Gerechtshof Amsterdam, 6 oktober 2026

Het hof gaat uit van de volgende feiten.

Op 29 januari 2007 is [appellant] opgericht door [appellant] (hierna: [appellant]) als persoonlijke holding. [appellant] is enig aandeelhouder van [appellant] en was aanvankelijk ook de bestuurder.

Op 18 maart 2009 is Online Seminar B.V. (hierna: OLS) opgericht, een bedrijf in software en ICT-oplossingen voor online presentaties en webinars. [appellant] werd enig aandeelhouder en bestuurder van OLS.

Op 19 augustus 2013 is [geïntimeerde] op basis van een arbeidsovereenkomst in dienst getreden bij OLS als algemeen manager.

Op 29 december 2016 is OLSI opgericht, waarbij [appellant] 75% van de aandelen in OLSI ging houden en OLS 25%. [appellant] is de statutair bestuurder van OLSI.

Op 31 december 2018 is Online Seminar The Netherlands B.V. (hierna: OLS NL) opgericht. OLS is de bestuurder van OLS NL.

Op enig moment zijn de aandelen die [appellant] in OLS hield, gecertificeerd. Op 30 december 2019 heeft [appellant] 15% van de certificaten in OLS verkocht en geleverd aan [bedrijf] (hierna: [bedrijf] ), de persoonlijke holding van [geïntimeerde], voor een koopprijs van € 200.000,00. [bedrijf] heeft dit betaald met een rentedragende lening die werd afgesloten bij [appellant]. [geïntimeerde] was de bestuurder van [bedrijf].

In 2020 kampte [appellant] met burn-outklachten en vertrok hij naar Aruba voor een sabatical. Naar aanleiding daarvan is [bedrijf] op 28 december 2020 de bestuurder van [appellant] geworden. [geïntimeerde] werd daarmee ook middellijk bestuurder van OLS, OLSI en OLS NL. De functie van [geïntimeerde] werd sindsdien aangeduid als CEO en bedrijfsleider van de OLS-groep.

De vastgestelde jaarrekeningen 2020 en 2021 van OLS en OLSI zijn beide op respectievelijk 9 september 2021 en 26 oktober 2022 tijdig gedeponeerd. Het bestuur is telkens decharge verleend.

Op 15 maart 2023 zijn OLS en OLS NL, daags nadat de vennootschappen zelf om surseance van betaling hadden gevraagd, in staat van faillissement verklaard. Een (groot) deel van de onderneming is door de curator verkocht aan een doorstarter. Een softwareproduct en de daarbij behorende activa is door de curator aan [appellant] verkocht. De faillissementen zijn inmiddels opgeheven.

Op 22 maart 2023 is [bedrijf] ontslagen als bestuurder van [appellant]. [geïntimeerde] is daarna in dienst getreden bij de doorstarter.

Vanaf november 2023 heeft [appellant] de boeken van OLSI en [appellant] doorgelicht en aan de eigen accountant en aan [geïntimeerde] twijfels geuit over de verantwoording van mutaties. Het gaat daarbij met name om betalingen aan bedrijven uit Spanje en de VS.

In de administratie van OLSI zijn de volgende facturen aangetroffen van “Rental Service Spain/Rental Service Barcelona”. Deze facturen zijn gericht aan “OLSI, t.a.v. M. [geïntimeerde] ”. Op de facturen is geen rekeningnummer van Rental Service Spain opgenomen.

In door [appellanten] overgelegde bankafschriften staat dat vanuit OLSI de volgende overboekingen zijn gedaan op het rekeningnummer [nummer 6] ten name van Rental Service Barcelona.

Verder staat in door [appellanten] overgelegde bankafschriften dat vanuit OLSI de volgende overboekingen zijn gedaan ten gunste van de Amerikaanse vennootschap Studio & Streaming Services:

Op 12 januari 2024 heeft [appellanten] conservatoir (derden)beslag gelegd op de privéwoning van [geïntimeerde] en onder verschillende banken, ten laste van onder meer [geïntimeerde].

