Uitspraak uitgelegd
Ontneming bij illegale geneesmiddelenhandel verlaagd tot € 1,56 miljoen
Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden verlaagde op 10 november 2026 de ontneming na illegale geneesmiddelenhandel van € 3.682.504 naar € 1.561.301,47. Het ontnemingsrapport keek te veel naar bedrijfsomzet en te weinig naar het voordeel van de betrokkene zelf. Het hof volgde grotendeels de winstberekening van de verdediging, maar aanvaardde de gestelde verdeling van de winst met een medebetrokkene niet.
- Primaire bron
- ECLI:NL:GHARL:2026:7200
- Instantie
- Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
- Uitspraakdatum
- 2026-11-10
- Publicatie bron
- 2026-11-11
In het kort
- Het hof vernietigt de eerdere ontnemingsbeslissing en verlaagt de betalingsverplichting van € 3.682.504 naar € 1.561.301,47.
- Het ontnemingsrapport was te algemeen en te veel op bedrijfsomzet gericht; het hof sluit grotendeels aan bij de winstberekening van de verdediging.
- Een gestelde 50/50-winstverdeling wordt niet aanvaard omdat dossier en bewijsmiddelen daarvoor onvoldoende steun bieden.
- De termijnoverschrijding leidt niet tot een extra vermindering, omdat daarvoor al compensatie plaatsvindt in de gelijktijdig afgedane strafzaak.
Waarom deze zaak belangrijk is
Bij een betwiste ontnemingsberekening is van belang hoe de cijfers aansluiten bij het voordeel van de betrokkene zelf. Hier kreeg een concrete alternatieve winstberekening grotendeels gehoor, maar een onvoldoende onderbouwde winstverdeling niet. De termijnoverschrijding bood bovendien geen aanvullende verlaging naast de compensatie in de gelijktijdig afgedane strafzaak.
Waarom het ontnemingsrapport niet volstond
Het hof vond het ontnemingsrapport te algemeen: de nadruk lag op de omzet van de ondernemingen en onvoldoende op het voordeel van de betrokkene zelf. Anders dan de rechtbank gebruikte het die berekening daarom niet als vertrekpunt. In plaats daarvan sloot het hof in grote lijnen aan bij de berekening uit de pleitnota van de verdediging. Voor deze schatting moest dus beter inzichtelijk worden wat de betrokkene zelf had verdiend.
Bronpassages bij deze uitleg
Voor de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel neemt het hof – anders dan de rechtbank – niet tot uitgangspunt wat is opgenomen in het ontnemingsrapport.
Het hof acht de hierin opgenomen berekening te algemeen en te zeer gericht op de omzet van de betrokken ondernemingen en onvoldoende toegespitst op het voordeel dat de betrokkene zelf heeft gehad.
Het hof ziet aanleiding om in grote lijnen aan te sluiten bij de berekening zoals opgesteld door de verdediging in de overgelegde pleitnota.
Winst per periode, maar geen halvering
Voor de periode van 1 januari 2013 tot en met 20 mei 2016 volgde het hof de door de verdediging berekende winst van € 1.326.821,95. De gestelde 50/50-verdeling met een medebetrokkene aanvaardde het echter niet, omdat het dossier en de bewijsmiddelen daarvoor onvoldoende steun boden. Voor de periode van 20 mei 2016 tot en met 29 maart 2018 nam het hof € 234.479,52 aan, aansluitend bij de berekening van de verdediging en de eigen verklaring van de betrokkene. Opgeteld kwam het voordeel daarmee uit op € 1.561.301,47.
Bronpassages bij deze uitleg
Over de periode van 1 januari 2013 tot en met 20 mei 2016 zal het hof conform de berekening van de verdediging uitgaan van een vaststelling van de winst op een bedrag van € 1.326.821,95.
Anders dan de verdediging zal het hof hierbij niet uitgaan van de gestelde 50/50 verdeling tussen de betrokkene en de [medebetrokkene] . Het dossier en de bewijsmiddelen bieden onvoldoende steun voor de stelling dat sprake was van een dergelijke verdeling
Over de periode van 20 mei 2016 tot en met 29 maart 2018 zal het hof conform de berekening van de verdediging en de eigen verklaring van de betrokkene uitgaan van een totaalbedrag in deze periode van € 234.479,52.
€ 1.561.301,47 (= € 1.326.821,95 + 234.479,52) aan voordeel heeft genoten.
