Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 4 november 2025

Bij beroepschrift met producties, ingekomen ter griffie op 21 februari 2025, is de moeder in hoger beroep gekomen van voormelde beschikking van 3 januari 2025. De moeder heeft verzocht voormelde beschikking te vernietigen voor zover het betreft de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken en opnieuw rechtdoende de vader niet-ontvankelijk te verklaren in het verzoek om een zorgregeling vast te stellen, dan wel het verzoek af te wijzen. Tijdens de mondelinge behandeling in hoger beroep heeft de moeder haar subsidiaire verzoek gewijzigd, in die zin dat zij heeft verzocht – indien het hof van oordeel is dat er in afwijking van de voorlopige voorziening een zorgregeling moet worden vastgesteld – uitvoerbaar bij voorraad te bepalen dat de vader de ene week van donderdag 08.00 uur tot vrijdag 19.00 uur de zorg voor [kind] heeft en in de andere week van donderdag 08.00 uur tot zaterdag 19.00 uur. Kosten rechtens.

Bij verweerschrift, ingekomen ter griffie op 29 april 2025, heeft de vader verzocht het hoger beroep van de moeder niet-ontvankelijk te verklaren, dan wel af te wijzen. De vader heeft voorwaardelijk incidenteel hoger beroep ingesteld, voor zover een van de grieven van de moeder gegrond worden verklaard, en verzocht voormelde beschikking te vernietigen voor zover het betreft de vervangende toestemming en opnieuw rechtdoende het verzoek van de moeder voor vervangende toestemming voor verhuizing met [kind] naar [plaats 1] en de inschrijving daar alsnog af te wijzen.

Bij verweerschrift in incidenteel hoger beroep, ingekomen ter griffie op 12 juni 2025, heeft de moeder verzocht het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep van de vader af te wijzen.

Het hof heeft verder kennisgenomen van de inhoud van:

Partijen zijn op 26 juni 2023 met elkaar gehuwd. Uit het huwelijk van partijen is de minderjarige [kind] geboren. Partijen oefenen gezamenlijk het ouderlijk gezag over [kind] uit.

Er loopt een echtscheidingsprocedure tussen partijen bij de rechtbank Zeeland-West-Brabant, zittingsplaats Middelburg, met zaaknummer C/02/420468 / FA RK 24-1376.

Bij beschikking van de rechtbank Zeeland-West-Brabant, zittingsplaats Middelburg, van 26 februari 2024 is in het kader van de voorlopige voorziening onder meer bepaald dat [kind] aan de moeder wordt toevertrouwd en dat de vader en [kind] in het kader van de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken gerechtigd zijn tot het hebben van contact met elkaar eenmaal per week op dinsdag van 11.00 uur tot 19.00 uur, op donderdag van 09.00 uur tot 13.00 uur en op zaterdag dan wel zondag van 11.00 uur tot 19.00 uur, nader in onderling overleg door partijen te regelen.

Bij de bestreden – uitvoerbaar bij voorraad verklaarde – beschikking heeft de rechtbank de moeder toestemming verleend om met [kind] te verhuizen naar [plaats 1] en om [kind] in te schrijven op haar adres in [plaats 1]. De rechtbank heeft verder bepaald dat de vader en [kind] in het kader van de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken gerechtigd zijn tot het hebben van contact met elkaar:

De moeder kan zich met de bestreden beschikking niet verenigen voor zover het betreft de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken en zij is hiervan in hoger beroep gekomen.

De moeder voert – samengevat – het volgende aan. De rechtbank heeft ten onrechte een zorgregeling tussen de vader en [kind] vastgelegd in de bestreden beschikking. In deze procedure over vervangende toestemming – een geschil op grond van artikel 1:253a van het Burgerlijk Wetboek (BW) – had de rechtbank zich in de bestreden beschikking niet moeten uitlaten over de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken. Er had een wijziging van de voorlopige voorziening moeten plaatsvinden of er had een verdeling van de zorg- en opvoedingstaken moeten worden vastgelegd in de echtscheidingsprocedure.

De vader voert – samengevat – het volgende aan. Hij heeft altijd het standpunt ingenomen dat er alleen toestemming kan worden verleend voor de verhuizing als er een regeling is voor de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken na de verhuizing. Tijdens de mondelinge behandeling op 10 oktober 2024 heeft de vader voorwaardelijk ingestemd met een verhuizing. Hij heeft nadien een verzoek gedaan om een zorgregeling te bepalen overeenkomstig hetgeen partijen waren overeengekomen. Er is dus wel degelijk een zelfstandig verzoek door de vader ingediend.

De raad adviseert het hof een beslissing te nemen over de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken en de vervangende toestemming tot verhuizing, zodat de nog in te schakelen hulpverlening effectiever te werk kan gaan. Het gaat om het belang van [kind], niet om wat voor de ouders het beste uitkomt. De raad adviseert de ouders aan de slag te gaan met hulpverlening, zodat zij in de toekomst hopelijk beter kunnen samenwerken. Een concrete regeling biedt duidelijkheid.

Het hof overweegt als volgt.

