Uitspraak · Civiel recht

Rechtbank Amsterdam, 17 november 2026 – KG Partijen wonen samen in huurwoning van de man

ECLI:NL:RBAMS:2026:11334Zaaknummer C/13/796129 / KG ZA 26-946

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Datum uitspraak
17 november 2026
Publicatiedatum
20 november 2026
Zaaknummer
C/13/796129 / KG ZA 26-946
Rechtsgebied
Civiel recht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig, Kort geding
Hoofdwetsartikel
Artikel 7:267 BW
Zittingsplaats
Amsterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

KG Partijen wonen samen in huurwoning van de man. Na einde van de relatie wordt man er op vordering van vrouw toe veroordeeld zijn medewerking te verlenen aan het aanvragen van medehuurderschap bij de verhuurder en bij afwijzing daarvan aan het voeren van een procedure bij de kantonrechter.

5 De beslissing

De voorzieningenrechter

in conventie

5.1.

bepaalt met ingang van 18 december 2026 een voorlopige 50/50 verdeling van de zorg- en opvoedingstaken ten aanzien van [minderjarige], met als uitgangspunt het onder 3.7 van de dagvaarding opgenomen schema,

5.2.

bepaalt dat met ingang van 18 december 2026 de zorg- en opvoedingstaken ten aanzien van [minderjarige] in de vakanties en feestdagen bij helfte tussen partijen worden verdeeld, in onderling overleg tussen partijen af te spreken,

5.3.

verleent [eiser] toestemming, ter vervanging van de ontbrekende toestemming van [gedaagde], om gedurende de weekenden (van vrijdag tot en met zondag) waarin [minderjarige] bij [eiser] verblijft als ook in de vakanties waarin [minderjarige] bij [eiser] verblijft, met [minderjarige] naar België te reizen en daar te verblijven,

5.4.

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,

5.5.

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

5.6.

wijst het meer of anders gevorderde af,

in reconventie

5.7.

vertrouwt de voorlopige zorg over [minderjarige] toe aan [gedaagde],

5.8.

veroordeelt [eiser] om binnen twee werkdagen na betekening van dit vonnis zijn medewerking te verlenen aan de indiening van een gezamenlijk verzoek bij de verhuurder van de woning strekkende tot vestiging van het medehuurderschap van [gedaagde] met betrekking tot die woning,

5.9.

bepaalt dat bij gebreke aan voldoening aan de onder 5.8 genoemde veroordeling door [eiser] dit vonnis geldt als (vervangende) toestemming van [eiser] aan [gedaagde]

voor het ondertekenen van het aan de verhuurder van de woning gerichte verzoek tot vestiging van het medehuurderschap van [gedaagde],

5.10.

veroordeelt [eiser] om ingeval van afwijzing van het verzoek tot medehuurderschap door de verhuurder van de woning binnen een week na het eerste verzoek van [gedaagde] zijn medewerking te verlenen aan de start van een dagvaardingsprocedure bij de kantonrechter van de rechtbank te Amsterdam tegen de verhuurder van die woning waarin mede namens [eiser] op de voet van artikel 7:267 Burgerlijk Wetboek gezamenlijk zal worden gevorderd dat [gedaagde] medehuurster van de woning zal worden/zijn,

5.11.

bepaalt dat bij gebreke aan voldoening aan de onder 5.10 genoemde veroordeling door [eiser] dit vonnis geldt als (vervangende) toestemming van [eiser] aan [gedaagde]

om mede namens [eiser] op de voet van artikel 7:267 Burgerlijk Wetboek

gezamenlijk te vorderen dat [gedaagde] medehuurster van de woning zal worden/zijn,

5.12.

veroordeelt [eiser] om te gedogen dat [gedaagde] respectievelijk haar advocaat/gemachtigde deze onder 5.10 en 5.11 bedoelde procedure verder naar eigen goeddunken en zonder nader overleg met [eiser] mag voeren,

5.13.

veroordeelt [gedaagde] om alle kosten verband houdende met de procedure bij de kantonrechter ter vestiging van haar medehuurderschap volledig en zonder verrekening met

[eiser] te dragen, alles onder vrijwaring van [eiser] ter zake van alle kosten, het proceskostenrisico daarin begrepen, verband houdende met deze procedure,

5.14.

veroordeelt [gedaagde] om na het vertrek van [eiser] uit de woning - zonder verrekening met [eiser] - de huur en alle gebruikerslasten betreffende de woning volledig zelf te dragen alsmede om [eiser] ter zake te vrijwaren van deze huur en gebruikerslasten,

5.15.

