Uitspraak · Arbeidsrecht
Rechtbank Amsterdam, 13 oktober 2026 – Ontbinding arbeidsovereenkomst
ECLI:NL:RBAMS:2026:11037Zaaknummer 12224890 \ EA VERZ 26-556
- Instantie
- Rechtbank Amsterdam
- Datum uitspraak
- 13 oktober 2026
- Publicatiedatum
- 16 november 2026
- Zaaknummer
- 12224890 \ EA VERZ 26-556
- Rechtsgebied
- Civiel recht, Arbeidsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig, Proceskostenveroordeling, Op tegenspraak, Beschikking
- Uitkomst
- Ontbinding arbeidsovereenkomst
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 7:671b BW
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Ontbinding arbeidsovereenkomst. De kantonrechter is van oordeel dat uit de feiten en omstandigheden volgt dat tussen werkgever en werknemer sprake is van een zodanig verstoorde arbeidsverhouding dat van werkgever in redelijkheid niet kan worden gevergd de arbeidsovereenkomst met werknemer te laten voortduren. Wel transitievergoeding, geen billijke vergoeding.
6 De beslissing
De kantonrechter
op het verzoek en de tegenverzoeken
ontbindt de arbeidsovereenkomst tussen partijen met ingang van 1 februari 2027;
kent aan [verweerder] een transitievergoeding toe ten laste van SURF ter hoogte van € 51.815,45 en veroordeelt SURF tot betaling van dit bedrag;
veroordeelt SURF om binnen een maand na de beëindiging van het dienstverband een specificatie van de eindafrekening toe te sturen, inclusief uitbetaling van opgebouwde doch niet genoten vakantiedagen en vakantiegeld;
veroordeelt [verweerder] in de proceskosten van € 1.148,-, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe en, indien niet binnen deze termijn aan de veroordeling is voldaan en de beschikking moet worden betekend, te vermeerderen met de wettelijke kosten van betekening;
verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad;
wijst het meer of [verweerder] verzochte af.
| Deze beschikking is gegeven door mr. H.D. Coumou en in het openbaar uitgesproken op 13 oktober 2026. |
598
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK AMSTERDAM
Civiel recht
Kantonrechter
Zaaknummer / rekestnummer: 12224890 \ EA VERZ 26-556
Beschikking van 13 oktober 2026
in de zaak van
SURF B.V.,
gevestigd te Utrecht,
verzoekende partij,
verwerende partij in het tegenverzoek,
hierna te noemen: SURF,
gemachtigde: mr. C.I. van Gent,
tegen
[verweerder] ,
wonende te [woonplaats] ,
verwerende partij,
verzoekende partij in het tegenverzoek,
hierna te noemen: [verweerder] ,
gemachtigde: mr. A.P. van Geffen.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het verzoekschrift, met producties,
- het verweerschrift, met een tegenverzoek en producties;
- de producties 51 en 52 van de zijde van SURF.
De mondelinge behandeling heeft op 15 september 2026 plaatsgevonden. Namens SURF zijn [naam 1] (voorzitter Raad van Bestuur), [naam 2] (manager) en [naam 3] (HR-manager) verschenen, met de gemachtigde. [verweerder] is eveneens verschenen met zijn gemachtigde. Partijen hebben hun standpunten nader toegelicht en vragen van de kantonrechter beantwoord. Mr. Van Gent en mr. Van Geffen hebben beiden spreekaantekeningen overgelegd die aan het dossier zijn toegevoegd. Van de mondelinge behandeling heeft de griffier aantekeningen gemaakt die in het dossier zijn gevoegd.
De beschikking is bepaald op vandaag.
2 De feiten
[verweerder] , geboren op [geboortedatum] 1984, is sinds 1 april 2012 in dienst bij SURF. Sinds 1 mei 2021 vervult [verweerder] de functie van Teamhoofd/Adviseur van het Data Management Services team (hierna: DMS). Zijn loon bedraagt € 8.982,00 bruto per maand, exclusief vakantiegeld (8,33%) en een eindejaarsuitkering (8,33%).
