Uitspraak · Arbeidsrecht
Rechtbank Amsterdam, 13 november 2026 – Ontslag op staande voet nadat werknemer de bedrijfsarts
ECLI:NL:RBAMS:2026:11330Zaaknummer 12377720 EA VERZ 26-1091
- Instantie
- Rechtbank Amsterdam
- Datum uitspraak
- 13 november 2026
- Publicatiedatum
- 18 november 2026
- Zaaknummer
- 12377720 EA VERZ 26-1091
- Rechtsgebied
- Civiel recht, Arbeidsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig, Mondelinge uitspraak, Proces-verbaal
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 7:677 BW
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Ontslag op staande voet nadat werknemer de bedrijfsarts een ander beeld heeft gegeven ten aanzien van zijn arbeidsongeschiktheid dan daadwerkelijk het geval is. Verzoek tot vernietiging van het ontslag op staande voet afgewezen.
2 De beslissing
De kantonrechter
veroordeelt de werkgever om binnen veertien dagen na heden de in rekening gebrachte onderzoekskosten aan [verzoeker] terug te betalen,
compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen proceskosten draagt,
verklaart de veroordeling onder 2.1 uitvoerbaar bij voorraad,
wijst de overige verzoeken van [verzoeker] af.
Deze mondelinge uitspraak is gewezen door mr. H.D. Coumou en in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van de griffier.
Waarvan is opgemaakt dit proces-verbaal.
Volledige tekst
RECHTBANK AMSTERDAM
Civiel recht
Kantonrechter
Zaaknummer: 12377720 \ EA VERZ 26-1091
Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van 13 november 2026
in de zaak van
[verzoeker] ,
wonende te [woonplaats],
verzoekende partij,
verwerende partij in het voorwaardelijk tegenverzoek,
hierna te noemen: [verzoeker],
gemachtigde: mr. N. Rachid,
tegen
MACBLAUWFACILITY B.V.,
gevestigd te Amsterdam,
verwerende partij,
verzoekende partij in het voorwaardelijk tegenverzoek,
hierna te noemen: de werkgever,
gemachtigde: mr. C.J. van Veen.
De zitting wordt gehouden in het gebouw van de rechtbank in Amsterdam.
De zaak wordt behandeld door mr. H.D. Coumou, kantonrechter, bijgestaan door mr. R. Boerlage als griffier.
Aanwezig zijn:
- [verzoeker], vergezeld door een tolk Arabisch en bijgestaan door mr. T.P. Monteiro Mendonça namens de gemachtigde,
- voor de werkgever [naam] ([functie]), bijgestaan door de gemachtigde.
Partijen hebben op de zitting hun standpunten toegelicht. Vervolgens is de mondelinge behandeling gesloten en heeft de kantonrechter op de zitting in aanwezigheid van partijen mondeling uitspraak gedaan.
1 De beoordeling
[verzoeker] is sinds 7 april 2015 werkzaam bij de McDonald’s in [locatie]. MacBlauw Facility B.V. is zijn werkgever. Op 2 juli 2026 is [verzoeker] op staande voet ontslagen en hij vraagt in deze procedure vernietiging van dit ontslag.
Het ontslag op staande voet is geregeld in artikel 7:677 lid 1 Burgerlijk Wetboek. Daarin is bepaald dat ieder der partijen bevoegd is de arbeidsovereenkomst onverwijld op te zeggen om een dringende reden, onder onverwijlde mededeling van die reden aan de wederpartij.
Bij de beoordeling van de vraag of sprake is van een dringende reden die het ontslag op staande voet kan dragen, moeten alle omstandigheden van het geval, in onderling verband en samenhang, in aanmerking worden genomen. Daaronder vallen in de eerste plaats de aard en de ernst van wat de werkgever als dringende reden aanmerkt, en verder onder meer de aard van de dienstbetrekking, de duur daarvan en de wijze waarop de werknemer die dienstbetrekking heeft vervuld, alsmede de persoonlijke omstandigheden van de werknemer.
Voor het antwoord op de vraag of een ontslag op staande voet al dan niet onverwijld is gegeven, is beslissend het tijdstip waarop de dringende reden dat aan dat ontslag ten grondslag wordt gelegd, ter kennis is gekomen van degene die bevoegd was het ontslag te verlenen.
In de ontslagbrief heeft de werkgever omschreven dat de handelwijze van [verzoeker] een dringende reden vormt voor het ontslag op staande voet. Deze handelwijze is in de brief nader omschreven en houdt – samengevat – in dat [verzoeker] ernstig beperkt zou zijn om te bewegen en hierom geen enkele re-integratieactiviteit zou kunnen verrichten, terwijl uit het onderzoek van de Bedrijfsrecherche zou blijken dat [verzoeker] tijdens een observatie uit de rolstoel stapt, in hoog tempo achter de rolstoel loopt en een zware tas kan tillen. De kantonrechter is van oordeel dat gelet op de inhoud van deze brief [verzoeker] in redelijkheid geen enkele twijfel kon hebben over wat de aanleiding was voor het ontslag op staande voet.