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,

5.16.

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

5.17.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. E.A. Messer, voorzieningenrechter, bijgestaan door mr. M. Veraart, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 17 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De procedure
  2. 2 De feiten
  3. 3 Het geschil
  4. 4 De beoordeling
  5. 5 De beslissing

RECHTBANK Amsterdam

Civiel recht, voorzieningenrechter

Zaaknummer: C/13/796129 / KG ZA 26-946 EAM/MV

Vonnis in kort geding van 17 november 2026

in de zaak van

[eiser] ,

te [woonplaats],

eisende partij in conventie bij dagvaarding van 3 november 2026,

verwerende partij in reconventie,

hierna te noemen: [eiser],

advocaat: mr. K.G.A.C. Scheper,

tegen

[gedaagde] ,

te [woonplaats],

gedaagde partij in conventie,

eisende partij in reconventie,

hierna te noemen: [gedaagde],

advocaat: mr. M. Westerveld.

1 De procedure

1.1.

Tijdens de mondelinge behandeling van dit kort geding op 11 november 2026 heeft [eiser] de dagvaarding met producties – mede aan de hand van een pleitnota – toegelicht. [gedaagde] heeft mede aan de hand van een vooraf ingediende conclusie van antwoord verweer gevoerd, en een vordering in reconventie met producties ingediend. [gedaagde] heeft voorafgaand aan de mondelinge behandeling bezwaar gemaakt tegen de (te laat) ingediende vordering in reconventie, alsmede tegen de (te laat) ingediende producties van [gedaagde].

1.2.

De voorzieningenrechter heeft partijen, naar aanleiding van het bezwaar van [eiser], voorafgaand aan de mondelinge behandeling bericht dat de vorderingen in reconventie onder 3 en 12, alsmede de bijbehorende producties 1 tot en met 5 en 12 tot en met 14 niet in behandeling worden genomen, vanwege strijd met de goede procesorde.

1.3.

Bij de mondelinge behandeling waren partijen en hun advocaten aanwezig. [gedaagde] is bijgestaan door T. Koc, tolk Engels.

1.4.

Na verder debat is vonnis bepaald op 25 november 2026. Nadien zijn de advocaten van partijen ervan in kennis gesteld dat op 17 november 2026 vonnis wordt gewezen.

2 De feiten

2.1.

Partijen hebben van januari 2021 tot augustus 2025 een relatie gehad en woonden samen in een huurwoning aan [adres] (hierna de woning). De huurovereenkomst voor de woning staat alleen op naam van [eiser]. De maandelijkse huur bedraagt € 1.400. Na beëindiging van hun relatie zijn partijen samen in de woning blijven wonen.

2.2.

Partijen hebben samen een dochter, [minderjarige], geboren op [geboortedag] 2024, over wie zij gezamenlijk het gezag uitoefenen. Zij hebben op dit moment samen de zorg over [minderjarige].

2.3.

[eiser] heeft een woning gekocht, eveneens in de [straat] te [plaats]. De levering van de koopwoning vindt plaats op 2 december 2026. [eiser] is voornemens op 18 december 2026 naar zijn nieuwe woning te verhuizen.

2.4.

Bij e-mail van 8 november 2026 aan zijn verhuurder heeft [eiser] de huurovereenkomst opgezegd tegen 18 december 2026.

3 Het geschil

in conventie

3.1.

[eiser] vordert bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad: I. [minderjarige] voorlopig toe te vertrouwen aan [eiser];

II. bij wijze van voorlopige voorziening, met ingang van 2 december 2026, althans met

ingang van een door de voorzieningenrechter in goede justitie te bepalen datum, een

voorlopige verdeling van de zorg- en opvoedingstaken ten aanzien van [minderjarige] vast te

stellen, overeenkomstig de in randnummers 3.3 tot en met 3.10 van de dagvaarding

omschreven wijze, en dat de vakanties en feestdagen bij helfte tussen partijen worden

verdeeld, althans een zodanige voorlopige verdeling vast te stellen als de voorzieningenrechter in goede justitie juist acht;

III. ter vervanging van de ontbrekende toestemming van [gedaagde], toestemming te

verlenen om, gedurende de weekenden (van vrijdag tot en met zondag) waarin [minderjarige]

bij [eiser] verblijft als ook in de vakanties, met [minderjarige] naar België te reizen en daar te

verblijven.

