Uitspraak · Strafrecht

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 13 november 2026 – Veroordeling voor poging tot doodslag

ECLI:NL:GHARL:2026:7387Zaaknummer 21-002170-26

Instantie
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
Datum uitspraak
13 november 2026
Publicatiedatum
18 november 2026
Zaaknummer
21-002170-26
Rechtsgebied
Strafrecht
Procedure
Hoger beroep
Hoofdwetsartikel
Artikel 4 PBW
Zittingsplaats
Leeuwarden
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Veroordeling voor poging tot doodslag. Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte stekende bewegingen heeft gemaakt met een mes in de richting van de zij en romp van aangever. Het hof acht de verklaring van verdachte dat hij handelde uit zelfverdediging niet aannemelijk en verwerpt een beroep op noodweer. Het hof veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren en met aftrek van het voorarrest. Daarnaast legt het hof een vrijheidsbeperkende maatregel op en verklaart deze dadelijk uitvoerbaar. Grotendeelse toewijzing van de vordering van de benadeelde partij. Beslissing op beslag.

Het hof:

vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het primair ten laste gelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het primair bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 (vierentwintig) maanden.

Bepaalt dat een gedeelte van de gevangenisstraf, groot 6 (zes) maanden, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Legt op de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid inhoudende dat de veroordeelde voor de duur van 3 jaren

- zich niet zal ophouden in [straatnaam] te [plaats] ;

- op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer] , geboren op [geboortedatum] .

Beveelt dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van deze vervangende hechtenis bedraagt 1 week voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een gezamenlijk maximum van 6 maanden.

Toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolge de opgelegde maatregel niet op.

Beveelt dat de opgelegde maatregel dadelijk uitvoerbaar is.

Verklaart verbeurd het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: 1 STK Mes (omschrijving: PL0600-2025588439-BZAV2418 , Zwart, merk: Solingen vleesmes).

Gelast de teruggave aan de rechthebbende van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: 1 STK Sleutel (omschrijving: PL0600-2025588439-BZAV2421 ).

Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer] ter zake van het primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 1.507,54 (duizend vijfhonderdzeven euro en vierenvijftig cent) bestaande uit € 7,54 (zeven euro en vierenvijftig cent) materiële schade en € 1.500,00 (duizend vijfhonderd euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer] , ter zake van het primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 1.507,54 (duizend vijfhonderdzeven euro en vierenvijftig cent) bestaande uit € 7,54 (zeven euro en vierenvijftig cent) materiële schade en € 1.500,00 (duizend vijfhonderd euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 15 (vijftien) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële en de immateriële schade op 5 december 2025.

Dit arrest is gewezen door mr. R. Godthelp, mr. J. Dolfing en mr. L.J. Hofstra, in aanwezigheid van de griffier mr. G. Krist en is uitgesproken op de openbare zitting van het hof van 13 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. Hoger beroep
  2. Onderzoek van de zaak
  3. Het vonnis waarvan beroep
  4. Tenlastelegging
  5. Bewijsoverweging
  6. Bewijsmiddelen
  7. Bewezenverklaring
  8. Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
  9. Strafbaarheid van verdachte
  10. Oplegging van straf en maatregel
  11. Beslag
  12. Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer]
  13. Wetsartikelen
  14. BESLISSING
  15. Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer]

Afdeling strafrecht

Parketnummer: 21-002170-26

Uitspraakdatum: 13 november 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Leeuwarden, gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Overijssel, zittingsplaats Almelo, van 18 juni 2026 met parketnummer 08-331668-25 in de strafzaak tegen

[verdachte] ,

geboren op [geboortedag] 2004 in [geboorteplaats] ( [land van herkomst] ),

verblijvende in de Penitentiaire Inrichting (P.I.) [locatie] .

Hoger beroep

Verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank.

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 30 oktober 2026 en het onderzoek op de terechtzitting bij de rechtbank.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal, strekkende tot:

  • bewezenverklaring van het primair aan verdachte ten laste gelegde (kort gezegd: poging doodslag;
  • oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 30 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaren en met daaraan als bijzondere voorwaarden verbonden een contact- en locatieverbod;
  • toewijzing van de vordering van de benadeelde partij conform de beslissing van de rechtbank;
  • teruggave aan het slachtoffer van de inbeslaggenomen kleding;
  • teruggave aan de rechthebbende van de in beslag genomen, nog niet teruggegeven, sleutel;
  • verbeurdverklaring van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven, mes.

Deze vordering is na voorlezing aan het hof overhandigd.

