet gegeven verbod;

verklaart de verdachte daarvoor strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot:

een gevangenisstraf voor de duur van 36 (ZESENDERTIG) MAANDEN;

bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk gedeelte van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;

bepaalt dat een gedeelte van die straf, groot 12 (TWAALF) MAANDEN, niet ten uitvoer zal worden gelegd onder de algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

en onder de bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde:

Meldplicht bij reclassering

- zich gedurende de proeftijd meldt bij de GGZ Reclassering Fivoor op het adres Johanna Westerdijkplein 40 te Den Haag op door de reclassering te bepalen tijdstippen, zo frequent en zolang deze de reclassering dat noodzakelijk acht;

Gedragsinterventie agressiebeheersing

- gedurende de proeftijd deelneemt aan de gedragsinterventie Alcohol & Geweld van de reclassering of aan een andere gedragstraining die gericht is op verslaving/middelengebruik, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de training nodig vindt, waarbij de veroordeelde zich houdt aan de afspraken en aanwijzingen zoals die gedurende deze gedragsinterventie door of namens deze instelling aan hem worden gegeven;

Ambulante behandeling

- zich gedurende de proeftijd onder behandeling stelt van Ambulant Centrum Fivoor of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De behandeling start zo snel als mogelijk. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op psychische problematiek, verslavingsproblematiek, agressiebeheersing, cognitieve vaardigheden, sociale vaardigheden, seksueel grensoverschrijdend gedrag, schuldenproblematiek, woonoverlast en/of andere problematiek. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat betrokkene voorgeschreven medicatie zal gebruiken;

Contactverbod medeverdachte

- gedurende de proeftijd geen contact legt of laat leggen – direct of indirect – met [medeverdachte], geboren op [geboortedatum 2] 2005 te [geboorteplaats 2], tenzij de reclassering toestemming geeft voor contact;

Contactverbod slachtoffers

- gedurende de proeftijd geen contact legt of laat leggen – direct of indirect – met: [slachtoffer 1], geboren op [geboortedatum 3] 2006 en [slachtoffer 3], geboren op [geboortedatum 4] 2005 en [slachtoffer 2], geboren op [geboortedatum 5] 2005, zolang de reclassering het nodig acht;

Locatieverbod

- zich tussen 20:00 uur en 8:00 uur niet bevindt in het centrum van Den Haag, zolang de reclassering het nodig acht;

Beheersing middelengebruik

- gedurende de proeftijd meewerkt aan controles om zicht te krijgen op het gebruik en/of het gebruik te leren beheersen van alcohol en verdovende middelen, genoemd in lijst I (harddrugs), lijst II (softdrugs) en middelen die vallen onder een stofgroep genoemd in lijst IA in de Opiumwet. Deze controles kunnen bestaan uit urineonderzoeken, ademonderzoeken en speekseltesten. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd;

opdracht reclasseringstoezicht

geeft opdracht aan GGZ Reclassering Fivoor tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;

voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd:

- ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;

- medewerking zal verlenen aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen.

voorlopige hechtenis

verstaat dat de schorsing van de voorlopige hechtenis met ingang van heden eindigt;

de vordering van de benadeelde partij

wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 1] deels toe tot een bedrag van € 7.855,- en veroordeelt de verdachte hoofdelijk om dit bedrag, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover vanaf 21 november 2025 tot de dag waarop deze vordering is betaald, te betalen aan [slachtoffer 1];

bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering tot schadevergoeding en verklaart dat de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;

veroordeelt de verdachte tevens hoofdelijk in de proceskosten van de benadeelde partij, begroot op nihil, en de kosten die ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog gemaakt moeten worden;

bepaalt dat als de mededader de toegewezen schadevergoeding deels of geheel aan de benadeelde partij heeft betaald de verdachte niet meer verplicht is om dat deel te betalen of te voldoen;

de schadevergoedingsmaatregel

legt aan de verdachte hoofdelijk op de verplichting om aan de Staat te betalen een bedrag van € 7.855,-, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 21 november 2025 tot aan de dag dat dit bedrag is betaald, ten behoeve van [slachtoffer 1];

bepaalt dat als het verschuldigde bedrag niet volledig wordt betaald of kan worden verhaald, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van 64 dagen; de toepassing van gijzeling heft de hiervoor opgelegde betalingsverplichting niet op;

bepaalt dat gehele of gedeeltelijke betaling van het verschuldigde bedrag aan de benadeelde partij de betalingsverplichting aan de Staat in zoverre doet vervallen en dat gehele of gedeeltelijke betaling van het verschuldigde bedrag aan de Staat de betalingsverplichting aan de benadeelde partij in zoverre doet vervallen;

de in beslag genomen goederen

verklaart onttrokken aan het verkeer het op de beslaglijst onder 5 genoemde voorwerp, te weten: 1 STK Mes (Omschrijving: PL1500-2025394498-3420682 BZAU4909);

gelast de teruggave aan de verdachte van de op de beslaglijst onder 1, 2, 3, 4 en 6 genoemde voorwerpen, te weten:

1. STK Telefoonautomaat (Omschrijving: PL1500-2025394498-3428593);

2. 1 STK Telefoonautomaat (Omschrijving: PL1500-2025394498-3428594 Witte iphone, glas achterkant kapot);

3. 1 STK Telefoonautomaat (Omschrijving: PL1500-2025394498-3428595);

4. 1 STK Jas (Omschrijving: PL1500-2025394498-3420906);

6. 1 STK Schoenen (Omschrijving: PL1500-2025394498-3420899).