De rechtbank heeft op 14 augustus 2024 de vorderingen van OLSI. ten aanzien van [geïntimeerde] afgewezen. [bedrijf] is in verband met de geldlening van 30 december 2019 veroordeeld tot betaling aan [appellant] van € 44.837,00, vermeerderd met rente ten kosten.

Op 19 september 2024 is [bedrijf] in staat van faillissement verklaard.

Volgens [geïntimeerde] moet het hof de vorderingen van [appellanten] afwijzen en het vonnis bekrachtigen, met – uitvoerbaar bij voorraad – veroordeling van [appellanten] in de proceskosten, met nakosten en rente.

In hoger beroep hebben [appellanten] hun vordering op [geïntimeerde] beperkt tot de hoogte van de betalingen waarvan [appellanten] stellen dat die (i) door OLSI, OLS en OLS NL (hierna: OSL-vennootschappen) zijn verricht aan de Spaanse vennootschap Rental Service Spain; en (ii) door OLSI zijn verricht aan de Amerikaanse vennootschap Studio & Streaming Services. Volgens [appellanten] heeft [geïntimeerde] langs deze weg gelden vanuit de vennootschappen weggesluisd en daar persoonlijk van geprofiteerd.

Het hof stelt voorop dat voor persoonlijke aansprakelijkheid van [geïntimeerde] voor de schade van [appellanten] wegens onrechtmatig handelen, ook moet komen vast te staan dat [geïntimeerde] daarvan persoonlijk heeft geprofiteerd. Indien alleen komt vast te staan dat onder het bestuur van [geïntimeerde] gelden uit de onderneming zijn gevloeid, zonder dat daar een tegenprestatie tegenover stond, kan er sprake zijn van slecht of ontoereikend bestuur. Voor persoonlijke aansprakelijkheid van [geïntimeerde] is in dat geval nodig dat hem als bestuurder persoonlijk een ernstig verwijt kan worden gemaakt. Op die grondslag is de vordering echter niet ingesteld. Desgevraagd is ter zitting namens [appellanten] ook bevestigd dat hun vordering niet ziet op bestuurdersaansprakelijkheid.

Voor de periode dat [geïntimeerde] (slechts) werknemer was binnen de groep, is voor aansprakelijkheid vereist dat sprake is van opzet of bewuste roekeloosheid (artikel 7:661 BW). In de stellingen van [appellanten] ligt besloten dat zij menen dat [geïntimeerde] opzettelijk heeft gehandeld. Indien komt vast te staan dat [geïntimeerde] onrechtmatig heeft gehandeld door kort gezegd op basis van valse facturen geld te onttrekken aan de onderneming en daarvan persoonlijk heeft geprofiteerd, ligt daarin tevens besloten dat hij, voorzover hij dit ook mocht hebben gedaan in de periode dat hij werknemer was, opzettelijk heeft gehandeld.

Het hof stelt vast dat niet is gesteld of gebleken dat door [appellant] betalingen zijn gedaan aan de genoemde buitenlandse vennootschappen. Zij is dus niet zelf benadeeld door het beweerdelijk handelen van [geïntimeerde], zodat de vorderingen van [appellant] tegen [geïntimeerde] niet toewijsbaar zijn. Omdat er niet van kan worden uitgegaan dat [geïntimeerde] jegens [appellant] onrechtmatig heeft gehandeld, delen de vorderingen van [appellant] uit hoofde van proces- en onderzoekskosten in dit lot. [appellanten] hebben ter zitting in hoger beroep desgevraagd meegedeeld dat [appellant] als aandeelhouder geen afgeleide schade vordert.

Daarmee gaat het in deze zaak alleen om de gewraakte betalingen die zijn gedaan vanuit OLSI aan Rental Service Spain in Spanje en Studio & Streaming Services in de VS.

Volgens [appellanten] zijn vanuit OLSI en vanuit OLS en OLS NL betalingen gedaan aan Rental Service Spain tot een bedrag van in totaal € 72.019,00. Hiervoor onder 6.6. is uiteengezet hoe [appellanten] tot dit bedrag zijn gekomen.