3.2.

Op de mondelinge behandeling van dit kort geding heeft [eiser] aanvullend gevorderd (zie punt 14 van de pleitnota van zijn advocaat) om hem voorlopig het uitsluitend gebruik te geven van de woning, zonder [gedaagde] daar te hoeven ontvangen.

3.3.

[eiser] legt aan zijn vorderingen het volgende ten grondslag. Sinds de geboorte van [minderjarige] draagt hij het grootste deel van de dagelijkse zorg voor haar, onder meer omdat [gedaagde] al langere tijd met psychische klachten kampt. [eiser] maakt zich om die reden zorgen of [gedaagde] [minderjarige] wel voldoende stabiliteit en structuur kan bieden. [eiser] is ook in staat om [minderjarige] het grootste deel van de zorg te bieden omdat hij flexibele werktijden heeft en vanuit huis kan werken. Het voorlopig toevertrouwen van [minderjarige] aan [eiser] is dan ook in haar belang, te meer omdat op dit moment geen duidelijkheid bestaat over de woonsituatie van [gedaagde] na 18 december 2026. De zorgregeling die [eiser] voorstelt is dat [minderjarige] in een tweewekelijks ritme negen van de veertien nachten bij [eiser] verblijft en vijf bij [gedaagde]. Subsidiair vordert hij een regeling vast te stellen waarbij [minderjarige] de helft van de tijd bij ieder van haar ouders verblijft. De vakanties en feestdagen moeten eveneens bij helfte worden verdeeld. Tot slot vraagt [eiser] vervangende toestemming voor het reizen naar België. [eiser] heeft de Belgische nationaliteit en zijn familie woont daar. De reisafstand is overzienbaar en niet langer dan naar bijvoorbeeld Groningen of Limburg

3.4.

[gedaagde] heeft het volgende verweer gevoerd. Zij bestrijdt dat [eiser] het grootste gedeelte van de zorg voor [minderjarige] heeft. Mondeling is een regeling afgesproken die erop neerkomt dat partijen de zorg bij helfte verdelen; in de praktijk blijkt echter dat [eiser] daar op veel momenten geen invulling aan kan geven (hij werkt immers fulltime buitenshuis) en dat [gedaagde] dan moet inspringen. [gedaagde] is dan ook van mening dat [minderjarige] voorlopig aan haar moet worden toevertrouwd en dat een zorgregeling moet worden vastgesteld waarin het zwaartepunt bij haar ligt. [gedaagde] biedt wèl stabiliteit. [gedaagde] vindt het goed dat [eiser] een keer per maand met [minderjarige] naar familie in België gaat. Een weekend in de twee weken vindt zij te belastend voor [minderjarige].

3.5.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

in reconventie

3.6.

[gedaagde] vordert bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad: 1. de voorlopige zorg over [minderjarige] toe te vertrouwen aan [gedaagde];

2. tussen [minderjarige] en [eiser] een voorlopige zorgregeling te treffen waarbij [minderjarige] bij [eiser] zal verblijven:

primair

een weekend per 14 dagen van vrijdag vanuit de kinderopvang tot en met de daarop

volgende maandag naar de kinderopvang, waarbij [eiser] voor het halen en brengen

van [minderjarige] bij de kinderopvang zal zorgdragen;

subsidiair

volgens een in de conclusie van antwoord openomen schema; en de vakanties bij helfte bij ieder der partijen;

3. ( deze vordering heeft de voorzieningenrechter niet toegelaten);

4. te bepalen dat [gedaagde] het voorlopig uitsluitend gebruik van de woning krijgt toegewezen zonder [eiser] aldaar te hoeven ontvangen;

5. [eiser] te veroordelen om binnen 48 uur na vonniswijzing zijn medewerking te verlenen aan de indiening van een gezamenlijk verzoek bij de verhuurder van de woning strekkende tot vestiging van het medehuurderschap van [gedaagde] met betrekking tot die woning;

6. te bepalen dat bij gebreke aan voldoening aan de onder 5 genoemde veroordeling door [eiser] dit vonnis geldt als (vervangende) toestemming van [eiser] aan [gedaagde]

voor het ondertekenen van het aan de verhuurder van de woning gerichte verzoek tot vestiging van het medehuurderschap van [gedaagde];

