Uitspraak · Ondernemingsrecht

Rechtbank Amsterdam, 18 november 2026 – Provisionele vorderingen in incident tot tot betaling

ECLI:NL:RBAMS:2026:11128Zaaknummer C/13/787462

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Datum uitspraak
18 november 2026
Publicatiedatum
19 november 2026
Zaaknummer
C/13/787462
Rechtsgebied
Civiel recht, Ondernemingsrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig, Tussenuitspraak
Uitkomst
Vordering afgewezen
Hoofdwetsartikel
Artikel 223 Rv
Zittingsplaats
Amsterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Provisionele vorderingen in incident tot tot betaling voorschot op geldvordering en ontzeggen toegang tot bankrekening vennootschap afgwezen.

De rechtbank

in het incident

6.1.

wijst het gevorderde af,

6.2.

veroordeelt Zuiver Hart Zorg in de kosten van het incident, tot dit vonnis begroot op € 1.025, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf heden tot aan de dag van algehele voldoening,

6.3.

veroordeelt Zuiver Hart Zorg, voor het geval zij niet tijdig aan deze veroordeling voldoet, in de extra nakosten van € 98 plus de kosten van betekening, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf veertien dagen na betekening tot aan de dag van algehele voldoening,

in conventie en in reconventie

6.4.

bepaalt dat de zaak weer op de rol zal komen van woensdag 30 december 2026 voor het nemen van een conclusie van antwoord in reconventie door Zuiver Hart Zorg,

6.5.

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. S.P. Pompe en in het openbaar uitgesproken op 18 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De procedure
  2. 2 De feiten voor zover van belang in het incident
  3. 3 De vorderingen in de hoofdzaak
  4. 4 De vordering in het incident
  5. 5 De beoordeling in het incident
  6. 6 De beslissing

RECHTBANK Amsterdam

Civiel recht

Zaaknummer: C/13/787462 / HA ZA 26-439

Vonnis van 18 november 2026

in de zaak van

ZUIVER HART ZORG B.V.,

te Amsterdam,

eisende partij in conventie en in het incident,

verwerende partij in reconventie,

hierna te noemen: Zuiver Hart Zorg,

advocaat: mr. W.J.R. Okx,

tegen

1 [gedaagde 1] B.V.,

te [vestigingsplaats],hierna te noemen [gedaagde 1],

gedaagde partij in conventie, verwerende partij in het incident,

eisende partij in reconventie,

advocaat: mr. Z. Etemadi,2. NEXTCREW EMPLOYMENT B.V.,

te Blaricum,hierna te noemen: Next Crew,

niet verschenen,

gedaagde partij in conventie,3. [gedaagde 3] ,

te [woonplaats],

hierna te noemen: [gedaagde 3],

gedaagde partij in conventie, verwerende partij in het incident,

advocaat: mr. Z. Etemadi.

[gedaagde 1] en [gedaagde 3] zullen hierna samen [gedaagden 1 en 3] worden genoemd.

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het vonnis in incident van 19 augustus 2026 (hierna: het incidentele vonnis),- de conclusie van antwoord in conventie, tevens eis in reconventie, met producties,- de akte inzake incidentele vordering tot het treffen van een voorlopige voorziening ex artikel 223 Rv en vermeerdering van eis ex artikel 130 Rv in de hoofdzaak van Zuiver Hart Zorg, met producties, - de conclusie van antwoord in incident tevens antwoord vermeerdering eis in conventie van [gedaagden 1 en 3], met producties,

- de e-mail van de rechtbank van 28 oktober 2026, met het verzoek aan mr. Okx om een reactie te geven op het formele verweer van [gedaagden 1 en 3] in haar conclusie van antwoord in het incident onder 5 tot en met 7,

- de e-mails van mr. Okx en mr. Etemadi van 2 november 2026,

- de e-mail van de rechtbank van 2 november 2026, met het verzoek aan mr. Okx om de ingediende incidentele akte te voorzien van een handtekening van een advocaat,

- de e-mail van mr. Okx van 3 november 2026, met de door hem ondertekende incidentele akte.

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald in het incident.

2 De feiten voor zover van belang in het incident

2.1.

