Uitspraak · Strafrecht

Gerechtshof Den Haag, 6 november 2026 – Mishandeling in stationshal

ECLI:NL:GHDHA:2026:3297Zaaknummer 22-003150-25

Instantie
Gerechtshof Den Haag
Datum uitspraak
6 november 2026
Publicatiedatum
17 november 2026
Zaaknummer
22-003150-25
Rechtsgebied
Strafrecht
Procedure
Hoger beroep
Hoofdwetsartikel
Artikel 9 Sr
Zittingsplaats
Den Haag
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Mishandeling in stationshal. Taakstraf voor de duur van 40 uren. Toewijzing vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Vernietigt de eerder uitgevaardigde strafbeschikking d.d. 22 mei 2023 onder CJIB-nummer [nummer] .

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 40 (veertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 20 (twintig) dagen hechtenis.

Vordering van de benadeelde partij [het slachtoffer]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [het slachtoffer] ter zake van het bewezenverklaarde tot het bedrag van € 1.228,80 (duizend tweehonderdachtentwintig euro en tachtig cent) bestaande uit € 628,80 (zeshonderdachtentwintig euro en tachtig cent) materiële schade en € 600,00 (zeshonderd euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor het overige af.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [het slachtoffer] , ter zake van het bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 1.228,80 (duizend tweehonderdachtentwintig euro en tachtig cent) bestaande uit € 628,80 (zeshonderdachtentwintig euro en tachtig cent) materiële schade en € 600,00 (zeshonderd euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 12 (twaalf) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële en de immateriële schade op 24 januari 2023.

Dit arrest is gewezen door mr. M.E.L. Hendriks, als voorzitter, en mr. G. Knobbout en mr. R. Appels, leden, in bijzijn van de griffier mr. J.H.M. van Dam-Peusken.

Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 6 november 2026.

mr. R. Appels en mr. J.H.M. van Dam-Peusken zijn buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. Onderzoek van de zaak
  2. Procesgang
  3. Tenlastelegging
  4. Vordering van de advocaat-generaal
  5. Het vonnis waarvan beroep
  6. Bewezenverklaring
  7. Bewijsvoering
  8. Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
  9. Strafbaarheid van de verdachte
  10. Strafmotivering
  11. Vordering tot schadevergoeding [het slachtoffer]
  12. Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [het slachtoffer]
  13. Toepasselijke wettelijke voorschriften
  14. BESLISSING

Rolnummer: 22-003150-25

Parketnummer: 09-038993-23

Datum uitspraak: 6 november 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Den Haag gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Den Haag van 23 juli 2024 in de strafzaak tegen de verdachte:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] (Nederlandse Antillen) op [geboortedatum] 1998,

BRP-adres: [BRP-adres] , [woonplaats] .

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.

Procesgang

In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het tenlastegelegde veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 40 uren, subsidiair 20 dagen vervangende hechtenis. Tevens is een beslissing genomen omtrent de vordering van de benadeelde partij zoals nader omschreven in het vonnis waarvan beroep.

Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

hij op of omstreeks 24 januari 2023 te 's-Gravenhage [het slachtoffer] heeft mishandeld door die [het slachtoffer] meerdere, althans één, klap(pen) tegen het hoofd te geven.

Vordering van de advocaat-generaal

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden bevestigd.

Het vonnis waarvan beroep

Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven nu de bewijsmiddelen niet zijn uitgewerkt.

Bewezenverklaring

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

hij op of omstreeks 24 januari 2023 te 's-Gravenhage [het slachtoffer] heeft mishandeld door die [het slachtoffer] meerdere, althans één, klap(pen) tegen het hoofd te geven.

Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.

Bewijsvoering

Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.

In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde levert op:

mishandeling.

Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

Strafmotivering

Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.

Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

De verdachte heeft zich in de stationshal van Den Haag Hollands Spoor schuldig gemaakt aan mishandeling door het slachtoffer twee keer een klap tegen zijn hoofd te geven, dit naar aanleiding van de omstandigheid dat het slachtoffer – volgens de verdachte – respectloos in de trein met hem en zijn tas was omgegaan. De verdachte heeft het slachtoffer vervolgens opgezocht in de stationshal en hem twee keer een klap tegen het hoofd gegeven. Als gevolg van de tweede klap is het slachtoffer ook korte tijd buiten bewustzijn geraakt. Door aldus te handelen heeft de verdachte nodeloos pijn en letsel bij het slachtoffer veroorzaakt en heeft hij een inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer. Daarnaast heeft de verdachte door dergelijk gedrag in het openbaar te vertonen bijgedragen aan gevoelens van onveiligheid die zijn ontstaan bij de andere treinreizigers door wegens een geringe aanleiding zich op deze manier agressief jegens het slachtoffer te gedragen.

