Uitspraak · Strafrecht

Rechtbank Amsterdam, 11 november 2026 – ISD-maatregel voor twee jaar na verschillende diefstallen

ECLI:NL:RBAMS:2026:11373Zaaknummer 13-216597-26

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Datum uitspraak
11 november 2026
Publicatiedatum
18 november 2026
Zaaknummer
13-216597-26
Rechtsgebied
Strafrecht
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 359 Sv
Zittingsplaats
Amsterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

ISD-maatregel voor twee jaar na verschillende diefstallen.

11 Beslissing

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

feit 1, feit 5

telkens: diefstal;

feit 2, feit 3, feit 4

telkens: diefstal, meermalen gepleegd

Verklaart het bewezene strafbaar.

Verklaart verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar.

Legt op de maatregel tot plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders (ISD) voor de duur van 2 (twee) jaren.

Vorderingen benadeelde partijen:

Beslissing op de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 1]

Verklaart [benadeelde partij 1] niet-ontvankelijk in haar vordering.

Bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder de eigen kosten dragen.

Beslissing op de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 2]

Verklaart [benadeelde partij 2] niet-ontvankelijk in haar vordering.

Bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder de eigen kosten dragen.

Beslissing op de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 5]

Wijst de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 5] toe tot een bedrag van € 618,55 (zeshonderdachttien euro en vijfenvijftig cent) aan vergoeding van materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade d.d. 27 maart 2026 tot aan de dag van de algehele voldoening.

Veroordeelt verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan [benadeelde partij 5] voornoemd.

Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Verklaart [benadeelde partij 5] voor het overige in haar vordering voor materiële schadevergoeding niet-ontvankelijk.

Schadevergoedingsmaatregel

Legt verdachte de verplichting op ten behoeve van [benadeelde partij 5] , aan de Staat € 618,55 (zeshonderdachttien euro en vijfenvijftig cent) te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade d.d. 27 maart 2026 tot aan de dag van de algehele voldoening. Voormeld bedrag bestaat uit vergoeding van materiële schade. Bij gebreke van betaling en verhaal kan gijzeling worden toegepast voor de duur van 6 (zes) dagen. De toepassing van die gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.

Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte aan een van de genoemde betalingsverplichtingen heeft voldaan, daarmee de andere is vervallen.

Beslissing op de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 6]

Wijst de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 6] toe tot een bedrag van € 353,65 (driehonderddrieënvijftig euro en vijfenzestig cent) aan vergoeding van materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade d.d. 30 juni 2026 tot aan de dag van de algehele voldoening.

Veroordeelt verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan [benadeelde partij 6] voornoemd.

Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Verklaart [benadeelde partij 6] voor het overige in zijn vordering voor materiële schadevergoeding niet-ontvankelijk.

Schadevergoedingsmaatregel

Legt verdachte de verplichting op ten behoeve van [benadeelde partij 6] , aan de Staat € 353,65 (driehonderddrieënvijftig euro en vijfenzestig cent) te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade d.d. 30 juni 2026 tot aan de dag van de algehele voldoening. Voormeld bedrag bestaat uit vergoeding van materiële schade. Bij gebreke van betaling en verhaal kan gijzeling worden toegepast voor de duur van 3 (drie) dagen. De toepassing van die gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.

Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte aan een van de genoemde betalingsverplichtingen heeft voldaan, daarmee de andere is vervallen.

Beslag:

Gelast de teruggave aan verdachte van:

1. Accessoires, Zwarte tas, goednummer BZBF4276NL.

Dit vonnis is gewezen door

mr. B.C. Langendoen, voorzitter,

mrs. A.A. Spoel en B.J. Blok, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. M.T. de Hertog, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 11 november 2026.