Op 27 januari 2022 heeft [verweerder] een beoordelingsgesprek over het jaar 2021 gehad, en dan met name over de tweede helft van 2021. In het formulier van dit gesprek staat, kort weergeven, dat [verweerder] voldoet aan de verwachting. Verder staat in het formulier dat hij verder moet groeien in zijn rol als manager, soms wat meer politiek.
In april 2023 heeft [verweerder] een tweedaagse cursus “Het Goede Gesprek” gevolgd.
Ook in het formulier van het beoordelingsgesprek over 2023 staat, kort weergegeven, dat [verweerder] voldoet aan de verwachting en dat hij goed bezig is met zijn team qua inhoud en qua persoonlijke ontwikkeling. Verder staat erin dat [verweerder] moet leren vertrouwen op zijn mensen en de details moet loslaten. Tot slot wordt het volgende gemeld:
“4. Opletten dat doelgerichtheid niet te snel gaat, waardoor je mensen verliest of zelfs op hun tenen trapt.
-> Frustratie dat dingen soms langzaam gaan kan hij beter mee omgaan, wat hem helpt, waardoor het minder vaak mis gaat. Situatie waar er spanning ontstaat moeten we blijven uitspreken en van elkaar leren.”
Op 5 oktober 2023 heeft [verweerder] een functioneringsgesprek gehad. In het verslag van dit gesprek staat, voor zover relevant, het volgende:
“(…)
Reactie leidinggevende: I am worried about your negative attitude towards other colleagues since this not only decreases your efficiency but also could lead to a negative reputation. (…) Yes, things at SURF are not perfect, but they will not become better by starting more fights about things we can’t change.
(…)
On the contrary, many things are going on that are not visible to you, and I do not appreciate those negative comments about colleagues. Those cost me a lot of energy, which I don’t want to invest. (…) Furthermore, you are also part of the company, so instead of only pointing out problems, you can also proactively solve them, and I am willing to enable you here.
(…)
Appointments: Start coaching to more efficiently use your energy.
(…)”
Hierop heeft [verweerder] een coachingstraject gevolgd. In de offerte van het coachingsbureau van 24 november 2023 staat, voor zover relevant, het volgende:
“(…)
In het intakegesprek dat vandaag heeft plaatsgevonden, heb je aangegeven dat je jezelf verder wil ontwikkelen in ‘effectiever’ communiceren met je collega’s. Je ervaart dat het soms kan voorkomen dat collega’s zich negatief bejegend voelen vanwege je directe manier van communiceren. Daarnaast mis je de ‘interne klantvriendelijkheid’ tussen collega’s onderling (met name in de communicatie met de collega’s in Utrecht).
(…)”
In het beoordelingsgesprek over het jaar 2023 staat, voor zover relevant, het volgende:
“(…)
However, to get this help and support, it’s essential that you can better connect with the people. I see that occasionally, your passion can be in your way. While your ideas and intentions are reasonable, you can’t get the connection with other (most of the time) less passionate colleagues. I think it’s great and important that you do the coaching because you can reach a lot if you pull people with your passion and not scare them. I hope you can work on that since I believe you are most stopping yourself here.
(…)”
Begin 2024 heeft een medewerkerstevredenheidsonderzoek plaatsgevonden. Hieruit volgt onder meer dat het team van [verweerder] op de vraag “Ik voel me veilig om mijn leidinggevende aan te spreken op zijn/haar gedrag” een 5,0 scoort, terwijl het gemiddelde binnen SURF een 7,6 is. Op de vragen “Mijn leidinggevende hecht waarde aan de verschillende meningen in mijn team” en “Ik heb goed contact met mijn leidinggevende” scoort het team van [verweerder] een 5,8 respectievelijk een 6,3, terwijl de gemiddelden van SURF 7,8 respectievelijk 8,4 zijn.