Dit vonnis is gewezen door

mr. V.J. de Haan, voorzitter,

mr. J.A.W. van ‘t Westeinde, rechter,

mr. J.G. Bruinsma, rechter,

in tegenwoordigheid van mr. S.M.R. Berendsen, griffier,

en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 2 november 2026.

Bijlage I

1

hij op of omstreeks 21 november 2025 te 's-Gravenhage

ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om

opzettelijk

een ander, te weten [slachtoffer 1]

van het leven te beroven,

die [slachtoffer 1] meermalen, althans eenmaal, met een mes, althans een scherp en/of puntig

voorwerp, in de wang, althans in het gezicht/het hoofd heeft gestoken,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 21 november 2025 te 's-Gravenhage

aan een ander, te weten [slachtoffer 1]

opzettelijk

zwaar lichamelijk letsel heeft toegebracht, door

die [slachtoffer 1] meermalen, althans eenmaal, met een mes, althans een scherp en/of puntig

voorwerp, in de wang, althans in het gezicht/hoofd te steken;

meer subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 21 november 2025 te 's-Gravenhage

ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om

aan een ander, te weten [slachtoffer 1]

opzettelijk

zwaar lichamelijk letsel toe te brengen

die [slachtoffer 1] meermalen, althans eenmaal, met een mes, althans een scherp en/of puntig

voorwerp, in de wang, althans in het gezicht/het hoofd heeft gestoken,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

2

hij op of omstreeks 21 november 2025 te 's-Gravenhage

ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om

opzettelijk

een ander, te weten [slachtoffer 2]

van het leven te beroven,

die [slachtoffer 2] meermalen, althans eenmaal, (hard en met geschoeide voet) tegen het hoofd en/of

in het gezicht heeft getrapt/geschopt,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 21 november 2025 te 's-Gravenhage

ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om

aan een ander, te weten [slachtoffer 2]

opzettelijk

zwaar lichamelijk letsel toe te brengen

die [slachtoffer 2] meermalen, althans eenmaal, (hard en met geschoeide voet) tegen het hoofd en/of

in het gezicht heeft getrapt/geschopt,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

3

hij op of omstreeks 21 november 2025 te 's-Gravenhage

aan het Plein, in elk geval op of aan de openbare weg en/of op een voor het publiek toegankelijke

plaats, in elk geval openlijk

in vereniging

geweld heeft gepleegd tegen

een of meer personen, te weten [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 2], welk in

vereniging gepleegde geweld bestond uit het meermalen, althans eenmaal,

- in/op/tegen het gezicht en/of het hoofd en/of het lichaam van die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3]

en/of [slachtoffer 2] te slaan en/of stompen en/of

- tegen het hoofd en/of het lichaam van die [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] te

schoppen en/of trappen;

4

hij op of omstreeks 21 november 2025 te 's-Gravenhage

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 Het onderzoek ter terechtzitting
  2. 2 De tenlastelegging
  3. 3 De bewijsbeslissing
  4. 4 De strafbaarheid van het bewezenverklaarde
  5. 5 De strafbaarheid van de verdachte
  6. 6 De strafoplegging
  7. 7 De vordering van de benadeelde partij/de schadevergoedingsmaatregel
  8. 8 De in beslag genomen voorwerpen
  9. 9 De toepasselijke wetsartikelen
  10. 10 De beslissing

Rechtbank DEN HAAG

Strafrecht

Meervoudige kamer

Parketnummer: 09/315382-25

Datum uitspraak: 2 november 2026

Tegenspraak

De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum 1] 2005 te [geboorteplaats 1],

BRP-adres: [adres].

1 Het onderzoek ter terechtzitting

Het onderzoek is gehouden op de terechtzitting van 19 oktober 2026.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. E.H.N. van Hees en van hetgeen door de verdachte en zijn raadsman mr. M. van Stratum naar voren is gebracht.

2 De tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding, die als bijlage I aan dit vonnis is gehecht.

3 De bewijsbeslissing

3.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het primair onder 1 tenlastegelegde, het subsidiaire onder 2 tenlastegelegde en het onder 3 en 4 tenlastegelegde met uitzondering van het eerste en derde gedachtestreepje bij het onder 4 tenlastegelegde.

3.2.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft vrijspraak bepleit van het primair en subsidiair onder 1 tenlastegelegde, het primair onder 2 tenlastegelegde en het onder 4 tenlastegelegde en heeft zich met betrekking tot het meer subsidiair onder 1, subsidiair onder 2 en het onder 3 tenlastegelegde gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

3.3.

Gebruikte bewijsmiddelen

Aangezien de feiten nauw met elkaar samenhangen, zal de rechtbank de bewijsmiddelen die voor deze feiten van belang zijn, tezamen bespreken. De rechtbank heeft op grond van de inhoud van de gebruikte bewijsmiddelen – elk daarvan, ook in zijn onderdelen, gebruikt voor het bewijs van datgene waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft – de overtuiging gekregen dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan.

De rechtbank heeft de wettige bewijsmiddelen met de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden als bijlage II opgenomen.

3.4.

Bewijsoverwegingen

Ten aanzien van feit 1

De raadsman heeft bepleit dat de verdachte geen opzet, ook niet in voorwaardelijke zin, heeft gehad op de dood van [slachtoffer 1]. Hiertoe heeft hij aangevoerd dat slechts eenmaal is gestoken, dat niet met kracht en niet rond de hartstreek is gestoken en dat het letsel relatief beperkt is gebleven.

