Uitspraak · Materieel strafrecht

Rechtbank Amsterdam, 9 november 2026 – Mega Heanor

ECLI:NL:RBAMS:2026:11074Zaaknummer 81/284032-23

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Datum uitspraak
9 november 2026
Publicatiedatum
16 november 2026
Zaaknummer
81/284032-23
Rechtsgebied
Strafrecht, Materieel strafrecht
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 9 Sr
Zittingsplaats
Amsterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Mega Heanor. Verrdachte wordt veroordeeld voor het medeplegen van oplichting van de Belastingdienst en het medeplegen van witwassen. Hij krijgt daarvoor een taakstraf voor de duur van 240 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 2 maanden met een proeftijd van 2 jaren.

10 Beslissing

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart bewezen dat [verdachte] het onder 1 primair en 2 ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan [verdachte] meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt [verdachte] daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

Ten aanzien van feit 1 primair:

medeplegen van met het oogmerk om zich of een ander wederrechtelijk te bevoordelen, door het aannemen van een valse naam en een valse hoedanigheid en listige kunstgrepen en een samenweefsel van verdichtsels, iemand bewegen tot de afgifte van enig goed

Ten aanzien van feit 2:

medeplegen van witwassen

Verklaart het bewezene strafbaar.

Verklaart [verdachte] daarvoor strafbaar.

Legt op de volgende straf.

Veroordeelt [verdachte] tot een taakstraf voor de duur van 240 (tweehonderdveertig) uren, met bevel, voor het geval dat [verdachte] de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 120 (honderdtwintig) dagen.

Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die taakstraf in mindering zal worden gebracht naar de maatstaf van 2 (twee) uren per dag.

Veroordeelt [verdachte] tot een gevangenisstraf van 2 (twee) maanden.

Bepaalt dat deze straf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij later anders wordt bevolen.

Stelt daarbij een proeftijd van 2 (twee) jaren vast.

De tenuitvoerlegging kan worden bevolen als de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd schuldig maakt aan een strafbaar feit.

Beslag

Verklaart verbeurd:

- 600 EUR (Omschrijving: OI2938-6073599_238806 EUR 600 in 12 biljetten van EUR 50, Euro).

Gelast de teruggave aan [persoon 4] van:

- 1275 EUR (Omschrijving: OI2938-6073599_232062, Euro).

Dit vonnis is gewezen door

mr. H.J. Bos, voorzitter,

mrs. H.B.W. Beekman en A.K. Glerum, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. A.V. Koppelman, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 9 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 Onderzoek ter terechtzitting
  2. 2 Tenlastelegging
  3. 3 Waardering van het bewijs
  4. 4 Bewezenverklaring
  5. 5 Strafbaarheid van de feiten
  6. 6 Strafbaarheid van [verdachte]
  7. 7 Motivering van de straffen en maatregelen
  8. 8 Beslag
  9. 9 Toepasselijke wettelijke voorschriften
  10. 10 Beslissing

vonnis

RECHTBANK AMSTERDAM

Afdeling Publiekrecht

Teams Strafrecht

Parketnummer: 81/284032-23

Datum uitspraak: 9 november 2026

Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige strafkamer, in de strafzaak tegen:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1994,

ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:

[adres 1] .

1 Onderzoek ter terechtzitting

Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 2 en 3 september 2026. Het onderzoek is gesloten op de terechtzitting van 9 november 2026, waarna aansluitend uitspraak is gedaan.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. B. Frakking, en van wat [verdachte] en zijn raadsvrouw, mr. K.C. van de Wijngaart, advocaat te Rotterdam, naar voren hebben gebracht.

De rechtbank heeft de zaak tegen [verdachte] gelijktijdig, maar niet gevoegd, behandeld met de zaken tegen medeverdachten [medeverdachte 1] (81/293256-23), [medeverdachte 2] (81/293245-23) en [medeverdachte 3] (81/319192-23).