Verder heeft het hof kennisgenomen van wat verdachte en zijn raadsman, mr. D.C.O. Ayinla, en de advocaat van de benadeelde partij, mr. M. Adolfs, hebben aangevoerd.

Het vonnis waarvan beroep

In het vonnis van de rechtbank is bewezenverklaard dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan poging tot doodslag. De rechtbank veroordeelde verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 jaren, met aftrek van het voorarrest. De rechtbank heeft daarnaast aan verdachte een vrijheidsbeperkende maatregel, te weten een contact- en gebiedsverbod, opgelegd en deze maatregel dadelijk uitvoerbaar verklaard. Daarnaast heeft de rechtbank de vordering van de benadeelde partij grotendeels toegewezen tot een bedrag van € 1.507,54, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel, en de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard in het overige deel van haar vordering. Ten slotte heeft de rechtbank de teruggave aan verdachte bevolen van de in beslag genomen sleutel en het in beslag genomen mes onttrokken aan het verkeer.

Het hof komt tot een iets andere bewijsconstructie en legt aan verdachte een andere straf op. Het hof vernietigt daarom om doelmatigheidsredenen het vonnis en doet opnieuw recht.

Tenlastelegging

Op de zitting bij de rechtbank is de tenlastelegging gewijzigd. Aan verdachte is na deze wijziging ten laste gelegd dat:

primairhij op of omstreeks 5 december 2025 te [plaats] ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk en al dan niet met voorbedachten rade een ander, te weten [slachtoffer] van het leven te beroven,

- een afspraak met [slachtoffer] heeft gemaakt in het park,

- tijdens het wandelen is gestopt en tegen [slachtoffer] heeft gezegd: ik wil jou doodmaken of woorden van gelijke strekking,

- een mes, althans een scherp puntig voorwerp, in zijn linkerhand heeft genomen,

- vervolgens een of meerdere malen stekende bewegingen in de richting van de zij en/of romp van [slachtoffer] heeft gemaakt met dat mes en/of

- de arm en/of hand van [slachtoffer] heeft geraakt met dat mes,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

subsidiairhij op of omstreeks 5 december 2025 te [plaats] ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten [slachtoffer] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen

- een afspraak met [slachtoffer] heeft gemaakt om elkaar te ontmoeten in het park

- tijdens het wandelen is gestopt en tegen [slachtoffer] heeft gezegd: ik wil jou doodmaken of woorden van gelijke strekking

- een mes, althans een scherp puntig voorwerp, in zijn linkerhand heeft genomen

- en/of vervolgens een of meerdere malen stekende bewegingen in de richting van de zij en/of romp van [slachtoffer] heeft gemaakt met dat mes en/of

- de arm en/of hand van [slachtoffer] heeft geraakt met dat mes,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

meer subsidiairhij op of omstreeks 5 december 2025 te [plaats] [slachtoffer] heeft mishandeld, door [slachtoffer] in zijn rechterhand te steken of snijden met een mes en/of een scherp puntig voorwerp.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

Bewijsoverweging

Standpunt van de advocaat-generaal

De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat de ten laste gelegde poging doodslag wettig en overtuigend kan worden bewezen.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft om te beginnen vrijspraak bepleit van het primair (poging doodslag) en subsidiair (poging zware mishandeling) ten laste gelegde, omdat op basis van het dossier niet met voldoende mate van zekerheid kan worden vastgesteld wat zich precies heeft afgespeeld op 5 december 2025. Verder heeft de raadsman bepleit dat geen sprake is van opzet op de dood van of zwaar lichamelijk letsel bij [slachtoffer] , zodat het primair en subsidiair ten laste gelegde niet kan worden bewezenverklaard. Ten aanzien van de meer subsidiair ten laste gelegde mishandeling heeft de raadsman een beroep gedaan op noodweer, zodat verdachte ook daarvan moet worden vrijgesproken.

Oordeel van het hof

Het hof acht het primair ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen op grond van de gebruikte en hierna weergegeven bewijsmiddelen. Het hof heeft geen reden om aan de juistheid en betrouwbaarheid van de bewijsmiddelen te twijfelen. Het hof overweegt daartoe als volgt.

Het hof sluit zich aan bij de overwegingen van de rechtbank die hieronder cursief zijn weergegeven en maakt deze tot de zijne. Wijzingen zijn daarin niet cursief weergegeven.