Overeenkomstig de standpunten van de officier van justitie en de raadsman is de rechtbank van oordeel dat niet bewezen kan worden dat de verdachte vol opzet heeft gehad op de dood van [slachtoffer 1]. Vervolgens ziet de rechtbank zich voor de vraag gesteld of bij de verdachte wel sprake is geweest van voorwaardelijk opzet op dat gevolg.

De rechtbank stelt voorop dat voorwaardelijk opzet op een bepaald gevolg – zoals hier de dood van de aangever – aanwezig is als de verdachte bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat dat gevolg door zijn handelen zal intreden. Bij de beantwoording van de vraag of een gedraging de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg in het leven roept, moeten alle omstandigheden van het geval worden betrokken. Daarbij komt betekenis toe aan de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht. Het zal in alle gevallen moeten gaan om een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten. Daarnaast geldt voor de vraag of sprake is van bewuste aanvaarding van zo'n kans dat uit de enkele omstandigheid dat de verdachte wetenschap heeft van de aanmerkelijke kans dat het gevolg zal intreden, niet zonder meer kan volgen dat hij de aanmerkelijke kans op het gevolg bewust heeft aanvaard, omdat ook sprake kan zijn van bewuste schuld. Bepaalde gedragingen kunnen echter naar hun uiterlijke verschijningsvorm worden aangemerkt als zozeer gericht op een bepaald gevolg dat het – behoudens contra-indicaties – niet anders kan zijn dan dat de verdachte de aanmerkelijke kans op het betreffende gevolg bewust heeft aanvaard.

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte voorwaardelijk opzet heeft gehad op de dood van [slachtoffer 1]. Uit de bewijsmiddelen volgt dat de verdachte met een mes drie tot vier stekende bewegingen heeft gemaakt naar [slachtoffer 1], terwijl [slachtoffer 1] op een bankje op zijn rug lag en de verdachte boven hem hing en dat hij [slachtoffer 1] ten minste eenmaal geraakt heeft in zijn wang. Gelet op de (beschrijving van de) camerabeelden, gebeurde dit in een dynamische en een vanuit de verdachte ongecontroleerde situatie. Hiermee is naar het oordeel van de rechtbank sprake geweest van een reële, niet onwaarschijnlijke, mogelijkheid dat de verdachte met het mes vitale organen van het slachtoffer zou raken, waardoor de dood zou kunnen intreden. Vlakbij de wang bevindt zich namelijk de hals, waar zich onder andere de halsslagader bevindt. Het is een feit van algemene bekendheid dat een wond in de halsslagader dodelijk kan zijn. Het mes had maar iets lager hoeven uitkomen en [slachtoffer 1] was in zijn hals geraakt, met alle mogelijk verstrekkende gevolgen van dien.

Het voorgaande is gebaseerd op algemene ervaringsregels, zodat ook de verdachte wetenschap moet hebben gehad van deze aanmerkelijke kans. Dat deze kans zich niet verwezenlijkt heeft en het letsel uiteindelijk (fysiek gezien) relatief beperkt is gebleven, doet aan dit oordeel niets af.

Het handelen van de verdachte, waarbij hij het mes dat hij kennelijk die avond bij zich droeg, heeft gepakt om vervolgens met versnelde pas richting [slachtoffer 1] te gaan en hem (vanuit de rug) aan te vallen, was naar uiterlijke verschijningsvorm zozeer gericht op het toebrengen van (potentieel dodelijk) letsel, dat het niet anders kan dan dat de verdachte de aanmerkelijke kans op het intreden van de dood willens en wetens heeft aanvaard. Van contra-indicaties is de rechtbank niet gebleken. De verdachte heeft dus voorwaardelijk opzet gehad op het doden van de aangever.

De rechtbank acht daarom bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de primair ten laste gelegde poging tot doodslag.

Ten aanzien van feit 2

Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat de verdachte vrijgesproken moet worden van het primair tenlastegelegde. Het dossier bevat onvoldoende aanknopingspunten om vast te kunnen stellen dat de schop van de verdachte in het gezicht van [slachtoffer 2] zodanig hevig was dat de kans op dodelijk letsel aannemelijk was.

De rechtbank acht wel wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het subsidiair tenlastegelegde. Naar algemene ervaringsregels roept het met geschoeide voet trappen in het gezicht, terwijl het slachtoffer op de grond ligt en zich niet of nauwelijks kan verweren, de aanmerkelijke kans in het leven dat het slachtoffer zwaar lichamelijk letsel oploopt. Het hoofd is immers een kwetsbaar deel van het lichaam en het uitoefenen van geweld op het hoofd kan ernstige gevolgen hebben. De rechtbank acht de kans aanmerkelijk dat trappen tegen het hoofd en gezicht, zoals door de verdachte begaan, had kunnen leiden tot onder andere oogletsel en/of botbreuken in het gezicht waarvoor medisch ingrijpen noodzakelijk is en/of (volledig) herstel langdurig zou zijn. Het trappen tegen het hoofd op de wijze zoals de verdachte heeft gedaan, kan naar de uiterlijke verschijningsvorm worden aangemerkt als zo zeer gericht op het veroorzaken van zwaar lichamelijk letsel, dat de rechtbank – bij het ontbreken van contra-indicaties – vaststelt dat de verdachte niet alleen het risico op zwaar lichamelijk letsel in het leven heeft geroepen, maar ook de aanmerkelijke kans op het intreden daarvan bewust heeft aanvaard. Aldus heeft de verdachte voorwaardelijk opzet gehad om aan het slachtoffer zwaar lichamelijk letsel toe te brengen.

De rechtbank acht daarom bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de subsidiair ten laste gelegde poging tot zware mishandeling.