2 Tenlastelegging

Aan [verdachte] is – kort weergegeven – ten laste gelegd dat hij zich in Nederland schuldig heeft gemaakt aan

1. het medeplegen van oplichting van de Belastingdienst in de periode van 1 september 2023 tot en met 17 oktober 2023 (primair), dan wel medeplichtigheid daaraan (subsidiair);

2. het medeplegen van het (eenvoudig) witwassen van € 84.766,- in de periode van 1 september 2023 tot en met 28 oktober 2023.

De volledige tenlastelegging is opgenomen in bijlage I bij dit vonnis.

2.1.

Aanleiding

Deze zaak draait om een aanvraag in het kader van de Tijdelijke subsidieregeling Tegemoetkoming Blokaansluiting (hierna: TTB). In 2023 werd een prijsplafond ingevoerd om individuele huishoudens te beschermen tegen hoge energiekosten. Huishoudens met een collectieve aansluiting voor gas, warmte of elektriciteit werden via de TTB met subsidie geholpen. Op 14 september 2023 werd een TTB-aanvraag ingediend op naam van [persoon 1] , die aanleiding heeft gegeven tot het strafrechtelijke onderzoek met de naam “Heanor”.

3 Waardering van het bewijs

3.1.

Standpunt van het Openbaar Ministerie

[verdachte] moet worden vrijgesproken van het aan hem onder 1 primair ten laste gelegde medeplegen van oplichting. Onvoldoende is komen vast te staan dat [verdachte] een intellectuele of feitelijke bijdrage van dusdanig gewicht heeft geleverd. De onder 1 subsidiair ten laste gelegde medeplichtigheid aan oplichting kan worden bewezen, evenals het onder 2 ten laste gelegde medeplegen van opzetwitwassen.

3.2.

Standpunt van de verdediging

[verdachte] moet worden vrijgesproken van het onder 1 primair ten laste gelegde medeplegen van oplichting. Zijn handelingen zijn verwijtbaar, maar kwalificeren als medeplichtigheid. Ten aanzien de onder 1 subsidiair ten laste gelegde medeplichtigheid aan oplichting is dan ook geen bewijsverweer gevoerd. Hetzelfde geldt voor het onder 2 ten laste gelegde (eenvoudig) witwassen.

3.3.

Oordeel van de rechtbank

3.3.1.

Identificatie van personen en accounts

In het dossier komen diverse personen en accounts naar voren die in verband staan met onderhavige strafzaak. Uit het dossier volgt dat [medeverdachte 2] Snapchatgebruikers-ID “ [gebruikersID] ” had en de Snapchatnaam “ [snapchatnaam 1] ” gebruikte. [verdachte] omschreef [medeverdachte 2] in zijn politieverhoor omschreven als de “ [snapchatnaam 2] ”. [verdachte] verklaarde dat hij de gebruiker was van het Snapchataccount met de naam “ [snapchatnaam 3] ”, gekoppeld aan gebruikers-ID “ [gebruikers-ID 1] ”. Bij onderzoek aan de telefoon van [verdachte] blijkt dat hij contact heeft met Snapchatnaam “ [snapchatnaam 4] ” met gebruikers-ID “ [gebruikers-ID 2] ”. Uit het dossier volgt dat deze in gebruik was bij [medeverdachte 1] .

Aan [medeverdachte 3] is DOC-033 getoond. [medeverdachte 3] verklaarde daarbij dat de man op de foto [medeverdachte 1] is, de voornaam van [medeverdachte 1] . Diezelfde foto is ook aan [verdachte] getoond. [verdachte] gaf aan dat deze persoon “ [naam 1] ” is. De rechtbank gaat ervan uit dat de man op DOC-033 [medeverdachte 1] is en dat [medeverdachte 1] en “ [naam 1] ” dezelfde persoon zijn.

[medeverdachte 3] verklaarde verder dat hij via Telegram contact had over de TTB-aanvraag met iemand wiens Telegramnaam iets als “ [telegramnaam] ” was. De rechtbank gaat ervan uit dat dit contact [medeverdachte 1] was.