De kantonrechter twijfelt er niet aan dat [verzoeker] ziek is, maar het gaat er in deze procedure om wat [verzoeker] met betrekking tot zijn arbeidsongeschiktheid de bedrijfsarts heeft voorgehouden. Uit de gegevens van de bedrijfsarts volgt dat [verzoeker] “ernstige medische beperkingen in de statische en dynamische handelingen en in vervoer” zou hebben. Uit het onderzoek van de Bedrijfsrecherche alsmede de overgelegde filmbeelden volgt echter dat dit niet het geval is. Verder kan uit dit onderzoek worden afgeleid dat [verzoeker] eerst een afspraak bij de bedrijfsarts heeft en het daar doet voorkomen alsof hij medisch ernstig beperkt is. Hij komt immers zittend in een rolstoel aan en met een arm in het verband en in een mitella. Na deze afspraak verlaat [verzoeker] de bedrijfsarts waarna hij kort daarop uit de rolstoel stapt en vervolgens op tempo doorloopt achter de rolstoel. Tevens is te zien dat op een gegeven moment het verband van de arm van [verzoeker] is en dat hij een tas tilt. In het licht hiervan is de kantonrechter van oordeel dat [verzoeker] de bedrijfsarts een ander beeld heeft gegeven ten aanzien van zijn arbeidsongeschiktheid dan daadwerkelijk het geval is en dat dit voldoende reden voor de werkgever is om [verzoeker] op staande voet te ontslaan.
[verzoeker] heeft nog te kennen gegeven dat het ontslag niet onverwijld zou zijn gegeven. De kantonrechter volgt hem daarin niet. De directie van de werkgever heeft immers in mei 2026 signalen gekregen dat [verzoeker] minder medisch beperkt zou zijn als dat hij zou doen voorkomen. Vervolgens heeft de werkgever op 26 mei 2026 een gesprek met [verzoeker] gevoerd over zijn ziekte. Naar aanleiding van dit gesprek en een bericht van de restaurantmanager van [verzoeker] werden de gegeven signalen bij de directie bevestigd. De werkgever heeft te kennen gegeven dat zij niet lichtvaardig wilde handelen en heeft daarom onderzoek laten doen door Bedrijfsrecherche. De kantonrechter is – anders dan [verzoeker] stelt – van oordeel dat op de signalen en het vermoeden van de directie, het inschakelen van de Bedrijfsrecherche passend en zorgvuldig was. De Bedrijfsrecherche heeft onder ander op 29 juni 2026 een observatie gedaan en toen zijn de hiervoor genoemde gedragingen geconstateerd. Hierop heeft op 2 juli 2026 met [verzoeker] een gesprek plaatsgevonden, waarna hem het ontslag op staande voet is gegeven. De kantonrechter is van oordeel dat gelet op het verloop van deze gebeurtenissen voortvarend is gehandeld, waardoor aan de eis van het onverwijld geven van het ontslag op staande voet is voldaan.
Ook de persoonlijke omstandigheden van [verzoeker] doen niet af aan dit oordeel. Het is voorstelbaar dat een ontslag op staande voet voor [verzoeker] ingrijpend is, maar vanwege de mate van verwijtbaarheid van zijn handelen valt dat binnen zijn eigen risicosfeer en niet binnen die van de werkgever.
Het verzoek tot vernietiging van het ontslag op staande voet wordt dan ook afgewezen. Hiermee komt de kantonrechter niet toe aan het verzoek en het voorwaardelijke tegenverzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst.
Nu het ontslag op staande voet terecht is gegeven, bestaat er geen aanleiding tot toekennen van een transitievergoeding, een billijke vergoeding en een vergoeding voor onregelmatige opzegging. Deze verzoeken worden dan ook afgewezen.
[verzoeker] verzoekt ook om terugbetaling van de onderzoekskosten die op zijn salaris zijn ingehouden. Hoewel de kantonrechter het aannemelijk acht dat dergelijke kosten zijn gemaakt, zijn die niet met stukken onderbouwd. Het had op de weg van de werkgever gelegen om dit wel te doen. Gelet hierop zal de kantonrechter dit verzoek toewijzen.
Partijen worden over en weer op onderdelen in het ongelijk gesteld. De proceskosten worden daarom gecompenseerd, wat betekent dat iedere partij de eigen kosten moet dragen.
De veroordeling wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard.
2 De beslissing
De kantonrechter
veroordeelt de werkgever om binnen veertien dagen na heden de in rekening gebrachte onderzoekskosten aan [verzoeker] terug te betalen,
compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen proceskosten draagt,
verklaart de veroordeling onder 2.1 uitvoerbaar bij voorraad,
wijst de overige verzoeken van [verzoeker] af.
Deze mondelinge uitspraak is gewezen door mr. H.D. Coumou en in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van de griffier.
Waarvan is opgemaakt dit proces-verbaal.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.