[naam 4] (hierna: [naam 4] ) zat in het team van [verweerder] . Zij schrijft over haar relatie met [verweerder] , voor zover relevant, het volgende:
“(…)
De samenwerking met [verweerder] was altijd al moeizaam en is op dit moment zelfs afwezig. Dat gaat verder dan een eventueel verstoorde werkrelatie tussen [verweerder] en mij: het probleem is groter dan dat. Hij vertoont divers ongewenst gedrag, zoals woede-uitbarstingen, buitensluiten en het openlijk tonen van een gebrek aan respect voor alles en iedereen. Verschillende collega’s willen niet meer met hem samenwerken (…)
Dit gedrag creëert veel onveiligheid, voor collega’s en ook voor mij. Omdat er niks lijkt te veranderen aan de situatie, ontbreekt perspectief. Dit werkt door in mijn psychische en fysieke welzijn.
(…)”
[naam 4] en [verweerder] zijn mediation gestart om de relatie tussen hen te verbeteren. Dit traject is voortijdig geëindigd.
Op 19 augustus 2024 heeft [naam 4] zich ziek gemeld. Volgens de bedrijfsarts zijn haar klachten het gevolg van een arbeidsconflict. In het advies van 5 november 2024 van de bedrijfsarts staat dat wordt geadviseerd om een extern bureau onderzoek te laten doen naar grensoverschrijdend gedrag. Als de werkgever te kennen geeft eerst nog een poging te willen doen om mediation te herstarten, lijkt de bedrijfsarts dat een goede optie. Een herstart van het mediationtraject heeft niet plaatsgevonden.
Het team Relatiemanagement Onderzoek Research (RMO) heeft op 29 oktober 2024 een e-mail over [verweerder] gestuurd. Daarin staat, voor zover relevant, het volgende:
“(…)
Een samenwerking met (…) is gestopt toen het betreffende teamhoofd in ‘coaching’ gesprekken zich zo agressief opstelde dat hij iemand (…) aan het huilen maakte.(…)
Deze (onvoorspelbare) reacties van dominantie, intimidatie en agressiviteit in gesprekken worden veelal afgedaan als “zo is hij nou eenmaal, hij is gepassioneerd.” Dit maakt dat er een gedoogcultuur is ontstaan. Binnen deze cultuur werken mensen liever om hem heen en mijden hem zo veel mogelijk. Zo ook wij van relatiemanagement.
(…)”
Op 31 oktober 2024 heeft een gesprek met [verweerder] plaatsgevonden waarin hem is gevraagd zijn rol van Teamhoofd neer te leggen. Bij e-mail van 7 november 2024 is [verweerder] meegedeeld dat hij wordt vrijgesteld van werkzaamheden met behoud van salaris.
Op 4 november 2024 heeft de UvA aan SURF een e-mail gestuurd waarin zij, kort weergegeven, meedeelt dat een overleg vrij intimiderend is overgekomen. [verweerder] was bij dit gesprek aanwezig en is – ten onrechte – hierop door zijn manager [naam 2] (hierna: [naam 2] ) aangesproken.
[verweerder] heeft hierop een klacht over [naam 2] ingediend. De Raad van Bestuur, in de persoon van de heer [naam 5] , heeft hierop gereageerd en [verweerder] te kennen gegeven de klacht niet verder in behandeling te nemen. Vervolgens heeft [verweerder] een klacht tegen [naam 2] en [naam 5] ingediend. In deze klachten heeft, voor zover relevant, [verweerder] het volgende geschreven:
“(…)
This is unacceptable unethical and intimidating behavior, ultimately creating an unsafe environment for [verweerder] . None other than the Direction is covering up serious misbehavior from Management!