De rechtbank stelt op grond van het voorgaande vast dat [medeverdachte 1] “ [snapchatnaam 4] ”, “ [gebruikers-ID 3] ” en “ [naam 1] ” is, dat [verdachte] “ [snapchatnaam 3] ” en “ [gebruikers-ID 1] ” is en dat [medeverdachte 2] “ [gebruikersID] ”, “ [snapchatnaam 1] ” en “ [snapchatnaam 2] ” is. Waar deze aliassen in het dossier worden genoemd, zal in het vonnis de naam van de betreffende verdachte worden gebruikt .

3.3.2.

Feiten en omstandigheden

De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen onder meer het volgende vast.

De Belastingdienst heeft naar aanleiding van de TTB-aanvraag van 14 september 2023 een bedrag van in totaal € 84.766,- overgemaakt naar de bankrekening van [persoon 1] . Uit het dossier blijkt dat [persoon 1] geen rechthebbende was op TTB-subsidie, maar een zogenoemde katvanger. Verder waren [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] , [verdachte] en [medeverdachte 2] ieder met een eigen rol bij de aanvraag betrokken.

[verdachte] verklaarde dat hij in opdracht van [medeverdachte 1] een bankkaart moest regelen waar geld op zou worden gestort. [verdachte] vertelde aan de politie dat hij iemand kende die weer iemand kende die een bankkaart had. Uit het dossier blijkt dat dit [medeverdachte 2] was, die op zijn beurt verklaarde dat hij [persoon 1] bij [verdachte] introduceerde. Uit het dossier volgt dat [verdachte] op 6 september 2023 persoonsgegevens van [persoon 1] naar [medeverdachte 1] stuurde en op 7 september 2023 het adres van [persoon 1] , dat hij een halve minuut daarvoor in een los chatgesprek van [persoon 1] had ontvangen. [verdachte] en [medeverdachte 2] gingen samen naar [persoon 1] in Alkmaar. Daar werd op de rode telefoon, die [verdachte] bij zich droeg en die onder hem in beslag is genomen, een Rabobankapplicatie geïnstalleerd. [persoon 1] stond zijn bankpas en pincode af aan [verdachte] en er is een foto van het identiteitsbewijs van [persoon 1] gemaakt.

Ook op 7 september 2023 maakte [medeverdachte 3] – werkzaam als uitzendkracht bij de Belastingdienst op de afdeling TTB – een notitie aan in zijn telefoon. De notitie werd gewijzigd op 13 september 2023 en bevatte de tekst “Dan verander je leveringsadres naar: [adres 2] ”. Op 13 september 2023 maakte [medeverdachte 3] in zijn telefoon ook een contact aan met de voornaam van [medeverdachte 1] . [medeverdachte 3] verklaarde dat hij ongeveer een week voor het indienen van de TTB-aanvraag aan een Telegramgroep was toegevoegd waar in ieder geval [medeverdachte 1] in zat. Aan [medeverdachte 3] werd gevraagd wat er nodig was bij de aanvraag en hoe de aanvraag eruit moest zien. [medeverdachte 3] heeft uitleg gegeven. Hij ontving vervolgens via deze Telegramgroep een bankafschrift (DOC-080) en een [factuur energiebedrijf] (DOC-001) om te controleren of deze stukken voldeden aan de vereisten voor de aanvraag. [medeverdachte 3] constateerde dat er fouten in deze stukken zaten, onder meer het identificatienummer in de Basisregistratie Adressen en Gebouwen (hierna: BAG-ID) van het opgegeven leveringsadres en de Europees Artikel Nummers (hierna EAN-codes) die in de factuur werden genoemd. [medeverdachte 3] heeft een alternatief BAG-ID opgezocht en geadviseerd de gegevens in de stukken te wijzigen naar de gegevens die behoren bij de [adres 2] .

[energiebedrijf] constateerde dat de factuur (DOC-001) op meerdere punten niet overeenkwam met een echte [energiebedrijf]-factuur en dat deze vals was.

Op 14 september 2023 is ingelogd met de DigiD van [persoon 1] via de DigiD-applicatie op de rode iPhone op de website van de Belastingdienst. Op die datum is ook de TTB-aanvraag ingediend met als bijlagen tweemaal de [factuur energiebedrijf] (DOC-001) en het bankafschrift (DOC-080). [verdachte] verklaarde dat hij de rode telefoon naar [medeverdachte 1] moest brengen. De aanvraag is via de rode telefoon gedaan. Op zitting heeft [verdachte] verklaard dat hij naast [medeverdachte 1] in de auto zat ten tijde van het indienen van de aanvraag.