Voor de feiten wordt verwezen naar het incidentele vonnis.[_fba13e7e-5af8-4998-96bd-a447dae5e229] In aanvulling daarop zijn hier de volgende feiten van belang.

2.2.

Eind januari 2026/begin februari 2026 is [gedaagde 1] buitengesloten van alle operationele processen binnen Zuiver Hart Zorg.

2.3.

Rond 18 februari 2026 heeft [bedrijf] in het handelsregister van de Kamer van Koophandel laten registeren dat [gedaagde 1] niet langer bestuurder was van Zuiver Hart Zorg. [gedaagde 1] heeft [bedrijf] en Zuiver Hart Zorg daarop gedagvaard in kort geding om – kort gezegd – haar uitschrijving uit het handelsregister ongedaan te maken en haar als bestuurder van Zuiver Hart Zorg weer in staat te stellen haar bestuurstaak onbelemmerd uit te voeren.

2.4.

Op 7 april 2026 heeft de voorzieningenrechter van deze rechtbank Zuiver Hart Zorg verlof verleend om ten laste van [gedaagde 1] conservatoir beslag te leggen op een auto en onder ING Bank N.V. (hierna: ING), met begroting van de vordering van Zuiver Hart Zorg op € 164.900. Daarbij heeft de voorzieningenrechter overwogen dat de vordering van Zuiver Hart Zorg die zag op verbeurde boetes niet summierlijk deugdelijk was, omdat de desbetreffende boetebepaling in de aandeelhoudersovereenkomst geldt tussen [bedrijf] en [gedaagde 1]. Zuiver Hart Zorg heeft daarop de beslagen op de auto en onder ING doen leggen.

2.5.

Bij vonnis van de voorzieningenrechter van deze rechtbank van 23 april 2026 (hierna: het kortgedingvonnis) zijn de onder 2.3 bedoelde vorderingen van [gedaagde 1] voor het grootste deel toegewezen. Zo heeft de voorzieningenrechter beslist dat [gedaagde 1] weer als alleen/zelfstandig bevoegd bestuurder van Zuiver Hart Zorg moest worden ingeschreven in het handelsregister, toegang moest krijgen tot alle systemen, platformen, administratie en bedrijfsmiddelen van Zuiver Hart Zorg en [bedrijf] en Zuiver Hart Zorg verboden om handelingen te verrichten die strekken tot belemmering, beperking of ondermijning van de uitoefening van de bestuurstaak van [gedaagde 1] bij Zuiver Hart Zorg. De voorzieningenrechter heeft daartoe – samengevat – overwogen dat het handelen van [bedrijf] in de kern genomen een vorm van eigenrichting was, wat niet is toegestaan.

2.6.

Op 30 juni 2026 heeft de bestuurder [bedrijf], [naam], mede namens Zuiver Hart Zorg, bij de politie Amsterdam aangifte gedaan van fraude met een betaalrekening door [gedaagde 3].

3 De vorderingen in de hoofdzaak

in conventie

3.1.

Zuiver Hart Zorg vordert na vermeerdering van eis – samengevat en voor zover voor de beoordeling van het incident van belang – (hoofdelijke) veroordeling van:

I. Next Crew en [gedaagden 1 en 3] tot betaling van € 44.347,50 in verband met door Zuiver Hart Zorg aan Next Crew gedane betalingen;II. [gedaagden 1 en 3] tot betaling van € 44.911 (exclusief btw) in verband met door Zuiver Hart Zorg aan Kaliber Staffing, FitbyDyl en Wholesale&Crew gedane betalingen;III. [gedaagden 1 en 3] tot betaling van € 50.000 in verband met een overeenkomst van geldlening van Zuiver Hart Zorg aan [gedaagde 1];IV. [gedaagden 1 en 3] tot vergoeding van gederfde omzet als gevolg van het overhevelen van drie cliënten naar Zorg met Moed B.V. (hierna: Zorg met Moed), nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet en tot betaling van € 25.000 in verband met een door [gedaagde 1] ontvangen managementvergoeding van Zuiver Hart Zorg; V. [gedaagde 3] Holding tot betaling van in totaal € 30.000 aan verbeurde boetes, te vermeerderen met aanvullende bedragen, in verband met (voortdurende) overtredingen van de aanvullende aandeelhoudersovereenkomst;VI. [gedaagden 1 en 3], dan wel [gedaagde 3], tot betaling van € 2.460.Verder vordert Zuiver Hart Zorg in het kader van vordering III subsidiair de nietigheid uit te spreken van het besluit tot het verstrekken van de lening of dit besluit te vernietigen. In het kader van vordering IV vordert Zuiver Hart Zorg ook een verklaring voor recht dat [gedaagde 1] haar taak als bestuurder van Zuiver Hart Zorg kennelijk onbehoorlijk heeft vervuld.

