Rechtbank Den Haag, 20 september 2017

Eiseres wenst een akte houdende eiswijziging te nemen. Gedaagde heeft daartegen bezwaar gemaakt.

Artikel 130 WRv geeft de eiser de bevoegdheid om, zolang geen eindvonnis is gewezen, bij conclusie of akte ter rolle zijn eis of de gronden daarvan te veranderen of te vermeerderen.

In de akte licht eiseres toe dat zij nog steeds haar eis instelt op grond van lastgevingen, doch – thans – op grond van lastgevingsovereenkomsten waarvan één als voorbeeld bij de akte is gevoegd, met een lijst van personen met wie zo’n overeenkomst is gesloten. Eiseres stelt voorts dat de lastgevingen uit 2015 of eerder gesloten lastgevingsovereenkomst haar nog steeds het recht en ook de plicht geven deze deelnemers te vertegenwoordigen. Eiseres merkt voorts op dat zij geen tussentijds appel wenst en herhaalt haar eerder gedane bewijsaanbod.

Anders dan eiseres stelt is dit geen wijziging van gronden in de zin van artikel 130 Rv. Dit is een reguliere akte, die buiten de reikwijdte van deze bepaling valt. Voorts geldt dat, ook als deze akte wel was aan te merken als een eiswijziging in de zin van artikel 130 Rv, deze vanwege strijd met de goede procesorde is niet toegestaan, nu de zaak in staat van wijzen verkeert.

De rolrechter honoreert het bezwaar van gedaagde, bepaalt dat de akte dient te worden geretourneerd.

wijst het bezwaar tegen de akte houdende eiswijziging toe en bepaalt dat deze akte aan eiseres dient te worden geretourneerd.