Uitspraak · Socialezekerheidsrecht

Centrale Raad van Beroep, 4 november 2026 – Weigering Wajong-uitkering toe te kennen

ECLI:NL:CRVB:2026:1468Zaaknummer 25/1901 WAJONG

Instantie
Centrale Raad van Beroep
Datum uitspraak
4 november 2026
Publicatiedatum
16 november 2026
Zaaknummer
25/1901 WAJONG
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Socialezekerheidsrecht
Procedure
Hoger beroep
Uitkomst
Aangevallen uitspraak bevestigd
Hoofdwetsartikel
Artikel 1a:1 Wajong
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Weigering Wajong-uitkering toe te kennen. In hoger beroep herhaling van gronden van bezwaar en beroep. De klachten van appellante zijn zorgvuldig bij de oordeelsvorming betrokken. Informatie van de behandelend sector is daarbij meegenomen. Appellante heeft geen medische stukken overgelegd die aanleiding geven tot een ander medisch oordeel. Geen aanleiding om deskundige te benoemen.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak voor zover aangevochten.

Deze uitspraak is gedaan door F.M. Rijnbeek in tegenwoordigheid van B. Ucurum als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 4 november 2026.

(getekend) F.M. Rijnbeek

(getekend) B. Ucurum

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. SAMENVATTING
  2. PROCESVERLOOP
  3. OVERWEGINGEN
  4. Inleiding
  5. Het oordeel van de Raad
  6. Conclusie en gevolgen
  7. BESLISSING
  8. (getekend) F.M. Rijnbeek
  9. (getekend) B. Ucurum

25/1901 WAJONG

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 30 juli 2025, 24/4308 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[appellante] te [woonplaats] (appellante)

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

Datum uitspraak: 4 november 2026

SAMENVATTING

Het gaat in deze zaak over de vraag of het Uwv terecht heeft geweigerd appellante een uitkering op grond van de Wajong toe te kennen. Appellante vindt dat zij duurzaam niet over arbeidsvermogen beschikte en daarom jonggehandicapte in de zin van de Wajong is. De Raad volgt dit standpunt niet en komt tot het oordeel dat het Uwv terecht heeft geweigerd appellante een Wajong-uitkering toe te kennen.

PROCESVERLOOP

Namens appellante heeft mr. F. Ergec, advocaat, hoger beroep ingesteld. Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.

De meervoudige kamer heeft de zaak verwezen naar een enkelvoudige kamer.

De Raad heeft de zaak, deels via videobellen, behandeld op een zitting van

23 september 2026. Appellante is verschenen, bijgestaan door mr. Ergec. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. M.W.L. Clemens.

OVERWEGINGEN

Inleiding

1. Bij de beoordeling van het hoger beroep zijn de volgende feiten en omstandigheden van belang.

1.1.

Appellante, geboren op [geboortedatum] 2005, ontvangt sinds 30 oktober 2023 een uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA). Zij is 80-100% arbeidsongeschikt geacht, maar niet duurzaam. Tegen dit besluit heeft appellante geen bezwaar gemaakt.

1.2.

Appellante heeft met een door het Uwv op 3 maart 2023 ontvangen formulier bij het Uwv een aanvraag ingediend voor een uitkering op grond van de Wet arbeidongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wet Wajong). Daarbij heeft zij vermeld dat zij fibromyalgie heeft en het syndroom van Gilbert. Het Uwv heeft vervolgens een verzekeringsgeneeskundig en arbeidsdeskundig onderzoek verricht, waarna geconcludeerd is dat appellante arbeidsvermogen heeft. Met een besluit van 29 mei 2023 heeft het Uwv vervolgens geweigerd appellante een Wajong-uitkering toe te kennen op de grond dat appellante beschikt over arbeidsvermogen.

1.3.

Bij besluit van 14 mei 2024 (bestreden besluit) heeft het Uwv het hiertegen door appellante gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Hieraan liggen rapporten van een verzekeringsarts bezwaar en beroep en van een arbeidsdeskundige bezwaar en beroep ten grondslag.

