Uitspraak · Strafprocesrecht

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 4 november 2026 – Verdachte heeft zich als algemeen directeur

ECLI:NL:GHARL:2026:7252Zaaknummer 21-005088-24

Instantie
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
Datum uitspraak
4 november 2026
Publicatiedatum
11 november 2026
Zaaknummer
21-005088-24
Rechtsgebied
Strafrecht, Strafprocesrecht
Procedure
Hoger beroep
Hoofdwetsartikel
Artikel 9 Sr
Zittingsplaats
Zwolle
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Verdachte heeft zich als algemeen directeur van een onderneming en samen met anderen, meermalen schuldig gemaakt aan valsheid in geschrift en verduistering van geldbedragen die hij uit hoofde van zijn dienstbetrekking onder zich had. Het hof veroordeelt verdachte, anders dan de onvoorwaardelijke gevangenisstraf van de rechtbank, tot een taakstraf van 240 uren en een voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden met een proeftijd van twee jaren

Het hof:

Verklaart de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep voor zover dat is gericht tegen de gegeven beslissing tot partiële vrijspraak van de onderdelen p, q en r van het onder 1 tenlastegelegde.

Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de straf en doet in zoverre opnieuw recht.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 (zes) maanden.

Bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 240 (tweehonderdveertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 120 (honderdtwintig) dagen hechtenis.

Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene.

Aldus gewezen door

mr. M.L. Plas, voorzitter,

mr. A. van Maanen en mr. F.B. Demenint, raadsheren,

in tegenwoordigheid van mr. S.J.H. Salvino, griffier,

en op 4 november 2026 ter openbare terechtzitting uitgesproken.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof
  2. Hoger beroep
  3. Onderzoek van de zaak
  4. Het vonnis
  5. De ontvankelijkheid van het hoger beroep
  6. Het oordeel van het hof
  7. Aanvulling van de gronden
  8. Oplegging van straf
  9. Wetsartikelen
  10. BESLISSING

Afdeling strafrecht

Parketnummer: 21-005088-24

Uitspraakdatum: 4 november 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof

Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Zwolle, gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Overijssel, zittingsplaats Zwolle, van 18 november 2024 met parketnummer 84-070762-22 in de strafzaak tegen

[verdachte] ,

geboren op [geboortedag] 1956 in [geboorteplaats] ,

wonende te [adres] .

Hoger beroep

Verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank.

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 21 oktober 2026 en het onderzoek op de terechtzitting bij de rechtbank op 4 november 2024.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overhandigd.

Verder heeft het hof kennisgenomen van wat verdachte en zijn raadsman,

mr. M.Ü. Özsüren, hebben aangevoerd.

Het vonnis

In het vonnis is bewezen verklaard dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het meermalen plegen van valsheid in geschrift in vereniging en verduistering uit hoofde van zijn persoonlijke dienstbetrekking. De rechtbank heeft verdachte veroordeeld tot een gevangenisstraf van twaalf maanden.

De ontvankelijkheid van het hoger beroep

De rechtbank heeft verdachte vrijgesproken van de onderdelen p, q en r van het onder 1 tenlastegelegde. Het hof is met de advocaat-generaal en de verdediging van oordeel dat voornoemde partiële vrijspraken als beschermde vrijspraken moeten worden aangemerkt. Bij deze stand van zaken zal het hof verdachte op die onderdelen niet-ontvankelijk in zijn hoger beroep verklaren.

Het oordeel van het hof

Het hof is van oordeel dat de rechtbank Overijssel op juiste gronden heeft beslist. Het hof bevestigt daarom het vonnis, zij het met aanvulling van de gronden, en behalve voor zover het de strafoplegging betreft. Ten aanzien van dat onderdeel van het vonnis komt het hof tot een andere beslissing dan de rechtbank. In zoverre vernietigt het hof het vonnis.

Aanvulling van de gronden

Verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep, anders dan in eerste aanleg, een bekennende verklaring afgelegd ten aanzien van het onder 2 tenlastegelegde.

Oplegging van straf

Standpunt van het openbaar ministerie

De advocaat-generaal heeft gevorderd om verdachte, rekening houdende met de overschrijdingen van de redelijke termijn, te veroordelen tot een gevangenisstraf van acht maanden.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft aangevoerd om, gelet op de destijds heersende bedrijfscultuur van het bedrijf, het beperktere benadelingsbedrag dan door de rechtbank is vastgesteld, de afdoening van de zaken van medebetrokkenen, de overschrijding van de redelijke termijn in eerste aanleg en in hoger beroep en de persoonlijke omstandigheden van verdachte te volstaan met een taakstraf van 240 uren, eventueel te combineren met een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf.

Oordeel van het hof

Bij het bepalen van de straf houdt het hof rekening met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte.