[… ]

[… ] [… ]

[… ] [… ]

[… ] [… ] [… ]

[… ] [… ]

[… ] [… ] [… ]

[… ] [… ]

[… ] [… ]

[… ] [… ]

[… ]

[… ]

[… ]

[… ]

[… ]

[… ]

[… ]

[… ]

[… ]

[… ]

[… ]

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 Het onderzoek ter terechtzitting
  2. 2 Tenlastelegging
  3. 3 Waardering van het bewijs
  4. 4 Bewezenverklaring
  5. 5 De strafbaarheid van de feiten
  6. 6 De strafbaarheid van verdachte
  7. 7 Plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders
  8. 8 Ten aanzien van de benadeelde partijen
  9. 9 Beslag
  10. 10 Toepasselijke wettelijke voorschriften
  11. 11 Beslissing
  12. [… ]
  13. [… ]
  14. [… ]
  15. [… ]
  16. [… ]
  17. [… ]
  18. [… ]
  19. [… ]
  20. [… ]
  21. [… ]
  22. [… ]

vonnis

RECHTBANK AMSTERDAM

Afdeling Publiekrecht

Teams Strafrecht

Parketnummer: 13-216597-26

Datum uitspraak: 11 november 2026

Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1971,

zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland,

nu gedetineerd te: [Penitentiaire Inrichting]

1 Het onderzoek ter terechtzitting

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 28 oktober 2026.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. F.V. Streiff, en van wat verdachte en zijn raadsvrouw, mr. C.H. Pentinga, naar voren hebben gebracht. Daarnaast is [reclasseringsmedewerker] , reclasseringsmedewerker, als deskundige gehoord.

2 Tenlastelegging

Aan verdachte is – kort gezegd – ten laste gelegd dat hij zich in Amsterdam heeft schuldig gemaakt aan diefstal van

Feit 1 een cadeau en/of een kruidenstamper van [benadeelde partij 1] op 20 maart 2026;

Feit 2 - kledingstukken en/of een tas van [benadeelde partij 2] op 30 maart 2026;

- lampen, kaarsen en/of kandelaren van [benadeelde partij 3] op 30 maart 2026;

- koffiemalers, koffiebonen, een pinautomaat, enig geldbedrag en/of sleutelbossen van [benadeelde partij 3] op 18 mei 2026;

- een camera van [benadeelde partij 4] op 18 mei 2026;

Feit 3 winkelgoederen van de Kruitvat op

- 10 november 2025;- 31 januari 2026;- 19 maart 2026;- 18 april 2026;

Feit 4 - een tas van [benadeelde partij 5] op 27 maart 2026;

- een laptop en/of een portemonnee van [benadeelde partij 6] op 30 juni 2026;

- voedingswaren en/of flessen wijn van [benadeelde partij 7] op 30 juni 2026;

Feit 5 - een portemonnee van [benadeelde partij 8] op 2 april 2026;

- twee thermometers, een opzetstuk voor een gasbrander en/of 2 blikjes gecondenseerde melk van [benadeelde partij 9] en/of [benadeelde partij 10] op 11 juli 2026.

De volledige tenlastelegging is opgenomen in bijlage I die aan dit vonnis is gehecht en geldt als hier ingevoegd.

3 Waardering van het bewijs

3.1

Het standpunt van het openbaar ministerie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot een bewezenverklaring van alle aan verdachte tenlastegelegde feiten.

3.2

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft aangevoerd dat verdachte moet worden vrijgesproken van de diefstal van de portemonnee op 2 april 2026 (feit 5, eerste gedachtestreepje), omdat niet buiten redelijke twijfel kan worden vastgesteld dat verdachte de betreffende portemonnee heeft weggenomen. De overige feiten kunnen volgens de raadsvrouw wel worden bewezen.

