Rechtbank Amsterdam, 18 november 2024

In de Wvggz, in het bijzonder artikel 5:8 lid 1 Wvggz in verbinding met artikel 5:17 lid 3 Wvggz en art. 6:4 Wvggz, volgt dat een rechter slechts een zorgmachtiging mag verlenen indien uit een medische verklaring van een psychiater over de actuele gezondheidstoestand van de betrokkene blijkt dat uit diens gedrag als gevolg van zijn psychische stoornis ernstig nadeel voortvloeit. Voor de psychiater die de medische verklaring opstelt, gelden de in artikel 5:7 Wvggz genoemde voorwaarden. Die voorwaarden dienen als waarborg voor een onafhankelijke, onpartijdige en behoorlijke besluitvorming over verplichte zorg.

Uit de medische verklaring is gebleken dat de onafhankelijke psychiater betrokkene niet heeft gesproken. In de medische verklaring staat vermeld dat de psychiater betrokkene twee keer, op 3 oktober en 15 oktober 2024, heeft gebeld en zijn voicemail heeft ingesproken met het verzoek om terug te bellen zonder resultaat. Daarna zijn geen pogingen meer ondernomen om betrokkene fysiek te onderzoeken. Dat nu is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende. De psychiater had ook aangekondigd en onaangekondigd op huisbezoek kunnen gaan. Op de plek waar betrokkene zijn medicatie komt halen had ook een gesprek georganiseerd kunnen worden. Onduidelijk is dan ook waarom niet voor deze weg is gekozen om toch met betrokkene het gesprek aan te kunnen gaan. Dat betrokkene bekend zou staan als iemand die geen gesprek met de psychiater zal willen aangaan, zo dat al vaststaat, maakt het oordeel niet anders.

Met de advocaat van betrokkene is de rechtbank van oordeel dat de medische verklaring vrij summier is en dat niet is voldaan aan de wettelijk voorgeschreven procedure omdat betrokkene niet in persoon is gezien door de onafhankelijk deskundige, terwijl onvoldoende is komen vast te staan dat die mogelijkheid er niet was.

Gelet op het voorgaande wordt het verzoek afgewezen.