7. [eiser] te veroordelen om ingeval van afwijzing van het verzoek tot medehuurderschap door de verhuurder van de woning binnen een week na het eerste verzoek van [gedaagde] zijn medewerking te verlenen aan de start van een dagvaardingsprocedure bij de kantonrechter van de rechtbank te Amsterdam tegen de verhuurder van die woning waarin mede namens [eiser] op de voet van artikel 7:267 Burgerlijk Wetboek gezamenlijk zal worden gevorderd dat [gedaagde] medehuurster van de woning zal worden/zijn;

8. te bepalen dat bij gebreke aan voldoening aan de onder 7 genoemde veroordeling door [eiser] dit vonnis geldt als (vervangende) toestemming van [eiser] aan [gedaagde]

om mede namens [eiser] op de voet van artikel 7:267 Burgerlijk Wetboek

gezamenlijk te vorderen dat [gedaagde] medehuurster van de woning zal worden/zijn;9. [eiser] te veroordelen om te gedogen dat [gedaagde] respectievelijk haar advocaat/gemachtigde deze onder 8. Bedoelde procedure verder naar eigen goeddunken en zonder nader overleg met [eiser] mag voeren;

10. [gedaagde] te veroordelen om alle kosten verband houdende met de procedure bij de kantonrechter ter vestiging van haar medehuurderschap volledig en zonder verrekening met

[eiser] te dragen, alles onder vrijwaring van [eiser] ter zake van alle kosten, het proceskostenrisico daarin begrepen, verband houdende met deze procedure;

11. [gedaagde] te veroordelen om na het vertrek van [eiser] uit de woning - zonder verrekening met [eiser] - de huur en alle gebruikerslasten betreffende de woning volledig zelf te dragen alsmede om [eiser] ter zake te vrijwaren van deze huur en gebruikerslasten;

12. ( deze vordering heeft de voorzieningenrechter niet toegelaten);

13. de kosten van dit geding te compenseren gelet op de familierechtelijke grondslag van de zaak.

3.7.

[gedaagde] legt aan haar vorderingen onder meer het volgende ten grondslag. [eiser] zegt dat hij bereid is om mee te werken aan een verzoek tot medehuurderschap voor [gedaagde], maar hij dit doet niet. Sterker nog, hij heeft dit verzoek bemoeilijkt door de huurovereenkomst op te zeggen.

3.8.

[eiser] voert onder meer het verweer dat geen sprake is van onwil aan zijn zijde. Een verzoek tot medehuurderschap is immers kansloos omdat de verhuurder hier niet toe bereid is en omdat het inkomen van [gedaagde] (momenteel € 2.233 netto per maand) onvoldoende is om de huur te kunnen betalen. De verhuurder heeft bovendien aangekondigd de huur te verhogen tot € 1.600 of € 1.800 per maand. Een procedure bij de kantonrechter kan wel een jaar duren en [eiser] kan zich al die tijd geen dubbele woonlasten veroorloven. Hij loopt dan tevens het risico dat hij geen hypothecaire lening kan verkrijgen voor zijn nieuwe woning, waardoor hij op straat komt te staan.

3.9.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

4 De beoordeling

In conventie en reconventie:

4.1.

Gezien de (gedeeltelijke) samenhang van de vordering, bestaat er aanleiding de vorderingen in conventie en reconventie gezamenlijk te bespreken.

4.2.

In haar conclusie van antwoord heeft [gedaagde] opgenomen dat zij binnenkort een bodemprocedure zal starten waarin zij onder meer zal verzoeken het hoofdverblijf van [minderjarige] bij haar te bepalen, onder gelijktijdige bepaling van een zorgregeling. Dit betekent dat de voorzieningenrechter in dit kort geding alleen maar voorlopige maatregelen kan treffen, in afwachting van de uitkomst van de bodemprocedure.

4.3.

Partijen twisten over de vraag wie [minderjarige] het meeste stabiliteit kan bieden en bij wie op dit moment het zwaartepunt van de zorg berust. Deze vragen kunnen in dit kort geding, waarin geen nader onderzoek mogelijk is, niet afdoende worden beantwoord. Om die reden kan niet worden vooruitgelopen op de beslissing van de bodemrechter over het hoofdverblijf van [minderjarige]. Met andere woorden, het staat op dit moment in het geheel niet vast wat de bodemrechter zal beslissen. Desalniettemin zal de voorzieningenrechter in verband met de aanstaande verhuizing van [eiser] een knoop moeten doorhakken.