Op 5 december 2025 werd [slachtoffer] diverse keren door verdachte gebeld, waarna zij die ochtend afspraken in een park in [plaats] . [slachtoffer] hoorde verdachte zeggen dat verdachte hem dood wilde maken en vervolgens maakte verdachte met een mes dat inclusief handvat ongeveer 22 centimeter lang was stekende bewegingen in de richting van de romp en de zij van [slachtoffer] . [slachtoffer] heeft zich verweerd en raakte hierbij gewond aan zijn rechterhand. Het mes werd door verdachte weggegooid, maar werd later door de politie gevonden in de bosjes. Op het mes zaten bloedsporen van verdachte [slachtoffer] en op het heft van het mes zaten DNA-sporen van verdachte.

Aan deze feitenvaststelling liggen de hieronder opgenomen redengevende bewijsmiddelen ten grondslag.

In aanvulling op de feitenvaststelling van de rechtbank heeft het hof gezien dat [slachtoffer] heeft verklaard dat verdachte hem bij zijn jas pakte, ter hoogte van zijn pols. Verdachte trok daarbij zo hard dat [slachtoffer] hand in de mouw gleed. [slachtoffer] trok daarop zijn arm uit de mouw, trok zijn jas verder uit en gooide deze op de grond. Daarna maakte verdachte de stekende bewegingen in zijn richting. [slachtoffer] heeft verklaard bij het afweren ook letsel te hebben opgelopen aan zijn linkerarm. Verder heeft [slachtoffer] verklaard de aanval door verdachte te hebben afgedreigd met een grote tak, nadat verdachte hem met het mes in de hand had geraakt. De politie trof na afloop van het incident een grote tak aan met daarop bloed in het park aan net zoals [slachtoffer] jas die in het park op de grond lag.

Scenario verdachte

Verdachte heeft op de zitting van het hof verklaard inderdaad een mes bij zich te hebben gehad. Verdachte stelt dat [slachtoffer] in het park opeens een stok pakte en hem sloeg op zijn nek, waardoor hij ten val kwam. Hierop zou verdachte zich hebben verweerd door zwaaiende bewegingen te maken met het mes dat hij bij zich had.

Overwegingen hof

Het hof gaat uit van de verklaring van [slachtoffer] en acht deze betrouwbaar. Het hof acht de verklaring van [slachtoffer] feitelijk en authentiek. De verklaring van [slachtoffer] staat bovendien niet op zichzelf maar is ingebed in ander bewijs. Zijn verklaring over de volgorde van handelingen, namelijk het uittrekken en op de grond gooien van de jas, het geraakt worden in de hand doordat verdachte stekende bewegingen richting hem maakte met het mes en het vervolgens pakken van een grote tak om zichzelf te verweren, komen inhoudelijk overeen met de hiervoor genoemde bevindingen van de politie. Immers, de politie trof de jas van aangever aan op de plek in het park waar het incident plaats had gevonden en de aangetroffen tak bevatte bloed wat [slachtoffer] verklaring dat hij eerst gewond raakte en daarna de tak pakte ondersteunt. Bij letselonderzoek is bovendien gebleken dat [slachtoffer] letsel had aan zijn linkeronderarm hetgeen past bij zijn verklaring dat hij ook licht geraakt werd door het mes op halverwege zijn onderarm.

Hier staat de verklaring van verdachte tegenover. De verklaring van verdachte dat [slachtoffer] hem eerst zou hebben geslagen met een stok, komt niet overeen met wat [slachtoffer] heeft verklaard. Verder acht het hof de verklaring van verdachte niet aannemelijk nu bij hem nagenoeg geen letsel is geconstateerd terwijl dit gelet op de inhoud van zijn verklaring mocht worden verwacht. Het hof stelt daarnaast vast dat verdachte op verschillende momenten wisselend heeft verklaard over het al dan niet meebrengen van een mes. Dat doet – hoe dan ook – afbreuk aan zijn geloofwaardigheid. Conclusie is dan ook dat het scenario van verdachte wordt weerlegd door de inhoud van het bewijs en ook overigens niet aannemelijk is geworden.

De rechtbank heeft in het vonnis met betrekking tot verdachtes opzet het volgende overwogen op grond van de vastgestelde feiten:

De rechtbank stelt vast dat verdachte met een mes (met een lengte van 22 centimeter inclusief handvat) stekende bewegingen heeft gemaakt in de richting van de zij en de romp van [slachtoffer] , waar zich vele vitale organen bevinden. [slachtoffer] heeft zich verweerd en is hierbij gewond geraakt aan zijn rechterhand en aan zijn linkerarm.