3.3

Het oordeel van de rechtbank

Partiële vrijspraak feit 5 - eerste gedachtestreepje

[benadeelde partij 8] heeft in haar aangifte verklaard dat zij op 2 april 2026 aan het werk was in een huisartsenpraktijk en dat haar portemonnee in een tas in haar kantoor lag. Toen zij later thuiskwam, merkte zij dat de portemonnee uit haar tas was verdwenen. Het dossier bevat een proces-verbaal van bevindingen van camerabeelden, waarop te zien is dat verdachte op 2 april 2026 in de huisartsenpraktijk aanwezig was. Uit dit proces-verbaal volgt niet dat verdachte ook het betreffende kantoor is binnengegaan en dat hij de portemonnee heeft weggenomen. Daarom kan niet met voldoende mate van zekerheid worden vastgesteld dat verdachte deze diefstal heeft gepleegd. Voor zover deze diefstal overeenkomsten zou vertonen met andere tenlastegelegde diefstallen, doet dit niet af aan voorgaand oordeel, omdat deze modus operandi onvoldoende specifiek is om de toepassing van schakelbewijs te rechtvaardigen. De rechtbank spreekt verdachte daarom vrij van de diefstal van de portemonnee op 2 april 2026.

Bewezenverklaring overige feiten

Op grond van de bewijsmiddelen in het dossier en de bekennende verklaring van verdachte

ter terechtzitting, acht de rechtbank bewezen dat verdachte de overige tenlastegelegde feiten heeft gepleegd. Gelet op de standpunten van de officier van justitie en de raadsvrouw behoeft dit oordeel geen verdere motivering.

4 Bewezenverklaring

De rechtbank acht bewezen dat verdachte

Feit 1 op 20 maart 2026 te Amsterdam een cadeau en een kruidenstamper, die aan [benadeelde partij 1] , toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;

Feit 2 in de periode van 30 maart 2026 tot en met 18 mei 2026 te Amsterdam verscheidende goederen, te weten

- op 30 maart 2026 kledingstukken en een tas, die aan [benadeelde partij 2] toebehoorden en- op 30 maart 2026 lampen en kaarsen en kandelaren, die aan [benadeelde partij 3] toebehoorden en- op 18 mei 2026 koffiemalers, koffiebonen, een pinautomaat, enig geldbedrag en sleutelbossen, die aan [benadeelde partij 3] toebehoorden en- op 18 mei 2026 een camera, die aan [benadeelde partij 4] toebehoorde,

heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;

Feit 3 in de periode van 10 november 2025 tot en met 18 april 2026 te Amsterdam verscheidende goederen, te weten

- op 10 november 2025 winkelgoederen (o.a. gilette artikelen en handzeep) en- op 31 januari 2026 winkelgoederen (o.a. gilette artikelen, snoepgoed, wasmiddel, parfum, sieraden en medische hulpmiddelen) en- op 19 maart 2026 winkelgoederen (o.a. parfums, doekjes en etenswaren) en- op 18 april 2026 winkelgoederen (o.a. ondergoed, etenswaren, douche- en verzorgingsartikelen),

die aan de [naam winkel] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;

Feit 4 in de periode van 27 maart 2026 tot en met 30 juni 2026 te Amsterdam verscheidende goederen, te weten

- op 27 maart 2026 een tas (bevattende een portemonnee met een pinpas, creditcard, rijbewijs en kentekenbewijs en sleutels), die [benadeelde partij 5] toebehoorden en- op 30 juni 2026 een laptop en een portemonnee (bevattende een pinpas, creditcard en rijbewijs), die aan [benadeelde partij 6] toebehoorden en- op 30 juni 2026 voedingswaren en flessen wijn, die aan [benadeelde partij 7] toebehoorden,

heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;

Feit 5 op 11 juli 2026 te Amsterdam twee thermometers, een opzetstuk voor een gasbrander en 2 blikjes gecondenseerde melk, die aan [benadeelde partij 9] of [benadeelde partij 10] toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.

De rechtbank grondt haar beslissing dat verdachte het bewezen geachte heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat. Omdat verdachte de tenlastegelegde feiten – voor zover bewezenverklaard – heeft bekend en zijn raadsvrouw daarvoor geen vrijspraak heeft bepleit, wordt op grond van het bepaalde in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering volstaan met een opsomming van de gebruikte bewijsmiddelen. Die bewijsmiddelen zijn opgesomd in bijlage II bij dit vonnis.