3.2.

Voor de grondslag van de vorderingen van Zuiver Hart Zorg wordt verwezen naar het incidentele vonnis.[_df2504ba-4290-4f89-9887-71b282eb3dfb] In aanvulling daarop stelt Zuiver Hart Zorg ter onderbouwing van vordering VI dat [gedaagde 1] sinds het uitbrengen van de dagvaarding meerdere bedragen naar de privérekening van [gedaagde 3] heeft overgemaakt. Deze handelwijze is onrechtmatig jegens Zuiver Hart Zorg; subsidiair geldt dat de betalingen onverschuldigd zijn gedaan.

3.3.

[gedaagden 1 en 3] voert verweer.

in reconventie

3.4.

[gedaagde 1] vordert – samengevat – Zuiver Hart Zorg te veroordelen tot betaling van € 63.100 in verband met onbetaald gebleven managementvergoedingen. Daarnaast vordert zij opheffing van de door Zuiver Hart Zorg ten laste van haar gelegde conservatoire beslagen.

3.5.

[gedaagde 1] legt aan haar eerste vordering ten grondslag dat Zuiver Hart Zorg haar verplichtingen uit de managementovereenkomst die partijen hebben gesloten moet nakomen. Op grond van deze managementovereenkomst heeft [gedaagde 1] recht op een maandelijkse vergoeding van € 5.000 exclusief btw. [gedaagde 1] heeft over de periode januari 2025 tot en met september 2026 (management)werkzaamheden voor Zuiver Hart Zorg verricht, althans zich bereid en beschikbaar gehouden deze te verrichten, en de daarvoor verschuldigde vergoedingen aan Zuiver Hart Zorg gefactureerd. Vanaf maart 2026 heeft Zuiver Hart Zorg deze facturen (voor in totaal € 47.350) niet meer voldaan. Daarnaast heeft Zuiver Hart Zorg over de periode januari 2025 tot en met maart 2026 nagelaten de gefactureerde btw te voldoen (in totaal € 15.750).

3.6.

Verder moeten volgens [gedaagde 1] de gelegde beslagen worden opgeheven. Uit het verweer van [gedaagden 1 en 3] in conventie volgt dat dat de vorderingen van Zuiver Hart Zorg ondeugdelijk zijn. Daarnaast staat de begrote vordering waarvoor beslag is gelegd in geen verhouding tot de daadwerkelijke maximale exposure van Zuiver Hart Zorg en legt het beslag onder ING Bank N.V. een onevenredige financiële last op [gedaagde 1]. Ook een belangenafweging moet tot slot in het voordeel van [gedaagde 1] uitvallen.

3.7.

Zuiver Hart Zorg voert verweer.

4 De vordering in het incident

4.1.

Zuiver Hart Zorg vordert – samengevat – dat de rechtbank bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad:primairI. [gedaagden 1 en 3] hoofdelijk veroordeelt om – voor de duur van het geding in de hoofdzaak – aan Zuiver Hart Zorg € 32.460 te betalen bij wijze van voorschot op de hoofdsom in verband met verbeurde contractuele boetes uit hoofde van de aandeelhoudersovereenkomst wegens overheveling van cliënten en, zo begrijpt de rechtbank, in verband met gedane onttrekkingen, vermeerderd met rente;II. [gedaagden 1 en 3] – voor de duur van het geding in de hoofdzaak – verbiedt op enigerlei wijze toegang uit te oefenen tot de bankrekening(en) van Zuiver Hart Zorg, dan wel anderszins betalingen ten laste van Zuiver Hart Zorg te verrichten, op straffe van een dwangsom;

III. bepaalt dat Zuiver Hart Zorg gerechtigd is de bank(en) waar zij haar rekening(en) aanhoudt, op vertoon van dit vonnis te instrueren de toegang van [gedaagde 1] en [gedaagde 3] tot die rekening(en) te blokkeren;

subsidiair IV. zodanige andere voorziening treft als de rechtbank in goede justitie geraden acht, ter voorkoming van verdere onttrekkingen hangende de hoofdzaak.

