Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 10 november 2026 – Grensdetentie – art 6 lid 3 Vw – lichter middel - ongegrond

ECLI:NL:RBDHA:2026:33062Zaaknummer NL26.65304

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
10 november 2026
Publicatiedatum
10 november 2026
Zaaknummer
NL26.65304
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 6 Vw
Zittingsplaats
Middelburg
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Grensdetentie – art 6 lid 3 Vw – lichter middel - ongegrond.

De uitspraak is bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. Procesverloop
  2. Procesverloop
  3. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Middelburg

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.65304

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] eiser,

V-nummer: [V-nummer],

(gemachtigde: mr. J.J.J. Jansen),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder

(gemachtigde: mr. G. Cambier).

Procesverloop

Bij besluit van 27 oktober 2026 (het bestreden besluit) heeft verweerder aan eiser de vrijheidsontnemende maatregel op grond van artikel 6, derde lid, van de Vw[_d143790b-46e8-4196-af84-f7b0accca667] opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.

Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.

De rechtbank heeft het beroep op 4 november 2026 ter zitting behandeld met de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van verweerder. In verband met problemen met het telehoren bij het detentiecentrum was eiser verhinderd om ter zitting te verschijnen. Eiser is op een later moment op 4 november 2026 gehoord, met [tolk] als tolk. De rechtbank heeft het onderzoek daarna gesloten.

Procesverloop

Toetsingskader

1. Verweerder heeft aan eiser de vrijheidsontnemende maatregel opgelegd op grond van artikel 6, derde lid, van de Vw. Op grond van artikel 5.6 van het Vb[_f1482d62-bbb3-4f99-8d92-fba2ce1edded] kan een vrijheids ontnemende maatregel bedoeld in artikel 6, derde lid, van het Vw worden opgelegd aan een vreemdeling die onder de AMBV[_340464ba-df5f-4ed7-9a1b-97ec53447494] valt als er sprake is van een onderduikrisico.

De aan eiser opgelegde vrijheidsontnemende maatregel

2. Eiser is op 26 oktober 2026 aangekomen op de luchthaven Schiphol en heeft een asielaanvraag ingediend. Hij voldeed bij aankomst in Nederland niet aan de toegangsvoorwaarden uit artikel 6 van de Schengengrenscode. Eiser beschikt immers niet over een visum voor zowel Nederland, als voor zijn eindbestemming Paraguay. Verweerder heeft vervolgens het besluit over de toegang van eiser tot Nederland uitgesteld op grond van artikel 3, vierde lid, van de Vw en hem een vrijheidsontnemende maatregel op grond van artikel 6, derde lid, van de Vw opgelegd.

3. In de aan eiser opgelegde maatregel staat dat er aanknopingspunten zijn om te veronderstellen dat eiser onder de reikwijdte van de AMBV valt. Verder staat in de maatregel dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat er een onderduikrisico bestaat.

3. In de maatregel heeft verweerder als gronden vermeld dat eiser:

-a) Nederland niet op de voorgeschreven wijze binnengekomen of een poging daartoe heeft gedaan, waarbij hij zich gedurende enige tijd aan het toezicht heeft onttrokken of zich zonder toestemming tussen de lidstaten van de Europese Unie beweegt.

-d) in verband met zijn aanvraag om toelating onjuiste of tegenstrijdige gegevens heeft verstrekt met betrekking tot zijn identiteit, nationaliteit of de reis naar Nederland of een andere lidstaat of een aan hem verstrekt visum voor een ander doel heeft gebruikt dan waarvoor dit is verleend.

-r) geen vaste woon- of verblijfplaats heeft.

-s) niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.

4. Eiser heeft alleen grond d betwist. De rechtbank is van oordeel dat de overige gronden feitelijk juist, en voor zover nodig[_6218ca56-a6b0-4aaf-b225-dffe5017f48f], voldoende gemotiveerd zijn. Deze gronden zijn samen reeds voldoende om de maatregel van vreemdelingenbewaring te kunnen dragen[_5efd7a04-8ae4-446e-8b3d-78e9a22c2da0] en daaruit het risico op onderduiken af te leiden.

5. Eiser stelt dat verweerder onvoldoende heeft gemotiveerd waarom de vrijheidsontnemende maatregel noodzakelijk is en waarom niet is gekozen voor een lichter middel. Hij voert aan dat het louter ontbreken van een visum of geld geen geldige reden is om de asielaanvraag in grensdetentie af te doen in plaats van in de standaardprocedure, en dat de maatregel niet zomaar toegepast had moeten worden op iemand die via een binnengrenscontrole wordt aangetroffen. Eiser stelt dat hij op doorreis was en niet de intentie had om zich in Nederland te vestigen. Ten slotte bestaat er, bij terugkeer naar Cuba, een risico op schending van het non-refoulement beginsel.

6. De Afdeling heeft in de uitspraak van 2 september 2026[_a527f0d1-d426-4e18-b91a-3ee2a0f15a27] geoordeeld dat verweerder in het grensbewakingsbelang voldoende noodzaak mag zien om een vrijheidsontnemende maatregel overeenkomstig artikel 10, tweede lid, van de Opvangrichtlijn op te leggen. Die noodzaak hoeft niet nader te worden gemotiveerd. De vaststelling dat grensdetentie nodig is om het grensbewakingsbelang daadwerkelijk te dienen, betekent niet dat in ieder individueel geval automatisch een vrijheidsontnemende maatregel wordt opgelegd. Zoals is overwogen in de eerdere genoemde uitspraak van de Afdeling, dient verweerder steeds te beoordelen of met een lichter middel moet worden volstaan. Deze beoordeling strekt niet verder dan de beoordeling of de grensdetentie onevenredig bezwarend is. De rechtbank is van oordeel dat verweerder zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat in dit geval geen andere afdoende, maar minder dwingende maatregel dan de vrijheidsontnemende maatregel doeltreffend kan worden toegepast. Het opleggen van een lichter middel zou in dit geval betekenen dat aan eiser toegang tot Nederland zou moeten worden verleend en verweerder het grensbewakingsbelang zou moeten prijsgeven. Niet is gebleken dat de vrijheidsontnemede maatregel onevenredig bezwarend voor eiser zou zijn.

7. Tot slot dient een mogelijke schending van het non-refoulement beginsel beoordeeld te worden in de asielgrensprocedure en ligt dit in het onderhavige beroep niet ter toetsing voor.

Ambtshalve toets

8. Ook met inachtneming van de ambtshalve toets ziet de rechtbank geen aanleiding voor het oordeel dat de vrijheidsontnemende maatregel onrechtmatig is geweest.

Conclusie

9. Het beroep is ongegrond. Het verzoek om schadevergoeding zal daarom worden afgewezen.

10. Er is geen aanleiding voor een proceskostenvergoeding.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan op 10 november 2026 door mr. K.M. de Jager, rechter, in aanwezigheid van mr. A. Hiddouch, griffier en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.

De uitspraak is bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Voetnoten

  1. Vreemdelingenwet 2000.
  2. Vreemdelingenbesluit 2000.
  3. Verordening (EU) 2024/1351.
  4. Zoals volgt uit artikel 5.6, derde lid, van het Vb.
  5. Artikel 5.6, eerste lid, van het Vb.
  6. ECLI:NL:RVS:2026:5077.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.