5 De strafbaarheid van de feiten

De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.

6 De strafbaarheid van verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.

7 Plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders

7.1

De eis van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat aan verdachte de maatregel van plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders (hierna: ISD-maatregel) wordt opgelegd voor de duur van twee jaar zonder aftrek van het voorarrest. De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat er geen reële alternatieven zijn.

7.2

Het standpunt van de verdediging

Primair heeft de verdediging verzocht af te zien van de oplegging van een ISD-maatregel en te volstaan met een onvoorwaardelijke gevangenisstraf gecombineerd met een voorwaardelijke gevangenisstraf met bijzondere voorwaarden. Subsidiair heeft de verdediging verzocht om een ISD-maatregel in voorwaardelijke vorm aan verdachte op te leggen. In het geval de rechtbank een voorwaardelijke straf of maatregel wil opleggen, verzoekt de verdediging de zaak aan te houden om een reclasseringsrapport te laten opmaken.

Indien de rechtbank toch overgaat tot het opleggen van de onvoorwaardelijke ISD-maatregel heeft de verdediging verzocht de duur van de ISD-maatregel te beperken tot een jaar en bij het bepalen van de duur van de maatregel ook rekening te houden met het voorarrest.

7.3

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen maatregel gelet op de aard en de ernst van wat bewezen is verklaard, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van de vrijheidsbenemende maatregel en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Ernst van de feiten

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een grote hoeveelheid diefstallen door op brutale wijze andermans onbeheerde spullen weg te nemen. Deze diefstallen hebben niet alleen gezorgd voor overlast en schade bij de slachtoffers, maar ook voor gevoelens van onveiligheid.

De persoon van verdachte

De rechtbank heeft kennisgenomen van het reclasseringsrapport van Inforsa van 14 oktober 2026, opgesteld door reclasseringsmedewerker [reclasseringsmedewerker] . De reclassering heeft onder meer het volgende gerapporteerd.

Bij verdachte is sprake van langdurige ernstige verslavingsproblematiek. Daarnaast zijn er problemen op het gebied van financiën, dagbesteding, huisvesting en sociaal netwerk. Het lukt verdachte doelen voor zichzelf te stellen, echter deze e doelen zijn niet gericht op intrinsieke motivatie tot gedragsverandering maar op praktische oplossingen. Verdachte heeft niet kunnen vasthouden aan zijn doelen zonder terugval in middelengebruik, oud gedrag dat hem in de problemen brengt én delictgedrag op langere termijn. Bij een terugval in middelengebruik lukt het verdachte niet om terug te vallen op de hulpverlening. De inzet van zorg en hulpverlening in het verleden hebben daarbij niet tot blijvende gedragsverandering of vermindering van het recidiverisico geleid en interventies binnen een reclasseringskader hadden niet afdoende effect. Verdachte kan intrekken bij zijn vriendin, die recent een huurwoning heeft gekregen in Hilversum. Enkel een verblijfadres, al dan niet buiten Amsterdam, kan echter niet voorkomen dat verdachte zich onttrekt aan zorg en begeleiding en leidt niet tot blijvende gedragsverandering. Het risico op recidive is hoog. De reclassering ziet geen meerwaarde in een reclasseringskader met bijzondere voorwaarden en ziet enkel mogelijkheden binnen de ISD-maatregel.

[reclasseringsmedewerker] is als deskundige op de zitting gehoord en zij heeft voornoemd advies gehandhaafd en het volgende aanvullend toegelicht.