4.2.

Zuiver Hart Zorg voert daartoe het volgende aan.

4.2.1.

Na het kortgedingvonnis is [gedaagde 1] opnieuw ingeschreven als bestuurder in het handelsregister en heeft zij weer toegang gekregen tot de bankrekeningen van Zuiver Hart Zorg. Iedere bedrag van betekenis dat daarna is binnengekomen op de rekening van Zuiver Hart Zorg is door [gedaagde 1] meteen doorgeboekt naar de rekening van [gedaagde 3], haar bestuurder. In totaal gaat dat om een bedrag van € 2.460. [bedrijf] is hierdoor genoodzaakt om de betalingen aan zzp-ers en medewerkers van Zuiver Hart Zorg klaar te zetten op het moment dat de zorgverzekeraars hun vergoedingen voor cliënten aan Zuiver Hart Zorg uitbetalen, zodat zij deze binnen de minuut kan laten uitvoeren. Dit alles brengt de zorgcontinuïteit en het voortbestaan van Zuiver Hart Zorg in gevaar en heeft aanleiding gevormd om aangifte te doen tegen [gedaagde 3] bij de politie.

4.2.2.

Daarnaast benadert [gedaagde 3] Holding actief cliënten van Zuiver Hart Zorg en beweegt zij hen over te stappen naar Zorg met Moed, dit met gebruikmaking van vertrouwelijke bedrijfsgegevens van Zuiver Hart Zorg. In verband met deze onrechtmatige concurrentie maakt Zuiver Hart Zorg aanspraak op betaling van een bedrag van € 30.000 aan verbeurde boetes.

4.2.3.

Tot slot wil Zuiver Hart Zorg – met haar vorderingen II en III – voorkomen dat [gedaagde 1] de bankrekening(en) van Zuiver Hart Zorg verder leeg trekt.

4.3.

[gedaagden 1 en 3] voert verweer.

4.4.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

5 De beoordeling in het incident

formeel verweer

5.1.

[gedaagden 1 en 3] heeft allereerst aangevoerd dat dat de akte waarmee de incidentele vordering is ingesteld buiten beschouwing moet worden gelaten, omdat uit niets blijkt dat deze afkomstig is van mr. Okx. Onder de akte staat een handtekening die is geplaatst ‘i.o. W. Okx’ en de akte is opgesteld op papier met de voettekst van Wessel Juristen, [adres] te [plaats]. Wessel Juristen is een juridisch adviesbureau en geen advocatenkantoor. Feitelijk voert Wessel Juristen dit proces voor Zuiver Hart Zorg en mr. Okx treedt slechts formeel als procesvertegenwoordiger op, aldus steeds [gedaagden 1 en 3]

5.2.

Dit verweer faalt. Desgevraagd heeft mr. Okx de rechtbank bericht dat de akte is voorbereid door een medewerker van Wessel Juristen, maar dat de inhoud daarvan volledig onder zijn verantwoordelijkheid valt; hij heeft het eerste concept persoonlijk beoordeeld en daarop diverse aanpassingen doorgevoerd. De rechtbank houdt het er dan ook voor dat de akte van mr. Okx afkomstig is.

5.3.

Omdat uit de reactie van mr. Okx ook bleek dat de akte niet door een advocaat maar door iemand van het secretariaat van Wessel Juristen was ondertekend, heeft de rechtbank mr. Okx verzocht dit gebrek te herstellen. Daarop heeft mr. Okx op 3 november 2026 de door hemzelf ondertekende akte ingediend. Er bestaat dan ook geen aanleiding de akte te weigeren.

toetsingskader

5.4.

Zuiver Hart Zorg heeft een vordering op grond van artikel 223 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) ingediend. Dit artikel biedt partijen de mogelijkheid om in een aanhangige bodemprocedure te vorderen dat de rechter een voorlopige voorziening zal treffen voor de duur van de bodemprocedure (een provisionele vordering). Deze vordering moet samenhangen met de hoofdvordering.

5.5.