Uitspraak van de rechtbank

2. De rechtbank heeft het beroep tegen het bestreden besluit gegrond verklaard, het bestreden besluit vernietigd en de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand gelaten.

2.1.

De rechtbank is van oordeel dat de medische en arbeidskundige onderzoeken op een voldoende zorgvuldige wijze hebben plaatsgevonden. De aanwezige medische informatie is bij de conclusies betrokken. Het Uwv heeft daarnaast een expertise door Ergatis laten verrichten. De verzekeringsarts bezwaar en beroep, aanwezig bij de hoorzitting, had de beschikking over het volledige dossier, inclusief medische stukken.

2.2.

De rechtbank heeft naar aanleiding van het beroep en wat op zitting is besproken het Uwv in de gelegenheid gesteld nader te motiveren waarom appellante tenminste vier uur per dag belastbaar wordt geacht, gelet op het rapport van Ergatis van 19 april 2024 waarin staat dat appellante in passend werk, na geleidelijke opbouw, twee tot vier uur per dag zou kunnen werken. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft in een rapport van 22 mei 2025 overwogen dat het voor de Wajong-beoordeling niet nodig is om vier uur aaneengesloten belastbaar te zijn. Gezien de dagelijkse activiteiten van appellante is er geen aanleiding om aan te nemen dat zij niet twee keer twee uur per dag belastbaar is in fysiek niet belastend en stressarm werk.

2.2.1.

De rechtbank heeft geen reden gezien om te twijfelen aan het medisch oordeel van de verzekeringsarts bezwaar en beroep dat appellante tenminste vier uur per dag belastbaar is. Dit mag ook twee keer twee uur zijn verspreid over de dag. Uit de rapporten van de verzekeringsartsen heeft de rechtbank afgeleid dat deze rekening hebben gehouden met de beperkingen die appellante heeft en dat niet is gebleken dat zij een onvolledig beeld hebben gehad van de medische situatie. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft kennis genomen van de medische informatie van de behandelaars en deze bij de beoordeling betrokken, alsook het rapport van Ergatis. De rechtbank kan de verzekeringsartsen volgen dat niet is uitgesloten dat er nog mogelijkheden zijn voor verbetering van de belastbaarheid door middel van intensieve behandeling van de aanhoudende lichamelijke klachten in de tweede lijn of derde lijn.

2.2.2.

Appellante heeft haar standpunt in beroep niet met (nieuwe) objectieve medische gegevens onderbouwd. Het overgelegde rapport van verzekeringsarts Khoe is opgemaakt in het kader van een WIA-procedure (met een andere beoordelingsdatum en -kader) en bevat op dit punt geen informatie die aanleiding geeft tot twijfel. De rechtbank heeft dan ook geen aanleiding gezien te twijfelen aan het gemotiveerde standpunt van de verzekeringsartsen dat appellante vier uur per dag belastbaar is.

2.2.3.

Een uur aaneengesloten werken gaat over de vraag of appellante gedurende een uur achtereen dermate zelfstandig kan functioneren dat zij een arbeidsprestatie kan leveren. Onderbrekingen binnen dat uur om even te vertreden betekenen niet dat zij aan deze voorwaarde niet voldoet; dat is pas aan de orde als meer dan één keer per uur het productieproces moet worden onderbroken om appellante bij te sturen. Appellante kan volgens de verzekeringsarts bezwaar en beroep, gelet op haar cognitief vermogen, zelfstandig werken. De rechtbank heeft in wat appellante heeft aangevoerd geen aanleiding gezien om hieraan te twijfelen.

2.3.

Omdat de rechtbank niet heeft getwijfeld aan de conclusie van de verzekeringsartsen, heeft zij geen aanleiding gezien voor inschakeling van een deskundige.

2.4.

De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep heeft uit zorgvuldigheidsoverwegingen besloten een andere taak, te weten de taak “scannen”, te selecteren die beter aansluit bij de beperkingen van appellante. De rechtbank heeft geen aanleiding gezien hieraan te twijfelen gezien de uitgebreide toelichting van de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep.

2.5.

