Rechtbank Den Haag, 21 april 2026

Inleiding

1. In deze uitspraak beslist de voorzieningenrechter op het verzoek om een voorlopige voorziening van verzoeker tegen de besluiten van 19 februari 2026 en 23 februari 2026. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.

Beoordeling door de rechtbank

2. De voorzieningenrechter treft op grond van artikel 8:81, eerste lid, van de Awb alleen een voorlopige voorziening als "onverwijlde spoed" dat vereist. Bij een financieel geschil, zoals in deze zaak, is dat niet snel het geval. In beginsel kan namelijk na afloop van de bodemzaak het bedrag waarover het geschil gaat, alsnog worden (terug)betaald, zo nodig met vergoeding van de wettelijke rente. Als er geen onomkeerbare situatie dreigt, bijvoorbeeld faillissement, of acute financiële nood is, neemt de voorzieningenrechter aan dat spoedeisend belang ontbreekt, zodat hij alleen al daarom geen voorlopige voorziening treft.

3. Verzoeker voert aan dat zijn WAO-uitkering zonder toeslag onvoldoende is om van te leven. Hij beschikt niet over spaargeld, vermogen of andere financiële middelen. Indien verweerder overgaat tot invordering of verrekening van zijn uitkering, komt hij in een situatie waarin hij niet meer kan voorzien in zijn primaire levensbehoeften zoals huur, energie, voedsel en medische kosten. Ook geeft hij aan dat hij schulden heeft. Hij heeft nog geen bijstandsuitkering aangevraagd vanwege onderhoudswerkzaamheden aan de website. Hij heeft de gemeente [woonplaats] per e-mail geïnformeerd over zijn situatie en hen verzocht om met spoed ondersteuning te bieden.

4. Verweerder geeft aan dat geen sprake is van een spoedeisend belang omdat verzoeker zijn stellingen niet heeft onderbouwd met stukken. Ook is niet duidelijk of verzoeker al een bijstandsuitkering bij de gemeente heeft aangevraagd.

5. De voorzieningenrechter overweegt dat verzoeker in het geheel niet met stukken heeft onderbouwd dat sprake is van een acute financiële noodsituatie. Uit niets is gebleken dat verzoeker in een onomkeerbare financiële situatie terechtkomt.

Conclusie en gevolgen

6. De conclusie is dat er geen spoedeisend belang is. Het verzoek is daarom kennelijk ongegrond. De voorzieningenrechter wijst het verzoek dus af. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. R.H. Smits, rechter, in aanwezigheid van mr.M.J. Bronsveld, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 21 april 2026.

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.