Het karakter van een dergelijke voorlopige voorziening brengt mee dat de eisende partij in het incident, in dit geval Zuiver Hart Zorg, een zodanig dringend belang bij de gevraagde voorziening moet hebben, dat van haar niet kan worden gevergd dat zij de afloop van de bodemprocedure afwacht. Bij een beslissing op de vordering moet het belang van Zuiver Hart Zorg bij toewijzing van de vordering worden afgewogen tegen het belang van [gedaagden 1 en 3] om de afloop van de procedure af te wachten. Bij die belangenafweging moeten alle omstandigheden van het geval worden betrokken, waaronder de te verwachten duur van het geding, een eventueel restitutierisico en de mate van aannemelijkheid van een toewijzing van de vordering in de hoofdprocedure.

5.6.

Daarnaast geldt voor de toewijzing van een voorlopige voorziening die strekt tot betaling van geldvordering een terughoudende toets: toewijzing is alleen gerechtvaardigd als het bestaan van de vordering tot het beloop van het voorschot voldoende vast staat of eenvoudig kan worden vastgesteld.

de achtergrond van het geschil

5.7.

Het gaat hier in de kern om een geschil tussen de twee aandeelhouders/bestuurders van Zuiver Hart Zorg. Weliswaar treedt Zuiver Hart Zorg in deze procedure zelf als procespartij op, maar zij wordt hierin feitelijk geleid door haar bestuurder [bedrijf] en vertegenwoordigt daarmee ook het standpunt van [bedrijf].

5.8.

[bedrijf] heeft zich in de hoofdzaak op het standpunt gesteld dat [gedaagde 1], geleid door [gedaagde 3], op onrechtmatige wijze grote bedragen aan Zuiver Hart Zorg heeft onttrokken. Daarom heeft [bedrijf] [gedaagde 3] Holding begin dit jaar buitengesloten van de bedrijfsvoering en haar uitgeschreven als bestuurder van Zuiver Hart Zorg. De voorzieningenrechter heeft met het kortgedingvonnis bedoeld die situatie terug te draaien. Dat is in elk geval voor een deel gelukt: [gedaagde 1] is weer ingeschreven als bestuurder van Zuiver Hart Zorg. [gedaagden 1 en 3] stelt echter dat [gedaagde 1] nog steeds geen (volledige) toegang heeft gekregen tot de bedrijfsvoering van Zuiver Hart Zorg en niet in staat wordt gesteld haar bestuurstaken in volle omvang uit te oefenen.

5.9.

[gedaagden 1 en 3] heeft in de hoofdzaak gemotiveerd betwist dat van onrechtmatige onttrekkingen sprake is geweest; op haar beurt beschuldigt zij [bedrijf] ervan dat zij, althans [naam], zich systematisch door middel van valse facturen door Zuiver Hart Zorg van een inkomen heeft voorzien. Volgens haar heeft [bedrijf], geleid door haar bestuurder [naam], aldus in de periode van oktober 2024 tot en met januari 2026 ruim € 2 ton aan Zuiver Hart Zorg onttrokken, terwijl daar geen daadwerkelijke werkzaamheden tegenover stonden.

de onttrekkingen na het kortgedingvonnis

5.10.

[gedaagden 1 en 3] erkent dat zij na het kortgedingvonnis een tweetal bedragen van de rekening van Zuiver Hart Zorg heeft laten overboeken naar de rekening van [gedaagde 3]: een bedrag van € 1.290 op 26 juni 2026 en een bedrag van € 1.200 op 6 september 2026 (zij komt daarmee – anders dan Zuiver Hart Zorg – op een totaalbedrag van € 2.490). Daarmee is volgens haar niet gezegd dat deze onttrekkingen onrechtmatig zijn, laat staan dat zij de kas van Zuiver Hart Zorg leegtrekt. Omdat Zuiver Hart Zorg conservatoir beslag heeft laten leggen op de bankrekening van [gedaagde 1], kon [gedaagde 1] haar managementvergoeding niet op haar eigen bankrekening laten betalen. [gedaagde 1] heeft een opeisbare vordering van € 63.100 op Zuiver Hart Zorg aan onbetaalde managementvergoeding, maar [bedrijf] blokkeert de betaling van haar facturen, terwijl [bedrijf] zichzelf wel haar eigen managementvergoeding laat betalen. De twee aan [gedaagde 3] uitbetaalde bedragen strekken in mindering op de nog verschuldigde managementvergoeding van [gedaagde 1] en van schade voor Zuiver Hart Zorg is daarom geen sprake, aldus steeds [gedaagden 1 en 3]

5.11.