Ten aanzien van feit 4

De raadsman heeft bepleit dat de drugs niet onder de verdachte in beslag zijn genomen en dat het aannemelijk is dat de drugs van de medeverdachte waren.

Uit de bewijsmiddelen volgt dat een verbalisant op camerabeelden heeft gezien dat de man met de lichtblauwe jas in de [straatnaam] gehurkt stond aan de rechterzijde en dat hij iets weglegde ter hoogte van het vierde Haagse paaltje. Deze verbalisant heeft ter hoogte van dit Haagse paaltje op de grond, behalve een mes, twee pony-paks zien liggen met de opdruk 'PONY-PAK'. Het witte poeder in deze pony-paks is door het NFI getest en dit bleek 1,7 gram cocaïne te zijn. De verdachte heeft tijdens zijn verhoor bij de politie verklaard dat hij de man in de lichtblauwe jas was.

De rechtbank acht niet aannemelijk geworden dat de aangetroffen drugs van een ander dan verdachte was. Dit verweer van de raadsman wordt dan ook verworpen. Ook het verweer dat de verdachte geen bewustheid dan wel beschikkingsmacht over de drugs had, wordt verworpen. Het is, zoals hiervoor beschreven, juist de verdachte die de drugs weglegde. Daarmee was hij zich bewust van de aanwezigheid van de drugs en had hij beschikkingsmacht daarover.

Op basis van het voorgaande acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat de in de gevonden pony-paks aangetroffen 1,7 gram cocaïne afkomstig is geweest van de verdachte en door hem is weggelegd. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het opzettelijk aanwezig hebben van 1,7 gram cocaïne.

3.5.

De bewezenverklaring

De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:

1

hij op 21 november 2025 te ’s-Gravenhage ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ander, te weten [slachtoffer 1], van het leven te beroven die [slachtoffer 1] eenmaal met een mes in de wang heeft gestoken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

2

hij op 21 november 2025 te 's-Gravenhage ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten [slachtoffer 2], opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen die [slachtoffer 2] (hard en met geschoeide voet) tegen het hoofd heeft geschopt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

3

hij op 21 november 2025 te ’s-Gravenhage aan het Plein in vereniging geweld heeft gepleegd tegen personen, te weten [slachtoffer 1] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 2], welk in

vereniging gepleegde geweld bestond uit het meermalen, althans eenmaal,

- in/op/tegen het gezicht en/of het hoofd en/of het lichaam van die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 2] te slaan en

- tegen het hoofd en/of het lichaam van die [slachtoffer 3] en [slachtoffer 2] te schoppen;

4

hij op 21 november 2025 te 's-Gravenhage opzettelijk 1,7 gram cocaïne, zijnde een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, aanwezig heeft gehad.

Voor zover in de tenlastelegging type- en taalfouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd en gecursiveerd weergegeven, zonder dat de verdachte daardoor in de verdediging is geschaad.

4 De strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.

5 De strafbaarheid van de verdachte

De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.

6 De strafoplegging

6.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 42 maanden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en onder de bijzondere voorwaarden (kort gezegd):

  • een meldplicht bij reclassering;
  • een gedragsinterventie agressiebeheersing;
  • een ambulante behandeling;
  • een contactverbod met de medeverdachte en de slachtoffers;
  • een locatieverbod voor het centrum van Den Haag tussen 20.00 uur en 08.00 uur;
  • beheersing van het middelengebruik.
6.2.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft verzocht om een lagere straf op te leggen dan door de officier van justitie geëist. De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat aan de verdachte geen langere onvoorwaardelijke gevangenisstraf wordt opgelegd dan voor de duur die de verdachte reeds in voorarrest heeft doorgebracht. Daarnaast kan een voorwaardelijke gevangenisstraf opgelegd worden, met daaraan gekoppeld de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering en eventueel daarnaast nog de maximale taakstraf of zelfs een dubbele taakstraf.

6.3.

Het oordeel van de rechtbank

Na te melden straf is in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken.

De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.

Ernst van de feiten

Ten laste van de verdachte is bewezen verklaard dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan een poging tot doodslag, een poging tot zware mishandeling en openlijke geweldpleging tegen drie personen. Daarnaast heeft de verdachte cocaïne aanwezig gehad.

De verdachte heeft zich samen met de medeverdachte in de nacht van 21 november 2025 na het uitgaan in Den Haag (en de nodige alcoholische consumpties) zonder enige kenbare aanleiding op schokkende wijze schuldig gemaakt aan zinloos en excessief uitgaansgeweld door de slachtoffers te slaan en te schoppen en door drie tot vier stekende bewegingen te maken met een mes richting het gezicht/hoofd van een van de slachtoffers. Daarbij heeft hij een slachtoffer geraakt in het gezicht, waarvan het litteken nog altijd zichtbaar is. Dit geweld had zomaar tot een fatale afloop kunnen leiden.

De verdachte heeft een ander slachtoffer geschopt er hoogte van zijn schouder, waaraan het slachtoffer een scheur in zijn schouder heeft overgehouden. Daarna schopte de verdachte tegen het hoofd van dit slachtoffer. Dit was met zoveel kracht dat dit slachtoffer op zijn achterhoofd op straat viel. Deze schop had zwaar lichamelijk letsel kunnen veroorzaken.

De verdachte had genoeg kansen om zich te onttrekken aan het geweld, maar hij koos er telkens weer voor om door te gaan met het geweld. De verdachte en de medeverdachte sloegen ook tegen het hoofd van een derde slachtoffer, ook nadat deze weerloos op de grond lag.