De zaak heeft een internationaal karakter omdat de moeder de Nederlandse nationaliteit heeft en de vader de Turkse nationaliteit.

Het hof is, na dit ambtshalve te hebben onderzocht, van oordeel dat de Nederlandse rechter in deze zaak rechtsmacht heeft. Het hof beoordeelt de internationale bevoegdheid van de Nederlandse rechter op grond van artikel 7 lid 1 van Verordening (EU) 2019/1111 van 25 juni 2019 (hierna: Brussel II-ter). Op grond van de hoofdregel van artikel 7 Brussel II-ter zijn in zaken van ouderlijke verantwoordelijkheid bevoegd de gerechten van de lidstaat op het grondgebied waar het kind zijn gewone verblijfplaats heeft op het tijdstip dat de zaak bij het gerecht aanhangig is gemaakt. Omdat de gewone verblijfplaats van [kind] altijd in Nederland is geweest, is de Nederlandse rechter bevoegd.

De rechtbank heeft in de bestreden beschikking Nederlands recht toegepast. Daartegen zijn geen grieven gericht, zodat ook het hof Nederlands recht zal toepassen.

De moeder heeft de rechtbank verzocht vervangende toestemming te verlenen voor haar verhuizing met [kind] naar [plaats 1]. De moeder heeft dit verzoek niet als nevenvoorziening in de echtscheidingsprocedure gedaan, maar zij is een afzonderlijke procedure gestart op grond van artikel 1:253a BW. Anders dan de moeder acht het hof het toegestaan dat in onderhavige procedure over de vervangende toestemming tot verhuizing ook is geoordeeld over het verzoek van de moeder tot verdeling van de zorg- en opvoedingstaken en het (zelfstandig) verzoek van de vader hierover, zoals beide ouders hebben ingediend in reactie op het raadsrapport van 8 november 2024. Het hof overweegt daartoe dat in artikel 1:253a BW onder het tweede lid, onder a, uitdrukkelijk is opgenomen dat de rechtbank op verzoek van (een van) de ouders een regeling kan vaststellen over de uitoefening van het ouderlijk gezag, welke regeling een toedeling aan de ouders van de zorg- en opvoedingstaken kan bevatten. Verder moet bij de toetsing van een verzoek tot verhuizing onder meer rekening worden gehouden met de verdeling van de zorgtaken. Het vorenstaande betekent dat de grief van de moeder dat de rechtbank ten onrechte een zorgregeling tussen de vader en [kind] heeft vastgelegd in de bestreden beschikking omdat tijdens de echtscheidingsprocedure niet op grond van artikel 1:253a BW de zorgregeling kan worden gewijzigd of vastgesteld, faalt.

Tijdens de mondelinge behandeling heeft het hof uitgebreid met partijen gesproken over de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken. De vader heeft inmiddels een eigen woning in [woonplaats] zodat de geldende regeling is de ene week van woensdag van 09.00 uur tot vrijdag 09.00 uur bij de vader en de andere week van woensdag 09.00 uur tot donderdag 18.00 uur en van vrijdag 19.00 uur tot zondag 19.00 uur. Gelet op de jonge leeftijd van [kind] is het belangrijk dat hij met beide ouders voldoende contact heeft, maar in de huidige regeling loopt de moeder tegen praktische problemen aan. Er is geen reden om het contact tussen de vader en [kind] te beperken. [kind] gaat nog niet naar school en de vader kan het zo organiseren met zijn werk dat hij de zorg voor [kind] ook op twee doordeweekse dagen kan dragen. Niet in geschil is dat er een goed contact is tussen de vader en [kind]. Het is begrijpelijk dat de moeder [kind] mist als hij bij de vader is, maar het hof is van oordeel dat het belang van [kind] prevaleert. Alles afwegende komt het hof daarom tot de volgende verdeling van de zorg- en opvoedingstaken:

Zoals tijdens de mondelinge behandeling in hoger beroep is gebleken hebben de ouders moeite om samen afspraken te maken over, in dit geval, de (reguliere) verdeling van de zorg- en opvoedingstaken. Het hof geeft de ouders mee dat het hen beiden kan helpen om met hulp van professionele begeleiding hierover in gesprek te gaan. Dit is niet alleen nu in het belang van [kind], maar ook van belang voor de toekomst. Beide ouders hebben tijdens de mondelinge behandeling in hoger beroep toegezegd, ongeacht de beslissing van het hof over de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken, op dit gebied hulp te accepteren.

Omdat het hof de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken zal wijzigen, komt het hof toe aan het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep van de vader dat ziet op de vervangende toestemming voor de verhuizing van de moeder en [kind] naar [plaats 1]. Inmiddels is gebleken dat de woning in [plaats 2] is verkocht en dat de vader is verhuisd naar [woonplaats]. Naar het oordeel van het hof heeft de vader in het licht van deze (gewijzigde) situatie niet voldoende toegelicht waarom hij vindt dat de moeder en [kind] in [plaats 2] moeten blijven wonen en niet mogen verhuizen. Het hof wijst het incidenteel hoger beroep van de vader af.

Het hof zal de proceskosten in hoger beroep compenseren, gelet op de relatie waarin partijen tot elkaar staan.