In het bedrag van € 72.019,00 zijn ook betalingen begrepen die door de gefailleerde vennootschappen OLS en OLS NL zijn gedaan. Als er sprake was van fraude zoals door [appellanten] gesteld, komt aan deze vennootschappen de vordering tot schadevergoeding wegens onrechtmatig handelen toe. Uit het feit dat in de boekhouding kennelijk deze betalingen in rekening-courant ten laste van OLSI zijn geboekt, volgt nog niet dat OLSI jegens [geïntimeerde] een vorderingsrecht uit onrechtmatige daad heeft gekregen, te minder nu ter zitting is toegelicht dat de curator weliswaar heeft geprobeerd om de rekening-courantvorderingen van OLS en OLS NL te innen bij OLSI, maar dat dit blijkbaar niet is gelukt omdat OLSI niet wilde of niet kon betalen. Er kan daarom niet van worden uitgegaan dat de betreffende betalingen ten laste van OLSI zijn gekomen en dat OLSI een vorderingsrecht heeft op [geïntimeerde] ter zake van onrechtmatig gedane betalingen vanuit OLS en OLS NL. De betalingen die vanuit OLS en OLS NL zijn gedaan, blijven daarom buiten beschouwing in de beoordeling. Daarbij gaat het om een bedrag van in totaal € 52.128,85.

Van het hiervoor bedoelde bedrag van € 19.890,15 is € 9.463,91 overgeboekt voordat [geïntimeerde] (indirect) bestuurder was van OLSI. Een bedrag van € 10.426,24 is overgeboekt in de periode dat [geïntimeerde] (vanaf december 2020) via [bedrijf] middellijk statutair bestuurder was. Voor in ieder geval het boekjaar 2021 geldt dat de onder het bestuur van [bedrijf] opgestelde jaarrekening is vastgesteld en goedgekeurd en dat daarvoor aan [bedrijf] als bestuurder decharge is verleend. Indien echter komt vast te staan dat het om valse facturen gaat en dat [geïntimeerde] het geld kort gezegd OLSI heeft ontfutseld, kan hij aan die decharge in redelijkheid geen rechten of aanspraken ontlenen omdat dan tevens vast staat dat de jaarrekening waarvoor de decharge is verleend, door zijn toedoen geen waarheidsgetrouw beeld heeft gegeven.

De stelling van [appellanten] is dat [geïntimeerde] van de gewraakte betalingen persoonlijk heeft geprofiteerd. In dat kader hebben zij (bij de akte vermeerdering van eis) een bij Rabobank uitgevoerde IBAN-naam check van het Spaanse rekeningnummer overgelegd. [appellanten] hebben daarbij toegelicht dat sinds 9 oktober 2025, telkens als een klant in het systeem van een bank een betaalopdracht naar het buitenland invoert, de bank automatisch moet controleren of de naam van de ontvanger overeenkomt met de ingevoerde IBAN. Wanneer de naam overeenkomt met het rekeningnummer, verschijnt een groen vinkje en kan de betaling zonder verdere waarschuwing worden uitgevoerd. Namens OLSI is als ‘naam ontvanger’ [geïntimeerde] ingevuld, met het genoemde Spaanse rekeningnummer, waarbij het systeem van de bank vervolgens als suggestie gaf: “bedoel je [geïntimeerde] ?”. Hiermee is wat OLSI betreft aangetoond dat de Spaanse rekening op naam staat althans heeft gestaan van [geïntimeerde] en dat [geïntimeerde] persoonlijk heeft geprofiteerd van betaling. Ook zijn door OLSI als productie 76 screenshots overgelegd waaruit blijkt dat de betreffende rekening niet op naam staat van Rental Service Spain.