De rechtbank heeft geoordeeld dat het Uwv zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat appellante ten tijde in geding beschikte over arbeidsvermogen en daarom geen recht heeft op een Wajong-uitkering.

Het standpunt van appellante

3. Appellante is het met de uitspraak van de rechtbank niet eens en heeft daartegen – kort samengevat – het volgende aangevoerd.

3.1.

Appellante vindt dat zij duurzaam niet over arbeidsvermogen beschikt vanwege haar medische beperkingen. Zij kan niet twee tot vier uur per dag werken en zij is ook van mening dat zij de taak "scannen" niet kan verrichten. Appellante wijst op het positieve advies van de GGD, waardoor zij is vrijgesteld van de verplichting deel te nemen aan onderwijs. Zij verzoekt om inschakeling van een onafhankelijke deskundige.

Het standpunt van het Uwv

3.2.

Het Uwv heeft verzocht de aangevallen uitspraak te bevestigen.

Het oordeel van de Raad

4. De Raad beoordeelt aan de hand van wat appellante in hoger beroep heeft aangevoerd, de beroepsgronden, of de rechtbank de rechtsgevolgen van het bestreden besluit over weigering van Wajong-uitkering terecht in stand heeft gelaten. De Raad komt tot het oordeel dat het hoger beroep niet slaagt. Hierna legt de Raad uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

4.1.

Een betrokkene heeft recht op een Wajong-uitkering als hij jonggehandicapte is in de zin van artikel 1a:1, eerste lid, van de Wajong. Daarvan is sprake als een betrokkene geen arbeidsvermogen heeft. Op grond van artikel 1a, eerste lid, van het Schattingsbesluit arbeidsongeschiktheidswetten heeft een betrokkene geen arbeidsvermogen als hij (a) geen taak kan uitvoeren in een arbeidsorganisatie, (b) niet over basale werknemersvaardigheden beschikt, (c) niet aaneengesloten kan werken gedurende ten minste een periode van een uur, of (d) niet ten minste vier uur per dag belastbaar is. Het Uwv moet dus beoordelen of een betrokkene voldoet aan (ten minste) een van deze vier genoemde voorwaarden. De beoordeling van het arbeidsvermogen is gebaseerd op een verzekeringsgeneeskundig en een arbeidskundig onderzoek.

4.2.

In geschil is of het Uwv zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat appellante per 21 januari 2023 arbeidsvermogen heeft.

4.3.

De gronden die appellante in hoger beroep heeft aangevoerd, zijn in essentie een herhaling van wat zij in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank heeft met juistheid geoordeeld dat deze gronden niet slagen. De overwegingen die aan het oordeel van de rechtbank ten grondslag liggen, worden onderschreven. Daaraan wordt het volgende toegevoegd.

4.4.

Vastgesteld kan worden dat appellante door beide verzekeringsartsen is onderzocht. Alle klachten van appellante zijn daarbij zorgvuldig in de oordeelsvorming betrokken, waarbij informatie van de behandelende sector door de verzekeringsartsen is meegewogen, als ook het expertiserapport van Ergatis. Appellante heeft geen medische stukken overgelegd, die aanleiding geven tot een andersluidend medisch oordeel. Door de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep is in het rapport van 15 mei 2025 gemotiveerd toegelicht dat appellante de geselecteerde taak “scannen” kan uitvoeren in een arbeidsorganisatie.

4.5.

Aangezien er geen reden is voor twijfel aan de beoordeling door het Uwv, wordt het verzoek om een deskundige in te schakelen, afgewezen.

Conclusie en gevolgen

4.6.

Het hoger beroep slaagt niet. De aangevallen uitspraak wordt bevestigd voor zover aangevochten. Dit betekent dat de weigering om een Wajong-uitkering toe te kennen in stand blijft.

5. Omdat het hoger beroep niet slaagt, krijgt appellante geen vergoeding voor haar proceskosten en het betaalde griffierecht.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak voor zover aangevochten.

Deze uitspraak is gedaan door F.M. Rijnbeek in tegenwoordigheid van B. Ucurum als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 4 november 2026.

(getekend) F.M. Rijnbeek

(getekend) B. Ucurum

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.