Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 20 oktober 2026

De vader en de moeder zijn de ouders van [de minderjarige]. Hij is geboren [in] 2017. De ouders zijn na een relatie van zeventien jaar enkele maanden na de geboorte van [de minderjarige] uit elkaar gegaan. [de minderjarige] heeft zijn hoofdverblijf bij de moeder. De ouders oefenen samen het gezag uit over [de minderjarige]. Sinds 2018 is de communicatie tussen de ouders moeizaam en is het [teamnaam] betrokken geraakt. In de eerste levensjaren van [de minderjarige] was er beperkt omgang tussen de vader en [de minderjarige].

[de minderjarige] staat sinds 11 november 2020 onder toezicht van de GI. De huidige termijn van de ondertoezichtstelling loopt tot 11 november 2026. De GI is van plan geen verlenging te vragen, omdat het gedwongen kader niets meer toevoegt voor [de minderjarige]. De raad moet dit besluit nog toetsen.

Bij beschikking van 10 maart 2021 heeft de rechtbank een verdeling van de zorg- en opvoedingstaken tussen de ouders (de zorgregeling) vastgesteld die inhield dat [de minderjarige], na een opbouw, met ingang van 10 juli 2021 iedere woensdag van 9.00 uur tot 17.00 uur en eenmaal per veertien dagen van zaterdag 9.00 uur tot zondag 17.00 uur bij de vader verbleef.

Met de betrokken hulpverlening en in overleg met de GI hebben de ouders de zorgregeling per september 2024 gewijzigd en afgesproken dat [de minderjarige] vanaf toen afwisselend twee weken achter elkaar bij de moeder en twee weken achter elkaar bij de vader zou zijn.

[de minderjarige] is het enige kind van de vader. De moeder is in 2021 een geregistreerd partnerschap aangegaan met haar huidige partner. Uit dit partnerschap zijn twee dochters geboren.

De GI heeft de kinderrechter op 3 november 2025 verzocht de zorgregeling tussen de vader en [de minderjarige] in te perken.

De kinderrechter heeft het verzoek van de GI toegewezen en de zorgregeling als volgt gewijzigd:

Deze beslissing is vastgelegd in een beschikking van 19 december 2025, hierna te noemen: de bestreden beschikking.

De vader is het niet eens met de beslissing van de kinderrechter. Hij komt daarvan in hoger beroep. Hij wil het liefst dat het hof de beslissing van de kinderrechter ongedaan maakt en het verzoek van de GI alsnog afwijst. Als het hof dat niet direct doet wil de vader dat het hof de beslissing over de zorgregeling aanhoudt en de Raad een onderzoeksopdracht geeft.

De GI is het eens met de beslissing van de rechtbank en wil dat het hof de beslissing in stand laat.

De moeder wil ook dat de beslissing van de rechtbank in stand blijft.

Het gerechtshof heeft de volgende stukken ontvangen:

[de minderjarige] heeft op 24 augustus 2026 gesproken met een raadsheer en een griffier van het hof. Hij heeft verteld wat hij vindt van de wijziging van de zorgregeling.

De mondelinge behandeling is op 27 augustus 2026 begonnen. Verschenen zijn:

De mondelinge behandeling is op 22 september 2026 voortgezet. Verschenen zijn:

In de wet staat dat de kinderrechter voor de duur van de ondertoezichtstelling op verzoek van de gecertificeerde instelling een zorgregeling kan vaststellen of wijzigen voor zover dit in het belang van de minderjarige noodzakelijk is (artikel 1:265g, eerste lid, van het Burgerlijk Wetboek).

In de verlengingsbeschikking van 25 april 2025 over de ondertoezichtstelling die gold toen de GI dit verzoek deed, staan de volgende concrete bedreigingen in de ontwikkeling van [de minderjarige] opgenomen:

De kinderrechter heeft de door de GI gevraagde inperking van de zorgregeling met de vader in het belang van [de minderjarige] noodzakelijk geacht. Het hof vindt dat een goede beslissing. Het hof acht zich voldoende voorgelicht om tot die conclusie te kunnen komen en ziet geen noodzaak om een nader onderzoek te gelasten. [de minderjarige] staat al bijna zes jaar onder toezicht van de jeugdbescherming. Via de GI en de door de GI ingezette hulpverlening (gezinscoach, jeugdcoach, speltherapie) is voldoende zicht gekomen op de ontwikkeling van [de minderjarige] en de zorgregeling. Bovendien zal nader onderzoek de onduidelijkheid over de zorgregeling bij [de minderjarige] opnieuw doen toenemen en dat vindt het hof niet in zijn belang. Verdere onzekerheid over de zorgregeling zou zijn emotionele belasting alleen maar vergroten en nog meer klachtgedrag in de hand kunnen werken. De vader heeft in hoger beroep niets aangevoerd dat aanleiding geeft om anders te beslissen dan de kinderrechter heeft gedaan. De beslissing van de kinderrechter zal in stand blijven (worden bekrachtigd), met dien verstande dat het hof heeft gezien dat de door de kinderrechter gewijzigde afspraken van de ouders over de zorgregeling niet in september 2025 maar in september 2024 zijn gemaakt. De kinderrechter heeft haar beslissing inhoudelijk gedegen gemotiveerd. Het hof kan zich in die motivering vinden en neemt die - na eigen onderzoek - over. In aanvulling daarop overweegt het hof nog als volgt.

Het hof vindt de situatie van [de minderjarige] en het aandeel van de vader daarin nog steeds heel zorgelijk. Het hof heeft het eerder door de kinderrechter in verschillende beschikkingen beschreven patroon bij de vader in hoger beroep bevestigd gezien. De vader heeft nog altijd onvoldoende inzicht in zijn eigen aandeel en zoekt de oorzaak van de (gedrags)problemen (van [de minderjarige]) bij de moeder. De vader werkt onvoldoende mee aan de benodigde hulpverlening en komt gemaakte afspraken niet na. De vader zoekt steeds weer de grenzen van de moeder en de hulpverlening op en overschrijdt deze ook. Ook na de bestreden beschikking blijft de vader, in strijd met de gemaakte afspraken, op verschillende manieren contact met [de minderjarige] zoeken in de tijd dat [de minderjarige] bij de moeder is. Nog een terugkerend patroon en actueel probleem is dat de vader [de minderjarige] afmeldt voor afspraken en activiteiten (therapie, sport, feestjes, clubs) wanneer [de minderjarige] bij hem is, omdat de vader deze tijd zelf met [de minderjarige] wil doorbrengen. Net als de GI acht het hof dat niet goed voor de ontwikkeling van [de minderjarige].

Ter zitting kwam naar voren dat school recent nieuwe zorgen heeft geuit over de ontwikkeling van [de minderjarige]. Met name rondom de zorgweekenden met de vader laat [de minderjarige] onhandelbaar gedrag zien op school. Uit de informatie van de school blijkt dat [de minderjarige] op de maandagen die in het weekend van de vader vallen geregeld wordt ziekgemeld of dat de vader hem dan eerder ophaalt van school (omdat [de minderjarige] zich niet lekker zou voelen). School ziet de laatste tijd veel boosheid bij [de minderjarige]. Volgens de GI zijn het vooral vaders behoeften en emoties waar [de minderjarige] last van heeft.

[de minderjarige] heeft aan het hof verteld dat hij graag terug wil naar de oude regeling, waarbij hij om de beurt twee weken bij de vader en twee weken bij de moeder is. De GI gelooft dat dat de authentieke wens van [de minderjarige] is. Hij geeft dat al vanaf de laatste wijziging aan. Toch vinden de GI en de betrokken hulpverlening een 50/50-regeling niet in het belang van [de minderjarige]. Het hof is het daarmee eens. De wens van [de minderjarige] om evenveel bij beide ouders te zijn moet worden gezien in het licht van het loyaliteitsconflict waar hij last van heeft. [de minderjarige] gaf bij de raadsheer aan dat hij een gelijke verdeling eerlijker vindt. Hij vindt het vervelend voor de vader dat die zich alleen voelt als [de minderjarige] niet bij hem is. [de minderjarige] zei dat voordat de oude 50/50-regeling wat hem betreft weer ingaat de huidige regeling eerst maar eens een half jaar moest worden omgedraaid, zodat de moeder zou kunnen voelen hoe het nu voor de vader is. Net als de GI en de hulpverlening vindt het hof dat geen uitspraken die passen bij een jongen van negen jaar.