Op 30 september 2023 stuurde [medeverdachte 1] naar [verdachte] : “Die boy gaat deze week de behandeling goedkeuren als het goed is”, “Het is jouw taak om [persoon 1] [de rechtbank begrijpt: de katvanger [persoon 1] ] goed te houden” en “En pasje bij je te houden”. Een half uur later liet [verdachte] vervolgens aan [medeverdachte 2] weten dat de aanvraag die week zou worden goedgekeurd en dat [medeverdachte 2] de “ [persoon 1] ” goed moest houden.

Een aantal dagen later nam een medewerker van de Belastingdienst, [persoon 2] , de aanvraag in behandeling. Dit gebeurde op verzoek van [medeverdachte 3] , zo blijkt uit de verklaringen van [medeverdachte 3] en uit het logboek van de Belastingdienst van 3 oktober 2023. [medeverdachte 3] werkte bij de afdeling “bulk” en het betrof een aanvraag voor de afdeling “regulier”. Daarom benaderde [medeverdachte 3] [persoon 2] , die wel bij de afdeling regulier werkte. Toen [persoon 2] de aanvraag behandelde kwam hij erachter dat het adres op de aanvraag een Penitentiaire Inrichting was. Hierover nam hij contact op met [medeverdachte 3] , die de aanvraag verder oppakte. [medeverdachte 3] noteerde toen naar eigen zeggen in strijd met de waarheid in het logboek dat hij contact had opgenomen met de aanvrager en na overleg met [persoon 2] het BAG-ID van het pand had veranderd van “ [nummer] ” naar “ [nummer] ”. Vervolgens keurde eerst [medeverdachte 3] de aanvraag goed, waarna teamleider [persoon 3] op 4 oktober 2023 de aanvraag definitief goedkeurde.

Op 17 oktober 2023 keerde de Belastingdienst uiteindelijk een bedrag uit van in totaal € 84.766,-, welk bedrag is bijgeschreven op de rekening van [persoon 1] . [verdachte] moest de rekening in de gaten houden. Toen het geld op de rekening was gestort, maakte [verdachte] een groepschat aan met daarin [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en zichzelf. Vanaf toen begonnen de contante geldopnames en uitgaven bij winkels. De rekening is op 18 oktober 2023 geblokkeerd, waarna [medeverdachte 1] in de groepschat een belscript stuurde dat [persoon 1] kon gebruiken ter deblokkering van zijn rekening bij de bank. Ook stuurde [verdachte] die dag een bericht naar [persoon 1] met daarin de tekst “Beter ga je morgen bellen na belastingkantoor. En hun aan de lijn geven. Aan die medewerkers van Rabobank”. Vervolgens ging de rekening op enig moment voor 20 oktober 2023 opnieuw open en is de rekening vanaf 20 oktober in een tijdsbestek van vier dagen op enkele euro’sna geleegd. Op 26 oktober 2023 liet [persoon 1] aan [verdachte] weten dat zijn pas was geblokkeerd. Dit gaf [verdachte] vervolgens door in de Telegramgroep waarin ook [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] zaten. [verdachte] en [medeverdachte 1] spoorden [medeverdachte 2] daarop aan om naar [persoon 1] toe te gaan om hem te kalmeren.

Tussenconclusie

De rechtbank komt tot de conclusie dat de Belastingdienst is opgelicht voor een bedrag van € 84.766,-. Door het gebruik van een valse naam, een valse hoedanigheid, listige kunstgrepen en een samenweefsel van verdichtsels is bij de Belastingdienst een onjuiste voorstelling van zaken in het leven geroepen waardoor de Belastingdienst is bewogen tot de afgifte van een geldbedrag in het kader van een TTB. Bij deze oplichting waren in ieder geval [verdachte] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] betrokken. Daarnaast is bij de oplichting gebruik gemaakt van een vals geschrift, te weten de [factuur energiebedrijf].