Uit het dossier, waaronder ook de beelden die de rechtbank heeft gezien, blijkt de agressiviteit en felheid waarmee de verdachte heeft deelgenomen aan het gevecht. Het is schokkend om te zien dat de verdachte er kennelijk niet voor terugschrikt om mensen die al op een bankje of op de grond liggen in het gezicht te steken of te schoppen.

Nog afgezien van de gevolgen voor de slachtoffers, zoals die in dit geval blijken uit hun verklaringen en de onderbouwing van de vordering tot schadevergoeding door/namens [slachtoffer 1], draagt dergelijk geweld, zeker als het midden op straat in een populair uitgaansgebied wordt gepleegd, bij aan gevoelens van onveiligheid in de samenleving.

Persoon van de verdachte

De verdachte heeft zich op twintigjarige leeftijd aan de bewezen verklaarde feiten schuldig gemaakt. Deze jonge leeftijd weegt de rechtbank in enigszins strafmatigende zin mee.

De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 11 september 2026, waaruit blijkt dat hij niet eerder is veroordeeld voor soortgelijke feiten. Dit weegt noch in het voordeel, noch in het nadeel van de verdachte mee.

De rechtbank heeft ook kennisgenomen van een reclasseringsadvies over de verdachte van 2 april 2026. Daaruit blijkt dat de voornaamste risicofactoren het sociale netwerk, psychosociaal functioneren en de houding van de verdachte zijn. De verdachte omgeeft zich met een sociaal netwerk waarin sprake is van delictgedrag en de verdachte erkent dat dit netwerk mogelijk een negatief effect op hem heeft. Het psychosociaal functioneren

en de houding van de verdachte baren de reclassering zorgen, aangezien hij zich enerzijds sociaal wenselijk presenteert en anderzijds het hem lijkt te ontbreken aan probleeminzicht, besef van ernst en gevoel van schuld. Overmatig alcoholgebruik, negatieve invloed vanuit het sociale netwerk en een gebrek aan gevoel van ernst lijken dan ook aan het delict te hebben bijgedragen. Om te pogen het risico op recidive te kunnen verlagen, adviseert de reclassering een deels voorwaardelijke straf met onderstaande bijzondere voorwaarden:

  • een meldplicht bij reclassering;
  • een gedragsinterventie agressiebeheersing;
  • een ambulante behandeling;
  • een contactverbod met de medeverdachte en de slachtoffers;
  • een locatieverbod voor het centrum van Den Haag tussen 20.00 uur en 08.00 uur;
  • beheersing van het middelengebruik.

De rechtbank deelt deze zorgen en neemt de adviezen over.

De op te leggen straf

De rechtbank heeft bij de bepaling van de strafmodaliteit en strafmaat gekeken naar de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting (hierna: LOVS) en naar straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd.

Gelet op wat hiervoor is overwogen, meer in het bijzonder de aard en ernst van de bewezen verklaarde geweldsfeiten, is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden volstaan met een lichtere of andere sanctie dan een straf die deels onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming van na te melden duur met zich brengt. De rechtbank legt een lagere straf op dan door de officier van justitie is gevorderd, mede gelet op de leeftijd van de verdachte.

Om de verdachte ervan te weerhouden zich in de toekomst opnieuw aan strafbare feiten schuldig te maken en te bewerkstelligen dat een oplossing wordt gevonden voor de problematiek van de verdachte en zo de kans op recidive terug te dringen, zal de rechtbank een deel van de straf voorwaardelijk opleggen.

De rechtbank acht, alles afwegende, een gevangenisstraf van 36 maanden passend en geboden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en als bijzondere voorwaarden een meldplicht bij de reclassering, een gedragsinterventie agressiebeheersing, ambulante behandeling, een contactverbod met de medeverdachte en de slachtoffers, een locatieverbod voor het centrum van Den Haag tussen 20.00 uur en 08.00 uur en beheersing van het middelengebruik.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.

Voorlopige hechtenis

Ten aanzien van de voorlopige hechtenis overweegt de rechtbank als volgt. De rechtbank heeft de voorlopige hechtenis met ingang van 19 december 2025 geschorst tot aan het moment van deze einduitspraak. Dit betekent dat de schorsing op de datum van dit vonnis van rechtswege eindigt. De rechtbank dient opnieuw een afweging te maken of het aflopen van de schorsing noodzakelijk is of dat een hernieuwde schorsing van de voorlopige hechtenis, zoals door de verdediging is verzocht, op zijn plaats is. Daarbij worden de strafvorderlijke belangen bij vrijheidsbeneming afgewogen tegen de persoonlijke belangen van de verdachte bij zijn vrijheid.

In dit vonnis is de verdachte schuldig bevonden aan ernstige strafbare feiten, waaronder poging tot doodslag en poging tot zware mishandeling. Deze twee feiten maakten nog geen onderdeel uit van de vordering tot inbewaringstelling en ook niet van de vordering tot gevangenhouding. De twaalfjaarsgrond was niet aan de orde. Dat is nu wel het geval. Doodslag is een misdrijf waar meer dan twaalf jaren gevangenisstraf op staat. De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan buitensporig uitgaansgeweld in de openbare ruimte, op een populair uitgaansplein, schijnbaar zonder aanleiding. Als de verdachte onder dit samenstel van omstandigheden bij een verdenking van dit feit onmiddellijk op vrije voeten zou komen, zou dit (kunnen) leiden tot onbegrip in de samenleving.