(…)”
[naam 6] , voorzitter van de RvB, (hierna: [naam 6] ) heeft op de klachten van [verweerder] gereageerd. Hij heeft, kort weergegeven, geschreven dat hij geen aanleiding ziet de klacht tegen [naam 2] verder in behandeling te nemen en dat de UvA case geen onderdeel meer is geweest van het vervolgtraject over het onwenselijk gedrag van [verweerder] . Met betrekking tot de klacht tegen [naam 5] heeft [naam 6] aan [verweerder] meegedeeld dat de Raad van Commissarissen heeft aangegeven geen aanleiding te zien om de klacht verder in behandeling te nemen, omdat het om een incidenteel geval gaat waarbij [naam 2] niet onethisch heeft gehandeld en de UvA case geen impact heeft op de formele dossiervorming tegen [verweerder] .
[verweerder] heeft hierop verzocht de klachten alsnog in behandeling te nemen
In de periode van januari 2025 tot en met juni 2025 hebben SURF en [verweerder] overleg gehad over een functiewijziging. SURF heeft [verweerder] de functie van Adviseur in het team Onderwijslogistiek op locatie Utrecht aangeboden tegen ongewijzigde arbeidsvoorwaarden. Partijen zijn het niet eens geworden over de voorwaarden voor deze andere functie.
Op 5 februari 2025 heeft [verweerder] een gesprek met [naam 5] en een medewerker van HR gehad. In het gesprekverslag staat, kort weergegeven, dat [verweerder] zich onjuist behandeld voelt en dat het vertrouwen weg is. Volgens [verweerder] is sprake van een slecht proces en mentale mishandeling en is het niet eerlijk verlopen.
In reactie op dit gespreksverslag heeft [verweerder] onder meer het volgende geschreven:
“(…)
b) SURF heeft mij onbehoorlijk (ik licht dat toe aan de hand van opzettelij kwaadwillig en/of junior handelen door [naam 2] ). Hiervoor past compensatie.
Een concreet voorbeeld hier is het handelen met kwade intentie/wil door [naam 2] .(…)
Niet zonder de nodige zelfreflectie kan ik, gegeven het beschadigende en doelbewust boosaardige proces, zeggen dat de “Fair Change” voor mij meer een “Unfair Change” aan het worden is.
(…)”.
Op 12 februari 2025 heeft opnieuw een gesprek tussen [verweerder] , [naam 5] en een medewerker van HR plaatsgevonden. In het gespreksverslag staat, kort weergegeven, dat onder meer dat [verweerder] open staat voor verandering, maar dat hij moet snappen hoe hij moet veranderen. Daarbij heeft hij te kennen gegeven dat hij zijn stem niet verheft en vraagt of het een probleem is als hij dat wel doet. Verder heeft hij in het gesprek te kennen gegeven dat [naam 4] manipulatief is, dat er collega’s zijn die positief over hem zijn, dat een aantal collega’s heeft samengespannen en problemen heeft veroorzaakt en dat [naam 2] super junior is, zwak heeft opgetreden in dit dossier en nalatig is geweest in haar functioneren.
Op 21 maart 2025 heeft [verweerder] zich ziek gemeld.
2.23. [naam 6] en [verweerder] hebben een mediator ingeschakeld. Mediation heeft niet tot een oplossing geleid.
In de rapportage arbeidsdeskundig onderzoek en advies van 3 februari 2026 staat, voor zover relevant, het volgende:
“(…)
3. Kan de werknemer ander structureel passend werk bij de eigen werkgever uitvoeren?(…)
Er zijn mogelijk alternatieven, maar hiervoor dient men tot een gemeenschappelijk oplossing te komen, waarbij er weer sprake dient te zijn van voldoende wederzijds vertrouwen en het aanwezig zijn van voldoende veiligheid voor zowel werkgever als werknemer.
(…)”
Met ingang van 23 maart 2026 is [verweerder] in staat om te starten met re-integratie. SURF en [verweerder] zijn het niet eens geworden over de wijze waarop deze re-integratie moet plaatsvinden.
De bedrijfsarts heeft in haar advies van 21 april 2026 geschreven dat er geen medische reden is die het verrichten van werk in de weg staat en haar advies is [verweerder] beter te melden.
3 Het verzoek
SURF verzoekt de arbeidsovereenkomst met [verweerder] te ontbinden tegen de eerst mogelijke datum, met veroordeling in de proceskosten.