3.3.3.

Feit 1 primair: medeplegen van oplichting

De rechtbank stelt op basis van voorgaande feiten vast dat [verdachte] zich als medepleger schuldig heeft gemaakt aan de oplichting van de Belastingdienst. Anders dan de officier van justitie en de raadsvrouw ziet de rechtbank [verdachte] als een cruciale schakel in het laten slagen van de oplichting. Hij was de persoon die de “ [persoon 1] ” regelde en daarvoor [medeverdachte 2] erbij betrok. Hij zou hiervoor een vergoeding ontvangen. Vervolgens ging hij met [medeverdachte 2] naar [persoon 1] om [persoon 1] ’s bankpas op te halen. Ook zijn toen de bankierenapp en DigiD van [persoon 1] op de rode telefoon van [verdachte] gezet. Toen de aanvraag werd gedaan zat [verdachte] bij [medeverdachte 1] in de auto, waarna [medeverdachte 1] hem op de hoogte hield over wanneer de aanvraag zou worden goedgekeurd. Tot die tijd moest [verdachte] de pasjes bij zich houden en “ [persoon 1] ” rustig houden. [verdachte] op zijn beurt hield [medeverdachte 2] van de gang van zaken op de hoogte. Vervolgens creëerde [verdachte] vlak nadat het geld van de oplichting op de rekening van [persoon 1] werd gestort een Snapchatgroep met daarin onder meer [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en zichzelf. Dit deed hij naar eigen zeggen zodat iedereen kon zien wat er aan de hand was en wat er moest worden gedaan. [verdachte] haalde uiteindelijk ook geld van de rekening. Toen de bankrekening van [persoon 1] werd geblokkeerd stuurden [verdachte] en [medeverdachte 1] [medeverdachte 2] naar [persoon 1] om hem te kalmeren. Deze handelingen tezamen maken dat de rechtbank van oordeel is dat [verdachte] een dusdanige bijdrage heeft geleverd dat kan worden gesteld dat hij nauw en bewust heeft samengewerkt met in ieder geval [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] bij de oplichting van de Belastingdienst. [verdachte] en zijn mededaders hadden daarbij het oogmerk zich wederrechtelijk te bevoordelen.

3.3.4.

Feit 2 primair: medeplegen van witwassen

De rechtbank acht ook bewezen dat [verdachte] zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van het opzetwitwassen van € 84.766,-.

Voor een bewezenverklaring van witwassen is vereist dat [verdachte] witwasgedragingen heeft verricht met voorwerpen waarvan hij wist dat deze een criminele herkomst hebben. In dit geval is op 17 oktober 2023 ten onrechte een TTB-subsidie ter hoogte van € 84.766,- uitgekeerd op naam en op de bankrekening van [persoon 1] , die voor [verdachte] en zijn medeverdachten als katvanger fungeerde. Deze ontvangen TTB-subsidie is afkomstig uit de door [verdachte] en zijn medeverdachten gepleegde oplichting. Dit geldbedrag is dan ook geheel uit misdrijf afkomstig. Via de bankpas van [persoon 1] konden in ieder geval [verdachte] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] over het geld beschikken.

Door de katvangerconstructie met [persoon 1] hebben [verdachte] en zijn medeverdachten van het geldbedrag van € 84.766,- de werkelijke aard, herkomst, vindplaats, vervreemding en/of verplaatsing verborgen en verhuld. Daarnaast hebben zij verborgen en verhuld wie rechthebbende op dat geldbedrag was en wie het geldbedrag heeft verworven, voorhanden heeft gehad, heeft overgedragen, heeft omgezet en ervan gebruik heeft gemaakt.

