Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 9 november 2026 – Bewaring – artikel 59a VW – buiten zitting – motivering grond
ECLI:NL:RBDHA:2026:33020Zaaknummer NL26.65557
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 9 november 2026
- Publicatiedatum
- 9 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.65557
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 59a Vw
- Zittingsplaats
- Middelburg
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Bewaring – artikel 59a VW – buiten zitting – motivering grond s – beroep ongegrond – geen pkv.
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan op 9 november 2026 door mr. K.M. de Jager, rechter, in aanwezigheid van mr. B. Biyikli, griffier en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
Deze uitspraak is bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.65557
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser], eiser,V-nummer: [V-nummer]
(gemachtigde: mr. R.W. Koevoets)
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder.
Procesverloop
Met het bestreden besluit van 28 oktober 2026 heeft verweerder aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd op grond van artikel 59a van de Vw[_08949eeb-6862-4d9e-b404-992e5a7d73fa] en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.
Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.[_f25aec95-3b44-48ec-9111-5c04d2ccac0d]
Partijen hebben ingestemd met een schriftelijke behandeling. Eiser heeft, ondanks daartoe in de gelegenheid te zijn gesteld bij brief van 29 oktober 2026, geen gronden van beroep ingediend. Verweerder heeft geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid om een verweerschrift in te dienen. De rechtbank heeft het onderzoek op 6 november 2026 gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
Toetsingskader
1. Verweerder kan de vreemdeling op wie de Asiel- en migratiebeheerverordening van toepassing is, met het oog op de overdracht aan een verantwoordelijke lidstaat in vreemdelingenbewaring stellen met inachtneming van artikel 44 van de Asiel- en migratiebeheerverordening.[_495dc940-ea9b-4c3c-8ac1-bc419da54ce4] In de Asiel- en migratiebeheerverordening staat dat wanneer er een onderduikrisico bestaat of indien dat noodzakelijk is met het oog op de bescherming van de nationale veiligheid of de openbare orde, de lidstaten de betrokken persoon in vreemdelingenbewaring kunnen houden om overdrachtsprocedures overeenkomstig deze verordening veilig te stellen, op basis van een individuele beoordeling van de situatie van de betrokken persoon en enkel voor zover vreemdelingenbewaring evenredig is en andere, minder dwingende alternatieve maatregelen niet effectief kunnen worden toegepast.[_66bb2746-8359-428b-b2e4-ff28557ddc9a]
2. Op grond van het Vb[_aca1c255-c91d-4f65-af48-8194b092ed31] kan een vreemdeling in vreemdelingenbewaring worden gesteld of een vrijheidsontnemende maatregel worden opgelegd met het oog op de overdracht aan een verantwoordelijke lidstaat als bedoeld in de Asiel- en migratiebeheerverordening indien er een onderduikrisico bestaat of dat noodzakelijk is met het oog op de bescherming van de nationale veiligheid of de openbare orde.[_5d875183-1d5e-405c-9982-4b5bf85457af] De maatregel kan alleen worden opgelegd wegens het bestaan van een onderduikrisico, indien ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb zich voordoen.[_7127c4bc-5253-41fd-b98c-e53f2fff4faf]
3. Verweerder stelt een vreemdeling slechts in vreemdelingenbewaring, voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast en de vreemdelingenbewaring blijft achterwege of wordt beëindigd, indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de vreemdelingenbewaring[_de0f8966-e3f3-43c6-8260-58bad993bbea].
De aan eiser opgelegde maatregel van vreemdelingenbewaring
4. Verweerder heeft aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. In deze maatregel staat dat de maatregel nodig is, omdat een concreet aanknopingspunt bestaat voor een overdracht als bedoeld in de Asiel- en migratiebeheerverordening en een onderduikrisico bestaat.
5. In de maatregel heeft verweerder als gronden vermeld dat eiser:
a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan, waarbij de vreemdeling zich gedurende enige tijd aan het toezicht heeft onttrokken of zich zonder toestemming tussen de lidstaten van de Europese Unie beweegt;k. een overdrachtsbesluit heeft ontvangen en geen medewerking verleent aan de overdracht aan de lidstaat die verantwoordelijk is op grond van de Asiel- en migratiebeheerverordening;p. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.
6. De rechtbank stelt vast dat grond s feitelijk juist is, maar niet voldoende is gemotiveerd. Uit artikel 5.6, derde lid, van het Vb volgt immers dat bij deze grond nader moet worden toegelicht waarom deze leidt tot een onderduikrisico. Een dergelijke motivering ontbreekt. Daarmee houdt grond s geen stand. Voorts stelt de rechtbank vast dat de overige gronden terecht zijn tegengeworpen en, voor zover nodig, voldoende zijn toegelicht in de maatregel. De gronden a, k, p en r zijn voldoende om de maatregel te dragen. Daarom kan worden aangenomen dat een risico op onderduiken bestaat.
Ambtshalve toetsing
7. De verdere ambtshalve toetsing leidt niet tot het oordeel dat de maatregel van vreemdelingenbewaring op enig moment in de te beoordelen periode onrechtmatig was.
Conclusie
8. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan op 9 november 2026 door mr. K.M. de Jager, rechter, in aanwezigheid van mr. B. Biyikli, griffier en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
Deze uitspraak is bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Voetnoten
- Vreemdelingenwet 2000.
- Dit volgt uit artikel 94, eerste lid, van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 59a, eerste lid, van de Vw.
- Dit staat in artikel 44, tweede lid, van de Asiel- en migratiebeheerverordening.
- Vreemdelingenbesluit 2000.
- Dit staat in artikel 5.5, vierde lid, van het Vb.
- Dit volgt uit artikel 5.6, eerste lid, van het Vb.
- Dit volgt uit artikel 59c van de Vw.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.