De rechtbank stelt vast dat het gedrag van beide bestuurders zorgen baart. [bedrijf] lijkt zich opnieuw schuldig te maken aan eigenrichting; zij heeft het vonnis van de voorzieningenrechter grotendeels naast zich neergelegd en feitelijk het beheer van de bankrekening en de bedrijfsvoering van Zuiver Hart Zorg naar zich toegetrokken. Zij boekt – naar eigen zeggen – gelden die op de rekening van Zuiver Hart Zorg worden ontvangen nu meteen na ontvangst over naar haar eigen rekening om deze ‘veilig te stellen’ en stort vervolgens precies terug wat zij aan derden wil uitbetalen. Volgens [gedaagden 1 en 3] doet [bedrijf] daarbij selectief betalingen, zonder haar daarin te kennen, en heeft zij zonder overleg de bedrijfsvoertuigen van Zuiver Hart Zorg verkocht.

5.12.

Aan de andere kant lijkt [gedaagde 1] zich vooral te laten leiden door haar eigen (financiële) belang en stelt zij niet het belang van de vennootschap voorop. Zo kunnen zeker vraagtekens worden gezet bij de onttrekkingen door [gedaagden 1 en 3] na het kortgedingvonnis. Volgens de aangifte (zie 2.6) heeft [gedaagde 3] in het loonsysteem een aantal betalingen, die door Zuiver Hart Zorg (lees: [bedrijf], rb) waren klaargezet voor personeelsleden van Zuiver Hart Zorg aangepast, in die zin dat zij daarvoor steeds als betaaladres het rekeningnummer van [gedaagde 3] heeft ingevuld. Alleen in het geval van de betaling van 27 juni 2026 (die was bestemd voor ‘Lien Care’) heeft dat voor [gedaagde 3] tot resultaat geleid; de andere aangepaste betalingen zijn vanwege een gebrek aan saldo op de rekening van Zuiver Hart Zorg niet uitgevoerd. [gedaagden 1 en 3] stelt weliswaar dat niet is aangetoond dat zij de wijzigingen heeft doorgevoerd, maar betwist niet uitdrukkelijk dat zij dit heeft gedaan en geeft ook geen verklaring voor het feit dat daarbij steeds het rekeningnummer van [gedaagde 3] als betaaladres is ingevuld. Voor de hand ligt dan ook dat de aanpassingen uit de koker van [gedaagden 1 en 3] komen. Dit is een handelwijze die, ook al zou deze niet tot schade voor Zuiver Hart Zorg hebben geleid, niet door de beugel kan.

de vorderingen die zien op het gebruik van de bankrekening

5.13.

Al met al is sprake van een zeer onwenselijke situatie die de bedrijfsvoering van Zuiver Hart Zorg geen goed doet. De rechtbank ziet evenwel, ook al zouden de twee recente onttrekkingen door [gedaagden 1 en 3] als onrechtmatig jegens Zuiver Hart Zorg zijn aan te merken, geen aanleiding om in te grijpen zoals door Zuiver Hart Zorg is gevorderd. Daarbij is het volgende van belang.

5.14.

Toewijzing van de vorderingen die zien op het gebruik van de bankrekening van Zuiver Hart Zorg zou ertoe leiden dat alleen [bedrijf] nog bevoegd is om over de gelden van Zuiver Hart Zorg te beschikken. Zuiver Hart Zorg heeft, gelet op het verweer van [gedaagden 1 en 3] in de hoofdzaak, onvoldoende aannemelijk gemaakt dat dit een voor de onderneming meer wenselijk scenario is. [gedaagden 1 en 3] heeft immers – onderbouwd met bewijsstukken, waaronder opnames van gesprekken – aangevoerd dat juist [bedrijf] zich op onrechtmatige wijze ten koste van Zuiver Hart Zorg heeft verrijkt (zie 5.9). Het is dan ook goed mogelijk dat beide bestuurders een verwijt kan worden gemaakt wat betreft de wijze waarop binnen Zuiver Hart Zorg het financiële beheer is gevoerd. Daarbij komt dat [bedrijf] ook overigens – ondanks het vonnis van de voorzieningenrechter – de bestuursbevoegdheid van [gedaagde 3] Holding niet lijkt te respecteren, zodat zij – bij toewijzing van de vorderingen – feitelijk als enige de bedrijfsvoering van Zuiver Hart Zorg zal bepalen. Onder deze omstandigheden bestaat er geen aanleiding om bij wijze van ordemaatregel de gevorderde voorzieningen te treffen.