Gelet op de ernst van de strafbare feiten, de proceshouding van de verdachte en het geringe inzicht dat hij heeft getoond in het kwalijke van zijn handelen, is de rechtbank van oordeel dat het aan de samenleving niet valt uit te leggen als de voorlopige hechtenis opnieuw zou worden geschorst. Bovendien is thans, gelet op het voorgaande, de twaalfjaarsgrond/geschokte rechtsorde één van de gronden voor de voorlopige hechtenis. Dit betekent dat schorsing van de voorlopige hechtenis slechts aan de orde kan zijn als sprake is van zeer bijzondere omstandigheden, al dan niet van persoonlijke aard. Naar het oordeel van de rechtbank is hier geen sprake van. De rechtbank acht hierbij van belang dat de verdachte nog thuis woont en momenteel geen werk heeft.

Naar het oordeel van de rechtbank weegt het strafvorderlijk belang op dit moment zwaarder dan het persoonlijk belang van de verdachte. De rechtbank zal daarom bepalen dat de voorlopige hechtenis van de verdachte niet opnieuw wordt geschorst, maar voortduurt. Als grond voor de voorlopige hechtenis voegt de rechtbank, gezien de bewezenverklaring van feit 1, toe de twaalfjaarsgrond en geschokte rechtsorde.

7 De vordering van de benadeelde partij/de schadevergoedingsmaatregel

[slachtoffer 1] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces en vordert hoofdelijke veroordeling van de verdachte en zijn medeverdachte tot betaling van een schadevergoeding van € 9.295,-, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 21 november 2025. Dit bedrag bestaat uit € 2.420,- aan materiële schade (kledingschade en verlies van verdienvermogen) en € 6.875,- aan immateriële schade.

7.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het verlies van arbeidsvermogen onvoldoende onderbouwd is en dat de gevraagde vergoeding voor de immateriële schade te hoog is. Zij heeft geconcludeerd tot gedeeltelijke, hoofdelijke toewijzing van de vordering van de benadeelde partij, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

7.2.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft de omvang van de gevorderde schade betwist en zich op het standpunt gesteld dat de gevraagde vergoeding moet worden gematigd.

7.3.

Het oordeel van de rechtbank

De onder 1 en 3 bewezen verklaarde feiten zijn tegenover de benadeelde partij aan te merken als een onrechtmatige daad, zoals bedoeld in artikel 6:162 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW). De verdachte is daarom verplicht om de schade te vergoeden die de benadeelde partij door hierdoor heeft geleden.

Materiële schade

De gevorderde materiële schade ten aanzien van de kleding schade is voldoende onderbouwd en niet weersproken. De rechtbank zal daarom een bedrag van € 260,- aan materiële schade daarvoor toewijzen.

Het gevorderde bedrag van € 2.160,- (gelijk aan drie weken loon) aan verlies van arbeidsvermogen is in het licht van de betwisting door de verdediging naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende onderbouwd. De rechtbank stelt op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting evenwel vast dat de benadeelde partij rechtstreeks nadeel heeft geleden door het onder 1 bewezen verklaarde feit in de vorm van verlies van arbeidsvermogen, omdat de benadeelde partij in ieder geval één week niet heeft kunnen werken. De rechtbank wijst daarom een bedrag van € 720,- toe en zal de vordering voor het meerdere niet-ontvankelijk verklaren. Dit meerdere kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Immateriële schade

De benadeelde partij heeft als gevolg van de bewezen verklaarde feiten lichamelijk letsel opgelopen. Op grond van artikel 6:106 BW komt de benadeelde partij daarom in aanmerking voor een naar billijkheid vast te stellen vergoeding van immateriële schade.

Bij het vaststellen van de hoogte van de schadevergoeding maakt de rechtbank gebruik van de Rotterdamse schaal en hanteert zij de door het LOVS vastgestelde aanbevelingen. Gelet op wat de benadeelde partij en de verdediging naar voren hebben gebracht, is de rechtbank van oordeel dat het letsel valt onder de categorie 9.2 misvorming van het gezicht onder (d) minder ernstig littekenvorming. Het door de benadeelde partij gevorderde bedrag van € 6.875,- valt binnen de voor deze categorie geldende bandbreedte, zodat de rechtbank de geleden immateriële schade naar billijkheid vaststelt op een bedrag van € 6.875,-.

Totaal toegewezen

De rechtbank zal — gelet op het voorgaande — de vordering toewijzen tot een bedrag van € 7.855,-, bestaande uit € 980,- aan materiële schade en € 6.875,- aan immateriële schade.

Wettelijke rente

De vordering tot vergoeding van de wettelijke rente is gegrond op de wet en naar het oordeel van de rechtbank is de schade ontstaan op het moment dat de bewezen verklaarde feiten hebben plaatsgevonden. De wettelijke rente wordt toegewezen met ingang van 21 november 2025 tot de dag waarop het volledige bedrag is voldaan.

Proceskostenveroordeling

Omdat de vordering gedeeltelijk wordt toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Schadevergoedingsmaatregel

De verdachte zal voor het primair onder 1 bewezen verklaarde strafbare feit worden veroordeeld en hij is daarom tegenover de benadeelde partij aansprakelijk voor schade die door dit feit aan hem is toegebracht. De rechtbank zal aan de verdachte de verplichting opleggen om aan de Staat te betalen een bedrag van € 7.855,-, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 21 november 2025 tot aan de dag dat dit bedrag is betaald, ten behoeve van [slachtoffer 1].

Hoofdelijkheid

De schade van de benadeelde partij is toegebracht door meerdere personen die tot een groep behoren. Op grond van artikel 6:166 BW is de verdachte daarom samen met de mededaders hoofdelijk aansprakelijk. Omdat de verdachte het strafbare feit ter zake waarvan schadevergoeding zal worden toegekend samen met een mededader heeft gepleegd, zijn zij daarvoor ieder hoofdelijk aansprakelijk. Hetzelfde geldt voor de toegewezen proceskosten. Daarbij geldt dat de verdachte, voor zover de mededader een bedrag aan de benadeelde partij heeft betaald, dat deel van de schadevergoeding en/of proceskosten niet meer aan de benadeelde partij hoeft te betalen.