De reclassering ervaart dat verdachte zich onttrekt aan zorg. Weliswaar is een klinische opname mogelijk vanuit een ambulant kader, maar daarvoor is vereist dat verdachte consequent op afspraken met de reclassering verschijnt. Verdachte doet dit niet. Basiskaders komen daardoor niet van de grond, ondanks dat vanuit de reclassering veel is ingezet om in deze kaders te voorzien. Met alleen een vast woonadres buiten Amsterdam is niet alles opgelost. Bovendien heeft verdachte al eerder bij zijn vriendin gewoond en zijn er verblijfstrajecten geweest. Dit alles heeft niet geleid tot het voorkomen van recidive. Verdachte heeft in het verleden vaker verklaard open te staan voor hulp. Het ontbreekt hem daarbij steeds aan intrinsieke motivatie. Al met al is er meer controle nodig dan binnen een ambulant kader mogelijk is.

De rechtbank heeft verder acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van verdachte van 24 september 2026. Hieruit blijkt dat verdachte in het verleden meermaals onherroepelijk is veroordeeld voor vermogensdelicten.

De ISD-maatregel

De rechtbank stelt vast dat ten aanzien van de bewezen geachte feiten is voldaan aan alle voorwaarden die artikel 38m Sr aan het opleggen van de ISD-maatregel stelt. Hiervoor is allereerst bewezen verklaard dat verdachte misdrijven heeft begaan waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten, te weten telkens diefstal.

Daarnaast volgt uit het strafblad van verdachte dat hij gedurende de vijf jaren voorafgaand aan zowel de eerste als de laatste pleegdatum (10 november 2025 en 11 juli 2026) ten minste driemaal wegens een misdrijf onherroepelijk is veroordeeld tot een vrijheidsbenemende straf of taakstraf, terwijl de in dit vonnis bewezenverklaarde feiten zijn begaan na tenuitvoerlegging van deze straffen. Ook moet, zoals blijkt uit het hiervoor genoemde reclasseringsrapport, er ernstig rekening mee worden gehouden dat verdachte wederom een misdrijf zal begaan.

Uit het strafblad volgt dat ook is voldaan aan de eisen die de “Richtlijn voor Strafvordering bij meerderjarige veelplegers” van het openbaar ministerie stelt: verdachte is een zeer actieve veelpleger, die over een periode van vijf jaren processen-verbaal tegen zich zag opgemaakt worden voor meer dan tien misdrijven, waarvan ten minste één in de laatste twaalf maanden, terug te rekenen vanaf de pleegdatum van het laatst gepleegde feit.

Verder acht de rechtbank oplegging van de ISD-maatregel ook noodzakelijk. Verdachte heeft op de zitting verklaard dat hij mogelijkheden ziet om zijn gedrag te veranderen zonder oplegging van de ISD-maatregel, onder andere omdat hij bij zijn vriendin buiten Amsterdam kan gaan wonen en omdat hij sinds enige tijd steun krijgt van zijn familie. De rechtbank ziet dit niet als een reëel alternatief voor de oplegging van de ISD-maatregel. Verdachte is al lange tijd verslaafd. Tot op heden is het hem niet gelukt van die verslaving af te komen. Op basis van het hiervoor genoemde adviesrapport van de reclassering en de daarop ter terechtzitting gegeven toelichting blijkt dat een alternatief hulpverleningskader onvoldoende waarborgen biedt om de (verslavings)problematiek van verdachte afdoende te behandelen en daarmee het recidiverisico in te perken. De voorgeschiedenis van verdachte heeft zijn onmacht tegenover hulpverlening blootgelegd. Verdachte is steeds weer gemotiveerd om zijn leven te veranderen, maar zodra hij enige ruimte krijgt binnen een ambulant behandelkader grijpt hij de aangeboden begeleiding en zorg niet langer aan, waardoor hij ten aanzien van allerlei leefgebieden problemen blijft ervaren. Ook nu nog staat verdachte afwijzend tegenover hulpverlening en heeft hij zijn financiën niet op orde, mede doordat hij geen baan of uitkering heeft. De rechtbank heeft er, alles afwegende, geen vertrouwen in dat verdachte bij machte is om zelfstandig en buiten het ISD-kader aan zijn problematiek te kunnen. Een langdurigere behandeling is dan ook nodig en de ISD maatregel biedt hiertoe de enige mogelijkheid.