Het hof heeft acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 6 oktober 2026, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor het plegen van een soortgelijk feit.

Het hof is – alles afwegende – van oordeel dat een geheel onvoorwaardelijke taakstraf van na te melden duur een passende en geboden reactie vormt.

Anders dan de raadsman is het hof niet van oordeel dat de redelijke termijn in hoger beroep is overschreden. Nu in deze zaak de verdachte niet in voorlopige hechtenis verkeert en geen strafrecht voor jeugdigen is toegepast, dient in hoger beroep het geding met een einduitspraak te zijn afgerond binnen twee jaar nadat het rechtsmiddel is ingesteld (zie Hoge Raad 17 juni 2008, ECLI:NL:HR:2008:BD2578, r.o. 3.16). Op 22 oktober 2025 is namens de verdachte hoger beroep ingesteld en het hof wijst arrest op 6 november 2026. Derhalve is het geding met een einduitspraak afgerond binnen twee jaar nadat het rechtsmiddel is ingesteld.

Vordering tot schadevergoeding [het slachtoffer]

In het onderhavige strafproces heeft [het slachtoffer] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden materiële en immateriële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde, tot een bedrag van € 1.382,40, bestaande uit € 782,40 materiële schade en € 600,00 immateriële schade.

In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot dit in eerste aanleg gevorderde en in hoger beroep gehandhaafde bedrag.

De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot bevestiging van het vonnis waarvan beroep.

De vordering van de benadeelde partij is namens de verdachte betwist.

Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij aangetoond dat de gestelde materiële schade is geleden. Deze schade is een rechtstreeks gevolg is van het bewezenverklaarde. Het hof heeft echter vastgesteld dat de verdachte reeds een bedrag ter hoogte van € 153,60 heeft voldaan door betaling aan het CJIB. De vordering zal derhalve voor dat deel worden afgewezen en voor het overige zal de vordering worden toegewezen, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 24 januari 2023 tot aan de dag der algehele voldoening.

Tevens is naar het oordeel van het hof komen vast te staan dat de benadeelde partij als rechtstreeks gevolg van het bewezenverklaarde lichamelijk letsel heeft opgelopen (artikel 6:106, onder b, van het Burgerlijk Wetboek). Daarmee is sprake van een grond voor toekenning van een schadevergoeding. De vordering ter zake van geleden immateriële schade leent zich – naar maatstaven van billijkheid – voor toewijzing tot het gevorderde bedrag, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 24 januari 2023 tot aan de dag der algehele voldoening. Bij de vaststelling van de hoogte van de schadevergoeding heeft het hof alle omstandigheden van het geval betrokken en heeft het hof gelet op de bedragen die door Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend.

Gelet op het voorgaande dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [het slachtoffer]

Nu vaststaat dat de verdachte tot een bedrag van € 1.228,80 aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde is toegebracht, zal het hof aan de verdachte de verplichting opleggen dat bedrag aan de Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [het slachtoffer] .

Toepasselijke wettelijke voorschriften

Het hof heeft gelet op de artikelen 9, 22c, 22d, 36f, 63 en 300 van het Wetboek van Strafrecht, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Vernietigt de eerder uitgevaardigde strafbeschikking d.d. 22 mei 2023 onder CJIB-nummer [nummer] .

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 40 (veertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 20 (twintig) dagen hechtenis.

Vordering van de benadeelde partij [het slachtoffer]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [het slachtoffer] ter zake van het bewezenverklaarde tot het bedrag van € 1.228,80 (duizend tweehonderdachtentwintig euro en tachtig cent) bestaande uit € 628,80 (zeshonderdachtentwintig euro en tachtig cent) materiële schade en € 600,00 (zeshonderd euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor het overige af.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [het slachtoffer] , ter zake van het bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 1.228,80 (duizend tweehonderdachtentwintig euro en tachtig cent) bestaande uit € 628,80 (zeshonderdachtentwintig euro en tachtig cent) materiële schade en € 600,00 (zeshonderd euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 12 (twaalf) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële en de immateriële schade op 24 januari 2023.

Dit arrest is gewezen door mr. M.E.L. Hendriks, als voorzitter, en mr. G. Knobbout en mr. R. Appels, leden, in bijzijn van de griffier mr. J.H.M. van Dam-Peusken.

Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 6 november 2026.

mr. R. Appels en mr. J.H.M. van Dam-Peusken zijn buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.