5.15.

Een enquêteprocedure is de aangewezen weg om te bepalen of sprake is geweest van wanbeleid binnen Zuiver Hart Zorg en aan wie dat is te wijten. Voor het starten van deze procedure ontbreken volgens Zuiver Hart Zorg echter de financiële middelen. [bedrijf] en [gedaagden 1 en 3] zullen bij deze stand van zaken een manier moeten vinden om samen te werken, waarbij beide niet hun eigen belang maar het belang van Zuiver Hart Zorg voorop moeten stellen. Als bestuurders van Zuiver Hart Zorg zijn zij allebei evenzeer gehouden hun bestuurstaak behoorlijk te vervullen en kunnen zij allebei evenzeer aansprakelijk worden gehouden voor eventueel onbehoorlijk bestuur van de vennootschap.

het voorschot

5.16.

Zuiver Hart Zorg zorgt vordert daarnaast betaling van een geldsom, bij wijze van voorschot op de in de hoofdzaak gevorderde hoofdsom. Deze vordering is tegen de achtergrond van het onder 5.6 aangehaalde toetsingskader niet toewijsbaar. In dat verband wordt het volgende overwogen.

5.17.

Vast staat dat [gedaagden 1 en 3] na het kortgedingvonnis tenminste € 2.460 (€ 2.490 volgens [gedaagden 1 en 3] zelf) aan Zuiver Hart Zorg heeft onttrokken. Ook al verdient de wijze waarop [gedaagden 1 en 3] dit heeft bewerkstelligd geen navolging, is van belang dat hierdoor volgens [gedaagden 1 en 3] geen schade voor Zuiver Hart Zorg is ontstaan. Volgens haar beschikt zij namelijk over een aanzienlijke vordering op Zuiver Hart Zorg wegens niet betaalde managementvergoedingen en strekken de onttrekkingen in mindering daarop.

5.18.

De vraag of, en zo ja, in hoeverre [gedaagden 1 en 3] een verrekenbare (tegen)vordering heeft op Zuiver Hart Zorg zal in de hoofdzaak nader moeten worden onderzocht. Op dit moment kan echter nog niet met voldoende zekerheid worden vastgesteld dat [gedaagden 1 en 3] gehouden is tot terugbetaling van dit bedrag.

5.19.

Evenmin kan met voldoende mate van zekerheid worden vastgesteld dat [gedaagden 1 en 3] gehouden is een bedrag van € 30.000 te voldoen aan Zuiver Hart Zorg. Voor [gedaagde 3] geldt dat deze vordering al niet toewijsbaar is omdat in de hoofdzaak van haar geen betaling op dit punt is gevorderd. Van samenhang met de hoofdvordering is dan ook geen sprake. [gedaagden 1 en 3] wijst er verder terecht op dat een eventuele boete op grond van de aandeelhoudersovereenkomst verschuldigd zou zijn aan [bedrijf], en niet aan Zuiver Hart Zorg. Om die reden heeft de voorzieningenrechter geen beslagverlof verleend voor deze vordering (zie 2.4). [gedaagden 1 en 3] betwist verder dat [bedrijf] – zoals Zuiver Hart Zorg stelt – de vordering uit hoofde van de verbeurde boetes aan Zuiver Hart Zorg heeft gecedeerd. Nu bewijs van de gestelde cessie niet is overgelegd, kan niet worden aangenomen dat Zuiver Hart Zorg op dit punt een vordering op [gedaagde 3] Holding heeft. Bovendien kan op dit moment nog niet worden vastgesteld dat [gedaagde 3] Holding op niet toegestane wijze cliënten van Zuiver Hart Zorg heeft bewogen over te stappen naar Zorg met Moed. [gedaagde 3] c.s. betwist dit gemotiveerd en dit zal in de hoofdzaak nader moeten worden onderzocht.