De rechtbank stelt voorop dat voor een poging tot doodslag is vereist dat verdachte opzet heeft gehad op de dood van [slachtoffer] . De rechtbank is van oordeel dat de handelingen van verdachte naar hun uiterlijke verschijningsvorm bezien, zozeer geschikt waren om en gericht waren op het toebrengen van dodelijk letsel, dat dus het opzettelijk handelen daarop vaststaat. Dit wordt bevestigd doordat verdachte kort voor het steken daadwerkelijk tegen [slachtoffer] heeft gezegd dat hij hem dood wilde maken. Van contra-indicaties is niet gebleken.

Het hof sluit zich bij deze overweging aan en neemt deze over. Gelet op het voorgaande acht het hof de primair ten laste gelegde poging doodslag wettig en overtuigend bewezen.

Bewijsmiddelen

1. De door verdachte op de zitting van het hof van 30 oktober 2026 afgelegde verklaring:

Op vrijdagochtend 2025 maakten [slachtoffer] en ik een afspraak in het park. Ik had een mes bij me, in mijn rechter jaszak.

2. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van aangifte d.d. 5 december 2025, opgenomen op pagina 18 e.v. van het dossier van Politie eenheid [locatie] met nummer PL0600-2025588439 d.d. 11 februari 2026, inhoudend de verklaring van [slachtoffer] :

Ik doe aangifte van poging tot doodslag. De verdachte heeft gepoogd mij opzettelijk van het leven te beroven. (...) Op vrijdag 5 december 2025, (...) heb ik mijn auto aan [adres] geparkeerd. Vervolgens ben ik (...) een stuk gaan wandelen. Dit was omstreeks 09.10 uur. (...) Het park (...) bevindt zich aan [straatnaam] , aan de overkant van perceel [nummer] aan [straatnaam] . Tijdens het wandelen werd ik omstreeks 09.15 uur gebeld door [verdachte] . (...) Ik zei tegen hem dat wij in het park konden afspreken op de locatie die ik zojuist hierboven benoemde. Ik hoorde hem aan de telefoon zeggen dat hij er meteen aankwam. (...) Toen hij aan kwam lopen vanaf [straatnaam] , zag ik aan zijn gezicht dat hij boos was. (...) Toen we stilstonden hoorde ik [verdachte] zeggen dat hij mij dood wilde maken. (...) Ik hoorde hem zeggen dat hij wilde afspreken om mij dood te maken. Ik hoorde dat hij dit op een hele luide stem schreeuwde en zag dat hij boos was. (...) Ik zag (...) dat hij zijn linker arm richting zijn rug bewoog en ik zag dat hij daar met zijn hand iets wegpakte. Ik zag vervolgens toen de hand achter zijn rug weg kwam er een mes in zijn handpalm zat. Tegelijkertijd pakte hij mij met zijn rechter hand mijn jas vast ter hoogte van mijn rechter pols. Hij trok dusdanig hard waardoor mijn hand in de mouw van mijn jas gleed. Ik zag dat hij zijn linker hand, met daarin het mes, versneld in de richting van mijn rechter zij bewoog en een stekende beweging maakte. Ik zag dat het mes rechtopstaand in zijn hand zat. Op dat moment trok ik mijn rechter arm door de mouw terug naar mijn lichaam en deed ik met mijn linkerhand mijn jas verder uit. Deze gooide ik vervolgens van mij af op de grond. Ik zag dat [verdachte] daarna opnieuw met het mes een stekende beweging naar mijn romp toe maakte. Ik werd toen licht geraakt door het mes op mijn linker arm halverwege mijn onderarm. Op dat moment wilde ik met mijn rechter arm mijzelf verweren en hem met beide armen wegduwen. Ik denk dat hij mij op dat moment gestoken had met het mes. Want toen ik hem vervolgens wegduwde viel hij achterover met zijn billen op de grond. Toen ik hem duwde zag ik dat mijn rechterhand hevig bloedde, ik zag dat het bloed eruit stroomde. Ik zag dat [verdachte] op de grond lag en zijn linkerarm omhoog heef met daarin het mes. Ik zag dat hij dit mes richting mij wees en ik hoorde hem zeggen dat hij mij dood wilde maken. Ik zag dat hij weer opstond en met het mes in de richting van mij wees en mijn kant op kwam lopen. Ik pakte op dat moment een dikke tak van een boom. Deze had ongeveer de dikte van een onderarm en een lengte van ongeveer 80 centimeter. Deze hield ik vast in mijn linker hand. Toen stopte [verdachte] met doorlopen. Ik hield de tak van de boom omhoog om te laten blijken dat ik hem daarmee zou gaan slaan. Ik zag dat [verdachte] daardoor iets naar achteren liep waardoor er voor mij ruimte genoeg was om voor hem langs te lopen en vervolgens weg te rennen. (...) Daar trof ik een voorbij rijdende auto zwart van kleur. (...) lk ben naar hem toe gerend. (...) Ik zag dat hij een wit T-shirt uit de auto pakte en deze aan mij gaf. Deze heb ik op de wond gedrukt. Toen ik bij hem achterin de auto zat hoorde ik dat hij de politie aan het bellen was. Ik had mijn hand op mijn rechter been liggen met daarop het witte t-shirt. Ik zag dat het witte t-shirt helemaal nat was van het bloed. Op dat moment begon de pijn op te komen. Ik voelde een hevige pijn op mijn rechterhand. Tussen mijn duim en wijsvinger op de bovenkant van mijn hand. Vervolgens vroeg de man van de auto aan mij wie dat gedaan had. Toen wees ik naar [verdachte] die op dat moment ook al in de buurt was. (...) Ter hoogte van [straatnaam] en [straatnaam] zag ik dat de politie [verdachte] aanhield.