Op 17 oktober 2023, vlak na de uitbetaling van het geldbedrag van de TTB-aanvraag, maakte [verdachte] een Snapchatgroep met daarin ook [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] . De chat diende om te overleggen hoe het verder moest met het geld van de bankrekening van [persoon 1] . Zowel [verdachte] als [medeverdachte 2] verklaarden bij de politie dat zij de opdracht hadden gekregen om goederen te kopen. [verdachte] verklaarde dat ze spullen moesten kopen met geld van de rekening van [persoon 1] en dat de goederen uiteindelijk weer zouden worden verkocht voor geld. Dat geld zou vervolgens worden verdeeld. Met het geld zijn diverse luxe goederen gekocht, waaronder iPhones, een Rolex-horloge, jassen en parfums. [verdachte] bekende dat hij op 21 oktober 2023 met geld van de rekening van [persoon 1] drie iPhones bij Prime Phones heeft gekocht. Daarnaast verklaarde hij dat hij in de auto zat toen [medeverdachte 1] van het geld een Rolexhorloge kocht bij [naam 2] . Gelet hierop hebben [verdachte] en zijn medeverdachten (in nauwe en bewuste samenwerking) van een geldbedrag van € 84.750,- gebruik gemaakt en dit bedrag ook verworven, voorhanden gehad, overgedragen en omgezet .

4 Bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de bewijsmiddelen bewezen dat [verdachte]

Feit 1 primair

in of omstreeks de periode 6 september 2023 tot en met 17 oktober 2023 in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, de Belastingdienst heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, te weten geldbedragen van in totaal EURO 84.766,-, en/of het verlenen van een dienst, te weten de toekenning van een subsidie in het kader van de Tijdelijke regeling Tegemoetkoming Blokverwarming en/of uitbetaling van geldbedragen in het kader van deze subsidieregeling door:

- in te loggen op de website van de Belastingdienst, althans het geautomatiseerde systeem van de overheid, waar een tegemoetkoming in het kader van de Tijdelijke regeling Tegemoetkoming Blokverwarming kon worden aangevraagd, door gebruik te maken van het DigiD-account van [persoon 1] waarmee werd voorgewend dat [persoon 1] zelf inlogde en een aanvraag deed (aanvraagnummer [nummer] );

- aldaar op/in een aanvraagformulier 'Tijdelijke Tegemoetkoming Blokverwarming' in strijd met de waarheid [persoon 1] te vermelden als de persoon die voor een pand met BAG-identificatienummer (BAG-ID} [nummer] gelegen aan de [adres 2] een energiecontract met de energieleverancier zou hebben afgesloten (de contracthouder) en

- bij deze aanvraag een valse voorschotfactuur (DOC-001) van [energiebedrijf] aan [persoon 1] bij te sluiten (IMG_3646) waarop als verbruiksadres de [adres 2] was vermeld en

- bij deze aanvraag een bankafschrijving bij te sluiten, te weten een overboeking op 1 september 2023 van € 3,46 vanaf de bankrekening [rekeningnummer] ten name van [persoon 1] aan Nationale Nederlanden Verzekeren (DOC-080), en

- in het logboek van de Belastingdienst op te (doen) nemen dat contact met de aanvrager [persoon 1] had plaatsgevonden en/of dat deze aanvrager een verkeerd BAG-ID had opgegeven en/of op te (doen) nemen dat er toestemming was gekregen om dit BAG-ID te wijzigen en

- in het computersysteem van de Belastingdienst het bij de aanvraag opgegeven BAG-ID [nummer] behorende bij de [adres 2] te (doen) wijzigen in [nummer] en

- de aanvraag te (doen) verwerken en (voorlopig) goed te keuren en te doen goedkeuren;

Feit 2

in of omstreeks de periode l7 oktober 2023 tot en met 24 oktober 2023 in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen, (van) een voorwerp, te weten een geldbedrag van in totaal EURO 84.766,-

- de werkelijke aard, de herkomst, de vindplaats, de vervreemding en/of de verplaatsing heeft verborgen en/of heeft verhuld, dan wel heeft verborgen en/of heeft verhuld wie de rechthebbende(n) op dat voorwerp was/waren en/of heeft verborgen en/of heeft verhuld wie dat dat voorwerp voorhanden had(den), en

- heeft verworven, voorhanden heeft gehad, heeft overgedragen, heeft omgezet en/of gebruik heeft gemaakt,

terwijl verdachte en zijn mededaders, wisten, dat dat voorwerp - onmiddellijk of middellijk - afkomstig was uit enig eigen misdrijf.