8 De in beslag genomen voorwerpen

8.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat:

  • het op de lijst van in beslag genomen voorwerpen (beslaglijst) onder 5 genoemde voorwerp (het mes) zal worden onttrokken aan het verkeer en;
  • dat de onder 1, 2, 3, 4 en 6 genoemde voorwerpen (telefoons, een jas en schoenen) zullen worden teruggegeven aan de verdachte.
8.2.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft geen standpunt ingenomen ten aanzien van het beslag.

8.3.

Het oordeel van de rechtbank

Aangezien het belang van strafvordering zich daartegen niet verzet, zal de rechtbank de teruggave aan de verdachte gelasten van de op de beslaglijst onder 1, 2, 3, 4 en 6 genoemde voorwerpen (telefoons, een jas en schoenen).

De rechtbank zal het op de beslaglijst onder 5 genoemde voorwerp (het mes) onttrekken aan het verkeer. Dit voorwerp is voor onttrekking aan het verkeer vatbaar, aangezien met dit voorwerp het onder 1 bewezen verklaarde feit is begaan en dit voorwerp van zodanige aard is dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of met het algemeen belang.

9 De toepasselijke wetsartikelen

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen:

- 14 a, 14b, 14c, 36b, 36c, 36d, 36f, 45, 46, 47, 57, 141, 287 en 302 van het Wetboek van Strafrecht;

- 2 en 10 van de Opiumwet en de daarbij behorende lijst I en IA.

Deze voorschriften zijn toegepast, zoals die ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.

10 De beslissing

De rechtbank:

verklaart niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 2 primair ten laste gelegde feit heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1 primair, 2 subsidiair, 3 en 4 ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven onder 3.5 bewezen is verklaard;

verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart het bewezenverklaarde strafbaar en dat het bewezenverklaarde uitmaakt:

ten aanzien van feit 1:

poging tot doodslag;

ten aanzien van feit 2:

poging tot zware mishandeling;

ten aanzien van feit 3:

openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen, meermalen gepleegd;

ten aanzien van feit 4:

opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder C van de Opiumwet gegeven verbod;

verklaart de verdachte daarvoor strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot:

een gevangenisstraf voor de duur van 36 (ZESENDERTIG) MAANDEN;

bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk gedeelte van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;

bepaalt dat een gedeelte van die straf, groot 12 (TWAALF) MAANDEN, niet ten uitvoer zal worden gelegd onder de algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

en onder de bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde:

Meldplicht bij reclassering

- zich gedurende de proeftijd meldt bij de GGZ Reclassering Fivoor op het adres Johanna Westerdijkplein 40 te Den Haag op door de reclassering te bepalen tijdstippen, zo frequent en zolang deze de reclassering dat noodzakelijk acht;

Gedragsinterventie agressiebeheersing

- gedurende de proeftijd deelneemt aan de gedragsinterventie Alcohol & Geweld van de reclassering of aan een andere gedragstraining die gericht is op verslaving/middelengebruik, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de training nodig vindt, waarbij de veroordeelde zich houdt aan de afspraken en aanwijzingen zoals die gedurende deze gedragsinterventie door of namens deze instelling aan hem worden gegeven;

Ambulante behandeling

- zich gedurende de proeftijd onder behandeling stelt van Ambulant Centrum Fivoor of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De behandeling start zo snel als mogelijk. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op psychische problematiek, verslavingsproblematiek, agressiebeheersing, cognitieve vaardigheden, sociale vaardigheden, seksueel grensoverschrijdend gedrag, schuldenproblematiek, woonoverlast en/of andere problematiek. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat betrokkene voorgeschreven medicatie zal gebruiken;

Contactverbod medeverdachte

- gedurende de proeftijd geen contact legt of laat leggen – direct of indirect – met [medeverdachte], geboren op [geboortedatum 2] 2005 te [geboorteplaats 2], tenzij de reclassering toestemming geeft voor contact;

Contactverbod slachtoffers

- gedurende de proeftijd geen contact legt of laat leggen – direct of indirect – met: [slachtoffer 1], geboren op [geboortedatum 3] 2006 en [slachtoffer 3], geboren op [geboortedatum 4] 2005 en [slachtoffer 2], geboren op [geboortedatum 5] 2005, zolang de reclassering het nodig acht;

Locatieverbod

- zich tussen 20:00 uur en 8:00 uur niet bevindt in het centrum van Den Haag, zolang de reclassering het nodig acht;

Beheersing middelengebruik

- gedurende de proeftijd meewerkt aan controles om zicht te krijgen op het gebruik en/of het gebruik te leren beheersen van alcohol en verdovende middelen, genoemd in lijst I (harddrugs), lijst II (softdrugs) en middelen die vallen onder een stofgroep genoemd in lijst IA in de Opiumwet. Deze controles kunnen bestaan uit urineonderzoeken, ademonderzoeken en speekseltesten. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd;

opdracht reclasseringstoezicht

geeft opdracht aan GGZ Reclassering Fivoor tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;

voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd:

- ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;

- medewerking zal verlenen aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen.