3. Een schriftelijk bescheid, te weten een Letselrapportage van GGD [locatie] d.d. 5 februari, opgemaakt door forensisch arts [naam] , opgenomen op pagina 41 e.v. van voornoemd dossier:

Letsel 1. Aan de zijkant (duimzijde) van het basiskootje van de rechterwijsvinger is een verticale streepvormige huidonderbreking met scherpe wondranden en 2 hechtingen zichtbaar, met een lengte van circa 1,5 cm. (...) Het betreft een gehechte steek- of snij wond. (...) Foto 3, 4

Letsel 2. Halverwege de buitenkant (strekzijde) van de linkeronderarm bevindt een streep vormige rode huidverkleuring met een lengte van ca 4,5cm, met onderbroken korstvorming. Het betreft een krasletsel. (...)

4. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces verbaal van verhoor getuige d.d. 5 december 2025, opgenomen op pagina 53 van voornoemd dossier, inhoudend de verklaring van [getuige] :

Op vrijdag 5 december 2025 omstreeks 09:35 uur reed ik (...) vanaf [adres] linksaf de [straatnaam] in vervolgens ging ik rechts af de [straatnaam] in. (...) Ik zag daar een man een bebloede hand. Ik zag dat de man zijn hand richting mij opstak en vroeg om hulp. Ik liet de man in mijn auto. Ik gaf de man mijn t shirt om op zijn wond te doen. De man zei dat hij neergestoken was. Hij zei dat zijn telefoon nog op de plek lag waar hij was gestoken. Dit zou zijn gebeurd in een zijstraat van de [straatnaam] , achter [speeltuin] in een bosrijk gebied. (...) De man wees een andere man aan en zei dat mijn hem neergestoken had. Ik kan de man als volgt omschrijven: - lang zwart afro kapsel; - donkere huidskleur; - zwarte jas. (...) Wij zagen dat de man op het trottoir van de [straatnaam] liep, volgens sloeg hij rechts af [straatnaam] in, waarna hij links [straatnaam] in liep. (...)Wij zagen dat de man weer terug liep richting de [straatnaam] . (...) Hier werd hij aangehouden door de politie.

5. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen d.d. 5 december 2025, opgenomen op pagina 56 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend het relaas van [verbalisant] :

(...) Ik vroeg aan het slachtoffer met wat voor een mes hij gestoken zou zijn. Ik hoorde dat het slachtoffer het mes omschreef als een 'zilveren' mes van ongeveer 6 tot 8 centimeter lang. Vervolgens ben ik samen met collega's naar het park gelopen welke zich achter [straatnaam] bevind. (...) Ik liep vervolgens naar [huisnummer] (de rechtbank begrijpt [huisnummer] ) van [straatnaam] te [plaats] . Ik sprak daar de bewoonster en ik zag dat zij beelden toonde van een camera gericht op haar voortuin welke omringd is door een heg. Ik zag op camerabeelden dat er een man, getinte huidskleur, afro haar, zwarte jas, zwarte broek met zijn arm in de heg steekt. Ik herken de man welke eerder aangehouden werd door mijn collega's. Vervolgens keek ik in de heg op de piek waar de verdachte met zijn arm in de heg stak en ik zag hier een mes in de heg liggen met een zwart handvat en een 'zilveren' lemmet.

6. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen d.d. 5 december 2025, opgenomen op pagina 65 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend het relaas van [verbalisant] :

Op vrijdag 5 december 2025 heb ik, [verbalisant] , een onderzoek ingesteld naar het voorwerp onder [verdachte] werd inbeslaggenomen. (...) Dit voorwerp dat door de [verdachte] werd gedragen en dat onder hem werd inbeslaggenomen is een keukenmes. De totale lengte betreft circa 22 centimeter, het handvat circa 11 centimeter en het lemmet een lengte van circa 11 centimeter. Het lemmet heeft ter hoogte van het handvat een breedte van circa 2 centimeter en loopt richting het uiteinde naar een punt.

7. Een schriftelijk bescheid, te weten een NFI-rapport “DNA-onderzoek naar aanleiding van een steekincident in [plaats] op 5 december 2025” d.d. 20 februari 2026, opgesteld door ing. R.E.J. van Wijk, NFI-deskundige forensisch DNA-onderzoek, inhoudend de verklaring van voornoemde deskundige:

Rapport forensisch DNA-onderzoek biologische sporen en DNA-onderzoek NFI

AASY5111NL#01 (bloedspoor r. zijde lemmet mes ca. 5 mm vanaf mespunt (tb+))Voor deze bemonstering is de bewijskracht ten aanzien van [slachtoffer] berekend. Hierbij is aangenomen dat de bemonstering DNA bevat van één persoon.DNA-profiel AASY5111NL#01 is meer dan 1 miljard keer waarschijnlijker wanneer het DNA afkomstig is van [slachtoffer] , dan wanneer het DNA afkomstig is van een willekeurige onbekende persoon.

AASY5112NL#01 (bloedspoor I. zijde lemmet mes ca. 10 mm vanaf mespunt (tb+))Voor deze bemonstering is de bewijskracht ten aanzien van [slachtoffer] berekend. Hierbij is aangenomen dat de bemonstering DNA bevat van één persoon.DNA-profiel AASY5112NL#01 is meer dan I miljard keer waarschijnlijker wanneer het DNA afkomstig is van [slachtoffer] , dan wanneer het DNA afkomstig is van een willekeurige onbekende persoon.

AASY5113NL#01 (gehele heft mes (tb-))Voor deze bemonstering is de bewijskracht ten aanzien van [verdachte] berekend. Hierbij is aangenomen dat de bemonstering DNA bevat van twee personen.DNA-mengprofiel AASY5113NL#01 is meer dan 1 miljard keer waarschijnlijker wanneer het DNA afkomstig is van [verdachte] en een willekeurige onbekende persoon, dan wanneer het DNA afkomstig is van twee willekeurige onbekende personen.

Bewezenverklaring

Het hof acht op grond van de inhoud van de hiervoor genoemde bewijsmiddelen, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

primairhij op 5 december 2025 te [plaats] ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk [slachtoffer] van het leven te beroven,

- tegen [slachtoffer] heeft gezegd: ik wil jou doodmaken,

- een mes in zijn linkerhand heeft genomen,

- vervolgens stekende bewegingen in de richting van de zij en romp van [slachtoffer] heeft gemaakt met dat mes en

- de arm en hand van [slachtoffer] heeft geraakt met dat mes,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

Het hof spreekt verdachte vrij van die onderdelen van de tenlastelegging die hierboven niet bewezen zijn verklaard.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

De raadsman heeft ten aanzien van verdachtes handelen naar voren gebracht dat, indien het hof tot een bewezenverklaring komt, verdachte moet worden ontslagen van alle rechtsvervolging omdat hem een beroep op noodweer toekomt. Het hof overweegt daartoe als volgt.

Een beroep op noodweer slaagt als aannemelijk is geworden dat verdachte handelde in een noodzakelijke verdediging van eigen of andermans lijf, eerbaarheid of goed tegen een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding. Uit rechtspraak van de Hoge Raad volgt dat een beroep op noodweer niet kan worden aanvaard wanneer de gedraging van degene die zich op hierop beroept niet als verdedigend, maar als aanvallend moet worden gezien, bijvoorbeeld gericht op een confrontatie of deelneming aan een gevecht.[_b4b445d1-90cf-47d7-8842-6ddb73ba92fa]

Gelet op de feiten en omstandigheden die het hof hiervoor heeft vastgesteld, is het hof van oordeel dat verdachtes handelen van meet af aan gericht was op een confrontatie met [slachtoffer] en dat zijn handelen dus als aanvallend moet worden gezien. Op basis van de bewijsmiddelen stelt het hof vast dat niet [slachtoffer] maar verdachte uit het niets met een mes in de aanval ging. Het door de verdediging geschetste noodweerscenario stuit dus af op de door het hof vastgestelde feiten en omstandigheden. Nu geen sprake is van een noodweersituatie, slaagt het beroep hierop niet en is het bewezenverklaarde strafbaar.