Voor zover in het bewezenverklaarde deel van de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. [verdachte] is hierdoor niet in de verdediging geschaad.

5 Strafbaarheid van de feiten

De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.

6 Strafbaarheid van [verdachte]

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van [verdachte] uitsluit. [verdachte] is dan ook strafbaar.

7 Motivering van de straffen en maatregelen

7.1.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat [verdachte] voor het door hem onder 1 subsidiair en 2 bewezen geachte zal worden veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 220 uren, met aftrek van voorarrest en met bevel, voor het geval dat [verdachte] de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 110 dagen. Daarnaast heeft de officier van justitie een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf gevorderd voor de duur van twee maanden met een proeftijd voor de duur van twee jaren. Bij de vordering is rekening gehouden met de overschrijding van de redelijke termijn.

7.2.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft verzocht rekening te houden met de proceshouding van [verdachte] . Daarnaast is verzocht om de hoogte van de door de officier van justitie gevorderde taakstraf te matigen en geen voorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen.

7.3.

Oordeel van de rechtbank

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van [verdachte] , zoals van een en ander ter terechtzitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Ernst van de feiten

[verdachte] heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van oplichting van de Belastingdienst. Daarnaast heeft [verdachte] zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van het witwassen van het geldbedrag dat als gevolg van dit frauduleuze handelen onterecht is uitgekeerd. Door de wijze waarop de Belastingdienst het aanvraagsysteem voor de TTB had ingericht, konden personen met een blokverwarming snel beschikken over de door hen geclaimde subsidie. Het aanvraagsysteem was daarvoor welbewust laagdrempelig ingericht en gebaseerd op het vertrouwen dat de overheid in haar burgers moet kunnen hebben. [verdachte] en zijn medeverdachten hebben er voor gekozen om misbruik van dit systeem te maken en daarmee het genoemde vertrouwen ondermijnd. [verdachte] had enkel oog voor financieel gewin, wat des te meer blijkt uit de aanschaf van alle luxegoederen binnen enkele dagen na de uitkering van het geldbedrag. Daarnaast worden door het witwassen van geld de opbrengsten van misdrijven aan het zicht van justitie onttrokken en wordt daaraan een schijnbaar legale herkomst verschaft, waardoor de integriteit van het financiële en economische verkeer wordt aangetast.

Persoon van [verdachte]

De rechtbank heeft acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van [verdachte] van 20 juni 2026. Hieruit blijkt dat [verdachte] eerder is veroordeeld voor strafbare feiten, waaronder vermogensdelicten.

Straf

De rechtbank is van oordeel dat het in deze zaak in beginsel om gevangenisstrafwaardige feiten gaat. De rechtbank weegt in strafverzwarende zin mee dat [verdachte] eerder is veroordeeld voor vermogensdelicten. De rechtbank weegt echter in het voordeel van [verdachte] de overschrijding van de redelijke termijn mee. Op 28 oktober 2023 is [verdachte] in verzekering gesteld. Toen is de redelijke termijn zoals bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden aangevangen. Als uitgangspunt geldt dat binnen twee jaar na aanvang van die redelijke termijn door de rechtbank moet zijn beslist, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden. Dit betekent dat de zaak op 28 oktober 2025 moest zijn afgerond. De rechtbank is van oordeel dat de omvang en complexiteit van deze zaak niet van dien aard zijn dat de opgetreden vertraging gerechtvaardigd is. De rechtbank stelt daarom vast dat de redelijke termijn met ruim één jaar is overschreden. Vanwege deze omstandigheden zal de rechtbank geen gevangenisstraf aan [verdachte] opleggen. De rechtbank is van oordeel dat gelet op alle hiervoor genoemde omstandigheden aanleiding bestaat bij de straftoemeting af te wijken van wat de officier van justitie heeft gevorderd.

Alles afwegende acht de rechtbank een taakstraf voor de duur van 240 uren met aftrek van voorarrest en daarnaast een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twee maanden, met een proeftijd van twee jaren, passend en geboden. De rechtbank acht dit voorwaardelijke deel van belang als stok achter de deur om zo recidive te voorkomen. Ook wordt hiermee uitdrukking gegeven aan de ernst van de feiten.

