Centrale Raad van Beroep, 18 december 2018

17 4304 PW-PV

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 4 mei 2017, 16/6758 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[appellant] te [woonplaats] (appellant)

het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam (college)

Datum uitspraak: 18 december 2018

Zitting heeft: M. Hillen

Griffier: F. Demiroğlu

Voor appellant is mr. H. Selçuk, advocaat, verschenen. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door J.M. Tang.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze beslissing is uitgesproken in het openbaar. Zij is gebaseerd op de volgende overwegingen:

1. Het college heeft terecht de bijstand van appellant over de periode van 1 januari 2015 tot en met 30 september 2015 herzien en de teveel betaalde bijstand tot een bedrag van € 2928,50 teruggevorderd in verband met stortingen op zijn bankrekening. Die stortingen heeft het college terecht als inkomen aangemerkt en in mindering gebracht op de bijstand.

2. De gronden die appellant in hoger beroep heeft aangevoerd zijn, behoudens het beroep op dringende redenen om van terugvordering af te zien, in essentie een herhaling van wat hij in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank is in de aangevallen uitspraak gemotiveerd op die gronden ingegaan. De Raad kan zich geheel vinden in het oordeel van de rechtbank en in de overwegingen waarop dat oordeel rust en maakt dit oordeel en de overwegingen tot de zijne.

3. Dringende redenen als bedoeld in artikel 58, achtste lid, van de PW om van terugvordering af te zien, kunnen slechts zijn gelegen in onaanvaardbare sociale of financiële gevolgen van een terugvordering voor de betrokkene. Het moet dan gaan om incidentele gevallen, waarin iets bijzonders en uitzonderlijks aan de hand is en waarin een individuele afweging van alle relevante omstandigheden plaatsvindt. In wat appellant heeft aangevoerd liggen geen dringende redenen besloten als hiervoor bedoeld. Bovendien moet de tenuitvoerlegging van een besluit tot terugvordering zodanig geschieden dat appellant blijft beschikken over een inkomen gelijk aan de beslagvrije voet, zoals bedoeld in artikel 475d van het

Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.

4. Het hoger slaagt beroep niet. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Waarvan proces-verbaal.

De griffier De voorzitter

F. Demiroğlu M. Hillen

md