Ter zitting heeft SURF te kennen gegeven dat zij zich primair op het standpunt stelt dat sprake is van een duurzaam en ernstig verstoorde arbeidsverhouding (g-grond). SURF stelt – kort weergegeven – dat de verstoorde arbeidsverhouding volgt uit de feiten en omstandigheden. Volgens haar is de wijze van communiceren van [verweerder] jarenlang onderwerp van gesprek en leidt dit ertoe dat meerdere medewerkers daar last van hebben en zich onveilig voelen. In dat kader wijst SURF erop dat geen verbetering van de wijze van communiceren is geweest en dat [verweerder] beperkt zelfinzicht heeft. Voorts heeft [verweerder] zelf geen vertrouwen in zijn manager en de RvB en is het niet mogelijk om tot een vergelijk te komen over het gewenste gedrag. Verder is [verweerder] ruim anderhalf jaar niet meer werkzaam is in de eigen functie en hebben de beide mediationtrajecten niet tot een oplossing geleid. Tot slot zijn partijen het niet eens geworden over de re-integratie noch het tweede spoor traject en duurt de discussie na het herstel van [verweerder] voort. Volgens SURF zijn de verhoudingen in de hele lijn van medewerkers, managers en de RvB ernstig en duurzaam verstoord.
Subsidiair doet SURF een beroep op de i-grond, te weten een cumulatie van de d-grond en de g-grond. Volgens haar is sprake van een nagenoeg voldragen d-grond. Hoewel een formeel verbetertraject niet heeft plaatsgevonden, is [verweerder] er meermalen op aangesproken dat zijn leidinggevende taken verbetering behoeven. Die verbetering is echter uitgebleven. Voor de g-grond verwijst SURF naar de hierboven onder 3.1. genoemde feiten en omstandigheden.
4 Het verweer en de tegenverzoeken
[verweerder] verweert zich tegen het verzoek en stelt dat de verzochte ontbinding moet worden afgewezen. [verweerder] stelt – kort weergegeven – zich op het standpunt dat er geen voldragen g-grond is. Volgens hem is de arbeidsverhouding niet duurzaam is verstoord en volgt dit onder meer uit de omstandigheid dat SURF in het voorjaar van 2025 met [verweerder] nog in gesprek was over een functiewijziging. Daarbij werkt [naam 4] niet meer in het team van [verweerder] , waardoor dit contact geen reden kan zijn om het dienstverband te beëindigen. Verder wijst [verweerder] op collega’s die graag met hem samenwerken. Tot slot brengt [verweerder] naar voren dat de omstandigheid dat hij een klacht heeft ingediend, niet kan bijdragen aan het aannemen van een verstoorde arbeidsverhouding.
Subsidiair stelt [verweerder] zich op het standpunt dat SURF ermee probeert weg te komen dat zij niet de moeite heeft genomen een verbetertraject op te tuigen. Zij kan echter een niet geslaagde d-grond en een onvoldragen g-grond niet repareren met een beroep op de i-grond, aldus steeds [verweerder] .
[verweerder] verzoekt verder, kort weergegeven, dat SURF wordt veroordeeld tot i) het weer toelaten van [verweerder] tot zijn werkzaamheden als Teamhoofd/Adviseur, ii) het versturen van een e-mail aan alle binnen SURF werkzame personen en iii) het alsnog in behandeling nemen van de door hem ingediende klachten, alle drie op straffe van een dwangsom.
Voor zover het ontbindingsverzoek wordt toegewezen verzoekt [verweerder] , kort weergegeven, i) dat de opzegtermijn van drie maanden in acht wordt genomen, ii) dat SURF wordt veroordeeld tot betaling van de wettelijke transitievergoeding en iii) een billijke vergoeding van € 208.428,80, te vermeerderen met de pensioencompensatie, en iv) dat SURF wordt veroordeeld tot het toesturen van een deugdelijke eindafrekening, inclusief betaling van de niet genoten vakantiedagen en het vakantiegeld.