5.20.

Tot slot geldt dat sprake is van een reëel restitutierisico aan de zijde van Zuiver Hart Zorg. Vast staat dat voor zover nu nog gelden op haar rekening worden ontvangen deze meteen worden doorgeboekt naar [bedrijf]. Daarnaast wijst [gedaagden 1 en 3] – onderbouwd met bewijsstukken – erop dat niet alle lonen en crediteuren worden betaald en dat Zuiver Hart Zorg inmiddels is gestopt met het leveren van zorg.

artikel 21 Rv

5.21.

[gedaagden 1 en 3] heeft nog aangevoerd dat Zuiver Hart Zorg in de procedure een aantal onjuistheden heeft verkondigd en in die zin het bepaalde in artikel 21 Rv heeft geschonden. Omdat de incidentele vorderingen zullen worden afgewezen behoeven deze stellingen in het kader van het incident geen nadere bespreking.

kostenveroordeling

5.22.

Zuiver Hart Zorg zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van het incident. Deze worden begroot op € 1.025 (1 punt tarief III à € 836 + € 189 aan nakosten), te vermeerderen met de wettelijke rente zoals gevorderd. De nakosten zullen voor het overige worden toegewezen op de in de beslissing vermelde wijze.

in de hoofdzaak verder

in conventie en in reconventie

bezwaar vermeerdering van eis

5.23.

[gedaagden 1 en 3] heeft bezwaar gemaakt tegen de vermeerdering van eis van Zuiver Hart Zorg. Zuiver Hart Zorg heeft de vermeerdering van eis gecombineerd met een incidentele vordering waardoor [gedaagden 1 en 3] genoodzaakt is binnen een termijn van twee weken te reageren op een geheel nieuw feitencomplex, de gevraagde voorlopige voorzieningen en nieuwe producties. Dat maakt volgens haar de verdediging onredelijk moeilijk.

5.24.

Dat bezwaar wordt afgewezen. Voorop staat dat een eiser zolang nog geen eindvonnis is gewezen in beginsel bevoegd is zijn eis of de gronden daarvan te wijzigen (artikel 130 Rv). Van strijd met de eisen van een goede procesorde is – anders dan [gedaagden 1 en 3] aanvoert – geen sprake. De wijziging heeft betrekking op een beperkt aantal aanvullende geschilpunten, waarover [gedaagden 1 en 3] zich in haar akte – subsidiair – al heeft uitgelaten. Dat zij hierdoor onredelijk in haar verdediging is benadeeld valt niet in te zien. Daarbij komt dat zij bij gelegenheid van de nog te plannen mondelinge behandeling van de hoofdzaak nog alle gelegenheid heeft om zich hierover uit te laten en desgewenst nadere producties in het geding te brengen. Voor het nemen van nog een (antwoord)akte over de vermeerdering van eis bestaat dan ook geen aanleiding.

voortgang hoofdzaak

5.25.

De zaak zal naar de rol worden verwezen voor conclusie van antwoord in reconventie. Iedere verdere beslissing wordt aangehouden.

6 De beslissing

De rechtbank

in het incident

6.1.

wijst het gevorderde af,

6.2.

veroordeelt Zuiver Hart Zorg in de kosten van het incident, tot dit vonnis begroot op € 1.025, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf heden tot aan de dag van algehele voldoening,

6.3.

veroordeelt Zuiver Hart Zorg, voor het geval zij niet tijdig aan deze veroordeling voldoet, in de extra nakosten van € 98 plus de kosten van betekening, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf veertien dagen na betekening tot aan de dag van algehele voldoening,

in conventie en in reconventie

6.4.

bepaalt dat de zaak weer op de rol zal komen van woensdag 30 december 2026 voor het nemen van een conclusie van antwoord in reconventie door Zuiver Hart Zorg,

6.5.

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. S.P. Pompe en in het openbaar uitgesproken op 18 november 2026.

Voetnoten

  1. Zie 2.1 tot en met 2.5 van het incidentele vonnis.
  2. Zie 3.2 tot en met 3.4 van het incidentele vonnis.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.