Hoge Raad, 10 juli 2009

1. Het geding in feitelijke instanties

Op 19 juni 2007 heeft de rechtbank Almelo ten aanzien van [verzoeker] de definitieve toepassing van de schuldsaneringsregelinguitgesproken.

De rechter-commissaris heeft op 31 maart 2008 een voordracht tot tussentijdse beëindiging van deze schuldsaneringsregeling gedaan.

De rechtbank heeft, na een mondelinge behandeling, bij vonnis van 27 mei 2008 de toepassing van de schuldsaneringsregeling beëindigd.

Tegen dit vonnis heeft [verzoeker] hoger beroep ingesteld bij het gerechtshof te Arnhem.

Bij arrest van 31 juli 2008 heeft het hof het vonnis waarvan beroep bekrachtigd.

Het arrest van het hof is aan dit arrest gehecht.

2. Het geding in cassatie

Tegen het arrest van het hof heeft [verzoeker] beroep in cassatie ingesteld. Het cassatierekest is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

De conclusie van de Advocaat-Generaal L.A.D. Keus strekt tot verwerping van het beroep.

3. Beoordeling van de middelen

De in de middelen aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

4. Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Dit arrest is gewezen door de vice-president J.B. Fleers als voorzitter en de raadsheren A.M.J. van Buchem-Spapens, A. Hammerstein, F.B. Bakels en W.D.H. Asser, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer A. Hammerstein op 10 juli 2009.