[verweerder] stelt zich op het standpunt dat SURF ernstig verwijtbaar heeft gehandeld door op oneigenlijke wijze toe te werken naar beëindiging van de arbeidsovereenkomst. Volgens [verweerder] heeft SURF aangestuurd op beëindiging op de d-grond, terwijl zij niet de moeite heeft genomen een verbetertraject in te zetten. Mocht de arbeidsverhouding duurzaam zijn verstoord, dan komt dit door het handelen en/of nalaten van SURF waarbij [verweerder] de werkomgeving als onveilig heeft ervaren.
5 De beoordeling van het verzoek en de tegenverzoeken
De kantonrechter stelt voorop dat uit artikelen 7:671b lid 1 juncto 7:669 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek (BW) volgt dat een arbeidsovereenkomst alleen kan worden ontbonden indien daar een redelijke grond voor is als bedoeld in artikel 7:699 lid 3 sub c tot en met i BW. Ook is voor ontbinding van de arbeidsovereenkomst vereist dat herplaatsing van de werknemer binnen redelijke termijn niet mogelijk is of niet in de rede ligt.
De kantonrechter is van oordeel dat uit de hiervoor weergegeven feiten en omstandigheden volgt dat tussen SURF en [verweerder] sprake is van een zodanig verstoorde arbeidsverhouding dat van SURF in redelijkheid niet kan worden gevergd de arbeidsovereenkomst met [verweerder] te laten voortduren. Daartoe wordt het volgende overwogen.
Uit de inhoud van de e-mailberichten en de gesprekken die tussen partijen hebben plaatsgevonden, komt het beeld naar voren dat partijen elkaar over en weer verwijten maken. [verweerder] heeft het erover dat zijn manager [naam 2] opzettelijk kwaadwillig tegen hem optreedt en spreekt over een beschadigend en doelbewust boosaardig proces en mentale mishandeling. Ook verwijt hij de RvB dat zij het ernstige wangedrag van het management verdoezelt. Verder geeft hij te kennen dat collega’s tegen hem samenspannen en dat [naam 4] manipulatief is. SURF verwijt [verweerder] op haar beurt dat hij een onveilige werksituatie voor andere medewerkers heeft gecreëerd, waardoor medewerkers zich ziek hebben gemeld en niet meer met hem zouden willen werken.
Als gevolg hiervan is het vertrouwen tussen partijen weg. Dit wordt door [verweerder] expliciet benoemd in zijn gesprek met [naam 5] en HR op 5 februari 2025 (zie hiervoor onder 2.19). Ook uit het arbeidsdeskundig onderzoek volgt dat een alternatief pas mogelijk is als er weer voldoende wederzijds vertrouwen is en voldoende veiligheid voor zowel de werkgever als de werknemer aanwezig is.
De omstandigheid dat [verweerder] een klacht jegens [naam 2] en [naam 5] heeft ingediend, ligt uitdrukkelijk niet aan de verstoring van de arbeidsverhouding ten grondslag. Het staat hem immers vrij klachten in te dienen. Wat echter wel wordt meegewogen is dat de klachten naar het oordeel van de kantonrechter op een zorgvuldige wijze zijn afgehandeld – weliswaar niet met de uitkomst die [verweerder] zou willen – en dat [verweerder] zich daar vervolgens niet bij neer kan leggen. Er zijn met betrekking tot de UvA case aan [verweerder] excuses gemaakt, er is erkend dat de aanpak zorgvuldiger had gekund en er is hem meermalen duidelijk gemaakt dat deze UvA case niet ten grondslag lag aan de beslissing om hem op non-actief te zeggen. Desondanks blijft [verweerder] hier een punt van maken en zich er tegen verzetten. Hierdoor heeft hij zelfs een strijd met de RvB. Dit draagt bij aan de verstoorde arbeidsverhouding.