Alles in acht genomen is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van goederen en personen de oplegging van de ISD-maatregel eist. Om de beëindiging van de recidive van verdachte en het leveren van een bijdrage aan de oplossing van zijn problematiek alle kansen te geven en ter bescherming van de maatschappij, is het van groot belang dat voldoende tijd wordt genomen om de ISD-maatregel ten uitvoer te leggen. Daarom legt de rechtbank de ISD-maatregel op voor de maximale termijn van twee jaar. Om dezelfde reden wordt ook de tijd die door verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis is doorgebracht niet in mindering gebracht op de duur van de maatregel.

Voorwaardelijk verzoek

Nu de rechtbank van oordeel is dat oplegging van de ISD-maatregel noodzakelijk is, en geen straf met een voorwaardelijk deel wordt opgelegd, komt de rechtbank niet toe aan het voorwaardelijk verzoek van de raadsvrouw om een (nadere) reclasseringsrapportage op te laten stellen.

8 Ten aanzien van de benadeelde partijen

[benadeelde partij 1] , [benadeelde partij 2] , [benadeelde partij 5] en [benadeelde partij 6] hebben zich als benadeelde partij in de strafzaak gevoegd en vorderen ieder afzonderlijk vergoeding van materiële of immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

8.1

Benadeelde partij [benadeelde partij 1]

De vordering

vordert € 1.500,- aan vergoeding van immateriële schade, omdat zij en haar kinderen angstig waren na de diefstal. Zij is daarbij zelf geraakt in haar oude angsten.

Standpunt officier van de justitie en de verdediging

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering toewijsbaar is tot een bedrag van € 500,- te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De raadsvrouw heeft verzocht [benadeelde partij 1] in haar vordering niet-ontvankelijk te verklaren, omdat de vordering niet is onderbouwd.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank begrijpt de vordering zo dat de benadeelde partij stelt dat zij op andere wijze in haar persoon is aangetast, zoals bedoeld in artikel 6:106, aanhef en onder b, van het Burgerlijk Wetboek (BW). Omdat de vordering niet voldoende is onderbouwd, kan de rechtbank niet vaststellen dat daarvan sprake is. De rechtbank verklaart [benadeelde partij 1] daarom niet-ontvankelijk in haar vordering.

8.2

Benadeelde partij [benadeelde partij 2]

De vordering

vordert € 3.325,- aan vergoeding van materiële schade die zij heeft geleden als gevolg van de diefstal van haar zelfgemaakte kleding (haute couture) en tassen.

Standpunt van de officier van justitie en de verdediging

De officier van justitie heeft de rechtbank verzocht gebruik te maken van haar schattingsbevoegdheid om de omvang van de geleden schade vast te stellen en refereert zich aan het oordeel van de rechtbank voor wat betreft de hoogte van de schade.

De raadsvrouw heeft verzocht [benadeelde partij 2] in haar vordering niet-ontvankelijk te verklaren, omdat de vordering niet is onderbouwd.

Oordeel van de rechtbank

Het is aannemelijk dat de benadeelde partij schade geeft geleden doordat verdachte de kleding en tassen heeft gestolen. De benadeelde partij heeft opgesomd welke bedragen zij aan de gestolen goederen heeft toegekend. Zij heeft echter niet toegelicht waar deze bedragen op zijn gebaseerd en ook heeft zij geen stukken overgelegd waaruit de waarde zou volgen. De vordering is daarom onvoldoende onderbouwd en de rechtbank heeft daardoor ook geen aanknopingspunten om gebruik te maken van haar schattingsbevoegdheid. De rechtbank verklaart de benadeelde partij daarom niet-ontvankelijk in haar vordering.

8.3

Benadeelde partij [benadeelde partij 5]

De vordering

vordert € 733,55 aan vergoeding van materiële schade die zij heeft geleden als gevolg van de diefstal van haar tas.