8 Beslag

Onder [verdachte] zijn de volgende voorwerpen in beslag genomen:

- 1275 EUR (Omschrijving: OI2938-6073599_232062, Euro);

- 600 EUR (Omschrijving: OI2938-6073599_238806 EUR 600 in 12 biljetten van EUR 50, Euro).

8.1.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft verzocht om beide geldbedragen verbeurd te verklaren. Meer specifiek ten aanzien van het bedrag van € 1275,- heeft de officier van justitie betoogd dat dit bedrag is aangetroffen in dezelfde kamer als de bankpas van [persoon 1] , in de woning van de schoonmoeder van [verdachte] . Mede gelet op de verklaringen van de schoonmoeder van [verdachte] dient te worden vastgesteld dat dit geldbedrag uit misdrijf afkomstig is.

8.2.

Standpunt van de verdediging

Het bedrag van € 1275,- dient te worden teruggegeven aan de rechthebbende, te weten de ex-partner van [verdachte] , [persoon 4] . Zij heeft direct aangegeven dat haar spaargeld in de slaapkamer zou liggen. Tijdens de doorzoeking heeft zij vervolgens een plank in de kast aangewezen en daar is de € 1275,- gevonden. Daarmee is voldoende geconcretiseerd dat dit spaargeld van de ex-partner van [verdachte] betreft. Het bedrag van € 600,- dient te worden teruggegeven aan [verdachte] , omdat dit bedrag niet kan worden gelinkt aan een strafbaar feit.

8.3.

Oordeel van de rechtbank

Ten aanzien van het bedrag van € 1275,- is voldoende onderbouwd dat dit bedrag toebehoort aan [persoon 4] . De rechtbank zal dan ook teruggave van dit geldbedrag aan [persoon 4] gelasten. Het bedrag van € 600,- is aangetroffen bij [verdachte] en de rechtbank gaat ervan uit dat dit bedrag afkomstig is van de door [verdachte] in deze zaak gepleegde misdrijven. Dit geldbedrag zal dan ook verbeurd worden verklaard.

9 Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 33, 33a, 47, 57, 326 en 420bis van het Wetboek van Strafrecht.

10 Beslissing

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart bewezen dat [verdachte] het onder 1 primair en 2 ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan [verdachte] meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt [verdachte] daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

Ten aanzien van feit 1 primair:

medeplegen van met het oogmerk om zich of een ander wederrechtelijk te bevoordelen, door het aannemen van een valse naam en een valse hoedanigheid en listige kunstgrepen en een samenweefsel van verdichtsels, iemand bewegen tot de afgifte van enig goed

Ten aanzien van feit 2:

medeplegen van witwassen

Verklaart het bewezene strafbaar.

Verklaart [verdachte] daarvoor strafbaar.

Legt op de volgende straf.

Veroordeelt [verdachte] tot een taakstraf voor de duur van 240 (tweehonderdveertig) uren, met bevel, voor het geval dat [verdachte] de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 120 (honderdtwintig) dagen.

Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die taakstraf in mindering zal worden gebracht naar de maatstaf van 2 (twee) uren per dag.

Veroordeelt [verdachte] tot een gevangenisstraf van 2 (twee) maanden.

Bepaalt dat deze straf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij later anders wordt bevolen.

Stelt daarbij een proeftijd van 2 (twee) jaren vast.

De tenuitvoerlegging kan worden bevolen als de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd schuldig maakt aan een strafbaar feit.

Beslag

Verklaart verbeurd:

- 600 EUR (Omschrijving: OI2938-6073599_238806 EUR 600 in 12 biljetten van EUR 50, Euro).

Gelast de teruggave aan [persoon 4] van:

- 1275 EUR (Omschrijving: OI2938-6073599_232062, Euro).

Dit vonnis is gewezen door

mr. H.J. Bos, voorzitter,

mrs. H.B.W. Beekman en A.K. Glerum, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. A.V. Koppelman, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 9 november 2026.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.