Hoge Raad, 8 januari 2008

op het beroep in cassatie tegen een beschikking van de Rechtbank te Amsterdam van 19 mei 2006, nummer RK 06/523, op een beklag als bedoeld in artikel 116, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering, gedaan door:

[klager], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1964, wonende te [woonplaats].

1. De bestreden beschikking

De Rechtbank heeft het beklag ongegrond verklaard voor zover dat betrekking heeft op een geldbedrag van ƒ 263.575,- (€ 119.605,12) en het beklag voor het overige gegrond verklaard, met last tot teruggave in zoverre aan klager zoals in de beschikking vermeld.

2. Geding in cassatie

Het beroep is ingesteld door de klager. Namens deze heeft mr. C.W. Noorduyn, advocaat te 's-Gravenhage, bij schriftuur middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan deel uit.

De Advocaat-Generaal Wortel heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.

3. Beoordeling van de ontvankelijkheid van het beroep

3.1. Het cassatieberoep is gericht tegen een beschikking van de Rechtbank van 19 mei 2006 waarbij een klaagschrift van de klager voor zover strekkende tot teruggave van een geldbedrag van ƒ 263.575,- (€ 119.605,12) ongegrond is verklaard.

3.2. Bij de stukken van het geding bevindt zich een verkort vonnis van 2 november 2006 van de Rechtbank te Amsterdam in de strafzaak tegen de klager. Dit vonnis houdt, voor zover hier van belang, in:

"Gelast de bewaring ten behoeve van de rechthebbende van een geldbedrag van € 119.605,12, nu niet gebleken is dat verdachte daarvan de rechtmatige eigenaar is."

3.3. Deze beslissing omtrent het beslag in de strafzaak betekent dat de klager, die teruggave heeft verzocht van het geldbedrag ten aanzien waarvan inmiddels bij voormeld vonnis is beslist, geen belang meer heeft bij het beroep tegen de beschikking van de Rechtbank van 19 mei 2006, waarin zijn beklag ongegrond is verklaard. De klager dient daarom in het beroep niet-ontvankelijk te worden verklaard. In de bestreden beschikking is immers naar zijn aard een beslissing gegeven in afwachting van het oordeel van de strafrechter dienaangaande. Door die beslissing omtrent het beslag in de strafzaak tegen de klager kan op het bestaande klaagschrift geen (andersluidende) beslissing meer volgen.

4. Beslissing

De Hoge Raad verklaart de klager niet-ontvankelijk in het beroep.

Deze beschikking is gegeven door de vice-president G.J.M. Corstens als voorzitter, en de raadsheren B.C. de Savornin Lohman en W.A.M. van Schendel, in bijzijn van de waarnemend griffier L.J.J. Okker-Braber, in raadkamer en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 8 januari 2008.