voorlopige hechtenis

verstaat dat de schorsing van de voorlopige hechtenis met ingang van heden eindigt;

de vordering van de benadeelde partij

wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 1] deels toe tot een bedrag van € 7.855,- en veroordeelt de verdachte hoofdelijk om dit bedrag, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover vanaf 21 november 2025 tot de dag waarop deze vordering is betaald, te betalen aan [slachtoffer 1];

bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering tot schadevergoeding en verklaart dat de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;

veroordeelt de verdachte tevens hoofdelijk in de proceskosten van de benadeelde partij, begroot op nihil, en de kosten die ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog gemaakt moeten worden;

bepaalt dat als de mededader de toegewezen schadevergoeding deels of geheel aan de benadeelde partij heeft betaald de verdachte niet meer verplicht is om dat deel te betalen of te voldoen;

de schadevergoedingsmaatregel

legt aan de verdachte hoofdelijk op de verplichting om aan de Staat te betalen een bedrag van € 7.855,-, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 21 november 2025 tot aan de dag dat dit bedrag is betaald, ten behoeve van [slachtoffer 1];

bepaalt dat als het verschuldigde bedrag niet volledig wordt betaald of kan worden verhaald, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van 64 dagen; de toepassing van gijzeling heft de hiervoor opgelegde betalingsverplichting niet op;

bepaalt dat gehele of gedeeltelijke betaling van het verschuldigde bedrag aan de benadeelde partij de betalingsverplichting aan de Staat in zoverre doet vervallen en dat gehele of gedeeltelijke betaling van het verschuldigde bedrag aan de Staat de betalingsverplichting aan de benadeelde partij in zoverre doet vervallen;

de in beslag genomen goederen

verklaart onttrokken aan het verkeer het op de beslaglijst onder 5 genoemde voorwerp, te weten: 1 STK Mes (Omschrijving: PL1500-2025394498-3420682 BZAU4909);

gelast de teruggave aan de verdachte van de op de beslaglijst onder 1, 2, 3, 4 en 6 genoemde voorwerpen, te weten:

1. STK Telefoonautomaat (Omschrijving: PL1500-2025394498-3428593);

2. 1 STK Telefoonautomaat (Omschrijving: PL1500-2025394498-3428594 Witte iphone, glas achterkant kapot);

3. 1 STK Telefoonautomaat (Omschrijving: PL1500-2025394498-3428595);

4. 1 STK Jas (Omschrijving: PL1500-2025394498-3420906);

6. 1 STK Schoenen (Omschrijving: PL1500-2025394498-3420899).

Dit vonnis is gewezen door

mr. V.J. de Haan, voorzitter,

mr. J.A.W. van ‘t Westeinde, rechter,

mr. J.G. Bruinsma, rechter,

in tegenwoordigheid van mr. S.M.R. Berendsen, griffier,

en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 2 november 2026.

Bijlage I

1

hij op of omstreeks 21 november 2025 te 's-Gravenhage

ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om

opzettelijk

een ander, te weten [slachtoffer 1]

van het leven te beroven,

die [slachtoffer 1] meermalen, althans eenmaal, met een mes, althans een scherp en/of puntig

voorwerp, in de wang, althans in het gezicht/het hoofd heeft gestoken,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 21 november 2025 te 's-Gravenhage

aan een ander, te weten [slachtoffer 1]

opzettelijk

zwaar lichamelijk letsel heeft toegebracht, door

die [slachtoffer 1] meermalen, althans eenmaal, met een mes, althans een scherp en/of puntig

voorwerp, in de wang, althans in het gezicht/hoofd te steken;

meer subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 21 november 2025 te 's-Gravenhage

ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om

aan een ander, te weten [slachtoffer 1]

opzettelijk

zwaar lichamelijk letsel toe te brengen

die [slachtoffer 1] meermalen, althans eenmaal, met een mes, althans een scherp en/of puntig

voorwerp, in de wang, althans in het gezicht/het hoofd heeft gestoken,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

2

hij op of omstreeks 21 november 2025 te 's-Gravenhage

ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om

opzettelijk

een ander, te weten [slachtoffer 2]

van het leven te beroven,

die [slachtoffer 2] meermalen, althans eenmaal, (hard en met geschoeide voet) tegen het hoofd en/of

in het gezicht heeft getrapt/geschopt,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 21 november 2025 te 's-Gravenhage

ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om

aan een ander, te weten [slachtoffer 2]

opzettelijk

zwaar lichamelijk letsel toe te brengen

die [slachtoffer 2] meermalen, althans eenmaal, (hard en met geschoeide voet) tegen het hoofd en/of

in het gezicht heeft getrapt/geschopt,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

3

hij op of omstreeks 21 november 2025 te 's-Gravenhage

aan het Plein, in elk geval op of aan de openbare weg en/of op een voor het publiek toegankelijke

plaats, in elk geval openlijk

in vereniging

geweld heeft gepleegd tegen

een of meer personen, te weten [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 2], welk in

vereniging gepleegde geweld bestond uit het meermalen, althans eenmaal,

- in/op/tegen het gezicht en/of het hoofd en/of het lichaam van die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3]

en/of [slachtoffer 2] te slaan en/of stompen en/of

- tegen het hoofd en/of het lichaam van die [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 3] te

schoppen en/of trappen;

4

hij op of omstreeks 21 november 2025 te 's-Gravenhage

al dan niet opzettelijk

een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens

het vijfde lid van artikel 3a van die wet, te weten

- ongeveer 2,7 gram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende 2MMC en/of

- ongeveer 1,7 gram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaine en/of

- ongeveer 2,7 gram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende MDMA en/of heroïne,

zijnde 2MMC en/of cocaïne en/of MDMA en/of heroïne, middelen als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet aanwezig heeft gehad.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.