Verder weegt mee dat [verweerder] geen enkel inzicht in zijn eigen handelen lijkt te hebben. Hoewel het functioneren van [verweerder] zelf niet centraal staat, draagt dit gebrek aan inzicht wel bij aan de verstoorde arbeidsverhouding. Uit de hiervoor weergegeven feiten volgt dat de wijze van communiceren van [verweerder] en zijn gedrag richting andere medewerkers een aandachtspunt was. Dit is weliswaar niet expliciet met hem als een verbeterpunt besproken, maar hij is er wel telkens op aangesproken. Dat er thans collega’s met hem zouden willen samenwerken, doet hier niet aan af. De klachten die [verweerder] in dit kader werden gemaakt, waren niet ongefundeerd en van [verweerder] had mogen worden verwacht dat hij die serieus zou nemen. Niet is echter gebleken dat [verweerder] daadwerkelijk open heeft gestaan iets aan zijn handelen te doen. Hij heeft weliswaar een training en een coachtingstraject gevolgd, maar die hebben niet tot het gewenste resultaat. Uit het verslag van het gesprek van 12 februari 2026 volgt bovendien dat [verweerder] niet snapt wat hij moet veranderen en hij vraagt zich zelfs af of het een probleem is als hij zijn stem verheft. Nu bij [verweerder] dit inzicht ontbreekt, kan hierin geen verandering komen. De kantonrechter ziet dan ook niet in hoe [verweerder] weer bij SURF aan de slag zou kunnen gaan.
Tot slot weegt mee dat partijen vele pogingen hebben ondernomen om tot een oplossing te komen voor het tussen hen ontstane conflict. Er heeft een aantal gesprekken (onder begeleiding van HR) plaatsgevonden en eveneens is een mediationtraject doorlopen. Dit heeft echter niet tot een concrete oplossingsrichting geleid. Ook hebben partijen een concrete andere functie op een andere werklocatie onderzocht, maar dit is evenmin gelukt.
Gelet op al deze omstandigheden, in onderlinge samenhang bezien, is de kantonrechter van oordeel dat de verhoudingen tussen partijen duurzaam en ernstig verstoord zijn geraakt. Niet is te voorzien dat dit in de toekomst zal gaan verbeteren. Van SURF kan dan ook in redelijkheid niet meer worden gevergd dat zij de arbeidsovereenkomst met [verweerder] laat voortduren, waardoor is voldaan aan het vereiste van een redelijke grond voor ontslag in de zin van artikel 7:671b lid 1, aanhef en sub a, BW, in verbinding met artikel 7:669 lid 3, aanhef en sub g BW.
Het voorgaande brengt tevens met zich dat herplaatsing van [verweerder] binnen SURF niet in de rede ligt. Dit is eerder geprobeerd, maar heeft toen vanwege de voorwaarden niet tot enig resultaat geleid. [verweerder] heeft nog gewezen op een vacature die op dit moment vacant is, maar SURF heeft ter zitting voldoende toegelicht dat de aangeboden functie in het team is dat destijds een klacht tegen [verweerder] heeft ingediend. Duidelijk is dat [verweerder] niet in dit team kan werken. Verder betreft deze aangeboden functie dezelfde functie als die [verweerder] eerder heeft afgewezen. Tot slot weegt mee dat de arbeidsverhouding op alle niveaus (zelfs tot aan de RvB) te zeer verstoord geraakt, waardoor herplaatsing niet in de rede ligt.
De conclusie is dat de kantonrechter het verzoek van SURF tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst zal toewijzen. Partijen zijn het erover eens dat hierbij de opzegtermijn van drie maanden in acht moet worden genomen. Dit betekent dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen met ingang van 1 februari 2027 zal worden ontbonden.
Nu het verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst wordt toegewezen, zullen de primaire tegenverzoeken van [verweerder] worden afgewezen.
Transitievergoeding
Partijen zijn het erover eens dat [verweerder] op grond van artikel 7:673 lid 1 BW recht heeft op de transitievergoeding. Bij een ontbindingsdatum van 1 februari 2027 is dit een bedrag van 51.815,45. De vordering tot betaling van dit bedrag zal dan ook worden toegewezen.