Er is geen andere omstandigheid gebleken of aannemelijk geworden die maakt dat het bewezenverklaarde niet strafbaar is.

Het bewezenverklaarde is strafbaar en levert op:

poging tot doodslag.

Strafbaarheid van verdachte

Verdachte is strafbaar omdat geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die maakt dat verdachte niet strafbaar is.

Oplegging van straf en maatregel

Bij het bepalen van de straf en maatregel houdt het hof rekening met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan poging tot doodslag door stekende bewegingen te maken in de richting van de zij en romp van aangever. Aangever wist zich te verweren tegen de onverwachte aanval van verdachte en liep daarbij letsel aan zijn hand op. Hij wist vervolgens weg te rennen. Dat het bij dit letsel is gebleven, is niet aan het handelen van verdachte te danken. Verdachte heeft hiermee een ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van aangever.

Het hof heeft bij de strafoplegging gelet op het strafblad van verdachte van 22 september 2026. Hieruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor strafbare feiten zodat hieruit bij de strafoplegging geen strafverzwarende omstandigheid volgt.

Verder heeft het hof rekening gehouden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte. Verdachte heeft op de zitting van het hof verklaard een paar jaar geleden vanuit [land van herkomst] naar Nederland te zijn gevlucht, terwijl zijn familie momenteel in Egypte verblijft. Verdachte heeft verklaard over een eenzame en gevaarlijke reis via Libië en dat hij een grote verantwoordelijkheid ervaart naar zijn familie die zwaar op hem drukt. Dit wordt onderkend in een reclasseringsrapport van 4 maart 2026. De reclassering beschrijft verder dat verdachte bezig was een bestaan in Nederland op te bouwen. Zo had hij een woning en volgde hij een inburgeringscursus.

Het hof acht, kijkend naar de omstandigheden van het geval en naar straffen die in soortgelijke gevallen worden opgelegd, een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren en met aftrek van het voorarrest, passend en noodzakelijk.

Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet.

Vrijheidsbeperkende maatregel (art. 38v Wetboek van Strafrecht)

Ook tijdens de inhoudelijke behandeling in hoger beroep is het niet gelukt inzicht te krijgen in de concrete aanleiding voor dit geweldsincident en/of het onderliggende conflict. Zonder nadere informatie daarover moet er naar het oordeel van het hof ernstig rekening mee worden gehouden dat de verdachte opnieuw een strafbaar feit zal plegen. Het hof ziet daarin aanleiding om een contact- en locatieverbod met betrekking tot [slachtoffer] en zijn adres op te leggen in de vorm van een vrijheidsbeperkende maatregel.

Op basis van het beschreven gebrek aan inzicht en het daaruit voortvloeiende risico op belastend en of strafbaar handelen, verklaart het hof de vrijheidsbeperkende maatregel dadelijk uitvoerbaar.

Beslag

Onder verdachte zijn een sleutel en een mes in beslag genomen en nog niet teruggeven.

Verbeurdverklaring

De poging doodslag is begaan met behulp van het in beslag genomen mes. Het hof verklaart het mes verbeurd nu het verdachte toebehoort en het strafbare feit hiermee is begaan. Bij de vaststelling van deze bijkomende straf heeft het hof rekening gehouden met de draagkracht van verdachte.

Teruggave aan de rechthebbende

Het overige voorwerp (sleutel) wordt aan de rechthebbende teruggegeven, nu het belang van strafvordering zich daartegen niet verzet.

Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer]

De benadeelde partij heeft een vordering tot schadevergoeding van € 1.707,54 ingediend, bestaande uit € 207,54 aan materiële schade en € 1.500,- aan immateriële schade. De rechtbank heeft dit bedrag toegewezen tot een bedrag van € 1.507,54. De benadeelde partij heeft de vordering in hoger beroep gehandhaafd. Het hof moet daarom een beslissing nemen over de oorspronkelijke vordering.