4.4.

Gezien de inhoud van het dossier en gezien het verhandelde ter zitting is de voorzieningenrechter van oordeel dat [minderjarige] voorlopig (met ingang van 18 december 2026) aan [gedaagde] moet worden toevertrouwd. Aannemelijk is dat zij (voorlopig) over meer tijd en mogelijkheden beschikt om voor [minderjarige] te zorgen dan [eiser]. Het voorlopig toevertrouwen van [minderjarige] aan [gedaagde] kan bovendien bijdragen aan haar mogelijkheden vervangende huisvesting te vinden (indien nodig) en kan mogelijk ook financieel gunstig uitpakken omdat zij dan gemakkelijker in aanmerking komt voor kinderbijslag, kindgebonden budget en eventuele andere toeslagen etc.

4.5.

De zorgregeling zal, met ingang van 18 december 2026 (de datum van de verhuizing van [eiser]) 50/50 worden vastgesteld, zoals door beide partijen subsidiair gevorderd. Een 50/50 regeling acht de voorzieningenrechter op dit moment eerlijk en rechtvaardig en doet recht aan de belangen van beide partijen. Aanknoping kan worden gezocht bij het schema zoals opgenomen onder 3.7 van de dagvaarding. Het staat partijen uiteraard vrij om (met behulp van hun advocaten) de regeling anders vorm te geven, zolang maar sprake blijft van een 50/50 regeling. Ook de vakanties en feestdagen zullen bij helfte worden verdeeld, zoals door beide partijen gevorderd. Partijen zullen zelf (met behulp van hun advocaten) een concrete verdeling moeten afspreken.

4.6.

Verder zal in conventie aan [eiser] vervangende toestemming worden verleend voor het reizen met [minderjarige] naar België, voor de weekenden en vakanties waarin hij de zorg over [minderjarige] heeft. De voorzieningenrechter ziet geen aanleiding om dit te beperken tot één weekend per maand. [eiser] kan in staat worden geacht om zelf te bepalen wanneer het reizen te belastend zou zijn voor [minderjarige]. Bovendien hebben partijen reeds bij Veilig Thuis (zie productie 3 bij dagvaarding) de afspraak gemaakt dat zij elkaar toestemming geven voor reizen naar het buitenland.

4.7.

Vordering 4 in reconventie (het voorlopig exclusief gebruik van de woning voor [gedaagde]) acht de voorzieningenrechter niet toewijsbaar. Partijen wonen sinds de beëindiging van hun relatie al geruime tijd toch nog samen in de woning. Hieraan komt een einde op 18 december 2026, wanneer [eiser] zijn intrek zal nemen in de koopwoning. Dit is een kwestie van enkele weken. Om voor zo’n korte tijd nog een maatregel te treffen, acht de voorzieningenrechter niet nodig en ook niet praktisch. Dit leidt ook tot de conclusie dat de aanvullende vordering van [eiser] in conventie (zie 3.2 van dit vonnis) niet toewijsbaar is.

4.8.

De vorderingen in reconventie die zien op het verkrijgen van het medehuurderschap voor de woning voor [gedaagde] (vorderingen 5 tot en met 12) acht de voorzieningenrechter toewijsbaar. [eiser] heeft zich hiertoe (zie 2.15 van de dagvaarding) immers bereid verklaard, onder de voorwaarde dat [gedaagde] vanaf het moment dat [eiser] vertrekt uit de woning de huur en overige lasten volledig voor haar rekening neemt. Hierin is voorzien door het instellen van vordering 10 en 11 in reconventie. Dat [eiser] een verzoek tot medehuurderschap kansloos acht, staat niet aan toewijzing van deze vorderingen in de weg. [gedaagde] heeft een serieus huisvestingsprobleem indien zij de woning verliest. Zij moet dus iedere kans aangrijpen om de woning te kunnen behouden. Weliswaar kan niet worden uitgesloten dat de verhuurder zijn toestemming zal weigeren, maar dit laat onverlet dat partijen in dat geval een procedure bij de kantonrechter aanhangig kunnen maken. Aan de eis dat partijen tenminste gedurende twee jaar een duurzame gemeenschappelijke huishouding moeten hebben gevoerd, is voorshands voldaan. Verder valt in dit stadium niet uit te sluiten dat [gedaagde], indien zij weer aan het werk gaat en zij kan beschikken over toeslagen etc. en eventueel over een door [eiser] te betalen onderhoudsbijdrage, voldoende inkomsten geniet om de maandelijkse huur te kunnen betalen. Tot slot is onvoldoende aannemelijk dat [eiser] door toewijzing van deze vorderingen in de problemen komt met zijn hypotheekverstrekker.