Geen billijke vergoeding
Er bestaat geen aanleiding om aan [verweerder] een billijke vergoeding toe te kennen, aangezien de ontbinding van de arbeidsovereenkomst naar het oordeel van de kantonrechter niet het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van SURF (zie artikel 7:671b lid 9, aanhef en sub c, BW). [verweerder] dan [verweerder] stelt, kan niet worden geconcludeerd dat SURF op oneigenlijke wijze heeft toegewerkt naar het beëindigen van de arbeidsovereenkomst. SURF heeft weliswaar [verweerder] geen formeel verbetertraject aangeboden, maar een eventueel niet-functioneren is ook niet de grond waarop de ontbinding primair wordt verzocht. SURF had wel bedenkingen bij het gedrag van [verweerder] en zij heeft hem daar telkens op aangesproken. SURF heeft hem echter ook geholpen dit te veranderen door het aanbieden van een training en een coachingstraject en diverse gesprekken met hem te voeren. Bovendien is aan [verweerder] eerder een andere (inhoudelijke) functie aangeboden, waaruit kan worden afgeleid dat SURF juist wilde dat [verweerder] in dienst zou blijven. Zij heeft ook telkens benadrukt dat [verweerder] inhoudelijk zijn werkzaamheden goed doet, maar dat het gaat om zijn leidinggevende capaciteiten. Ook uit de omstandigheid dat mediation is gestart die erop was gericht om een einde aan het conflict te maken, blijkt dat het SURF eraan was gelegen [verweerder] in dienst te houden. Naar het oordeel van de kantonrechter heeft SURF de klachten van [verweerder] jegens [naam 2] en [naam 5] serieus genomen en opgepakt. Die klachten hebben weliswaar niet de uitkomst gehad die [verweerder] had gewild, maar dit betekent niet dat SURF hierin ernstig verwijtbaar heeft gehandeld.
Nu geen billijke vergoeding wordt toegekend, bestaat evenmin aanleiding SURF te veroordelen tot betaling van het bedrag dat [verweerder] uit hoofde van pensioencompensatie zou ontvangen. Dit tegenverzoek zal dan ook worden afgewezen. Gelet hierop hoeft SURF geen gelegenheid te krijgen het verzoek in te trekken.
Eindafrekening
[verweerder] heeft recht op specificatie van de eindafrekening alsmede uitbetaling van de niet genoten vakantiedagen en het vakantiegeld. SURF heeft tegen dit tegenverzoek ook geen verweer gevoerd. Gelet hierop zal dit tegenverzoek worden toegewezen.
Proceskosten
De proceskosten komen voor rekening van [verweerder] , omdat hij overwegend ongelijk krijgt. De proceskosten aan de zijde van SURF worden begroot op:
- € 139,- griffierecht
- € 865,- salaris gemachtigde (1 punt x € 865,-)
- € 144,- nakosten (plus de kosten van betekening
zoals vermeld in de beslissing) +
€ 1.148,- totaal
6 De beslissing
De kantonrechter
op het verzoek en de tegenverzoeken
ontbindt de arbeidsovereenkomst tussen partijen met ingang van 1 februari 2027;
kent aan [verweerder] een transitievergoeding toe ten laste van SURF ter hoogte van € 51.815,45 en veroordeelt SURF tot betaling van dit bedrag;
veroordeelt SURF om binnen een maand na de beëindiging van het dienstverband een specificatie van de eindafrekening toe te sturen, inclusief uitbetaling van opgebouwde doch niet genoten vakantiedagen en vakantiegeld;
veroordeelt [verweerder] in de proceskosten van € 1.148,-, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe en, indien niet binnen deze termijn aan de veroordeling is voldaan en de beschikking moet worden betekend, te vermeerderen met de wettelijke kosten van betekening;
verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad;
wijst het meer of [verweerder] verzochte af.
| Deze beschikking is gegeven door mr. H.D. Coumou en in het openbaar uitgesproken op 13 oktober 2026. |
598
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.