Geen extra vermindering wegens de lange duur
De redelijke termijn was zowel bij de rechtbank als in hoger beroep aanzienlijk overschreden. Toch kreeg de betrokkene daarvoor geen extra verlaging van het ontnemingsbedrag. De strafzaak en de ontnemingszaak werden tegelijkertijd afgedaan en in de strafzaak vond al compensatie plaats. Het hof achtte de inbreuk op artikel 6 EVRM daarmee voldoende gecompenseerd. De lagere betalingsverplichting berustte dus op de aangepaste voordeelberekening, niet op een afzonderlijke korting wegens de duur van de procedure.
Bronpassages bij deze uitleg
Het hof stelt vast dat in eerste aanleg en in hoger beroep sprake is van een aanzienlijke overschrijding van de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden (EVRM).
Het hof zal volstaan met de constatering dat de redelijke termijn is overschreden
strafzaak en de ontnemingszaak tegelijkertijd door het hof worden afgedaan
strafzaak reeds compensatie voor het overschrijden van de redelijke termijn plaatsvindt.
Hiermee wordt de inbreuk op artikel 6 van het EVRM voldoende gecompenseerd.
Nieuwe betalingsverplichting en maximale gijzeling
Het hof vernietigde de eerdere ontnemingsbeslissing, waarin zowel het voordeel als de betalingsverplichting op € 3.682.504 was gesteld. Het stelde beide bedragen opnieuw vast op € 1.561.301,47. Ook bepaalde het hof dat maximaal 1.080 dagen gijzeling kunnen worden gevorderd, waarbij het de grens voor feiten van vóór 25 juli 2020 toepaste. Dat is een vastgestelde bovengrens, geen bevel tot onmiddellijke detentie.
Bronpassages bij deze uitleg
De meervoudige kamer in de rechtbank Noord-Nederland heeft het wederrechtelijk verkregen voordeel geschat op een bedrag van € 3.682.504,- en de betalingsverplichting op hetzelfde bedrag vastgesteld.
Vernietigt de beslissing waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Stelt het bedrag waarop het door de betrokkene wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op een bedrag van € 1.561.301,47
Legt de betrokkene de verplichting op tot betaling aan de Staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel van een bedrag van € 1.561.301,47
Bepaalt de duur van de gijzeling die ten hoogste kan worden gevorderd op 1.080 dagen.
tot een maximum van 1.080 dagen voor feiten gepleegd vóór 25 juli 2020.
Verhouding tot eerdere rechtspraak
De vergelijking is beperkt tot de bijbehorende strafzaak. In de ontnemingszaak volstaat het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden met constatering van de termijnoverschrijding, omdat de compensatie al in de strafzaak plaatsvindt. In het afzonderlijke strafarrest laat hetzelfde hof die overschrijding meewegen bij de keuze voor een andere strafmodaliteit dan een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Die motiveringen sluiten op elkaar aan. Dit is geen vergelijking met andere ontnemingszaken en onderbouwt geen conclusie over een gewijzigde rechtspraaklijn.
Bronpassages bij deze uitleg
Het hof zal volstaan met de constatering dat de redelijke termijn is overschreden
strafzaak reeds compensatie voor het overschrijden van de redelijke termijn plaatsvindt.
Het hof zal echter rekening houden met de overschrijding van de redelijke termijn in zowel eerste aanleg als in hoger beroep, waardoor de zaak inmiddels heel oud is geworden.
Alles afwegende komt het hof daarom tot een andere strafmodaliteit dan een onvoorwaardelijke gevangenisstraf.
Reikwijdte en beperkingen
- De vergelijking is beperkt tot de bijbehorende strafzaak. Andere ontnemingsuitspraken zijn niet onderzocht, zodat hieruit geen vaste rechtspraaklijn kan worden afgeleid.
- De winstbedragen en de afwijzing van de gestelde 50/50-verdeling berusten op het dossier en de bewijsmiddelen in deze zaak.
- Het maximum van 1.080 dagen gijzeling is in de uitspraak gekoppeld aan feiten van vóór 25 juli 2020. De toepasselijke wetsversies zijn niet afzonderlijk onderzocht.
Uitspraken en wetsartikelen
- ECLI:NL:GHARL:2026:7200
- ECLI:NL:GHARL:2026:7186
- Artikel 36e Sr
- Artikel 18 Gnw
- Artikel 40 Gnw
- Artikel 6 EVRM
De gekoppelde wetsbron heeft geen gecontroleerde tijdsversie voor deze zaak. Raadpleeg voor toepassing de relevante historische tekst en eventuele overgangsregels.
Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.