Dit bedrag bestaat uit de volgende posten:

a. nieuwe autosleutel: € 330,-

b. kentekenbewijs: € 39,80

c. rijbewijs: € 53,-

d. huissleutels/nieuwe sloten: € 165,75

e. lippenstift Christian Dior: € 40,-

f. NY-pet: € 35,-

g. tas: € 30,-

h. sjaal: € 20,-

i. toilettas: € 20,-

Standpunt officier van justitie en verdediging

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering voldoende is onderbouwd en toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat de schade onder e, f, h en i niet in rechtstreeks verband staat met het tenlastegelegde feit. Verder heeft de raadsvrouw gesteld dat de schade onder a en g niet is onderbouwd en dat de benadeelde partij om die reden in dat deel van haar vordering niet-ontvankelijk moet worden verklaard. De gevorderde schade onder b en c kan wel worden toegewezen en de schade onder d kan worden toegewezen tot een bedrag van € 15,-.

Oordeel van de rechtbank

Vast staat dat [benadeelde partij 5] door het bewezenverklaarde feit rechtstreeks materiële schade is toegebracht. De rechtbank acht de schade onder a, b, c, d en g voldoende onderbouwd, omdat [benadeelde partij 5] direct in haar aangifte heeft gezegd dat deze goederen zijn weggenomen. Namens de verdachte is de vordering en in het bijzonder de hoogte daarvan, niet voldoende (gemotiveerd) betwist en de rechtbank acht de gevorderde bedragen ook billijk. De rechtbank verklaart de benadeelde partij in haar vordering onder e, f, h en i niet-ontvankelijk, omdat deze goederen niet worden genoemd in de aangifte en er daarom geen causaal verband kan worden vastgesteld tussen deze schade en het bewezenverklaarde feit. Gelet op het voorgaande wijst de rechtbank de vordering toe tot een bedrag van € 618,55 en verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk.

8.4

Benadeelde partij [benadeelde partij 6]

De vordering

vordert € 1.707,65 aan vergoeding van materiële schade die hij heeft geleden als gevolg van de diefstal van zijn laptop en portemonnee. Het schadebedrag bestaat uit de aanvraag van een nieuw rijbewijs (€ 53,65) en de aanschaf van een nieuwe laptop

(€ 1.654,-).

Standpunt officier van justitie en verdediging

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat, rekening houdend met de dagwaarde, de vordering ten aanzien van de laptop toewijsbaar is tot een bedrag van € 300,-. De vordering voor de kosten van het nieuwe rijbewijs kan volledig worden toegewezen.

De raadsvrouw heeft zich aangesloten bij het standpunt van de officier van justitie.

Oordeel van de rechtbank

Vast staat dat [benadeelde partij 6] door het bewezenverklaarde feit rechtstreeks materiële schade is toegebracht. Over de hoogte van de vergoeding overweegt de rechtbank het volgende. Uit de wetsgeschiedenis volgt dat met de maatregel van schadevergoeding wordt gestreefd naar herstel van de toestand die er was voordat de onrechtmatigheid intrad. Daarom zal de rechtbank de schade vaststellen op een redelijke dagwaarde van de laptop. De rechtbank sluit daarvoor aan bij het standpunt van de officier van justitie en de verdediging en wijst de vordering ten aanzien van de laptop toe tot een bedrag van € 300,- en verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk. De vordering voor kosten van een nieuw rijbewijs wijst de rechtbank volledig toe. Gelet op het voorgaande wijst de rechtbank de vordering toe tot een bedrag van € 353,65 en verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk.

8.5

Wettelijke rente en schadevergoedingsmaatregel

De hiervoor genoemde bedragen die de verdachte aan de benadeelde partijen moet vergoeden worden vermeerderd met de wettelijke rente, telkens vanaf de datum van het ontstaan van de schade, zoals hieronder in de beslissing weergegeven. Daarnaast wordt in het belang van de benadeelde partijen als extra waarborg voor betaling aan hen de maatregel van artikel 36f Wetboek van Strafrecht aan verdachte opgelegd.