[geïntimeerde] betwist dat uit de door OLSI overgelegde screenshots blijkt dat het Spaanse rekeningnummer op zijn naam staat. Hij heeft tijdens de mondelinge behandeling verklaard dat de rekening niet van hem is en heeft aangevoerd dat de door OLSI overgelegde ‘IBAN-check’ is ‘gefabriceerd’. Hij betwist daarmee de echtheid van de overgelegde screenshots. De screenshots melden volgens [geïntimeerde] slechts dat de naam en het rekeningnummer zijn gecontroleerd. [geïntimeerde] heeft op zijn beurt screenshots in het geding gebracht waaruit volgens hem blijkt dat er geen match is tussen [geïntimeerde] en het Spaanse rekeningnummer. Namens [geïntimeerde] is verklaard dat deze screenshots zijn gemaakt op 5 juni 2026. Verder heeft [geïntimeerde] een aan hem gerichte e-mail overgelegd van 8 juni 2026 van Open Bank S.A. (afkomstig van het e-mailadres info@openbank.com), waar de betreffende rekening wordt aangehouden, met daarin de mededeling: “Hierbij bevestigen wij dat u in de periode 1-1-2020 tot en met 31-12-2023 geen betaalrekening had bij Openbank.”

Tijdens de mondelinge behandeling is [geïntimeerde] bevraagd over de gebruikelijke gang van zaken bij het doen van bestellingen. Hij heeft daarop verklaard dat offertes werden aangevraagd, dat die vervolgens werden beoordeeld door iemand van het managementteam, waarna toestemming werd gegeven om iets te bestellen. Een factuur werd dan vervolgens door [geïntimeerde] of iemand anders van het managementteam geaccordeerd, zodat er kon worden betaald. Als er iets werd betaald voordat er een factuur was, dan was er een pro forma factuur, aldus [geïntimeerde]. Het hof constateert echter dat geen pro forma facturen of offertes zijn overgelegd. Bovendien wijkt de hiervoor onder 6.16. beschreven gang van zaken bij de betalingen aan Rental Service Spain af van de gebruikelijke gang van zaken zoals door [geïntimeerde] geschetst.

Tot slot hebben [appellanten] gesteld dat [geïntimeerde] de facturen die zijn aangetroffen, zelf heeft gemaakt. Dit zou blijken uit de ‘metadata’ van deze facturen. Daarbij wijzen ze erop dat op de facturen geen IBAN staat, dat er geen betalingstermijnen op staan en dat ze alleen vage omschrijvingen bevatten. De overgelegde facturen zien (anders dan de naam Rental Service Spain zou kunnen doen vermoeden), niet alleen op het huren maar ook op de aankoop van apparatuur. [appellanten] stellen dat zij in de onderneming geen tegenprestaties hebben kunnen ontwaren. Zo ontbreken fysieke goederen of apparatuur die met de betalingen in verband kunnen worden gebracht. Ook ontbreken in de administratie kennelijk stukken als offertes, contracten, bestelbonnen, afleverbonnen en installatierapporten. Ook dit voedt de twijfel aan de echtheid van de facturen, aldus [appellanten]

Naar het oordeel van het hof heeft [geïntimeerde] op de concrete verwijten die hem worden gemaakt ontwijkend en niet afdoende gereageerd (onder meer in de memorie van antwoord onder 5.11), terwijl het zowel in zijn eerste rol als algemeen manager als in zijn latere rol van statutair bestuurder, op zijn weg ligt om hierover duidelijkheid te verschaffen. Daarbij kan niet uit het oog worden verloren dat hij kennelijk de voornaamste (en mogelijk enige) contactpersoon van Rental Service Spain was. Zijn reactie blijft echter steken in algemeenheden, zonder dat hij concreet heeft gemaakt welke tegenprestaties Rental Service Spain heeft geleverd.

De conclusie is dat er gerede twijfel bestaat over de echtheid van de facturen van Rental Service Spain. Verder zijn er aanwijzingen dat [geïntimeerde] heeft geprofiteerd van de betalingen die OLSI op basis van deze facturen heeft gedaan.