Verdachte heeft zich meermaals schuldig gemaakt aan valsheid in geschrift door samen met anderen valse facturen in de bedrijfsadministratie van [bedrijf 1] te doen laten opnemen. Uit het dossier en het verhandelde ter zitting blijkt dat hij deze valsheid in geschrift over een langere periode (vanaf 2011 tot en met 2017) stelselmatig heeft gepleegd. Teneinde een zwarte kasstroom te creëren zijn – kort gezegd – in samenwerking met enkele werknemers van [bedrijf 1] en [bedrijf 2] en met externe zakenrelaties, valse facturen gemaakt waarna deze door [bedrijf 1] aan die zakenrelatie zijn betaald. Vervolgens heeft de zakenrelatie deze ontvangen gelden (onder inhouding van een op voorhand afgesproken bedrag) contant terugbetaald aan [bedrijf 1] . Verdachte stond als directeur aan het roer van de onderneming [bedrijf 1] en hij heeft in voornoemd tijdsbestek van zes jaren keer op keer de keuze gemaakt om dergelijke valse facturen te laten opmaken om zo de zwarte kas van [bedrijf 1] te spekken en daarnaast zichzelf en/of anderen in natura te belonen. Hij is hierbij planmatig en berekenend te werk gegaan en hij werkte daarbij nauw samen met anderen uit wiens naam de facturen aan [bedrijf 1] werden verzonden. Naast valsheid in geschrift heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan verduistering van geldbedragen die hij uit hoofde van zijn dienstbetrekking onder zich had. Zo heeft verdachte op kosten van [bedrijf 1] voor zichzelf een nieuwe keuken aangeschaft en heeft hij voor zijn broer een nieuwe boot en keuken gekocht.

Anderzijds blijkt uit het dossier dat binnen het bedrijf het gebruikmaken van een zwarte kasstroom de gebruikelijke gang van zaken was, ook voordat verdachte daarbij betrokken raakte en ook buiten verdachte om. Dit betreft een omstandigheid waar het hof in enigszins strafmatigende zin voor verdachte rekening mee zal houden.

De rechtbank heeft acht geslagen op het strafblad van verdachte van 18 september 2026. Hieruit blijkt dat verdachte eerder, maar niet recentelijk is veroordeeld voor een soortgelijk feit ( [fraude] affaire binnen [bedrijf 1] ).

Hoewel de facturen van feit 1 een totaalsom van € 1.000.000,- overschrijden, betekent dat niet zonder meer dat dit bedrag volledig ten nadele van het bedrijf is gekomen. Met het geld werden bijvoorbeeld sponsoren betaald, waarmee het geld uiteindelijk ten goede kwam van het bedrijf. Enkel de verduisterde bedragen van feit 2, een bedrag van in totaal € 144.673,26, kunnen met zekerheid als benadelingsbedrag worden aangemerkt. In de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het LOVS geldt bij fraude als uitgangspunt bij een benadelingsbedrag tussen € 125.000,- tot € 250.000,- een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 9 tot 12 maanden.

Hoewel daarom een onvoorwaardelijke gevangenisstraf als uitgangspunt heeft te gelden, ziet het hof in de destijds heersende bedrijfscultuur binnen [bedrijf 1] en de ouderdom van de feiten reden om hiervan af te wijken. Het hof acht in beginsel een taakstraf, een voorwaardelijke gevangenisstraf en een geldboete passend en geboden.

Het hof houdt ook rekening met het feit dat de procedure niet heeft plaatsgevonden binnen een redelijke termijn als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het Europees verdrag van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). De redelijke

termijn is aangevangen op 13 november 2019, de dag dat de woning van verdachte is doorzocht. De rechtbank wees vervolgens het vonnis op 18 november 2024. In eerste aanleg is daarmee de redelijke termijn overschreden met drie jaren. Het niet opleggen van een geldboete acht het hof passend om de schending van de redelijke termijn te compenseren.

Het hof legt aan verdachte een taakstraf van 240 uren, subsidiair 120 dagen hechtenis en een voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden met een proeftijd van twee jaren op. Deze straf is passend en noodzakelijk.

Wetsartikelen

De straf is gebaseerd op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 47, 57, 225 en 322 van het Wetboek van Strafrecht.

Deze voorschriften zijn toegepast zoals zij golden op het moment van het bewezenverklaarde.

BESLISSING

Het hof:

Verklaart de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep voor zover dat is gericht tegen de gegeven beslissing tot partiële vrijspraak van de onderdelen p, q en r van het onder 1 tenlastegelegde.

Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de straf en doet in zoverre opnieuw recht.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 (zes) maanden.

Bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 240 (tweehonderdveertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 120 (honderdtwintig) dagen hechtenis.

Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene.

Aldus gewezen door

mr. M.L. Plas, voorzitter,

mr. A. van Maanen en mr. F.B. Demenint, raadsheren,

in tegenwoordigheid van mr. S.J.H. Salvino, griffier,

en op 4 november 2026 ter openbare terechtzitting uitgesproken.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Samenhangende uitspraken

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.