Op de zitting is gebleken dat de benadeelde partij rechtstreeks schade heeft geleden door het bewezenverklaarde strafbare handelen van verdachte. De vordering van materiële schade ad € 7,54 in verband met slaapmedicatie kan worden toegewezen, nu deze vordering met een bon is onderbouwd. Voor zover de gevorderde materiele schade ziet op € 200,00 in verband met de kleding van de benadeelde partij, stelt het hof vast dat deze kleding in beslag is genomen en aan de benadeelde partij kan worden teruggegeven. De benadeelde partij wordt in dat deel van de vordering dan ook niet-ontvankelijk verklaard.

Ten aanzien van de immateriële schade overweegt het hof als volgt. Op grond van artikel 6:106, aanhef en onder b, van het Burgerlijk Wetboek (BW) kan onder meer een vergoeding voor immateriële schade worden toegekend indien de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen. Zowel uit het dossier als uit de onderbouwing van het verzoek tot schadevergoeding blijkt dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezenverklaarde een steekwond heeft opgelopen aan zijn rechterhand. Medische behandeling was noodzakelijk om potentieel ernstige of blijvende schade te voorkomen. Er zijn meerdere hechtingen geplaatst in de hand. De benadeelde partij heeft een aantal weken belemmeringen ondervonden in zijn dagelijks leven. De eerste weken kon hij vanwege pijnklachten en functieverlies van zijn hand niet werken.

Het hof leidt uit voorgaande af dat de benadeelde partij door het bewezenverklaarde handelen van verdachte lichamelijk letsel heeft opgelopen, zodat de benadeelde partij op grond van artikel 6:106, eerste lid, aanhef en onder b BW in aanmerking komt voor schadevergoeding.

Het hof zal de omvang van de immateriële schade op de voet van het bepaalde in artikel 6:106 BW naar billijkheid schatten op een bedrag van € 1.500,00, waarbij is gelet op de ernst en de gevolgen van het bewezenverklaarde. Het hof heeft zich daarbij ook gebaseerd op wat rechters in min of meer vergelijkbare zaken aan schadevergoeding opleggen en op bedragen aan immateriële schadevergoeding die volgens de Rotterdamse Schaal in vergelijkbare gevallen doorgaans worden toegekend.

Verdachte moet die schade vergoeden. De vordering wordt daarom toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente. Om te bevorderen dat de schade door verdachte wordt vergoed, legt het hof de schadevergoedingsmaatregel op.

Wetsartikelen

De straf en maatregel is gebaseerd op de artikelen 14a, 14b, 14c, 33, 33a, 36f, 38v, 38w, 45 en 287 van het Wetboek van Strafrecht.

Deze voorschriften zijn toegepast zoals zij golden op het moment van het bewezenverklaarde.

BESLISSING

Het hof:

vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het primair ten laste gelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het primair bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 (vierentwintig) maanden.

Bepaalt dat een gedeelte van de gevangenisstraf, groot 6 (zes) maanden, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Legt op de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid inhoudende dat de veroordeelde voor de duur van 3 jaren

- zich niet zal ophouden in [straatnaam] te [plaats] ;

- op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer] , geboren op [geboortedatum] .

Beveelt dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van deze vervangende hechtenis bedraagt 1 week voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een gezamenlijk maximum van 6 maanden.

Toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolge de opgelegde maatregel niet op.

Beveelt dat de opgelegde maatregel dadelijk uitvoerbaar is.

Verklaart verbeurd het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: 1 STK Mes (omschrijving: PL0600-2025588439-BZAV2418 , Zwart, merk: Solingen vleesmes).

Gelast de teruggave aan de rechthebbende van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: 1 STK Sleutel (omschrijving: PL0600-2025588439-BZAV2421 ).

Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer] ter zake van het primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 1.507,54 (duizend vijfhonderdzeven euro en vierenvijftig cent) bestaande uit € 7,54 (zeven euro en vierenvijftig cent) materiële schade en € 1.500,00 (duizend vijfhonderd euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer] , ter zake van het primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 1.507,54 (duizend vijfhonderdzeven euro en vierenvijftig cent) bestaande uit € 7,54 (zeven euro en vierenvijftig cent) materiële schade en € 1.500,00 (duizend vijfhonderd euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 15 (vijftien) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële en de immateriële schade op 5 december 2025.

Dit arrest is gewezen door mr. R. Godthelp, mr. J. Dolfing en mr. L.J. Hofstra, in aanwezigheid van de griffier mr. G. Krist en is uitgesproken op de openbare zitting van het hof van 13 november 2026.

Voetnoten

  1. HR 22 maart 2026, ECLI:NL:HR:2016:456.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.