Volgens [appellanten] betreft het bedrag van € 5.788,00 een betaling die door OLSI is verricht voor OLS. Los van de vraag of OLSI hierdoor schade heeft geleden, moet het hof er in ieder geval van kunnen uitgaan dat er daadwerkelijk € 5.788,00 is betaald door OLSI. De stellingen van [appellanten] bieden in combinatie met de overgelegde producties daarvoor onvoldoende grond. Het enige bewijsstuk dat op de bewuste betaling duidt is de als productie 80 overgelegde grootboekkaart met betrekking tot OLSI uit de boekhouding van OLSI. Een daarmee corresponderend bankafschrift ontbreekt, terwijl ook overigens uit niets blijkt waarvoor er betaald zou zijn. Bij die stand van zaken hebben [appellanten] naar het oordeel van het hof hun stelling dat er vanuit OLSI voor OLS € 5.788,00 is betaald aan Studio & Streaming Services onvoldoende onderbouwd, zodat daaraan voorbij moet worden gegaan.

Wat betreft de hiervoor bedoelde twee overboekingen van in totaal € 17.017,79, stellen [appellanten] dat ook hier geen tegenprestatie is geleverd voor de door OLSI verrichte betalingen. Ook Studio & Streaming Services zou ten tijde van de betalingen in juli en december 2020 niet hebben bestaan.

[appellanten] wijzen er onweersproken op dat in de administratie van OLSI geen facturen en/of correspondentie zijn aangetroffen die erop wijzen dat er zaken zijn gedaan met Studio & Streaming Services. Evenmin is gemotiveerd betwist dat Studio & Streaming Services pas in oktober 2023 - dus na het ontslag van [geïntimeerde] als statutair bestuurder en nadat hem vragen over de betalingen naar de VS werden gesteld - online vindbaar is. Het daarbij vermelde adres in Californië betreft volgens [appellanten] slechts een postbusadres, waar veel meer bedrijven gevestigd zijn. Dit is niet goed te rijmen met de stelling dat er zaken zijn gedaan met een verhuurder en verkoper van apparatuur. Daarvoor lijkt een fysieke vestiging onontbeerlijk. De omstandigheden waaronder de betalingen aan Rental Services Spain en aan Studio & Streaming Services zijn gedaan vertonen enige gelijkenis. Vandaar dat, onder verwijzing naar hetgeen het hof hiervoor heeft bepaald in rov. 6.19., het ook hier op de weg ligt van [geïntimeerde] om meer duidelijkheid te verschaffen over de twee overboekingen die zijn gedaan en de leveringen van producten of diensten die daaraan ten grondslag liggen.

Op grond van alle hiervoor geschetste feiten en omstandigheden in onderlinge samenhang bezien, oordeelt het hof het voorshands aannemelijk dat [geïntimeerde] met gebruikmaking van valse facturen via betalingen naar een Spaanse en naar een Amerikaanse bankrekening een bedrag van in totaal € 36.970,94 (€ 19.890,15 + € 17.017,79) heeft onttrokken aan OLSI en hiervan persoonlijk heeft geprofiteerd. Het is aan [geïntimeerde] om dit vermoeden te ontzenuwen. Als [geïntimeerde] er niet in slaagt het hiervoor omschreven vermoeden te ontzenuwen, zal het hof uitgaan van de juistheid van dit vermoeden. In dat geval is de vordering van [appellanten] tot een bedrag van in hoofdsom € 36.970,94 toewijsbaar.

De zaak wordt naar de rol verwezen teneinde [geïntimeerde] in de gelegenheid te stellen hoe hij het hiervoor bedoelde vermoeden wil ontzenuwen. [appellanten] zullen daar vervolgens op kunnen reageren.

Het hof houdt iedere verdere beslissing aan. Dit geldt ook voor het oordeel over een reële proceskostenvergoeding.

verwijst de zaak naar de rol van 3 november 2026 teneinde [geïntimeerde] in de gelegenheid te stellen zich bij akte uit te laten over het in 6.27. overwogene, waarna [appellanten] daar op de rol van 1 december 2026 bij akte op mogen reageren;

houdt iedere verdere beslissing aan.