4.9.

Gelet op de relatie tussen partijen zullen de proceskosten zowel in conventie als in reconventie tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

5 De beslissing

De voorzieningenrechter

in conventie

5.1.

bepaalt met ingang van 18 december 2026 een voorlopige 50/50 verdeling van de zorg- en opvoedingstaken ten aanzien van [minderjarige], met als uitgangspunt het onder 3.7 van de dagvaarding opgenomen schema,

5.2.

bepaalt dat met ingang van 18 december 2026 de zorg- en opvoedingstaken ten aanzien van [minderjarige] in de vakanties en feestdagen bij helfte tussen partijen worden verdeeld, in onderling overleg tussen partijen af te spreken,

5.3.

verleent [eiser] toestemming, ter vervanging van de ontbrekende toestemming van [gedaagde], om gedurende de weekenden (van vrijdag tot en met zondag) waarin [minderjarige] bij [eiser] verblijft als ook in de vakanties waarin [minderjarige] bij [eiser] verblijft, met [minderjarige] naar België te reizen en daar te verblijven,

5.4.

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,

5.5.

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

5.6.

wijst het meer of anders gevorderde af,

in reconventie

5.7.

vertrouwt de voorlopige zorg over [minderjarige] toe aan [gedaagde],

5.8.

veroordeelt [eiser] om binnen twee werkdagen na betekening van dit vonnis zijn medewerking te verlenen aan de indiening van een gezamenlijk verzoek bij de verhuurder van de woning strekkende tot vestiging van het medehuurderschap van [gedaagde] met betrekking tot die woning,

5.9.

bepaalt dat bij gebreke aan voldoening aan de onder 5.8 genoemde veroordeling door [eiser] dit vonnis geldt als (vervangende) toestemming van [eiser] aan [gedaagde]

voor het ondertekenen van het aan de verhuurder van de woning gerichte verzoek tot vestiging van het medehuurderschap van [gedaagde],

5.10.

veroordeelt [eiser] om ingeval van afwijzing van het verzoek tot medehuurderschap door de verhuurder van de woning binnen een week na het eerste verzoek van [gedaagde] zijn medewerking te verlenen aan de start van een dagvaardingsprocedure bij de kantonrechter van de rechtbank te Amsterdam tegen de verhuurder van die woning waarin mede namens [eiser] op de voet van artikel 7:267 Burgerlijk Wetboek gezamenlijk zal worden gevorderd dat [gedaagde] medehuurster van de woning zal worden/zijn,

5.11.

bepaalt dat bij gebreke aan voldoening aan de onder 5.10 genoemde veroordeling door [eiser] dit vonnis geldt als (vervangende) toestemming van [eiser] aan [gedaagde]

om mede namens [eiser] op de voet van artikel 7:267 Burgerlijk Wetboek

gezamenlijk te vorderen dat [gedaagde] medehuurster van de woning zal worden/zijn,

5.12.

veroordeelt [eiser] om te gedogen dat [gedaagde] respectievelijk haar advocaat/gemachtigde deze onder 5.10 en 5.11 bedoelde procedure verder naar eigen goeddunken en zonder nader overleg met [eiser] mag voeren,

5.13.

veroordeelt [gedaagde] om alle kosten verband houdende met de procedure bij de kantonrechter ter vestiging van haar medehuurderschap volledig en zonder verrekening met

[eiser] te dragen, alles onder vrijwaring van [eiser] ter zake van alle kosten, het proceskostenrisico daarin begrepen, verband houdende met deze procedure,

5.14.

veroordeelt [gedaagde] om na het vertrek van [eiser] uit de woning - zonder verrekening met [eiser] - de huur en alle gebruikerslasten betreffende de woning volledig zelf te dragen alsmede om [eiser] ter zake te vrijwaren van deze huur en gebruikerslasten,

5.15.

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,

5.16.

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

5.17.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. E.A. Messer, voorzieningenrechter, bijgestaan door mr. M. Veraart, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 17 november 2026.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.