9 Beslag

Met de officier van justitie oordeelt de rechtbank dat de inbeslaggenomen tas met goednummer BZBF4276NL moet worden geretourneerd aan de rechthebbende, te weten verdachte.

10 Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen maatregelen zijn gegrond op de artikelen 36f, 38m, 38n, 57 en 310 van het Wetboek van Strafrecht.

11 Beslissing

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

feit 1, feit 5

telkens: diefstal;

feit 2, feit 3, feit 4

telkens: diefstal, meermalen gepleegd

Verklaart het bewezene strafbaar.

Verklaart verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar.

Legt op de maatregel tot plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders (ISD) voor de duur van 2 (twee) jaren.

Vorderingen benadeelde partijen:

Beslissing op de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 1]

Verklaart [benadeelde partij 1] niet-ontvankelijk in haar vordering.

Bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder de eigen kosten dragen.

Beslissing op de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 2]

Verklaart [benadeelde partij 2] niet-ontvankelijk in haar vordering.

Bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder de eigen kosten dragen.

Beslissing op de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 5]

Wijst de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 5] toe tot een bedrag van € 618,55 (zeshonderdachttien euro en vijfenvijftig cent) aan vergoeding van materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade d.d. 27 maart 2026 tot aan de dag van de algehele voldoening.

Veroordeelt verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan [benadeelde partij 5] voornoemd.

Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Verklaart [benadeelde partij 5] voor het overige in haar vordering voor materiële schadevergoeding niet-ontvankelijk.

Schadevergoedingsmaatregel

Legt verdachte de verplichting op ten behoeve van [benadeelde partij 5] , aan de Staat € 618,55 (zeshonderdachttien euro en vijfenvijftig cent) te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade d.d. 27 maart 2026 tot aan de dag van de algehele voldoening. Voormeld bedrag bestaat uit vergoeding van materiële schade. Bij gebreke van betaling en verhaal kan gijzeling worden toegepast voor de duur van 6 (zes) dagen. De toepassing van die gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.

Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte aan een van de genoemde betalingsverplichtingen heeft voldaan, daarmee de andere is vervallen.

Beslissing op de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 6]

Wijst de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 6] toe tot een bedrag van € 353,65 (driehonderddrieënvijftig euro en vijfenzestig cent) aan vergoeding van materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade d.d. 30 juni 2026 tot aan de dag van de algehele voldoening.

Veroordeelt verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan [benadeelde partij 6] voornoemd.

Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Verklaart [benadeelde partij 6] voor het overige in zijn vordering voor materiële schadevergoeding niet-ontvankelijk.

Schadevergoedingsmaatregel

Legt verdachte de verplichting op ten behoeve van [benadeelde partij 6] , aan de Staat € 353,65 (driehonderddrieënvijftig euro en vijfenzestig cent) te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade d.d. 30 juni 2026 tot aan de dag van de algehele voldoening. Voormeld bedrag bestaat uit vergoeding van materiële schade. Bij gebreke van betaling en verhaal kan gijzeling worden toegepast voor de duur van 3 (drie) dagen. De toepassing van die gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.

Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte aan een van de genoemde betalingsverplichtingen heeft voldaan, daarmee de andere is vervallen.

Beslag:

Gelast de teruggave aan verdachte van:

1. Accessoires, Zwarte tas, goednummer BZBF4276NL.

Dit vonnis is gewezen door

mr. B.C. Langendoen, voorzitter,

mrs. A.A. Spoel en B.J. Blok, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. M.T. de Hertog, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 11 november 2026.

[… ]

[… ] [… ]

[… ] [… ]

[… ] [… ] [… ]

[… ] [… ]

[… ] [… ] [… ]

[… ] [… ]

[… ] [… ]

[… ] [… ]

[… ]

[… ]

[… ]

[… ]

[… ]

[… ]

[… ]

[… ]

[… ]

[… ]

[… ]

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.